Italië raakt geïsoleerd

ELDERS - De weigering van de Italiaanse regering om het reddingsschip Sea-Watch 3 toe te laten tekent de groeiende afstand van het land tot de andere EU-partners. Italië kiest een eigen weg, ook op financiëel-economisch gebied.

Italië heeft als een van de ‘founding fathers‘ van de Europese Unie altijd flink wat in de melk te brokkelen gehad in Brussel. Tot nu toe waren er op belangrijke posten doorgaans wel Italianen te vinden, maar dat zal niet lang meer duren. Tajani vertrekt als voorzitter van het Europees Parlement, Mogherini als EU-vertegenwoordiger in het buitenland en bij de Europese Bank zal Mario Draghi binnenkort worden vervangen. Het probleem is dat Italië als een van de weinige lidstaten een regering heeft waarin geen van de grote Europese machtsblokken is vertegenwoordigd. Het is het resultaat van een interactief proces waaraan zowel het land zelf als de andere EU-lidstaten hun bijdrage hebben geleverd. De voortdurende onmacht van de EU om Italië tegemoet te komen bij de verdeling van immigranten leverde een grote stemmenwinst op voor de eurosceptische partijen, met name de Lega van Matteo Salvini. De torenhoge verwachtingen die zijn partij en coalitiepartner de Vijfsterrenbeweging met hun sociaal-economische hervormingsplannen bij de kiezers hebben gewekt kunnen alleen waargemaakt worden als zij de strikte regels van de EU op dat gebied aan hun laars lappen. Op beide terreinen zien we een verharding van de standpunten.

Hergroepering in het Europarlement

Een crisis dreigt en juist nu de Italianen wat steun uit Brussel zouden kunnen gebruiken verliezen ze de nodige contacten in het EU-bolwerk. Salvini behaalde bij de Europese verkiezingen een enorme winst. De Lega-delegatie gaat in het Europarlement samenwerken met de populisten van Le Pen en anderen onder de naam Identity and Democracy (ID), een groep die door de  overige partijen vooralsnog wordt gemeden als de pest. De Vijfsterrenbeweging is ontheemd. De partij verloor flink en is niet in staat zelfstandig een fractie te vormen. De voormalige partner in het EP, UKIP, nu tijdelijk als Brexit-partij terug, heeft nog geen aanstalten gemaakt de oude EFDD nieuw leven in te blazen. Op enige invloed in het Brusselse besluitvormingscircuit hoeft de Vijfsterrenbeweging dus ook niet te rekenen. Pogingen om aan te sluiten bij de Liberalen of de Groenen mislukten.

Zonder directe relaties tussen de Italiaanse regering en het Brusselse politieke machtscentrum zal het nog moeilijker worden het conflict over de begroting en het financiële beleid op te lossen.

Rood sein

Een half jaar nadat de Europese Commissie nog een overeenkomst trof met Italië over de dreigende overschrijding van de budgetregels is Eurocommissaris Dombrovskis opnieuw met een diciplineringsmaatregel gekomen.  ‘Als je kijkt naar de belangrijkste macro-economische indicatoren, dan staan overal de seinen op rood: het begrotingstekort groeit, de overheidsschuld groeit, de groei vertraagt,’ zo motiveerde hij de Excessive Deficit Procedure (EDP). Salvini bestrijdt de remedies die Brussel aanbeveelt: ‘Door de bezuinigingen, sancties en de soberheid groeiden de schulden, de armoede en de werkloosheid. We moeten het tegenovergestelde doen.’ De grote staatsschuld vormt het belangrijkste kritiekpunt van de EU. Maar zonder die schuld is het niet mogelijk de beloofde sociale maatregelen te realiseren zoals de pensioenhervorming en het ‘burgerinkomen’ voor mensen zonder werk, en tegelijkertijd, zoals Lega heeft beloofde,  de belastingen te verlagen.

De Italiaanse regering hoopt dat de economische groei die dit beleid moet bewerkstellingen de schuld naar verhouding omlaag gaat brengen. Een bescheiden begrotingstekort, het andere kritiekpunt van Brussel, moet dan ook geen probleem zijn. Premier Conte wil de G20-top in Japan deze week gebruiken om een nieuwe deal voor te bereiden. De andere lidstaten zullen het met argusogen bekijken. Landen als Nederland die zich wel aan de afgesproken regels houden voelen er weinig voor Italië tegemoet te komen. In deze situatie is het dus extra lastig voor de Italianen dat zij niet kunnen beschikken over bevriende partijgenoten in de regeringen van andere lidstaten.

