Leefde die?

funeral.jpgDe grootheid van een man meet je af na zijn dood, aan het aantal YouTube-eerbetonen. Het maakt niet meer uit wie er wel of niet op zijn begrafenis komt, hoeveel tranen er daar vloeien en hoeveel vrouwen hun heimelijke liefde voor altijd onbeantwoord weten. Het gaat erom hoe groots en meeslepend zijn leven op internet herdacht wordt. Hoe de digitale uitgeleide daar vorm krijgt. Want tot enen en nullen zult gij wederkeren. Tenminste, als gij een beetje een leven van betekenis hebt geleid.

En in dat licht vielen de eerbetonen aan een van onze jongste doden me vies tegen. Ik had er meer verwacht, veel meer. En ik had ze graag mooier, ontroerender en oprechter gezien. Want door het verscheiden van de persoon in kwestie is het leven toch een stuk doffer geworden. En waar kan je het leven beter oppoetsen dan op YouTube?

Ik heb het natuurlijk over de eergisteren overleden Mike Reid. Wie? Mike Reid. Ja, ik begrijp dat die naam geen alarmbellen doet rinkelen, want eerlijk gezegd klonk het mij ook niet bekend in de oren, sterker nog: het zei me niks, maar Mike Reid speelde jarenlang Frank Butcher in de BBC-soap EastEnders. Precies, die Mike Reid. Ja, het zegt u nog niks natuurlijk, maar dat maakt voor dit stukje niet zo gek veel uit.

Vraag me niet waarom (ik zei “NIET”), maar ik ben opgegroeid met EastEnders. Voor de onwetenden onder u: EastEnders was een soap zonder mooie mensen en zonder achtergrondmuziek, maar mét onwijs vette Engelse accenten, drie dozijn ervaren karakteracteurs en genoeg levensecht drama om drie dozijn ervaren karakteracteurs van een vaste baan te voorzien. Een en al heerlijkheid dus. Totdat het publiek zich ging afvragen waarom ze eigenlijk naar een soap keken zonder mooie mensen, zonder achtergrondmuziek en vol met gelaagde en genuanceerde karakters. En zo veranderde EastEnders niet eens zo heel langzaam, maar wel heel zeker in een soap zoals er zoveel soaps zijn. Hapklare brokken bordkarton dus.

Mike Reid heeft die tijd nog meegemaakt. Tot een paar jaar geleden dook hij af en toe weer op als Frank Butcher. Voor de onwetenden onder u: Frank Butcher was een tweedehandsautoverkoper met een stem als een roestige kaasrasp, een huid die teveel Spaanse zon had gezien en knieën die even slap waren als zijn grappen. Hij droeg ook nog een kunstgebit, een oversized bril en een hoedje. Een machtig mooi karakter dus, wiens leven zich net als dat van de rest van de personages afspeelde in de pub de Queen Vic. Zijn grote liefde was Pat, met haar geblondeerde en geföhnde coiffure. Na hun scheiding kreeg hij wat met Peggy, die bij dezelfde kapper kwam.

De site van de BBC somt de belangrijkste gebeurtenissen uit Franks leven als volgt op: Getting the Vic back from Dan Sullivan, His breakbown after the fire at the car lot en vooral: Discovering that Pat didn’t want to run away with him after all, but Peggy still finding out of the affair anyway.

frankbutcher.jpg

Genoeg stof voor een bescheiden mausoleum van mooie YouTube-in-memoriams, zou je zeggen. Niet dus. Twee lullige compilaties stonden er tot gisteren op. Twee lullige compilaties temidden van een paar lullige andere fragmentjes, onder andere van een stand-upoptreden van Mike Reid. Ja, ja: meneer was van huis uit stand-upcomedian. Ik wist het ook niet, maar goed: ik wist dus ook niet dat Frank Butcher gespeeld werd door Mike Reid. Dat fragmentje is trouwens extra lullig, omdat het niet echt grappig is, maar dat spreekt voor zich, want Reid was zoals gezegd stand-upcomedian en stand-upcomedians zijn nou eenmaal niet echt grappig.

Voor de rest was Mike Reid supertof, the next best thing to Frank Butcher zeg maar: zijn eerste vrouw heet Sheila, z’n tweede Shirley en z’n kinderen heten Michael, Mark en Jane. En Mike zag er in het dagelijks leven niet veel anders uit dan Frank. Volgens mij zat ie ook best vaak in de pub. Een pub in Marbella dan, want daar woonde hij tot zijn dood, zoals het een echte Britse pensionado betaamt. Gestorven met het bierschuim op de lippen en een fles Worcestershire in de hand. Getroost door de gedachte dat hij zijn verdiende lof zou krijgen.

Laat ze ook maar Mike, jij hebt hun virtuele vaarwel niet nodig. Net zoals EastEnders in haar hoogtijdagen geen spannende muziekjes en mooie mensen nodig had. Fuck it, jij hebt dit hele stukje niet nodig. Want jij bent Mike, oftewel Frank Butcher. “What do you think I am, some kind of pilchard?”

Vaarwel lieve Frank. Moge de hemel vrij zijn van achtergrondmuziek.

  1. 1

    Prachtig! Dacht dat ik de enige Nederlander was die gisteren even schrok toen ik het bericht in The Sun las. R.I.P. Mike, bedankt voor Frank Butcher, ik had het niet willen missen..

  2. 2

    Fraai. Tot enen en nullen zult gij wederkeren. Behalve natuurlijk die tijdens leven alreeds nullen waren, die blijven nul (of een).

    Ik kende de goede man niet, maar wens em een welgemeend toitoitoi in het hiernamaals.

