Ga eens boeven vangen

Een gelukkig gezinnetjeDit keer niet tegen de politie gericht, maar tegen de Jeugdgezondheidszorg (JGZ) en Jeugdzorg (JZ). De laatste weken duiken er verontrustende berichten op in de media waarbij overenthousiaste JGZ- en JZ-medewerkers brave vaders en moeders er onterecht van beschuldigen dat ze hun kinderen verwaarlozen of mishandelen.

Wie wantrouwen zaait, zal wantrouwen oogsten. De JGZ en JZ lijken steeds meer samen te smelten. Daar waar het namelijk de natuurlijke taak van de Jeugdzorg is om problemen op te sporen, doen tientallen beroepsgroepen in de jeugdgezondheidszorg dat inmiddels ook. Velen daarvan werken met meldplichten en protocollen als ze ‘niet-pluis’-gevoelens hebben. Een greep uit het rijke aanbod: tandartsen, eerste hulpposten, juffen en meesters, school maatschappelijk werkers, jongerenwerkers, kraamhulpen, consultatiebureau-artsen en –verpleegkundigen, gemeentelijke interventieteams (ja de tandenborsteltellers). Er ontstaat een ronduit negatieve benadering jegens gezinnen. Wie problemen zoekt, zal ze immers vinden. Desnoods leg je een gezin net zo lang onder een vergrootglas totdat je een probleem hebt gevonden.

Een aantal voorbeelden: Eén op de tien meldingen van kindersmishandeling is onterecht, meldde Trouw begin februari in een fraai achtergrondverhaal. Nog eens vijftien procent van de meldingen kan niet bevestigd worden. Dat is dus een mix van schuldigen en onschuldigen. Dat kan gebeuren, maar al die gezinnen worden in elektronische dossiers geboekt als verdacht. Je weet immers maar nooit. Gezinnen gaan daar echter aan kapot, boekstaafde de krant.

Een Zutphens paar raakte zijn pasgeboren baby kwijt omdat de plaatselijke Jeugdzorg mishandeling vermoedde. De baby had een gebroken sleutelbeen die, achteraf, veroorzaakt bleek door de zware bevalling. Gepraat met de ouders werd er niet. De baby werd gewoon weggehaald, vertelt het bericht.

Webzine Ouders Online verzamelt al een tijd schrijnende verhalen. Een greep:

  je vraagt om hulp voor een licht opvoedprobleem en je eindigt met een uithuisplaatsing van je kinderen en een slepende procedure om dat te herstellen;

  je vertelt in je onschuld dat je het zwaar hebt omdat je man pas weggelopen is (waardoor je een keer per ongeluk het brood van je kind in een beschimmeld broodtrommeltje hebt gedaan), en de juf doet een melding bij het AMK waarna het gevecht begint;

  je komt met een peuter met een gebroken armpje bij de Eerste Hulp en je kind wordt zonder dat jij erbij mag zijn, onderzocht op sporen van mishandeling.

Dit vertelde Ouders Online ook aan het AD dat de volgende dag ‘Ouders wantrouwen consultatiebureaus’ kopte. Volgens hoofdredacteur Justine Pardoen leidde het interview tot veel kwaad bloed in de JGZ en JZ. Ze pareerde de boze reacties in een helder commentaar dat uitgebreide citatie verdient:

‘Blijkbaar is het voor veel mensen erg verontrustend dat wij ouders soms adviseren om niet naar Bureau Jeugdzorg te gaan maar dat ze soms beter op zoek kunnen gaan naar een onafhankelijke psycholoog, omdat ze dan kunnen vermijden dat er van alles in een digitaal dossier opgenomen wordt wat je lang kan achtervolgen. Ook ondersteunen we het advies dat ouders elkaar soms geven, om voorzichtiger te zijn met het vertellen van persoonlijke dingen op het consultatiebureau, omdat dat kan leiden tot het stempel ‘risicogezin’, met toenemende bemoeienis tot gevolg.

In sommige reacties werd het ‘ronduit gevaarlijk’ genoemd, dat wij dit doen. Een manager in de jeugdzorg meende zelfs dat het eerstvolgende “kofferbak-drama” onze schuld zou kunnen zijn. (…) Laat het duidelijk zijn: we boycotten de jeugdzorg noch de jeugdgezondheidszorg. We adviseren ouders bijvoorbeeld nooit om weg te blijven van het consultatiebureau. (…)

We signaleren dat er iets veranderd is sinds de dood van Savannah en het Maasmeisje: alles is erop gericht om nog meer kindermishandeling te voorkomen. En terecht! Maar we willen wel dat er geluisterd wordt naar ouders die aan den lijve ondervinden wat de schadelijke gevolgen zijn van het huidige beleid. Dat beleid veronderstelt namelijk dat álle ouders potentiële daders van kindermishandeling zijn, tót het moment dat ze bewezen hebben dat niet te zijn. Alle zorgprofessionals moeten kijken door die bril, en mogen taken die daarbij horen niet weigeren.

De prijs van alle goede bedoelingen is hoog. De verhalen van ouders zijn schrijnend, en hun aantal neemt toe, signaleren wij. Maar dit is het gevolg: meer levens worden ontwricht, meer gezinnen worden uit elkaar gehaald dan ooit, terwijl het aantal mishandelingen niet afneemt.  (…)

We hebben dan ook één grote wens voor de toekomst: dat hulpverleners weer gaan zien dat ze te maken hebben met mensen, in plaats van met ‘casussen’ en ‘dossiers’. Dus dat bij elke beslissing even gedacht wordt: “Wat betekent dit voor deze mensen, en hoe zou ik me voelen als dit míj overkwam?”

We zouden willen dat zorgverleners altijd ook zélf blijven nadenken, in plaats van zich te gedragen als kille uitvoerders die zichzelf rechtvaardigen met: “Het is me nu eenmaal zo opgedragen”. Dat laatste horen we bijvoorbeeld van wijkverpleegkundigen die verplicht zijn om vragenlijsten in te vullen, terwijl ze dat eigenlijk liever niet zouden willen. Ook het invullen van zo’n lijst op een later tijdstip dan het protocol vereist (bijvoorbeeld omdat een JGZ-medewerker de ouders en hun situatie dan beter kent), is niet toegestaan.

Een treffende ervaring in dit verband, deed ik op tijdens een lezing voor aankomend pedagogen in Tilburg. Ik vroeg de studenten wat ze ervan vonden om alles wat ze geleerd hebben aan protocollen eens weg te denken, en zich voor te stellen hoe het zou zijn om onbevangen naar verhalen van ouders te luisteren die bij hen kwamen met een probleem. Dat was nieuw voor ze. Want als je handelt in het belang van het kind dan doet het belang van de ouders er toch niet meer toe?’

Ouders Online heeft een dossier over bemoeienis achter de voordeur.

