Toen ik gisteren een site met foto’s van studentenfeesten op IJsland vond, moest ik gelijk denken aan dat genenproject.
Sinds eind jaren ’90 is het ijslandse bedrijf deCode in opdracht van derden bezig de genen van de ijslandse bevolking in kaart te brengen.
Op IJsland wonen maar 275 duizend mensen (BBC Country Profiles) evenveel als in Utrecht. Door natuurrampen en epidemische ziekten in de late Middeleeuwen is deze bevolking zelfs ooit véél kleiner geweest.
Rond 1400 stierven 2-op-de-3 aan de pest.
De Kleine IJstijd (maxima eind 16e/17e eeuw) maakte het leven op IJsland al erg zwaar en of dat nog niet lastig genoeg was ontplofte rond 1783 ook de Grimsvotn vulkaan die alle weidegronden onder een dikke laag as legden en het klimaat nog kouder maakten.
Iedereen, nou bijna iedereen, op IJsland was dood dus… (zie figuur)
Derhalve zijn de huidige ijslanders afkomstig uit een nauw genetisch spectrum en dat is interessant voor genetici.
Via een grootschalig bevolkingsonderzoek probeert de zwitserse farmacie gigant Roche nu de ijslandse genen in kaart te brengen om specifieke genen die ziekten veroorzaken te ontdekken. De ijslandse regering ziet naast visvangst eindelijk een tweede bron van inkomsten: het verkopen van genetische databases. Maar anderen zijn minder blij met dit project:
“Iceland’s Blond Ambition”, Eliot Marshall, MotherJones, 1998.