Sargasso Café | Inauguratie Obama

Acht jaar Bush Bashen komen ten einde nu Barack Obama ingezworen wordt als de nieuwe president van de Verenigde Staten. Vandaag vieren we dat een beetje mee. Check de livestream op Journaal 24 of CNN Live, of kijk oldskool naar Ned1 of RTL4. Morgen beginnen we waarschijnlijk gewoon weer met Barack Bashing. Want als we iets geleerd hebben is het wel dat over iedere Amerikaanse president vroeg of laat geklaagd kan worden.
Nu schakelen we eerst over naar het grootse spectakel in Washington. Uw gedachten hierover en uw bespiegelingen over wat komen gaat zijn zeer welkom. Uiteraard onder het genot van wat borrelhapjes en een drankje.
Wist u trouwens dat Cheney heel symbolisch als een gebroken man in een rolstoel de ceremonie moet doorstaan? Update: tekst Obama’s speech (zie ook na de meer).
Update: The Moment in 3D via Photosynth (wel ff wat software installeren)

Full transcript as prepared for delivery of President Barack Obama’s inaugural remarks on Jan. 20, 2009, at the United States Capitol in Washington, D.C.

My fellow citizens:

I stand here today humbled by the task before us, grateful for the trust you have bestowed, mindful of the sacrifices borne by our ancestors. I thank President Bush for his service to our nation, as well as the generosity and cooperation he has shown throughout this transition.

Forty-four Americans have now taken the presidential oath. The words have been spoken during rising tides of prosperity and the still waters of peace. Yet, every so often the oath is taken amidst gathering clouds and raging storms. At these moments, America has carried on not simply because of the skill or vision of those in high office, but because We the People have remained faithful to the ideals of our forbearers, and true to our founding documents.

So it has been. So it must be with this generation of Americans.

That we are in the midst of crisis is now well understood. Our nation is at war, against a far-reaching network of violence and hatred. Our economy is badly weakened, a consequence of greed and irresponsibility on the part of some, but also our collective failure to make hard choices and prepare the nation for a new age. Homes have been lost; jobs shed; businesses shuttered. Our health care is too costly; our schools fail too many; and each day brings further evidence that the ways we use energy strengthen our adversaries and threaten our planet.

These are the indicators of crisis, subject to data and statistics. Less measurable but no less profound is a sapping of confidence across our land – a nagging fear that America’s decline is inevitable, and that the next generation must lower its sights.

Today I say to you that the challenges we face are real. They are serious and they are many.

They will not be met easily or in a short span of time. But know this, America – they will be met. On this day, we gather because we have chosen hope over fear, unity of purpose over conflict and discord.

On this day, we come to proclaim an end to the petty grievances and false promises, the recriminations and worn out dogmas, that for far too long have strangled our politics.

We remain a young nation, but in the words of Scripture, the time has come to set aside childish things. The time has come to reaffirm our enduring spirit; to choose our better history; to carry forward that precious gift, that noble idea, passed on from generation to generation: the God-given promise that all are equal, all are free, and all deserve a chance to pursue their full measure of happiness.

In reaffirming the greatness of our nation, we understand that greatness is never a given. It must be earned. Our journey has never been one of short-cuts or settling for less. It has not been the path for the faint-hearted – for those who prefer leisure over work, or seek only the pleasures of riches and fame. Rather, it has been the risk-takers, the doers, the makers of things – some celebrated but more often men and women obscure in their labor, who have carried us up the long, rugged path towards prosperity and freedom.

For us, they packed up their few worldly possessions and traveled across oceans in search of a new life.

For us, they toiled in sweatshops and settled the West; endured the lash of the whip and plowed the hard earth.

For us, they fought and died, in places like Concord and Gettysburg; Normandy and Khe Sahn. Time and again these men and women struggled and sacrificed and worked till their hands were raw so that we might live a better life. They saw America as bigger than the sum of our individual ambitions; greater than all the differences of birth or wealth or faction.

