Partijen tegen de dieren

Ach ja. Leuk hoor de nationale campagnes voor de Europese verkiezingen. Want stem je CDA dan stem je voor Berlusconi! Schande riep men (vooral) hier en daar. Inderdaad zeg. Je stemt op je nationale partij en dan blijken ze in Brussel opeens allemaal rare vriendjes te hebben. Bijvoorbeeld: om potentiële kiezers niet tegen de haren in te strijken spreekt de PvdA zich niet uit over Irak. Maar in het Europees parlement zitten ze zij aan zij met Labour. Van Blair. Van diezelfde oorlog. Het CDA is uit principe vlak voor Europa maar gaat in principe zonder problemen een verbinding aan met de britse Conservatieven. En die zien dat hele Europa niet zitten. Stem je op GroenLinks dan stem je op Catalaanse en Welshe nationalisten. Terwijl het woord “Nationalisme” niet eens in de dikke Van Halsema staat. Het ontbreekt dus aan coherente grote partijen in Europa en het Europees parlement.

Daarom hebben de wat excentriekere partijen meer kans. Dat Europa Transparant of inderdaad die Partij voor de Dieren. En zo excentriek als ik ben, zo graag stem ik excentriek. Toch valt de keus in Nederland me dan tegen. Een blik over de grenzen dan maar. Want woonde ik maar in Polen, dan stemde ik Sambroona. Lekker oude stijl. Geen buitenlandse investeerders in het land, de staat runt de landbouw, buitenlandse schulden niet terugbetalen, en weg met de dierenrechten als ze economische vooruitgang in de weg zitten, potjandrovskie! Bovendien wordt een aantal kandidaten door de Poolse justitie verdacht van banditisme! Banditisme, ze kennen hun klassiekers, waar vind je dat nog buiten de LPF! Maar vlak voordat ik mijn stem op ebay.pl voor een paar zlotty beschikbaar stelde, blijkt Sambroona links te zijn. Oude communisten zelfs. Nee dan maar niet, kameraden.

Maar goed, waar een groot continent klein in kan zijn! Want ver hoef je niet te zoeken voor eenzelfde groep aan de vertrouwde rechterzijde. Frankrijks’ Chasse, Pêche, Nature, Traditions!(Jagen, Vissen, Natuur, Tradities!) bijvoorbeeld. Daar waar de traditionele waarden van het platteland nog in goede handen zijn tussen al het glas en staal van Brussel en Straatsburg. Ook al ben ik Fries, dat plattelandsbestaan is universeel voor europeanen, dat begrijpen de Franse broeders prima. Hun programma is kort samengevat het programma van de Partij voor de Dieren maar dan omgekeerd. Een flinke scheut provincialisme van het CDA en het vrijhandelsdenken van de VVD. Ik was eruit. Met de stront nog onder de klompen ben ik gisteravond in alle vroegte vertrokken en inmiddels aangekomen in het landelijke Quelaines-St-Gault. Alwaar ik in ruil voor een kelk wijn, een reep ham en dampende kaas mijn oproep een gedrongen Frans boertje lachend in de handen heb gedrukt. Amen.