  1. 1

    Ik pleit ervoor om het jeugdzorgbeleid onder het strafrecht te laten vallen in Nederland, dus uit het civiel recht.

    Namelijk werkt de raad voor de kinderbescherming niet op waarheidsvinding, dus onderzoek gebasseert op feiten. U weet dat deze instantie een onderdeel van Justitie is.

    Er word wel tijd gespendeert om laster en smaadrapportage’s te schrijven, maar geen tijd om bij de politie een procesverbaal op te laten nemen.

    Wel word de politie ingeschakelt als taxibedrijf om kinderen uit huis te ontvoeren en word de ouders zonder nazorg achtergelaten.

    Achter de rug van het gezin word er een fax verstuurt naar de kinderrechter en kind is weg, en kan pas de ouder murv geslagen na 10 dagen voor het eerst verweer gaan voeren voor de kinderrechter die slechts maximaal 20 minuten per zaak kan besteden.

    Door meningen en veronderstellingen raken ouders hun kinderen kwijt en geraken in een uitzichtloze situatie met vaak een totale vernietiging maatschappelijk etc..tot gevolg.

    Aangaan van strijd tegen zulke instantie’s kan zelfs gebeuren dat de kinderen en ouders elkaar uit het oog verliezen en het P.A.S syndroom op telopen en de ouders zwaar getraumatiseert.

    Wat vind u ervan om het Jeugdzorgbeleid uit het civiel te halen en onder het strafrecht te laten plaatsten?

    http://www.jeugdzorgbeleid.nl

    Wist u ook dat de definitie van het belang van het kind is niet uit teleggen aan de ouders volgens Buro jeugdzorg groningen (Astrid Berensen) terwijl het als een loze strijdkreet kinderen ermee uithuis gehaalt word?

    Zie filmpje
    http://www.nederlandp.nl/omroep/tv-uitzending/definitie-het-belang-van-het-kind

  2. 4

    Leuk detail, wat de heren ‘professionals’ in de jeugdzorg volgens mij vergeten: als je kinderen op jonge leeftijd (<24 maanden) bij hun ouders weghaalt, dan heeft dat een risico in zich dat ze niet goed kunnen 'bonden' met hun ouders. De gevolgen daarvan zijn dat ze dat met helemaal *niemand* meer kunnen doen, en dat 't in essentie psychopaatjes zijn geworden. Zeker als jeugdzorg zo'n kind binnen een paar jaar van het ene pleeggezin of instantie naar de andere toe sleurt.

    D'r is dus een *kans* dat het niet goed gaat met die kinderen, en om dat te verhelpen kies je voor de zekerheid dat je een opgroeiend kind levenslang verstiert.

  3. 5

    Ernstig verhaal dit. Ik voel me ook niet echt op mijn gemak als ik met het consultatieburo praat moet ik zeggen, tenminste, sommigen daar bekijken je net iets teveel alsof ze je proberen breken ofzo.
    Ik denk dat we af moeten van de illusie dat veiligheid 100% te regelen is, er zullen hoe erg dat ook is altijd dingen misgaan, en we moeten niet op allerlei manieren (sociaal, financieel, emotioneel) gebukt gaan onder de controle druk die op allerlei fronten in ons leven wordt geduwd.
    Ben benieuwd wanneer dit op de agenda van politieke partijen gaat voorkomen.

  4. 6

    overigens, en dit is input van mijn vrouw, krijgen we bij oudersonline niet de andere kant van de verhalen te horen, dat is wel jammer want dan wordt het pas echt een compleet verhaal

  5. 9

    Past wel in het plaatje dat iedere Nederlander als crimineel wordt beschouwd tot het tegendeel bewezen is.

    Blijkbaar is het moeilijk om het kind beschermen zonder soms de ouders onterecht aanpakken.

    1 op de 10 meldingen is onterecht, dat betekend dus dat er 9 wél terecht zijn en dat vind ik heel erg veel. Zelf heb ik daarom de neiging om die ene onterechte als aanvaardbare “collateral damage” te beschouwen.

  6. 10

    @Sigi: Jouw reactie is precies waarom dit systeem in het leven is geroepen; 9 zijn wel terecht en dat vindt jij heel erg veel. Lekker uit de onderbuik? Om hoeveel meldingen gaat het per jaar waar die 9 een onderdeel van zijn? Op welke manier zijn deze onderverdeeld, m.a.w. als je zware midhandeling en leerachterstand door dyslexie bij die meldingen telt, heb je al een enorm vertekent beeld. Verder is het vele malen erger als je zonder enige reden je kind aan jeugdzorg kwijt raakt of ineens te pas en te onpas allerlei instanties over de vloer krijgt die jou als slechte ouder verslijten.

    Mensen zoals jij Sigi, zijn precies de reden waarom Rouvoet en consorten nu dit systeem hebben ingevoerd. Oh wat zijn we bang dat het mis gaat, the end justifies any means. Zelfs als dat doel compleet onhaalbaar is. Moe wordt ik van die bemoeizucht en angsthazerij. Het grootste risico op doodgaan is leven zelf, hou dat nou eens in je achterhoofd als je mensen als collateral damage beschouwt. Jij vindt zeker ook dat als je niets te verbergen hebt, je ook niets hebt te vrezen qua privacy?

  7. 11

    @9 Sigi Het Trouw artikel telt op tot 25% onterecht en of die overige 75% waarvan jeugdzorg zelf stelt dat er wel terechte meldingen waren voor 100% klopt is ook zeer de vraag gezien de manier van werken daar. Ik kan mij Zembla uitzendingen over de onderzoeksmethodes herinneren die het ergste doen vrezen.

  8. 12

    Zo zo Niels, jij vind dus dat je precies weet hoe ik denk en wat ik vind. Lekker uit de onderbuik. Mensen zoals jij Niels vinden het blijkbaar totaal niet erg dat er een kind het onderspit delft omdat mensen zoals jij Niels het blijkbaar een normaal risico voor een kind vinden dat het door z’n eigen ouders naar de andere wereld wordt geholpen. Tja kind dat is het risico van leven…

    Ik vind dat ik van alles te verbergen heb, ik vind dat ik recht heb op privacy en dat niemand ook maar iets te maken heeft met wat ik doe. Maar dat geldt voor mij. Ik vind echter niet dat ik zomaar van alles met m’n kinderen kan doen omdat dat niet met MIJN privacy te maken heeft maar met mijn kind.

    Het gezin was heerlijk onaantastbaar, o.a. door Rouvoet en consorten en het werd tijd dat dat onaantastbare gezin wat minder onaantastbaar werd.

    Mensen zoals jij Niels die kindermishandeling vele malen minder erg vinden dat ouders die onterecht worden lastiggevallen, daar word ik nou moe van.

  9. 13

    Eén op de tien meldingen van kindersmishandeling is onterecht, meldde Trouw begin februari in een fraai achtergrondverhaal. Nog eens vijftien procent van de meldingen kan niet bevestigd worden. Dat is dus een mix van schuldigen en onschuldigen.