This is the journey we continue today. We remain the most prosperous, powerful nation on Earth. Our workers are no less productive than when this crisis began. Our minds are no less inventive, our goods and services no less needed than they were last week or last month or last year. Our capacity remains undiminished. But our time of standing pat, of protecting narrow interests and putting off unpleasant decisions – that time has surely passed. Starting today, we must pick ourselves up, dust ourselves off, and begin again the work of remaking America.

For everywhere we look, there is work to be done. The state of the economy calls for action, bold and swift, and we will act – not only to create new jobs, but to lay a new foundation for growth. We will build the roads and bridges, the electric grids and digital lines that feed our commerce and bind us together. We will restore science to its rightful place, and wield technology’s wonders to raise health care’s quality and lower its cost. We will harness the sun and the winds and the soil to fuel our cars and run our factories. And we will transform our schools and colleges and universities to meet the demands of a new age. All this we can do. And all this we will do.

Now, there are some who question the scale of our ambitions – who suggest that our system cannot tolerate too many big plans. Their memories are short. For they have forgotten what this country has already done; what free men and women can achieve when imagination is joined to common purpose, and necessity to courage.

What the cynics fail to understand is that the ground has shifted beneath them – that the stale political arguments that have consumed us for so long no longer apply. The question we ask today is not whether our government is too big or too small, but whether it works – whether it helps families find jobs at a decent wage, care they can afford, a retirement that is dignified. Where the answer is yes, we intend to move forward. Where the answer is no, programs will end. And those of us who manage the public’s dollars will be held to account – to spend wisely, reform bad habits, and do our business in the light of day – because only then can we restore the vital trust between a people and their government.

Nor is the question before us whether the market is a force for good or ill. Its power to generate wealth and expand freedom is unmatched, but this crisis has reminded us that without a watchful eye, the market can spin out of control – and that a nation cannot prosper long when it favors only the prosperous. The success of our economy has always depended not just on the size of our Gross Domestic Product, but on the reach of our prosperity; on our ability to extend opportunity to every willing heart – not out of charity, but because it is the surest route to our common good.

As for our common defense, we reject as false the choice between our safety and our ideals. Our Founding Fathers, faced with perils we can scarcely imagine, drafted a charter to assure the rule of law and the rights of man, a charter expanded by the blood of generations. Those ideals still light the world, and we will not give them up for expedience’s sake. And so to all other peoples and governments who are watching today, from the grandest capitals to the small village where my father was born: know that America is a friend of each nation and every man, woman, and child who seeks a future of peace and dignity, and that we are ready to lead once more.

Recall that earlier generations faced down fascism and communism not just with missiles and tanks, but with sturdy alliances and enduring convictions. They understood that our power alone cannot protect us, nor does it entitle us to do as we please. Instead, they knew that our power grows through its prudent use; our security emanates from the justness of our cause, the force of our example, the tempering qualities of humility and restraint.

We are the keepers of this legacy. Guided by these principles once more, we can meet those new threats that demand even greater effort – even greater cooperation and understanding between nations. We will begin to responsibly leave Iraq to its people, and forge a hard-earned peace in Afghanistan. With old friends and former foes, we will work tirelessly to lessen the nuclear threat, and roll back the specter of a warming planet. We will not apologize for our way of life, nor will we waver in its defense, and for those who seek to advance their aims by inducing terror and slaughtering innocents, we say to you now that our spirit is stronger and cannot be broken; you cannot outlast us, and we will defeat you.

For we know that our patchwork heritage is a strength, not a weakness. We are a nation of Christians and Muslims, Jews and Hindus – and non-believers. We are shaped by every language and culture, drawn from every end of this Earth; and because we have tasted the bitter swill of civil war and segregation, and emerged from that dark chapter stronger and more united, we cannot help but believe that the old hatreds shall someday pass; that the lines of tribe shall soon dissolve; that as the world grows smaller, our common humanity shall reveal itself; and that America must play its role in ushering in a new era of peace.

To the Muslim world, we seek a new way forward, based on mutual interest and mutual respect.

To those leaders around the globe who seek to sow conflict, or blame their society’s ills on the West – know that your people will judge you on what you can build, not what you destroy. To those who cling to power through corruption and deceit and the silencing of dissent, know that you are on the wrong side of history; but that we will extend a hand if you are willing to unclench your fist.