  3. 3

    Ik kan me vaag een spin off van de soap herinneren, Perfectly Frank, van een aantal jaren geleden. Frank speelde daarin de uitbater van een nachtclub in een Engels plattelandsdorp die het lijk van een gangster ontdekte in de achterbak van een auto. Met dat lijk werd heel wat afgezeuld. Uiteindelijk liet Frank het geloof ik dumpen in zee. Ja, het was wel een hele rare spin off die me deed denken aan soort comedy in de traditie van Allo Allo.

  4. 4

    @El El: Aha, gepikt van het bijzonder gelaagde en subtiele

    [img]http://www.undergroundhumor.com/videos/images/weekendatbernies1vhs_large.jpg[/img]

    en natuurlijk

    [img]http://images.amazon.com/images/P/B00005QT9P.01.LZZZZZZZ.jpg[/img]

  5. 6

    Vond het trouwens niet zo’n slechte stand-up-act. Beetje een wise guy-routine. Niet dat ik meer dan de helft heb verstaan, maar dat gewankel en dat leunen op die microfoonstandaard waren al een tractatie op zich. Hoort eigenlijk thuis in een foute club vol met foute mannen die heel hard lachen om foute grappen.

  6. 11

    Hihi @#2. Maar noteer in dit verband dat alle uitgezonden tv-uitzendingen momenteel nog bezig zouden zijn de ruimte te veroveren. Zo heb ik het altijd onthouden uit “United States” van Laurie Anderson. Of klopt dat niet ?

  7. 13

    @S’z (11),
    “Broadcast TV was going strong from the 60s until recently, but now everything is cable, which can’t be detected from a distance. So to detect our TV transmissions, aliens would have to be specifically looking our way in the right 40 year time period, or they would pretty much miss our “strong tv signal” period of evolution. There are millions of stars for us to look at, and so searching for another civilization’s random broadcasts doesn’t seem too efficient.”
    http://curious.astro.cornell.edu/question.php?number=73

  8. 14

    @mark

    Is in de VS kabel niet nog steeds een kleine markt?
    En belangrijker, satteliet is in opmars. Maakt dit niet dat er een hoop programma’s de ruimte in gaan?

  9. 15

    @Blammeke:
    – de kabelpenetratiegraad kunt u natuurlijk ook zelf googlen, maar zie hier en hier: in 2005 50/60% kabel en 26/27% satelliet.

    – Satelliet is in opmars, maar volgens mij is het uplink (FM) signaal (naar de satelliet) zwakker dan het signaal waarmee (AM) ethersignalen werden verspreid. In elk geval is het in beide gevallen zeer onwaarschijnlijk dat aliens onze TV-signalen oppikken. Misschien in de toekomst, als we switchen naar sterkere signalen (laser)?

    “Hunky TV transmitters on Earth belch out a few hundred thousand watts of power. That energy is not beamed in all directions equally; most of it is aimed around the horizon (which, of course, is where the audience is). Because of this slight beaming, the effective transmitter power is a bit more: let’s say a million watts, to keep the math simple.

    OK, how strong is that signal by the time it reaches our putative alien audience at 55 light-years distance? Not very. The megawatt broadcast washes over ET’s world with a power density of about 0.3 million million million million millionths of a watt per square meter, which is not exactly a scorching signal. Actually, only about a third of that transmission power is in the “carrier” – the part of the broadcast that’s very narrow in frequency and easily detected. So knock that piddling power density down by another factor of three if you want to know the strength of the easily detectable part of the transmission.”
    http://www.space.com/searchforlife/seti_shostak_tv_061109.html

    Some years ago it was shown that the narrow-band video carriers from terrestrial Amplitude Modulated (A.M.) TV transmitters would be detectable at distances of many light years as a substantial increase in the radio brightness of Earth’s planetary limb. The following is an exercise to see if Frequency Modulated (F.M.) satellite TV transmissions would also be detectable.
    (..)
    The uplink frequency for that transponder is 6.405 GHz. At Alexandria, Virginia, C-SPAN uses a 10-meter diameter dish for uplinking their F.M. signal with a transmitter power of 44 W.

    Only a minute fraction of that uplink beam is actually received by Galaxy 3, the rest of the power is wastefully radiated into space. As the Earth rotates, and with it Galaxy 3 in its 22,300 mile high geostationary orbit, the uplinked beam sweeps through the cosmos. In ten years time, could this much weakened signal be detected by an alien civilization? To answer this question we must calculate the C-SPAN I signal strength at that range.
    [ALGEBRA!]
    If the uplink power was increased to 100 kW and the 300 meter diameter Arecibo dish used for transmission, the EIRP would increase from 25.2 MW to 51.5 TW, and the required area of receiving antenna would fall from 1.85 x 1015 m2 to 9.04 x 108 m2. This would be equivalent to a receiving dish only 34 km in diameter! This might be a reasonable “listening” dish for an advanced technical civilization.
    (..)
    Clearly, aliens would have a very difficult time constructing such a large receiving array of dishes to collect the C-SPAN uplink signals. So perhaps, to the relief of some Members of Congress, we can say that it is unlikely that alien civilizations at distances of ten or more light years could observe their deliberations, even for fleeting 1 minute periods.

    This fun piece of analysis has indirectly demonstrated how hard it is to send high bandwidth signals across the cosmos using microwave technology. One day, uplinked signals to satellites may use laser beams. More likely, laser beam links will be employed for direct communications between geostationary satellites, by-passing terrestrial relay stations. A decade after this happens, much stronger signals (though for shorter periods of time) might be detectable at nearby star systems.”
    http://www.coseti.org/9009-001.htm

    /Sorry Frank Butcher