Dag politiek

Waarin de auteur beschrijft hoe hij, vooral door de gebeurtenissen bij GroenLinks, zijn enthousiasme voor de politiek verloor. Vorige week heb ik de GroenLinksvlag, die iets meer dan twee jaar boven mijn bed heeft gehangen, van de muur gehaald. Een pijnlijke stap, die ik een tijd niet heb durven nemen vanwege de symbolische betekenis: 'ik geef het op, het wordt niks meer met deze partij.' En toch heb ik het uiteindelijk gedaan. Ik kan en wil me niet meer identificeren met GroenLinks, en ik denk dat er maar heel weinig mensen zijn die dat nog wel kunnen. Na de nederlaag op 12 september was ik strijdbaar. Gewoon degelijk oppositie gaan voeren, dacht ik, en dan zouden we ons wel langzaam maar zeker terug kunnen knokken. Ik wilde daaraan mijn steentje bijdragen, ik wilde meevechten, meedenken. Het kwam wel weer goed.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.