To the people of poor nations, we pledge to work alongside you to make your farms flourish and let clean waters flow; to nourish starved bodies and feed hungry minds. And to those nations like ours that enjoy relative plenty, we say we can no longer afford indifference to suffering outside our borders; nor can we consume the world’s resources without regard to effect. For the world has changed, and we must change with it.

As we consider the road that unfolds before us, we remember with humble gratitude those brave Americans who, at this very hour, patrol far-off deserts and distant mountains. They have something to tell us today, just as the fallen heroes who lie in Arlington whisper through the ages.

We honor them not only because they are guardians of our liberty, but because they embody the spirit of service; a willingness to find meaning in something greater than themselves. And yet, at this moment – a moment that will define a generation – it is precisely this spirit that must inhabit us all.

For as much as government can do and must do, it is ultimately the faith and determination of the American people upon which this nation relies. It is the kindness to take in a stranger when the levees break, the selflessness of workers who would rather cut their hours than see a friend lose their job which sees us through our darkest hours. It is the firefighter’s courage to storm a stairway filled with smoke, but also a parent’s willingness to nurture a child, that finally decides our fate.

Our challenges may be new. The instruments with which we meet them may be new. But those values upon which our success depends – hard work and honesty, courage and fair play, tolerance and curiosity, loyalty and patriotism – these things are old. These things are true. They have been the quiet force of progress throughout our history. What is demanded then is a return to these truths. What is required of us now is a new era of responsibility – a recognition, on the part of every American, that we have duties to ourselves, our nation, and the world, duties that we do not grudgingly accept but rather seize gladly, firm in the knowledge that there is nothing so satisfying to the spirit, so defining of our character, than giving our all to a difficult task.

This is the price and the promise of citizenship.

This is the source of our confidence – the knowledge that God calls on us to shape an uncertain destiny.

This is the meaning of our liberty and our creed – why men and women and children of every race and every faith can join in celebration across this magnificent mall, and why a man whose father less than sixty years ago might not have been served at a local restaurant can now stand before you to take a most sacred oath.

So let us mark this day with remembrance, of who we are and how far we have traveled. In the year of America’s birth, in the coldest of months, a small band of patriots huddled by dying campfires on the shores of an icy river. The capital was abandoned. The enemy was advancing. The snow was stained with blood. At a moment when the outcome of our revolution was most in doubt, the father of our nation ordered these words be read to the people:

“Let it be told to the future world…that in the depth of winter, when nothing but hope and virtue could survive…that the city and the country, alarmed at one common danger, came forth to meet [it].”

America. In the face of our common dangers, in this winter of our hardship, let us remember these timeless words. With hope and virtue, let us brave once more the icy currents, and endure what storms may come. Let it be said by our children’s children that when we were tested we refused to let this journey end, that we did not turn back nor did we falter; and with eyes fixed on the horizon and God’s grace upon us, we carried forth that great gift of freedom and delivered it safely to future generations.

  1. 2

    Haha, dat zal hij nog wel vaak te horen krijgen… te vroeg begonnen met zijn “I, Barack Hussein Obama…” hij leek wel zenuwachtig!

  2. 8

    Mooi, de aandacht in de speech voor de rest van de wereld. Commitment in het oplossen van de problemen in de wereld, de oproep tot vrede.

  3. 10

    Cheney gaat nu de aandachtshoer spelen.
    Amerika zal pas volwassen zijn wanneer die prick door een jury op zijn daden beoordeeld zal zijn. Oranje overall en chainies rond de polsen is een minimum. Honden, naakt en Lynndie England zijn een voorzichtige wensdroom.

  4. 12

    Karma, Crachàt, karma. Zelfs een verhuizinkje komt hij tegenwoordig niet meer ongeschonden door. Spiegels barsten als hij erin kijkt. De potten met zout kletteren uit de keukenkastjes. Zwarte katten sluipen nader. Cheney kijkt argwanend om zich heen…

  5. 13

    Fascinerend! Je zou bijna gaan geloven dat de wereld er vandaag echt op vooruit is gegaan.