    Die aantallen zijn een beetje misleidend. Men heeft ongeveer een derde van de meldingen onderzocht en daaruit komen de aantallen die tot deze percentages leiden. Maar dat klopt niet, want het ging in feite om een steekproef; de aantallen worden nu afgezet tegen het totaal van de meldingen, maar dat had tegen de omvang van de “steekproef” moeten zijn. Dan kom je op iets in de trant van minstens 30% valse meldingen, ten minste 50% onbevestigde meldingen en hoogstens 20% terechte meldingen. (Dat zijn er helaas nog zo’n 10000 ofzo…).

    Op zich een nogal raar; men wekt bijna de indruk dat 90% van de meldingen terecht is, en zo wordt dat hier en daar klaarblijkelijk ook begrepen. Zo klinkt het ook, maar het staat er niet en men zegt het niet. Waarschijnlijk is minstens een derde van de meldingen onterecht en hoogstens een kwart terecht. Vele duizenden ouders hebben daardoor onterecht een bijzonder vervelend onderzoek moeten ondergaan.

    Althans, dat meende ik in februari becijferd te hebben op basis van ietwat krakkemikkige bronnen:
    https://sargasso.nl/archief/2010/02/09/anonimiteit-heeft-een-prijs/#comment-410652

  10. 14

    Even voor alle duidelijkheid, ik vind het heel erg als mensen onterecht beschuldigd worden en ik vind dat je niet zonder bewijzen maar een eind heen kunt beschuldigen.

  11. 15

    Plaatsing in een jeugdgevangenis / instelling is zelden een verbetering voor het kind. Er zijn betere oplossingen denkbaar dan te vaak direct naar dit zware middel grijpen. Helaas is jeugdzorg een bureaucratische industrie en een extra kind op de instelling is weer 50k ‘verdient’ / ‘budget’. Daarnaast werkt het contraproductief, het kind loopt veel (vaak meer) schade op onder de hoede van de staat. Het middel is vaak erger dan de kwaal.

    Altijd goed te weten wat de historische roots zijn van organisaties zoals jeugdzorg.

    The Magdalene Sisters http://www.cinema.nl/films/1872415/the-magdalene-sisters
    Trailer http://www.youtube.com/watch?v=Hga3kqwuBSc

    Andere film Evelyn (Trailer) http://www.youtube.com/watch?v=Q5ph58khb10

  12. 17

    Als ouder wordt je er ook behoorlijk paranoïde van. Ik was blij dat mijn tweeënhalf jarige uk destijds zijn arm op de crèche brak en niet thuis, zodat er tenminste plenty ‘getuigen’ waren in het geval dat.

    (Mijn paranoia bleek onterecht, ik werd als moeder niet wantrouwig benaderd destijds. Maar je verwacht het bijna wel.)

    Punt is, dit soort dingen gaat contraproductief werken. Wat Maarten ook al aangaf, ouders houden hun mond dicht over eventuele (kleine of grote) problemen thuis op bv het consultatiebureau uit angst om in de molen te belanden.

  13. 18

    @Sigi, in post 14 ontkracht je precies datgene wat mij zo boos maakte in mijn eerste reactie! Je geeft daar dezelfde reactie als velen, als het gaat om privacy, ach, dat moet maar wijken voor een stukje veiligheid. Vandaar mijn wat boze post gisteravond.

    De cijfers zijn veel te onduidelijk, waardoor de aantallen van onterechte gevallen veels te hoog kunnen zijn. Zeker omdat de totalen niet worden gegeven. Daarbij lossen we de problemen niet op. Dit zorgt voor meer getraumatiseerde kinderen zoals Seven aangeeft en het doel kan en mag de middelen niet heiligen. Zeker niet als hierbij eigenlijk wederom het kind de dupe is.

    Oplossingen graag, hulp voor ouders, ook graag! Gestapo die bij het minste je als ouders in een moeilijk traject gooit, direct de verdenking op de ouders legt en eigenlijk het tegenovergestelde lijkt te bereiken, (ouders zeggen minder of niets), is erger dan de situatie zoals hij was.

    En Sigi, dat was dus zeker niet uit de onderbuik.

  14. 19

    Mooi stukje uit de praktijk, wat goed aangeeft dat dit wederom weer schijnveiligheid is, niet werkt en de goeie mensen stigmatiseerd is het drama in Zierikzee. Maar uiteraard reageert de politiek als volgt en dus gaan we nog meer actie en nog meer de privesfeer in, want dat bekt lekker, zeker in verkiezingstijd, niet dat het gaat helpen uiteraard.

    http://www.spitsnieuws.nl/archives/binnenland/2010/03/spoeddebat_na_familiedrama.html

    Spoeddebat na familiedrama

    Een Kamermeerderheid gaat vandaag tijdens een spoeddebat bij minister Hirsch Ballin aandringen op meer oplettendheid om familiedrama’s te voorkomen, meldt de Telegraaf. Hulpverleners moeten sneller en adequater ingrijpen als het in een gezin de verkeerde kant op dreigt te gaan.

    ”Eerder inmenging in de privésfeer had wellicht doden kunnen voorkomen”, zegt een CDA-Kamerlid over de gezinsmoord in Zierikzee. ”We zien nog niet voldoende signalen van tevoren. Zeker als het gaat om probleemsituaties die al bekend zijn, moeten we zorgen dat de veiligheid van gezinsleden niet in gevaar komt.” De PvdA sluit zich daarbij aan: ”We moeten alles uit de kast halen om een gezin te helpen en snel tot actie overgaan.”

  15. 20

    @ Edwin Lauxen

    Heel goed verhaal! Alleen over het civiele karakter van jeugdzorgbeleid, bedoel je daar niet juist het bestuursrechtelijke karakter?

  16. 21

    @Gronk, lekker roepen terwijl je er geen verstand van hebt.
    Ik heb mijn studie Orthopedagogiek aan de VU gevolgd, kreeg daar college van een prof. die een autoriteit is op het gebied van hechting (of bonden zoals jij dit zo mooi noemt).

    Wat jij zegt is echt dikke poep! Het is veel schadelijker voor het kind om het bij mishandelende / verwaarlozende ouders te laten, dan het bij pleegouders onder te brengen.
    Daarnaast is het best mogelijk dat het kind meerdere gehechtheidsfiguren heeft.

    Wist jij trouwens dat ongeveer de helft van de Nederlanders onveilig gehecht is? Dat zijn toch echt niet allemaal psychopaatjes.
    Wat jij bedoeld is een reactieve hechtingsstoornis, of gedesorganiseerde gehechtheid. Daar is echt wel wat meer voor nodig dat een kind plaatsen in een pleeggezin. Namelijk langdurige verwaarlozing en mishandeling in de vroege kindertijd.

    Prima dat je een beetje roeptoetert, maar doe dat over iets waar je ook maar een beetje verstand van hebt!

