Journalisten zouden er goed aan doen de rekenmodellen van bijvoorbeeld het CPB niet kritiekloos te slikken. Maar ook relatief eenvoudige economische indicatoren, die doorgaans eveneens in 'vertrouwenwekkende' getallen worden uitgedrukt, geven soms een vertekend beeld van de werkelijkheid. Woensdagochtend besprak columnist Peter de Waard in de papieren versie van de Volkskrant de grote bezitsongelijkheid die volgens hem in Nederland zou bestaan. Ongelijkheid in bezit of inkomen wordt vaak uitgedrukt in de zogenaamde Gini-coëfficiënt. De Italiaanse statisticus (en tevens fascistisch ideoloog) Corrado Gini (1884-1965) ontwikkelde een wiskundige formule die, als alle vermogens of inkomens in een land gelijk zouden zijn, het getal 0 oplevert. Als slechts één persoon alles bezit of verdient, is de uitkomst het getal 1. Kortom: hoe hoger de Gini-coëfficiënt, hoe groter de ongelijkheid. Volgens De Waard is de Gini-coëfficiënt voor inkomens in Nederland weliswaar een heel bescheiden 0.21, maar is de Gini-coëfficiënt voor bezit maar liefst 0.82, wat op een wel heel erg grote vermogensongelijkheid zou duiden. Zodoende merkt De Waard op dat 'als Nederland wil nivelleren […] dat beter [zou] kunnen door de vermogens aan te pakken dan de inkomens.'
NIEUWS - Zo maakte de bank bekend bij de presentatie van de resultaten over het derde kwartaal. Het is nog niet bekend hoeveel banen in Nederland er zullen verdwijnen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
OPROEP - Dit weekend werd bekend dat Sara Lee, de voormalige moedermaatschappij van Douwe Egberts, jarenlang de Senseo-koffiepads bewust slapper heeft gemaakt. Er werd niet 7,5 maar 7 gram koffie in zo’n pad gestopt.
In het buitenland is er veel aandacht voor zulke verkapte prijsverhogingen. Kranten en consumentenorganisaties houden braaf lijstjes bij waaruit blijkt dat dit meer regel dan uitzondering is: van zeep, ijs, chocola en pampers tot koekjes, kleenex, wasmiddel, tandpasta en cake, alles krimpt en de prijs blijft gelijk.
Producenten claimen dat hun kosten zijn gestegen of dat de productformule is veranderd. Sommige doen alsof ze met de consument meedenken: Kraft Foods bracht bijvoorbeeld het aantal plakjes Zwitserse kaas terug van 11 naar 10, en plakte er het label “Sensible Serving” op.
Andere producenten adverteren weer met het feit dat ze het gewicht niet aanpassen. Op Ben & Jerry’s verpakkingen zie je leuzen als “still a pint”, als sneer naar Haagen-Dazs die met maten sjoemelde. Andere ijsfabrikanten zoals Blue Bell of Brigham’s adverteren met “still a ½ Gall” of met “never shrunk!”.
In Nederland gebeurt dit ook. Er zitten minder sigaretten (of shag) in een pakje. Knorr wereldgerechten heeft de hoeveelheid rijst teruggebracht van 250 naar 225 gram. Er zitten nu twee in plaats van drie sultana’s in een pakje. De schoolmelk schijnt in 2010 ook van 250 naar 200 ml te zijn gegaan, zonder prijsverlaging. Ook een fles Spa Rood ging van 1.5 maar 1 liter, zonder dat de prijs veranderde.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bezuinigingen leiden tot ontslag
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
NIEUWS - Oorspronkelijke papieren aandelen waardeloos na overstroming…
Waarom belasting betalen als je simpelweg je geld via Nederland kan laten lopen? Mooi uitzoekverhaal van Follow The Money over de geldstromen van Bain Capital, het bedrijf van Mitt Romney.
DOCUMENTAIRE - Terwijl u deze docu kijkt, plegen 3 boeren in India zelfmoord.
Ze doen dit omdat ze het hoofd niet boven water kunnen houden. Gevangen in het web van Monsanto kunnen ze alleen nog maar dure zaden kopen, ieder jaar opnieuw. Maar de opbrengst is niet wat beloofd is.
Neem even de tijd voor deze documentaire.
Update (2013): Film is niet langer gratis online te zien helaas. Hier is de trailer.
Nieuwe studie van UNCTAD liegt er niet om: high frequency trading leidt tot voedselproblemen door extreme speculatie.
JournalismLab zet meest relevante stukken op een rijtje. Uit een diepte-analyse van de aard van de verschillende abonnementen, blijkt dat mensen het NRC wel willen lezen, maar niet willen betalen.
Conclusie: elke drie minuten verliest het NRC een volwaardig abonnee.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