    @10: Ik denk dat het woord ‘revenge’ nu even uit het politieke jargon is geschrapt.

  6. 15

    Ik hoorde hem zeggen dat hij zsm vrede wil in Afghanistan. Hopelijk met zo min mogelijk wapengekletter. Ben benieuwd.

    Daarnaast noemde hij in een rijtje christenen, moslims,ook duidelijk de niet-gelovige medemens. Positief!

  7. 18

    @14 Niet mee eens. De speech ademde het einde einde van de dialectiek van de afgelopen jaren, waarin ieder probleem werd geformuleerd in termen van tegenstellingen. Wie niet voor ons, is tegen ons. Wie een andere mening heeft, heeft een tegenovergestelde mening. Dat werk. Enfin, voer voor vijandbeelden. De soundbites kunnen me gestolen worden.

  8. 25

    @El El, Hij had het zo goed voorbereid dat hij tijdens de speech zelfs de Australian Open nog kon volgen op de autocue links en rechts van hem, kwam een beetje ‘stevie wonder achtig’ over…..

  9. 26

    @21 Niet echt mee eens. Dit is een speech tijdens een nogal plechtige bijeenkomst. Daar kan je niet teveel gaan opruien volgens mij.
    Bovendien merk je dat hij nu moet gaan overschakelen van de vrolijke, optimistische campagne toon naar de harde realiteit. Als hij slim is jaagt hij er in de 100 eerste dagen een paar stevige maatregelen door. Daar moet je de mensen voor warm maken.

    Verder vond ik hem een paar keer keihard uithalen naar zijn voorganger.

  10. 27

    Eens met Steeph #26. Het was een realistisch, liberaal verhaal, met een aantal duidelijke koerswijzigingen. Bijvoorbeeld: ‘… we reject the false choice between our safety and our ideals’. Ook een mooie: ‘What the cynics fail to understand is that the ground has shifted beneath them (..) The question we ask today is not whether our government is too big or too small, but whether it works …’ En: ‘To the Muslim world, we seek a new way forward, based on mutual interest and mutual respect.’

    Nog eentje dan: ‘… – know that your people will judge you on what you can build, not what you destroy. … we will extend a hand if you are willing to unclench your fist.’

    Of een speech historisch is hangt niet alleen af van mooie soundbites, maar ook het moment en de persoon die hem geeft. Als de laatste twee historisch zijn, volgen de soundbites vanzelf.

  11. 28

    Aan allen: noem mij dan één quote, die de mensen zich nog lang zullen heugen.
    En dan heb ik het over de nieuwe VS president, die in een of twee zinnen moet worden herdacht.
    Ich bin ein Berliner, za’k maar zeggen.
    Of: what the country can do for you/ you can do for the country

    Blijft over: change has come to America…boring

  12. 32

    Wel prachtig hoor, alles zit er in. En fraai geformuleerd.
    “And to those nations like ours that enjoy relative plenty, we say we can no longer afford indifference to suffering outside our borders; nor can we consume the world’s resources without regard to effect. For the world has changed, and we must change with it.”

    “For the world has changed, and we must change with it.”
    Daadkracht om mee te kunnen draaien.

  13. 33

    Historisch is ook het noemen van de non-believers. Amerika op zijn best. Mijn stem als wereldleider hebben ze weer een tijdje secured (was al bang dat ik me moest gaan inlezen op Rusland en Azie).

  14. 35

    @29: Gezien waar we vandaan komen, zijn dit bepaald geen open deuren. Ik hoor het Bush niet zeggen. Weet jij nog iets uit de inaugurele speeches van Bush? Clinton? Kennedy?

    Als het gaat om herdenken heeft Obama nu al heel wat iconen voortgebracht, en hij moet nog beginnen! ‘Yes we can!’ En natuurlijk dat portret van Obama in drie kleuren, met ‘Hope’ eronder.

    Het goede aan Obama is bovendien dat hij echt iets zegt, hij spreekt in paragrafen in plaats van in soundbites. Zo’n speecht moet je ook niet te groot maken, het staat vol met symbolische piketpaaltjes. Maar ze kwamen op de juiste plaats terecht, over het algemeen.