  17. 22

    @rooie: Kinderen die bij mishandelende/verwaarlozende ouders zitten zijn sowieso de pineut, of je ze nu wel of niet uit huis plaatst. Het gaat om kinderen van ouders waar niets mis mee is, maar die ‘vals positief’ worden bevonden. En die langdurige verwaarlozing krijgt je d’r vanzelf bij, als je kind in de bureaucratische molen terechtkomt en van hot naar her wordt gesleept.

  18. 23

    @gronk: je hoort mij ook zeker niet zeggen dat de jeugdzorg in Nederland op ten top geregeld is. Ik reageerde op jouw stuk dat het weghalen van een kind bij de ouders, psychopaatjes oplevert. Dat is pertinent niet waar.

    Daarbij is het beslissen of een kind uithuis wordt geplaatst een zeer complexe beslissing, waar vele professionals bij betrokken zijn, en die zeker niet over 1 nacht ijs gaat. Dat daar af en toe fouten bij worden gemaakt is zeer te betreuren, maar niet uit te sluiten.
    Het is dan wel van belang dat deze fout zo snel mogelijk goed gemaakt wordt, en dat de betreffende Bureau Jeugdzorg blijft volharden in zijn waarheid. Iets waarvan ik vind dat dit wel te vaak gebeurd.

    Toch blijf ik van mening dat het in 98% van de gevallen goed gaat. De 2% van de gevallen waarin het fout gaat (zowel vals positief, als vals negatief) halen vaak wel meteen de landelijke media.

    Ik geef je gelijk als je zegt dat een kind te vaak van hot naar her wordt gesleept. Dit gebeurd natuurlijk niet alleen maar door de bureaucratische molen. Vaak zijn er ook kindfactoren (gedragsproblematiek, psychopathologie, enz.) die meespelen. Maar dat zal wel weer te genuanceerd zijn voor jou.
    Er wordt op dit moment veel onderzoek gedaan naar voorspellers voor bijvoorbeeld het voortijdig afbreken van een pleeggezinplaatsing. Zodat de kans op een succesvolle plaatsing groter is en het kind minder vaak overgeplaatst hoeft te worden.

  19. 24

    Cijfers zijn interessant. Steekproef van NFI leerde dat in vijftig procent van de gevallen na een vermoeden van kindermishandeling een verkeerde diagnose wordt gemaakt. Dat ging ook de andere kant op: kinderen die wel werden mishandeld, werden niet herkend. Daar gaat dus nog erg veel mis. Kritiek van hoogleraren was dat veel jz/jgz-medewerkers dat niet goed kunnen.

    Waar sommigen hier aan voorbij gaan is dat er een sfeer van wantrouwen is ontstaan. Reactie van de belangenverenigingen (eigenlijk geen reactie) gaat hieraan voorbij. Wat heel hulpverleners blijkbaar niet willen zien is dat zodra je het zakelijk en officieel maakt, ouders zich ook zakelijk en officieel gaan opstellen (en dus zakelijk en officieel met hun informatie omgaan). Ik heb wat reacties via de mail gehad van boze hulpverleners (die ik graag uitnodig om die reacties voor iedereen hier te plaatsen) en nee, jullie staan daar niet boven. Je kunt het nog zo goed bedoelen, maar wie zich zakelijk opstelt, moet niet verwachten dat ouders dat niet doen.

  20. 25

    Ik vind dat ook zo typisch. Die verontwaardige hulpverleners die zich beroepen op hun ‘profesionaliteit’ en ‘beledigd’ zijn omdat ze zo hard werken, het beste overhebben voor de kinderen en dan nu zo behandeld worden. Dat is zoooo oneerlijk!!

    Gatverdegatver! Je haalt kinderen ten onrechte weg bij hun ouders en in plaats van dat je dat probleem oplost en je excuses aanbiedt ga je lopen jeremieren over je gekwetste ego!

  21. 26

    “Deskundigen als maatschappelijk werkers, juristen, psychologen, rechters, de wetgevers verdedigen hun inzicht, advies en besluit om uw relatie met uw kind te verbreken o.a. met een beroep op “het belang van het kind”. Het gebruik van dit begrip dient slechts 1 doel: De relatie die u met uw kinderen heeft te beperken of te verbreken met gebruik van misleidende en valse argumenten. Zie deze link voor de discussie. De werkelijkheid van “het belang van het kind”: http://home.tiscali.nl/csnel/jz/kindbelang.html
    Het is een industrie die leeft van slachtoffers, bij gebrek aan slachtoffers creëren ze die maar zelf.

  22. 27

    Deze praktijk doet vermoeden dat de heilstaat in de steigers staat, de contouren worden duidelijker. Alles is van iedereen genoteerd, onze handel en wandel kan nauwgezet worden gevolgd, de overheid mag steeds vaker overal binnenstappen, preventief optreden en uit voorzorg maatregelen nemen om ‘erger’ te voorkomen. Wel vervelend zo’n befehl ist befehl bureaucratie en alziende overheid met verregaande bevoegdheden en een uitgebreid netwerk van anonieme en professionele tipgevers en verklikkers, zeker als er opeens een autoritaire Feldwebel aan de deur van de macht staat te kloppen.

  23. 28

    Beste Dimitri,

    Je stelt vast dat er een sfeer van wantrouwen is ontstaan. Waar veel media aan voorbij gaan, inclusief bloggers op deze site, is dat zij de hulpverleners en de hulpmiddelen (lees computers met digitale opslag) van die lieden demoniseren.

    Incidenten worden uitvergroot en sensationeel in het nieuws gebracht. Ouders verenigen zich en wentelen zich in de slachtofferrol. Dimitri, er is geen enkele ouder die namens zijn kind aangifte doet van sexueel misbruik door zijn ouders. De mensen in deze individualiserende maatschappij tikken individuen niet op hun vingers want de individuele vrijheid is zo’n groot goed.

    Oh en Dimitri, je zegt “cijfers zijn interessant”. Ik hoop dat je je beseft dat de cijfers uit een centrale database komen, die ondanks een anonimisatie slag door een slimme dataminer echt wel herleidt kunnen worden tot de individuen die bloot zijn gesteld aan de informatie-verzamel-woede van ’s lands hulpverleners.

  24. 29

    De publieke opinie wordt op twee manieren richting wantrouwen jegens de staat getrokken door de media.

    1. Voorpagina nieuws waarbij een vader een gezin om zeep helpt. Gevolg: roep om strenger straffen en langere voorarresten / bemoeizorg achter de voordeur

    2. Verongelijkte ouders met ‘hun’ case in de media. Eenzijdige berichtgeving want hulpverleners zijn gebonden aan privacy wetgeving en mogen geen weerwoord geven. Gevolg: wantrouwen in de rechtsstaat en de verzorgingsstaat

  25. 31

    Complex geheel met moeilijke dillema’s. Niet iets waar onze salonsocialisten met een minimaal stukje waarin maar 3 cijfertjes gecopypasterd zijn veel van lijken te weten, edoch zie ik wederom felle meningen en veroordelingen van ons panel van experts. Hoe volks, altijd de mening klaar en lekker makkelijk denken in een aantal regels.