Minibots

De Italiaanse regering heeft nog een spectaculaire maatregel in voorbereiding die op voorhand voor veel ophef zorgt: de minibot. Dat is een door de overheid uitgegeven waardepapier (bot = bill of treasury) waarmee men achterstallige betalingen aan bedrijven hoopt te kunnen inlossen. De bedoeling is dat die bedrijven deze papieren dan als geld in omloop gaan brengen. De ontwerpen van de biljetten met een waarde van 5 tot 200 euro liggen al klaar. Met deze minibots schept de overheid  een paralelle munt tegenover de euro. Invoering binnen de Italiaanse markt zou de economie een opkikker kunnen geven, volgens Salvini, omdat de concurrentiepositie met sterke eurolanden als Duitsland verbetert.

Italië kan een felle tegenstand verwachten als het land de plannen doorzet. „Óf de minibots zijn valuta, en dan zijn ze onwettig, óf ze zijn schuld, en dan groeit daarmee de omvang van de schuld”, waarschuwt Mario Draghi, president van de Europese Centrale Bank. De werkgeversorganisatie Confindustria protesteert dat de klanten van de overheid niet betaald willen worden met „Monopoly-geld” waarvan de waarde onzeker is. Anderen zien in de minibots de eerste stap om uiteindelijk de euro helemaal op te geven. Salvini heeft altijd ontkend dat hij uit de euro wil stappen. Mogelijk doet het plan wel dienst als dreigement aan de met sancties zwaaiende Europese Commissie om tot een compromis te komen over de begroting.

Kibbelende vicepremiers

De huidige regering zit er nu ruim een jaar en het draait allemaal steeds moeizamer tussen de twee zo verschillende coalitiepartners. Hoogleraar en voormalig rechter van het Constitutionele Hof Sabino Cassese maakt zich in de Corriera della Sera grote zorgen over de richting die de Italiaanse democratie op gaat. De regering heeft na een jaar nog bijzonder weinig opgeleverd, klaagt hij, ‘behalve twee kibbelende vicepremiers die een bedreiging vorming voor de democratische instituties.’ Er zijn amper twintig wetten door het parlement goedgekeurd. Wel liggen er talloze wetsdecreten en wetgevende decreten waar het parlement niet aan te pas is gekomen. Cassese schetst een reeks tekenen van verval van het democratisch systeem. De krant presenteert zijn analyse onder de omineuze kop ‘Van populisme naar autocratie’ (€).

  1. 1

    “Anderen zien in de minibots de eerst stap om uiteindelijk de euro helemaal op te geven.”
    Als het die kant opdraait, zal de minibot in ieder geval snel vertrouwd zijn voor de Italianen, in de zin dat de waarde van de minibot-euro waarschijnlijk rap zal zakken richting Lire-achtige wisselkoersen tegen echte euros, al zal de regering dan wel eerst het Italiaanse bedrijfsleven grootschalig voor het lapje moeten houden.

  2. 2

    “De weigering van de Italiaanse regering om het reddingsschip Sea-Watch 3 toe te laten tekent de groeiende afstand van het land tot de andere EU-partners.”

    Welnee, dat blijkt helemaal nergens uit en wordt ook al niet onderbouwd in de rest van het stukje. Ik denk dat de meeste EU-landen het wel best vinden hoe Italië zich opstelt tegenover Sea-Watch c.s.

  3. 3

    @2: De andere lidstaten laten Italië al jaren in de steek als het gaat om de opvang en verdeling van immigranten. Italië staat er alleen voor en kiest nu voor een harde koers. Dat andere landen dit ‘wel best vinden’ is eerder een teken van afstand, ‘zoek het zelf maar uit’, dan van de gemeenschappelijkheid die politieke leiders doorgaans in mooie woorden weten te bepleiten.

  4. 8

    Salvini heeft gelijk. Het werd tijd dat Italië de Seawatch aanhield. Deze criminele hippies en SJW-ers brengen bewust hele legioenen kanslozen en criminelen naar Europa. Het zou interessant zijn om eens te weten hoeveel Europeanen al slachtoffer zijn geworden van roof, moord en verkrachting dankzij de streken van deze mensensmokkelaars.