  15. 36

    We hadden natuurlijk al een afscheid genomen van Bush, maar nu het echt voorbij is, is het toch een apart gevoel. Vooruit, omdat ze het verdiend hebben…Nee, omdat WE het verdiend hebben….

  16. 37


    Je doet het erg goed als animeer meisje, men hapt, men gaat wat tegen je in en het brengt wat REURING in het geheel.

    Verder sta ik niet versteld van jouw verhaal met betrekking tot de teleurstellende kwaliteit van de speech.

  17. 38

    @35 Wat ik constateerde is, dat zelfs het publiek maar met moeite te bewegen was tot wat open doekjes.
    Hoe anders was dat tijdens de verkiezingscampagne, waar mensen tot tranens toe bewogen waren.
    En lees het transscript eens door: lange volzinnen en een weinig coherent verhaal. Gewoon ondermaats.

  18. 39

    @28 maar is dat niet sowieso het probleem bij Obama. Van geen enkele speech, ook de meest inspirerende, blijft 1 enkele uitspraak hangen.
    Behalve dan “yes we can” en zo.

  19. 41

    Bianconero weet wel prioriteiten te stellen zeg, het gaat niet om wat Obama inhoudelijk zegt maar of wij over 25 jaar nog een soundbite uit zijn speech weten te herinneren.

    Wat ik zal herinneren is dat hij zegt te breken met het gedachtegoed van de Neocons.

  20. 42

    @ Bianconero

    Het is met jou een beetje a la het voetbal commentaar over een topspits die 3 keer achter mekaar scoort.

    “Van een dergelijke duurgekochte speler, mag je tóch verwachten dat ie hem met het hakje in plaats van met de punt van zijn schoen het goal intrapt.”

  21. 43

    Smaken verschillen, maar ik blijf bij mijn constatering dat deze speech mij teleurstelde. Zowel vormelijk als inhoudelijk. Dit was de eerste keer dat ik niet aan zijn lippen hing.

    Hopelijk volgende keer wel weer.

  22. 45

    “Let it be said by our children’s children that when we were tested
    we refused to let this journey end, that we did not turn back.”

  23. 46


    Helemaal mee eens. Veel algemeenheden (america, nation, world, freedom, spirit, future), weinig concreets. Beetje een domineespraatje maar zonder schwung…

  24. 47

    Dit was ook prachtig:
    “De regering wil deze fundamenten verder verstevigen door verbetering van de concurrentiepositie, beperking van de inflatie en vergroting van de arbeidsparticipatie. De btw wordt daarom niet verhoogd.”

  25. 49

    Deze bedoel ik:
    “They say the best weapon is one you never have to fire. I respectfully disagree. I prefer the weapon you only need to fire once. That’s how Dad did it, that’s how America does it, and it’s worked out pretty well so far.”

  26. 52

    Een historisch moment na een historische overwinning. Op Bush&co.

    Het eisen van historische soundbytes is goedkoop, minimaal.

    Obama ging erg goed in op de verschuivingen die 8 jaar Bush hebben opgeleverd ten opzichte van diens voorganger Bill Clinton.

  27. 53

    Obama mocht de boel natuurlijk ook niet meer zo opzwepen. In plaats van een droom voor te houden, moest hij natuurlijk vandaag beginnen de Amerikanen de harde realiteit van de Bush-ruines voor te houden. De volgende zin is bijna unpatriottic, maar wel slim om je startpunt zo laag te leggen dat elk stapje vooruit meteen als pure winst op je conto is bij te schrijven:

    “Less measurable but no less profound is a sapping of confidence across our land – a nagging fear that America’s decline is inevitable, and that the next generation must lower its sights.”

  28. 55

    Opmerkelijk dat precies op een moment dat er behoefte (leegte) gevoeld wordt iemand(en) boven komt drijven ( Warhol, Beatles, Obama).

    Ik was blij vandaag en heb ergens een schuld die ik niet vergeten ben;)

  29. 56

    For the world has changed, and we must change with it.

