Economisch realisme zal nationalisme verslaan

Anatole Kaletsky meent dat het nationalisme in de hedendaagse politiek het op den duur zal verliezen van ‘economisch realisme’

Nationalisme will go bankrupt schrijft hij op Social Europe

 

Almost wherever we look – at the United States or Italy or Germany or Britain, not to mention China, Russia, and India – an upsurge of national feeling has become the main driving force of political events.

What, then, explains the sudden dominance of nationalism? There is not much positively patriotic about the new nationalism in Italy, Britain, or even the US. Instead, the upsurge of national feeling seems largely a xenophobic phenomenon, as famously defined by the Czech-American sociologist Karl Deutsch: “A nation is a group of people linked together by a common error about their ancestry and a common dislike of their neighbours.” Hard times – low wages, inequality, regional deprivation, and post-crisis austerity – provoke a hunt for scapegoats, and foreigners are always a tempting target.

Maar volgens Kaletsky is the xenophobic effort to blame economic hardship on foreigners doomed to failure.

In the months or years ahead, voters in the US and Italy will learn the same lesson. There, too, scapegoating foreign influences, whether through trade or immigration, will do nothing to lift living standards or address the sources of political discontent.

En voor Italië geldt

But the new government is also exploiting the nationalist upsurge to attack reforms that have nothing to do with Europe and are vital to Italy’s economic success.

The opposite of populist nationalism is not globalist elitism; it is economic realism. And in the end, reality will win.

 

  1. 1

    Dat soort nationalisme is een reactie op het onvermogen om complexe economische en maatschappelijke problemen op een politiek transnationaal niveau op te lossen. Of je dat kan bestrijden met economisch realisme, waag ik te betwijfelen.

  2. 2

    @1.

    Nationalisme kan ook oorzaak zijn. De koudwater vrees van nationale politici.

    Het gekke is juist dat er wel veel paneuropees al wordt geregeld, zoals de Turkije deal.

    Plus dat het nationalisme nooit dood is geweest. En de euro nogal wat negativiteit heeft veroorzaakt. Plus de rol van Rusland. Enzovoort.

  3. 3

    Die stelling lijkt me redelijk waarschijnlijk. Economisch realisme, hier ook wel uitgemaakt voor “Neo liberalisme” heeft tenslotte het socialisme ook al zo goed als weggevaagd.

    In Duitsland zie ik nul economisch nationalisme en in Italië vooralsnog ook nog niet zo zeer, al is het niet helemaal duidelijk wat deze excentrieke coalitie nu wel precies wil. Dat ze niet oneindig economische immigranten binnen willen halen is gezien hun eigen werkeloosheidscijfers logisch. Dat heeft echter niks met nationalisme te maken, maar dat is ook puur economisch (en sociaal) realisme.

  4. 4

    De term “realisme” slaat iedere opvatting, die anders is, compleet dood. Want iedere andere opvatting is “irreëel”.
    Verder is nationalisme doorgaans betrekkelijk: Mensen voelen zich vaak meer verbonden met hun regio (Catalonië, Schotland, Beieren, Limburg ….) dan met hun natie.
    Huiver voor vreemdelingen (het/de onbekende) is iets heel anders dan nationalisme.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren