Het is maar wat u privacy-gevoelig noemt

fiesta.jpgU weet hoe ik heet. Dat is niet zo moeilijk, want mijn naam staat boven dit bericht. Ik woon in Gouda. Dat wist u misschien al, maar ik zeg het nog maar een keer. En ik rij een Ford. Fiesta. Een witte. Nee, ik ben er niet erg trots op.
Afijn, inmiddels weet u het een en ander van me. Waarschijnlijk meer dan van de meeste collega-loggers bij Sargasso. Dat is mijn eigen schuld, want ik vertel het u zelf.
Maar u weet nog altijd minder dan alle autobedrijven bij mij in de buurt. Want die weten zelfs op welk adres ik woon, kennen mijn kenteken, en weten wanneer mijn Ford Fiesta naar de APK-keuring moet (9 februari – daar! nu weet u het ook). En het gekke is, dat heb ik ze niet zelf verteld.

Dat weten die autobedrijven namelijk, omdat ze dat kunnen opzoeken in de database van het RAI Data Centrum (RDC). En ze vertellen mij dat ze dat weten, omdat ze mijn auto graag willen keuren voor de APK. En ze vertellen dat en masse. Ik word de laatste weken suf gespamd door blikboeren uit Stolwijk, Reeuwijk, Haastrecht en Waddinxveen.

Je zou denken dat die gegevens worden verzameld door de dealers zelf. Jij koopt een auto, en zij sluizen de naw- en autogegevens door naar het RDC. En die verkopen dat weer, net zoals KPN de gegevens uit de telefoonboeken verkoopt. Toch?

“Nee hoor, die gegevens krijgen wij van de Rijksdienst voor het Wegverkeer”, zegt een vriendelijke dame bij het RDC. “Maar ik kan u wel uit de database halen hoor”.

Dat is vreemd. Een overheidsdienst die privé-informatie verkoopt aan commerciële partijen? Even bellen met de RDW dan maar. “Wij verkopen die gegevens niet, wij zijn verplicht om die gegevens aan de autobranche te leveren”., zegt een medewerker. Inderdaad, het staat ook als kerntaak in hun jaarverslag: “verzamelen, opslaan, bewerken en beheren van gegevens van voertuigen, hun eigenaren en de voertuigdocumenten én verstrekken van informatie over deze gegevens.

“Ah! Kunt u mij dan de naam en het adres geven die horen bij een willekeurig nummerbord dat ik opgeef?”, vraag ik. “Helaas kunnen we dat niet doen. Op de website kunt u wel de autogegevens opvragen”.

Maar waarom kan ik geen privacy-gevoelige informatie opvragen, terwijl een autohandelaar dat wel kan? “Tsja”, zegt de medewerker, “het is maar wat u privacy-gevoelig noemt hè”.

Daar had ie wel een punt natuurlijk. Maar waarom verstrekt de belastingdienst dan geen gegevens over mijn hypotheek aan financiële instellingen? Of bijzonderheden over mijn salaris aan supermarkten, reisbureau’s of autohandelaren?

Tijd om eens wat antwoorden te zoeken hoger in de boom. Iemand een suggestie?

Update: Collega Mark komt met goed nieuws. Volgens het CBP is het per 1 maart 2007 afgelopen met het verstrekken van privegegevens aan de autolobby.

  1. 1

    Je voordoen als een auto handelaar en informatie over de kentekens van een paar parlements leden opvragen en dat dan even volledig dossier deponeren bij het binnenhof. Ik denk dat je dan wel reactie krijgt.

  2. 2

    Waarschijnlijk kan de handelaar niet op nummerbord een vraag stellen. Hij kan alleen vragen welke nummerborden in een bepaald postcodegebied binnenkort voor APK in aanmerking komen.
    Maar goed, dat is slechts een subtiel verschil.

    Eigenlijk zou je bij aanschaf van de auto de vraag gesteld moeten worden of jouw gegevens vrijgegeven mogen worden voor dit soort zaken, net zoals bij andere registraties.

    Denk dat je dit bij de Registratiekamer moet navragen.

  3. 4

    Laat ik dan een aanslag op een drukke metrolijn suggereren. Dan zullen ze het voortaan wel nalaten met onze privégegevens te strooien, de hufters!

    (zou er nu een belletje gaan rinkelen bij de AIVD? “Iemand zegt aanslag!” Hoe snel zouden ze uit kunnen vinden wie ik ben en waar ik woon?)

  4. 6

    “… én verstrekken van informatie over deze gegevens.”

    als ik het goed begrijp betekent deze kerntaak van de RDW dat ze gegevens over de verzamelde gegevens moeten verstrekken. Bijvoorbeeld: hoeveel nummerborden of eigenaren ze hebben geregistreerd en wanneer. Maar dus niet: welke nummerborden of welke eigenaren, want dat zijn, volgens mij, geen gegevens over gegevens, maar de gegevens zelf.

  5. 7

    Je vraagt je af: “Maar waarom verstrekt de belastingdienst dan geen gegevens over mijn hypotheek aan financiële instellingen?”

    Dan doen ze inderdaad nog niet. Maar als het aan Zalm ligt zal dat niet lang meer duren voordat het BKR deze gegevens gaat krijgen. En als het BKR deze gegevens krijgt, kunnen alle financiele instellingen jouw gegevens opvragen. Bijna niemand die zich er vorig jaar druk over maakte. M’n gemopper hierover heeft ook geen deuk in het pakje boter geschopt. We laten het ons blijkbaar allemaal lekker aanleunen.
    http://doorneweerd.web-log.nl/doorneweerd/2006/05/bevolkingsregis.html

  6. 8

    Tja,..rond de APK allerlei offertes ontvangen van omringende autobedrijven…vond wel handig altijd. En privacy, ”…..naam en het adres geven die horen bij een willekeurig nummerbord dat ik opgeef”. Heb dat in verleden toch regelmatig gedaan tegen betaling. Veranderd zeker? Maar als het moét kom je er toch wel achter. Ook via bonafide: mondje-dicht-hier-heb-je-een-knaak, garagebedrijf ingeplugd bij RDW.

    Uitstekende serviceverlening (via website zoeken op kenteken) als je een 2e hands auto wilt kopen overigens.

  7. 9

    Gelukkig heb ik geen auto. Ik zou er niet prijs op stellen dat jan en alleman aan mijn NAW-gegevens kan komen (en nee, ik sta niet in het telefoonboek).

  8. 10

    Je voordoen als een autohandelaar en informatie over de kentekens van een paar parlements leden opvragen en dat dan even volledig dossier deponeren bij het binnenhof. Ik denk dat je dan wel reactie krijgt.

    Welke reactie verwachtte je precies?

    Enkele jaren geleden hadden ondernemers last van een soort WAO voor ondernemers, een rampzalig idioot wetje dat er ongeveer op neer kwam dat wij zo maar een boel geld aan de overheid gaven om daar vrijwel zeker nooit iets van terug te zien. Om de een of andere reden vielen parlementariërs ook onder die regeling. Toen ze daar achter kwamen, hebben ze niet meteen die wet afgeschaft, maar eerst ervoor gezorgd dat zij zelf gewoon onder de WAO vielen.