    Geweldige erkenning dat de VS niet meer in de driving seat zit maar dat ze moet volgen.

    Ik zou zeggen: bijzonder en opmerkelijk.

    Maar als je het tenenkrommend noemt dan ben je waarschijnlijk een neocon beste Bianco. Beetje dom jij?

  30. 62

    @55: jaaaah….. daar zei ooit zo iemand eens een half jaartje geleden ofzo dat het never nooit Obama ging worden, toch?? Er daagt me vaag iets…. ging die niet ook met een Grappa de grens over??…. dat geheugen vn mij toch, een zeef meneer… :-)

  31. 63

    Ik hoorde de speech onderweg naar huis in de auto en ben even rustig gaan stil staan om te luisteren. Om allerlei redenen vond ik het een goeie speech, de non-believers (liever atheist gehad, maar toch), de duidelijk verwijzing naar een andere richting, breken met dogma’s, energie, aardschatten, etc.. Het geeft me in elk geval hoop dat er een land is wat wel de blik op een toekomst heeft.

    @61 Cool he! Heb die tool anderhalf jaar geleden als (toen) nog zeer geheime preview mogen zien bij Microsoft. Is werkelijk waar prachtig wat je er mee kan doen. Ben ook met diverse klanten aan het kijken hoe je dat leuk kunt gebruiken (toerisme), biedt erg veel mogelijkheden!

  32. 65

    Ik hoopte maar vreesde meneer.

    Komt Crachat..ik was fysiek ernstig gehinderd. (camper over twee voeten, domme aktie van me, beetje plat).bijna in orde alweer. Je viendrai..bien sure.

  33. 67

    Bianconero, het gaat niet om de speech maar om de sfeer van z’n uitspraken…en die zijn ok. Inspiratie.

    Alle mikmak is een kwestie van sferen.

  34. 69

    @67: Ik sprak vandaag een Canadese collega op het werk. Die vond dat Obama “cool” uitstraalde (hij had gisteren blijkbaar ook een speech). Ze ging vandaag ook kijken, zei ze.

  35. 73

    @72 hij werkt nu even weer wel. Hij veroorzaakt een fout in sommige gevallen bij IE gebruikers. Die zien dan de hele pagina niet. Erg lastig.
    Wordt nu naar gekeken.

  36. 76

    Ik heb hier de Sp!ts voor me liggen, met als quote op de voorpagina een foute vertaling van Obama’s boodschap aan de moslimwereld: “We zoeken een nieuwe weg vooruit, gebaseerd op wederzijdse interesse”… Een kind ziet dat ‘interest’ hier als ‘belang’ vertaald moet worden. “gebaseerd op een gedeeld belang”, dus. Oh, en wat zie ik in het midden? Een mooie reclame voor de zwartpaarse cryptofascistenzender. Mijn dag is weer goed.

  37. 77

    @75: Inderdaad, weegt het ongemak van bezoekers die er zelf voor kiezen om IE in plaats van een goede browser te gebruiken wel op tegen het enorme nut voor alle andere bezoekers?

  38. 80

    Ik heb het probleem gehad in twee threads, na een stuk of 20-40-ig comments komt het opeens.
    – Misschien dat het met nesten van # in een @ oid fout gaat of iets dergelijks. Nu het uitstaat kan ik iedere pagina weer zien.

  39. 81

    De vraag is hoeveel is takkeyah en hoeveel is werkelijk van hem zelf.Of is meschien alles takkeyah? Leugens die legaal is in de islam, als het om ongelovigen te misleiden.
    Barak Hussein Obama is dat nu de officiele naam van Barak als president van de USA?Hussein kan nooit een naam van een Christen zijn, hij moet dus toch een moslim zijn.

  40. 82

    De vraag is hoeveel is takkeyah en hoeveel is werkelijk van hem zelf.Of is meschien alles takkeyah? Leugens die legaal is in de islam, als het om ongelovigen te misleiden.
    Barak Hussein Obama is dat nu de officiele naam van de President van de USA?
    Hussein kan nooit de naam van een Christen , dus moet hij wel een moslim zijn