Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
UptheBeat – various artists
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Marco Holvast
Wat een album dit, uit de stal van Blix, Rens Pluym en B1, bekend van o.a. LPC en het Eigenrichting label (waar recent het veelgeprezen album van Gekke C werd gereleased)! Het betreft dit keer een verzamelalbum met diverse allianties tussen bekende en minder bekende rappers, waarvan een aantal nog maar net begonnen is. Eigenlijk zitten er nauwelijks mindere tracks tussen en dit belooft een hoop voor de toekomst, met veel artiesten die zich nog verder zullen gaan ontwikkelen.
Na het intro, een in intensiteit toenemende piep die wat doet denken aan het begin van acht uur journaal, is het met track 2, Zooitje van, meteen raak! Een spannend maar catchy nummer met een pakkend refrein en een mooi vocaal sampletje dat wat doet denken aan through the wire van Kanye West, maar dan uiteraard gewoon in de moerstaal! Track 3, Regels van een kladblok, is wat dreigender en dieper. Track 4 valt op door het mooie refreintje waarbij de zangerige rap van D-Nial erg doet denken aan Nate Dogg van de beruchte dogg pound. De tekst van dit nummer is uitzonderlijk sterk, met een hoop drama (de titel is niet voor niets Het doet pijn) maar toch ook een positieve noot. Een echte tearjerker! Nodige zelfkennis wordt gekenmerkt door een Arabisch melodietje.
Ter Horst grootste bondgenoot SP
Arme Guusje ter Horst. De minister van Binnenlandse Zaken kan het niet gemakkelijk hebben de laatste maanden. Gedoe over de Antillen. Slaande ruzie over de nieuwe CAO met de politie, die haar waarschijnlijk niet nog eens een gunst zullen verlenen. En dan blijkt ze ook nog eens één van de minst populaire bewindspersonen van het kabinet. Tropenjaren zijn het.
Maar gelukkig is er één groep mensen in de samenleving die, zij het stilletjes, wèl juichen om de minister: de SP. Want er is niemand die de partij van Marijnissen de laatste tijd zoveel gratis positieve media heeft gegeven als Ter Horst.
2007 was geen goed jaar voor de SP. De partij kreeg te maken met een hoop interne problemen: massa’s raadsleden en statenleden die opstapten, de affaire Yildrim, een interne roep om meer democratie (al bleef die in grootte nogal mee te vallen) en, als gevolg van al die problemen, een hoop negatieve media-aandacht. De partij duikelde dan ook in de peilingen en moest dit jaar voor het eerst sinds zij haar ledental openbaar maakt afsluiten met een verlies aan leden.
Gelukkig was daar Guusje ter Horst. Die maakte in 2007 bekend dat zij de afdrachtsregeling van de SP wilde aanpakken. Dat was al een grote stommiteit, veel partijen hebben een afdrachtsregeling, zij het geen enkele een zo extreme als de SP. Had Ter Horst gezegd dat zij naar afdrachtsregelingen in het algemeen wilde kijken, was er geen vuiltje aan de lucht geweest. Maar doordat zij zich specifiek en uitsluitend op de SP richtte was het voor die partij wel héél gemakkelijk om het te spinnen als een gefrustreerde PvdA-minister die de grootste electorale concurrent een loer wilde draaien. Vooral ook omdat Ter Horst zich niet richtte op bijvoorbeeld daadwerkelijk twijfelachtige delen van de regeling (met name dat over het bedrag dat aan de SP wordt uitgekeerd geen inkomstenbelasting wordt betaald) maar uitsluitend op het feit dat de salarissen van SP-volksvertegenwoordigers direct op de partijrekening worden overgemaakt. Geen kiezer die je kunt uitleggen waarom dat nou specifiek zo erg is. Zo maakte Ter Horst het voor Marijnissen wel erg gemakkelijk om haar te beschuldigen van machtsmisbruik.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Quote du Jour – Veranderzucht
Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Piet Hein Donner (en met zijn 59 jaar de oudste minister van dit kabinet) zegt over zichzelf in een interview met extragratis dagblad DePers: ‘Mijn collega’s verwachten dat ik zeer ouderwets ben. Terwijl ik natuurlijk een van de progressiefste ministers ben die er zijn.’ Wat hem zo modern maakt? ‘Mijn veranderzucht.’ (DePers)
Deze ‘veranderzucht’ valt niet zo goed bij coalitiepartij PvdA nu Donner in ditzelfde interview aangeeft het ontslagrecht weer ter discussie te stellen. “Hij maakt zich buitengewoon kwetsbaar” dreigt fractievoorzitter van de PvdA Mariëtte Hamer deze ochtend op Radio1. Is de veranderzucht van Donner progressief te noemen? Of is het juist een reactionair verlangen van de minister om weer terug te willen naar vroeger tijden toen werknemers nog arbeiders heette en veel minder rechten hadden?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Brein: Stelen moet, stelen doet je goed
Brein: Stelen moet, stelen doet je goed
Brein: hersendood, maar ze beseffen het zelf nog niet.
Camera’s in het vliegtuig
Kan dat wel automatisch, of weer een extra crewlid? Degene die de passagiers zit te bespieden?
NASA is a girls best friend?
De ruimte zit vol met diamanten…
Begin van de robot arms race?
Terminator, maar dan in het echt?
in de blogosfeer altijd met U aanspreken: “Jullie zien (ik heb inmiddels begrepen dat je als blogger moet jijen en jouwen om het lekker jong-en-we-willen-wat te houden) dat ik nog echt een debutant ben in blogologie”