    Italië raakt niet geïsoleerd hoor. Europa bestaat uit meer dan alleen West-Europa. Vrijwel heel Oost-Europa denkt er zo over als Italië en ook in Oostenrijk heeft men schoon genoeg van de eeuwige instroom van kanslozen en gelukszoekers uit Afrika.

    Het is een schande dat Italië deze maatregelen moet nemen omdat de rest van Europa door de deug-obsessie niks doet en de instroom maar lekker door laat gaan.
    Afrika zal zichzelf moeten redden. Door het halve continent hierheen te halen lossen we niks op. Sterker nog, dan krijgen we hier dezelfde armoede, ellende, chaos en criminele bende als in de landen die ze verlaten hebben. In de grote steden van West-Europa zie je dat al op steeds grote schaal gebeuren.
    Onze welvaart is geen natuurwet. Hij is niet eindeloos deelbaar als er steeds meer mensen komen die er wel aan lurken, maar er totaal niets aan bijdragen.

  5. 11

    @3

    De andere lidstaten laten Italië al jaren in de steek als het gaat om de opvang en verdeling van immigranten. Italië staat er alleen voor en kiest nu voor een harde koers.

    Op het moment wel, de problemen die zij hebben met de opvang en verdeling van immigranten hebben Spanje en Griekenland ook (gehad), Italië is daarin niet alleen, wél in de huidige (nationale) aanpak. Maar volgens mij was de kritiek van #2 toch eerder dat de verwijzing naar migratie in de inleidende alinea verder nauwelijks terugkomt in het stuk, naast dat het nauwelijks relevant zou zijn. Het grootste gedeelte van het stuk gaat dan ook over de fiscaal-economische isolatie van Italië.

    Er is overigens zeker een probleem als het beleid van Italië vruchten afwerpt. In combinatie met de informatie uit de link van #4 -20 jaar nauwelijks groei- zou economische groei door wat onmiskenbaar nationaal-socialistisch beleid is maar al te gretig aan worden gegrepen door andere westerse (alt-right/fascistische) autocraten. Het is onmiskenbaar nationaal-socialistisch beleid, omdat het het eigen volk (natie) sterk bevoordeelt, vaak ten koste van andere volken (zeker immigranten, ontwikkelingssamenwerking). Dit gebeurt met een beleid dat ogenschijnlijk veel socialistische componenten heeft: een basisuitkering (‘gratis geld’), een focus op verkleining van de werkloosheid door lagere pensioensleeftijd, en staatsingrijpen om de economie aan te jagen.

    @4
    Goede, informatieve link!

  6. 12

    Bijzonder eigenlijk. Migranten die op een bootje stappen terwijl niemand ze gevraagd heeft, de meerderheid er ook niet op zit te wachten, maar door links ons wel door de strot worden geduwd. Zeg maar eindeloos mensen je huis binnen laten. De linkse oplossing is geen oplossing, .aar gewoon doorgaan. Als zijn het er 100 miljoen geen probleem. Nu blijkt dat de oplossing van Salvini toch echt wel blijkt te werken. Dat weten die criminelen die voor ferry spelen ook wel, maar ze weten ook dat Brussel om redenen zoveel mogelijk migranten wil binnenlaten. Goed te zien dat zelfs links nu erkent dat het migranten zijn en geen vluchtelingen zoals ze eerder leugenachtig beweerden. Ve4de4 binzonde4 dat een Frankrijk dat al jaren niets doet om haar begroting op orde te brengen zoals afgesproken nauwelijks wat in de weg wordt gelegd. Italië natuurlijk wel. Waarom? Het is natuurlijk onacceptabel als je regeringen hebt die echt voor hun eigen volk opkomen. Dat moeten we niet willen natuurlijk.

  7. 14

    @13: Dat gaat vanzelf beste Jos. Mensen, zoals ook ik, krijgen vanzelf door dat links niet meer is wat het was maar enkel nog een stelletje Eurofiele globalisten die de Islam omarmt en niets anders bereiken dan ellende. Door ervaringen worden mensen vanzelf wakker en krijgen door dat links lijkt op U2. Onder een linkse dromer die wakker werd.

    https://youtu.be/7wztJNRnHeA

  8. 15

    Ik kan me voorstellen dat, zoals bij Italie het geval is, als de nadelen van de Euro (geen devaluatie-mogelijkheid) niet opwegen tegen de voordelen (goedkoop lenen), je meer en meer je eigen weg zult op gaan.