De hardwerkende Griek

Gisteren publiceerde het Pew Research Center een onderzoek onder 8000 mensen in acht EU-lidstaten (Groot-Brittannië, Tsjechië, Polen, Griekenland, Duitsland, Spanje, Frankrijk en Italië). Daaruit blijkt dat het geloof in de euro en in de EU in ieder geval tanende is. Opmerkelijk is dat alleen de Duitser nog gelooft dat Europese integratie de economie – waar het eigenlijk toch om ging – ook daadwerkelijk heeft versterkt. Nog opmerkelijker is dat Grieken van zichzelf vinden dat ze het hardst werkt van alle Europeanen, terwijl Europeanen hen juist lui vinden. Hoe kan dat?

Door:

Etnografische spiegel

Etnografische documentaires, wie kent ze niet? Een ontdekkingsreiziger trekt de jungle in naar vreemdsoortige en onontdekte volken, en brengt daar hun afwijkende gewoonten in kaart om zo iets van de aard van de exotische stam en hun wereldbeeld bloot te leggen.

Het levert vaak visueel oogstrelende televisie op, dat niet alleen voor een goed uur of langer verstrooiing zorgt, maar enerzijds het ego streelt dat het zo geïnteresseerd is in andere culturen en ruimdenkend genoeg om deze in hun waarde te laten, terwijl men anderzijds een beetje chauvinistisch kan gniffelen om die domme inlanders met hun primitieve bijgeloof en rare zeden. Het resultaat is niet zelden goedbedoeld, maar lichtelijk neerbuigend.

Wat zou er gebeuren als een Afrikaanse filmploeg naar Europa zou trekken die ons door dezelfde lens zou bekijken als Westerse filmmakers de inboorlingen van Zuid-Amerika, Afrika en Polynesië? Dit was de premisse van de Oostenrijkse filmmaker Walter Wippenberg, en deze ensceneerde een Afrikaanse etnograaf met zijn team dat de vreemdsoortige gebruiken ‘analyseerde’ van de Alpenstammen in Oostenrijk.

Het resultaat was ‘Das Fest des Huhnes – Kayonga Kagame zeigt uns die Welt: Das unberührte und rätselhafte Oberösterreich’ (1992). In Engelse overdub.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Foto: Eric Heupel (cc)

Lunchfilmpjes | WK commercials in stereotyp


Op France24 Observers maakt men zich druk over Afrikaanse stereotypen in de internationale commercials voor het wereldkampioenschap voetbal. Ook de Nederlandse ING commercial krijgt ervan langs: “Masaï voetballen helegaar niet, laat staan leeuwen …en township kinderen zien trouwens nooit een wildpark van dichtbij”. Hoe schokkend… heeft het Fa-Meisje dan ook nooit bestaan?! Afijn: vier WK commercials ter verveelink ende vermaeck waarvan eigenlijk alleen de Australische kippenvangende krokodillen de moeite waard zijn.

Vorige