    Ogossie, het lijkt hier soms wel geenstijl…

    Achter het internet is iedereen altijd zo direct en duidelijk, je zou er zowaar moe van kunnen worden.

    De enige die hier zijn hoofdje lijkt te gebruiken is high. De rest gedraagt zich weer als vertrouwd. Het is goed voor iemands ego om hier af en toe wat van de smaakmakende artikels en onzinnige comments te lezen. Dan denk je: ‘Ah, eigenlijk ben ik toch wel bovengemiddeld slim!’

  26. 33

    Dan denk je: ‘Ah, eigenlijk ben ik toch wel bovengemiddeld slim!’

    Sorry, maar dat is dus niet goed genoeg he. Jezelf slechts wentelen in je hoge relatieve slimheid, bah. ‘Winnen is voor losers.’

  27. 34

    Een heleboel stof wordt er door al dat gemonitor opgerakeld. Ik zou ook niet graag onderwerp zijn van de fantasie van halfwijze jeugdzorgers.

    En de “resultaten” vind men terug in de statistiek en in de krantenkoppen. Meer gevallen van kindermishandeling. Meer uit-huis-plaatsingen.

    Het is niet meer dan terecht dat daar eens goed naar wordt gekeken.

  28. 35

    Het probleem dat in dit artikel wordt geschetst, hangt nauw samen met de vele anonieme tips die binnen komen, waar Hal helaas geen aandacht aan besteed. Weliswaar reageren deze instanties pas als er meerdere tips zijn, maar dan nog blijkt in de praktijk dat de mogelijkheid tot anonieme tips regelmatig leidt tot valse beschuldigingen omdat iemand een rekening wil vereffenen. De valse tipgevers worden echter niet achteraf aangesproken of vervolgd. Het hele systeem van anonieme tips werkt deze praktijk dus in de hand.

  29. 37

    Uit de brandbrief van de 12 advocaten over de jeugdzorg, twee citaten:

    “De wijze waarop uithuisplaatsingen vaak plaatsvinden, vinden wij traumatiserend voor kinderen. Kinderen worden als criminelen van hun bed gelicht of door de politie van school gehaald. Regelmatig komt het voor dat kinderen voor de ogen van broertjes en zusjes en buren door de politie worden weggevoerd,vervolgens een hele dag in een politiecel doorbrengen en pas ‘s avonds ergens naar een instelling worden gebracht. Sommige kinderen hebben flinke blauwe plekken op de plaatsen waar zij zijn vastgegrepen.”

    “Alhoewel met de wetswijzigingen nieuwe eisen aan het vervoer van de jeugdige van en naar de rechtbank zijn gesteld blijkt dit vervoer regelmatig voor veel stress te zorgen. De kinderen worden nog vaak in arrestantenbusjes vervoerd. Ze zitten lang in het busje en rijden langs verschillende instellingen door het hele land. http://joepzander.wordpress.com/2008/12/08/razzia/
    Oh Joep Zander is pedagoog. meer http://joepzander.wordpress.com/tag/jeugdzorg/

  30. 38

    Professor Hoefnagels: “De Raad voor de Kinderbescherming is een rapportenfabriek die dikke rapporten fabriceerd op basis van belevingsgeleuter”.

    – adjunct-secretaris Raad voor de Kinderbescherming, van 1954 tot 1956
    – wetenschappelijk hoofdmedewerker strafrecht, (Gemeentelijke) Universiteit van Amsterdam, van 1956 tot 1965
    – docent Academie voor Sociale Wetenschappen en Maatschappelijk Werk te Rotterdam, van september 1964 tot december 1981
    – lector criminologie en jeugdrecht, Nederlandse Economische Hogeschool te Rotterdam, van september 1965 tot september 1969
    – hoogleraar criminologie en jeugdrecht, Nederlandse Economische Hogeschool (later Erasmus Universiteit) Rotterdam, van september 1969 tot november 1992
    – lid Eerste Kamer der Staten-Generaal, van 23 juni 1987 tot 13 juni 1995
    http://www.parlement.com/9291000/biof/02852

    “In de eerste plaats is de Jeugdzorg onverantwoord complex georganiseerd: Ministeries, provincies, gemeenten, Raden voor de Kinderbescherming, Bureaus Jeugdzorg, Meldpunten kindermishandeling, jeugdreclassering, Centra voor Jeugd en Gezin, en Geestelijke Gezondheidszorg. Daarnaast de veelal privaat georganiseerde, maar publiek gefinancierde zorginstellingen. De wetgeving is ingewikkeld, er zijn vele financieringsstromen. De jeugdzorg is hopeloos gefragmenteerd. De evaluatie van de Wet op de Jeugdzorg laat zien dat de huidige organisatie van de jeugdzorg aan goede jeugdzorg in de weg staat. De vele professionals in de jeugdzorg merken van dag tot dag dat zij niet voor kinderen voor elkaar kunnen krijgen wat nodig is. Wat ontbreekt, is commitment van alle organisaties om gezamenlijk voor een verantwoord resultaat te zorgen, ook in ieder individueel geval. Dat komt door de verschillende lagen en bevoegdheden, financieringsstromen en machtsstructuren. Er blijven slechts individuele medewerkers over, die vaak jong en onervaren zijn en werken in een organisatie waar het management vaak tekort kan schieten.” Jeugdzorg is gedragsgestoord
    Alex Brenninkmeijer, http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/4652

  31. 39

    @seven: Goede documentatie en links. Ooit kijkt men terug op de huidige jeugdzorg zoals wij nu de rasphuizen uit de 17e eeuw beschouwen.

    De wijze van organisatie en financiering, de enorme hoeveelheid instanties die langs en door elkaar heen werken, het lijkt erop alsof hier een bureaucratische variant van de wet op de afnemende meeropbrengst in praktijk is gebracht. Idem dito uiteraard voor onderwijs en gezondheidszorg. En de Duitse socioloog K. Michels heeft het allemaal in het interbellum al beschreven.

  32. 40

    Teletekst:

    De Britse kinderbescherming heeft excuses aangeboden aan twee zussen die meer dan 25 jaar lang door hun vader zijn verkracht.De man uit Sheffield kreeg in 2008 levenslang.

    Hij maakte zijn dochters achttien keer zwanger.Daaruit werden zeven kinderen geboren,van wie twee zwaar gehandicapt. Het misbruik begon toen de dochters 8 en 10 jaar waren.Bij verzet werden ze, soms ernstig,mishandeld.

    Het probleemgezin had in al die jaren contact met 28 hulporganisaties,maar die wisten niet wat er aan de hand was. De instanties erkennen nu dat ze collectief hebben gefaald.

    Wat is dat toch met jeugdzorg, dat ze in zo’n beetje ieder land verstrikt raken in een web van bureaucratie en goede bedoelingen?

  33. 41

    Jeugdzorgers kunnen het ook nooit goed doen he, raar die statistieken zo! Ik denk dat kinermishaneling zorgt voor meer problemen in het uit-huis plaatsen van mensen dan jeugdzorgers zelf.

  34. 42

    Jaarlijks zouden (volgens mijn info) iets van 107000 meldingen AMK gedaan worden. Het lijkt mij sterk dat de geclaimde scores aan ECHT misbruik reëel zijn.

    Uitgaand van de stelling dat iemand onschuldig is tenzij zijn/haar schuld bewezen is, is de procedure rond een melding AMK ronduit schandalig: zet een paar niet onderbouwde verdraaiingen en verdichtsels op papier en een stel ouders wordt met zo’n onderzoek opgescheept, inclusief alle gelul in de buurt, scheve gezichten en reputatieschade.
    JZ zoekt inderdaad geen enkele onderbouwing bij de melder alvorens haar onderzoek te starten. Nee, voor die onderbouwing mogen de ouders vervolgens zorgen, want die worden vervolgens aan een “verhoor” onderworpen dat uiteraard doorspekt is met allerlei truukjes om mensen tot uitspraken te bewegen.

    De ouders worden zelfs min of meer verplicht om aan dat onderzoek medewerking te verlenen. Want JZ “eist” een handtekening onder een toestemming om bij allerlei instanties info op te vragen. Geef je die handtekening niet (Wie niets te verbergen heeft…) dan vraagt JZ die info toch op omdat men dat wettelijk gezien schijnt te mogen. Je hebt dan wel inmiddels de negatieve aantekening dat je niet aan het onderzoek van JZ meewerkt, wat weer in je nadeel werkt.

    De situatie is duidelijk: Een melding AMK betekent dat je direkt vrdachte bent (art. 27 Wetboek van Strafvordering) zonder dat je als verdachte aangemerkt wordt. Daarnaast worden je grondrechten met voeten getreden, omdat je onder druk gezet wordt om aan je eigen veroordeling mee te werken, terwijl je door de melding en het gelul eromheen feitelijk al veroordeeld bent. Tenslotte: waar rook is, is toch ook vuur? Of niet soms?

    Een melding AMK is daarom het wraakmiddel bij uitstek!

    Zoals hier al eerder in posts gemeld: JZ heeft geen plicht tot waarheidsvinding. Erger nog: de mensen van JZ zijn NOCH geschoold in (strafrechtelijk/waarheids)onderzoek, NOCH geschoold om diagnoses te stellen. Die mensen trekken wel een conclusie over hoe jij als ouder (zijn ze daar dan wel in gespecialiseerd?) gefunctioneerd hebt, dan wel hoe jouw gedrag was.
    Aan de correctheid van zo’n rapport moet dus ernstig getwijfeld worden, zowel op basis van de gevolgde onderzoeksmethodien, als naar de gepresenteerde “feiten” als naar de “conclusies” die daaruit getrokken worden.

    Zo’n JZ rapportage wordt vervolgens tijdens een eventuele rechtszaak wel als “waarheid” beschouwd.

    @35: slechts EEN melding is voldoende voor een onderzoek.

    @38: ik onderschrijf de conclusie van Prof. Hoefnagels volledig.

    @41: Kindermishandeling is inderdaad een ernstig kwaad, in welke samenleving dan ook, maar momenteel slaat de bestrijding ervan door. De bestrijding van kindermishandeling (en het EKD) zijn inmiddels verworden tot een maatschappelijk kwaad, omdat het fundamentele mensen- en procesrechten schendt.

    Maar, ja… fundamentele rechten, daar had onze (r)overheid al langer een broertje dood aan…

  35. 43

    Onterechte uithuisplaatsingen aan de orde van de dag..
    Als kinderombudsman kreeg in de loop der jaren,steeds beter in kaart, waarom er zoveel onterechte uithuisplaatsingen plaatsvinden.
    Lees hier bvb wat rechters eindelijk nu zelf ook bekennen: kinderrechters vinden het tempo waarin ze zaken moeten afhandelen absurd.
    Een kinderrechter mag maximaal een half uur nadenken over de uithuisplaatsing van een kind.
    Voor de beslissing om ouders onder toezicht te plaatsen staat zelfs nog minder tijd: gemiddeld een kwartier.
    Onmenselijk om op deze manier zaken af te doen vinden nu ook de kinderrechters.

    Daar komt nog bij dat er nog steeds niet aan waarheidsvinding word gedaan, en kinderen zomaar door bv een anonieme melding bij het AMK zonder pardon uit de school, van straat uithuis worden geplukt.
    Steeds meer klachten: Als Kinderombudsman kreeg ik steeds meer klachten over ook onterechte uithuisplaatsingen van kinderen.
    En zijn deze uithuisplaatsing maatregelen wel altijd de juiste?
    Want de kinderombudsman kreeg tig klachten per maand enkel al over onterechte uithuisplaatsingen.

    De (ex)kinderombudsman nu kinderrechtenactivist en oprichter van partijrechtenkind weet dat ook het beroep op de jeugdbescherming de laatste jaren fors gestegen.
    Een van de verklaringen voor deze stijging is ook de toenemende aandacht voor jeugdproblemen en de toegenomen bereidheid van een ieder zo ook de bereidheid van professionals om die problemen ook te melden.

    Een andere verklaring van deze forse stijging is blijkbaar ook het zogenaamde Savanna effect.
    De tragische dood van Savanna in 2003 en de aanklacht tegen de voogdes heeft de jeugdzorg angstig en onzeker gemaakt, en nu worden kinderen dus veelal zonder degelijk onderzoek, waarheidsvinding, van school geplukt en uithuis geplaatst.
    Kinderen en ouders, verzorgers worden vaak zelf nog niet eens gezien of gehoord maar worden dan zonder pardon uit elkaar gerukt.
    Vanaf 22 februari 2007 viel ‘jeugdbescherming’, waaronder ook het programma Beter Beschermd, onder de verantwoordelijkheid van de minister voor Jeugd en Gezin.

    Maar worden kinderen nu wel beter beschermd?
    Zie hier cijfers van de forse stijgingen de afgelopen jaren: Door BJZ/AMK gevraagde onderzoeken aan de RvdK: 2004: 8261, 2005: 9913, 2006: 10295, 2007: 11524.
    Door de RvdK ingediende rekesten bij de Rechterlijke Macht: 2004: 7108, 2005: 8324, 2006:9812, 2007: 11533.
    Ondertoezichtstellingen /Uithuisplaatsingen:2004: 7797, 2005: 8934, 2006: 10057, 2007: 12274 .

    De (ex) kinderombudsman vind dat kinderen die echt in een bedreigende situatie verkeren, en of er zijn duidelijke aanwijzingen dat het zal gaan/kunnen gebeuren zoals verwaarlozing, mishandeling, ook psychische – mishandeling, misbruik en dergelijke dan moet men kinderen zeker onmiddellijk in bescherming nemen.
    Maar de laatste jaren komt het te vaak voor dat ouders, verzorgers die om hulp vragen, juist omdat zij het beste voor hun kind(deren) willen worden gestraft.
    Er word geen hulp geboden maar de kinderen worden dan maar uithuis geplaatst, ook komt het veelal voor dat er door enkel anonieme telefoontjes kinderen uithuis worden geplaatst.
    Zonder degelijk onderzoek, of gesprek met ouders en of kinderen.
    Kinderen worden dan als criminelen van school geplukt of bij ouders uit de woningen gesleurd.
    Het is nu gewoon echt tijd voor reorganisatie bij Raadkinderbescherming, Jeugdzorg en aanverwante instanties.
    Want de (ex)kinderombudsman, maar ook de regering en betreffende zelf weten, en vertelde de kinderombudsman dat ( anoniem: mag hun namen niet gebruiken omdat ze daar nog werkzaam zijn ) zelf ook dat 80% van jeugdzorg en Raad Kinderbescherming niet goed functioneert. Jeugdzorg, Raad Kinderbescherming zou de spil in de hulpverlening moeten zijn, maar doet veelal het tegenovergestelde en wordt ervaren als (zijn) een bureaucratisch log en vooral een nog intern gericht ‘instituut; die zelfs openlijk toegeven niet aan waarheidsvinding te doen.
    Dat zou niet tot hun prioriteiten horen?..

    Het hulpaanbod is meer gericht op het aanbod dan op wat jongeren zelf nodig hebben.
    Jeugdigen voelen zich ook niet als volwaardige gesprekspartners behandeld.
    Ze worden ‘omringd’ door veel hulpverleners die vaak van elkaar niet weten wat ze doen.
    Kinderen en jeugdigen word gewoon niet naar geluisterd.
    Door het ontbreken van centrale registratie moeten jongeren bij hulpverleners soms tien keer hetzelfde verhaal vertellen.
    Gebrekkige communicatie met jeugdigen maakt de jeugdzorg welhaast tot een doolhof zonder uitweg.

    De (ex) kinderombudsman pleite daarom ook al vaker voor de volgende punten:
    1: Het aanstellen van een vast contactpersoon en het samen met jeugdigen opstellen van een hulpverleningsplan.
    2: Voor nog minder kinderen per voogd per week.
    3: Voor een nieuw onafhankelijk bureau, bv door oud agenten/ recherche die wel kunnen uitzoeken wat nu wel de waarheid is en dat dan door kunnen geven aan de raad/ jeugdzorg. Want het is toch echt te zot dat er nu uitspraken over bv ook uithuisplaatsingen etc etc worden gedaan na aanleiding van rapportages die niet op waarheid berusten, maar rechters wel uitspraken doen op basis van van deze op niet waarheid beruste rapportages.
    4: Voor minder bureaucratie in al deze betreffende sectoren zoals raad/ jeugdzorg etc etc..
    5: laat nieuwbakken voogden eerst eens een jaar meelopen, voordat deze een tig tal kinderen/gezinnen onder hun hoede krijgen.

    Ja, er is nog veel te doen en om het te kunnen realiseren zal er eerst een grondige reorganisatie moeten komen!
    Men zegt dat het om maar 15% van Nederlandse kinderen zou gaan die onder deze sectoren vallen.
    Daar maakt ook onze minister toch een grote reken fout, want hoeveel krijgen/ kregen er geen hulp?
    De (ex)kinderombudsman vind daarom dat de bezem er maar eens flink doorheen moet en het geheel opnieuw reorganiseren met betere werkmethoden, beter personeel, en wel personeel die in eerste instantie ook echt een hart hebben en luisteren naar de kinderen.
    Ook moet er zeker een onafhankelijk bureau komen die wel aan waarheidsvinding doet vind de (ex)kinderombudsman.
    Want met die verzamelde gegevens/bewijzen kan het betreffende bureau, de Raad Kinder Bescherming/ Bureau Jeugdzorg en aanverwanten, voorzien worden van waarheden wat er dus werkelijk aan de hand is en speelt bij in eerste plaats de kinderen!
    Zoals bv :word/werd het echt verwaarloost thuis, word/werd het echt mishandelt/misbruikt.
    Dit zijn vragen die in de meeste gevalen mits oud genoeg de kinderen zelf heel goed kunnen beantwoorden, zijn kinderen nog te jong dan kunnen onderzoeken door artsen psychiaters en andere deskundigen dit zeker aan het licht brengen.

    Want al dit soort zaken zijn van essentieel belang voor de toekomst van betreffende kinderen.
    De Raad Kinderbescherming maar ook Bureau Jeugdzorg geven nog steeds openlijk toe dat zij niet aan waarheidsvinding doen omdat, zo zeggen zij dat ook niet verplicht zijn, er ook geen tijd voor zouden hebben en geen geld.
    Dat vind de (ex)kinderombudsman dus echt niet kunnen, en dient zeker het belang van het kind niet.
    De (ex)Kinderombudsman vroeg Minister A.Rouvoet van jeugd en gezin in 2009 al eens om te stoppen met geld er in te pompen, en de hele Raad Kinderbescherming, Jeugdzorg en aanverwante instanties eerst maar eens goed onder de loep te nemen en de hele warboel te gaan reorganiseren.
    De betreffende instanties hebben zoveel macht, staan blijkbaar boven de wet en niemand die deze instanties nog controleert, want zelfs de inspectie jeugdzorg durft blijkbaar niet alles naar buiten te brengen, of weten zij het echt niet?
    De (ex)Kinderombudsman vind het een zorgwekkende situatie, die enkel nog maar zorgelijker word.
    Dus tijd voor adequate maatregelen vind de (ex)kinderombudsman zoals onderzoek naar hun werkwijze en het eventueel reorganiseren van Raad Kinderbescherming en jeugdzorg zouden van cruciaal belang kunnen zijn in deze.

    Kinderen zijn geen handelswaar, maar worden helaas veelal wel zo gezien bij de betreffende instanties.

    Ook jeugdrechtadvocaten steunde de (ex) Kinderombudsman in deze en schreven een brandbrief .
    Kinderrechters plaatsen te snel en te vaak kinderen uit huis.
    Zij volgen in bijna alle gevallen klakkeloos het advies op van jeugdzorg om een kind bij ouders weg te halen en vellen zo geen onafhankelijk oordeel in het belang van het kind.
    Dat schreven twaalf jeugdrechtadvocaten in 2009 in een brandbrief aan de Rotterdamse rechtbank.
    De kritiek wordt landelijk gedeeld, aldus de Amsterdamse advocaat Johanna Muller van de Nederlandse Vereniging van Jeugdrecht Advocaten
    (NVJA)..

    En waarom is dit onderzoek niet is doorgegaan.
    Want het werd in 2006 groot gebracht in het nieuws: Pieter van Vollenhove gaat onderzoek doen naar de Jeugdzorg in Nederland.
    Maar wat kwam daar van terecht: NIETS..

    Let wel: Ik vind dat als kinderen echt in een bedreigende situatie verkeren, en of er zijn duidelijke aanwijzingen dat het zal gaan/kunnen gebeuren zoals verwaarlozing, mishandeling,ook psychische – mishandeling, misbruik en dergelijke dan moet men kinderen zeker onmiddellijk in bescherming nemen.

    J.Aalders

  36. 44

    Pieter van Vollenhove zou onderzoek gaan doen naar de Jeugdzorg in Nederland.Maar helaas nu drie jaren later nog niets gedaan. Daarom verzond de kinderombudsman onderstaande naar Fractievoorzitters,commissieleden en tweedekamer:
    —– Original Message —–
    From: [email protected]
    To: [email protected] ; [email protected] ; [email protected] ; [email protected] ; [email protected] ; [email protected] ; [email protected] ; [email protected] ; [email protected] ; [email protected] ; Teeven F. ; [email protected] ; [email protected] ; Pechtold A. ; Rutte M. ; [email protected] ; [email protected] ; [email protected]
    Sent: Friday, May 22, 2009 7:55 AM
    Subject: Onderzoek naar jeugdzorg
    Geachte fractievoorzitters en commissieleden , De kinderombudsman zou toch graag eens antwoord op willen op deze onderstaande vraag.
    Kinderombudsman Velp (GLD)
    Want het werd in 2006 groot gebracht in het nieuws: Pieter van Vollenhove gaat onderzoek doen naar de Jeugdzorg in Nederland.
    Naar verwachting zou de Onderzoeksraad ongeveer een jaar nodig hebben om het onderzoek af te kunnen ronden: http://www.onderzoeksraad.nl/index.php/pers/persbericht-gezondheid-onderzoeksraad-voor-veiligheid-onderzoekt-kindermish/
    Maar wat is er nu anno 2009 , bijna drie jaar later van terecht gekomen?
    Ook hier zien wij maar weer eens dat jeugdzorg boven de wet lijkt te staan.
    Want naar het schijnt word er geen onderzoek meer gedaan?
    En nog steeds is het blijft het een grote puinhoop bij raad,jeugdzorg en aanverwante instanties.
    Want plannen om kinderen op tijd te helpen, zijn er te weinig er word nog steeds teveel gepraat en te weinig gestructureerd gedaan.
    Binnen de betreffende bureaus en jeugdzorg is de interne controle in ruime mate nog steeds onvoldoende.
    Zie jaarverslagen 2004/2005: http://www.regering.nl/actueel/nieuwsarchief/2005/06June/29/jeugdzorg.jsp van de Inspectie Jeugdzorg.
    En hier http://www.inspectiejeugdzorg.nl/
    EEN HOROR DEZE KINDONVRIENDELIJKE INSTANTIES.
    HET ENIGSTE WAAR ZE ECHT ZORG VOOR DRAGEN IS OM HUN BAANTJE TE BEHOUDEN.
    Jeugdzorg raadkinderbescherming zou de spil in de hulpverlening moeten zijn, maar doet veelal het tegenovergestelde en wordt ervaren als (zijn) een bureaucratisch log en vooral een nog intern gericht instituut’ die zelfs openlijk toegeven niet aan waarheidsvinding te doen.
    Dat zou niet tot hun prioriteiten horen?..
    Het hulpaanbod is meer gericht op het aanbod dan op wat jongeren zelf nodig hebben.
    Jeugdigen voelen zich niet als volwaardige gesprekspartners behandeld.
    Ze worden ‘omringd’ door veel hulpverleners die vaak van elkaar niet weten wat ze doen.
    Kinderen en jeugdigen word niet naar geluisterd.
    Door het ontbreken van centrale registratie moeten jongeren bij hulpverleners soms tien keer hetzelfde verhaal vertellen.
    Gebrekkige communicatie met jeugdigen maakt de jeugdzorg welhaast tot een doolhof zonder uitweg.
    De kinderombudsman pleit daarom ook voor de volgende punten: Hier mijn voorstellen: 1- Beter naar de kinderen zelf luisteren..
    2- Minder bureaucratie, minder kinderen/clienten per voogd, zo heeft men meer tijd en aandacht voor het kind/client. 3- Waarheidsvinding er moet een apart/onafhankelijk bureau van ( bv oudgediende recherscheurs/politie) of andere deskundige op dit gebied komen die echt uit gaan zoeken wat er nu wel of niet waarheid is.
    Want nog steeds word er niet aan waarheidsvinding gedaan bij raad en jeugdzorg en een rechter bv heeft maar een half uurtje om te beslissen of een kind uithuis moet worden geplaatst.
    Dit kan en moet beter want het gaat hier om het leven van een kind.
    Daarbij zouden rechters nu eigenlijk geen uitspraken mogen doen, want dossiers/rapportages van raad en jeugdzorg die niet op waarheid berusten zouden niet gebruikt mogen worden.
    4- Voogden, Laat jonge onervaren voogden eerst eens een jaar of twee meedraaien met de ervaren voogden.
    Want hoe kan het zijn dat jonge onervaren voogden uit mogen en kunnen maken wat er mis is in een gezin.
    Die kennis en ervaring leer je niet uit een boekje.
    5- Het melden bij het AMK-Algemeen Meldpunt Kindermishandeling.
    Het anoniem bellen naar AMK moet verboden worden.
    Want dat heeft al voor veel onterechte uithuisplaatsingen gezorgd, omdat bv de buren elkaar niet zo lagen.
    Ja er is nog veel te doen en om dit alles te kunnen realiseren zal er eerst een grondige reorganisatie moeten komen! Men zegt dat het om maar 15% van Nederlandse kinderen zou gaan die onder deze sectoren vallen.
    Daar maakt ook onze minister toch een grote reken fout, want hoeveel krijgen/kregen er geen hulp?
    De kinderombudsman vind daarom dat de bezem er maar eens flink doorheen moet, en het geheel opnieuw reorganiseren met betere werkmethoden, beter personeel, en wel personeel die in eerste instantie ook echt luisteren naar de kinderen.
    Ook moet er een onafhankelijk bureau komen die wel aan waarheidsvinding doet vind de kinderombudsman.
    Met die verzamelde gegevens kan het betreffende bureau , de Raad Kinder Bescherming / Bureau Jeugdzorg en aanverwanten, voorzien worden van waarheden wat er dus werkelijk aan de hand is en speelt bij in eerste plaats de kinderen!

    Mvgr J.Aalders