Ondertussen in de Oekraïne
De voormalige Georgische president Saakashvili is als burgemeester van Odessa een van de buitenlanders die is ingevlogen om de corruptie in de Oekraïne te bestrijden. De resultaten zijn gemengd.
De voormalige Georgische president Saakashvili is als burgemeester van Odessa een van de buitenlanders die is ingevlogen om de corruptie in de Oekraïne te bestrijden. De resultaten zijn gemengd.
Thomas A. Dorsey geldt als de godfather van de gospel. Bovenstaand Take my hand, precious Lord is zijn bekendste nummer. Het werd ook opgenomen door Elvis Presley, Nina Simone, Aretha Franklin en talloze anderen. Zijn Peace in the Valley werd vooral bekend in een versie van Johnny Cash.
Ruim twee weken geleden was ik bij een optreden van Con Brio in Rotterdam. Binnen paar minuten was het dak eraf. Die sfeer vind je niet terug in een video, maar je hoort geweldige muzikanten en ziet een energieke frontman, zodat je denkt: hier gaan we meer van horen.
Over Lacrimosa zei collega okto gisteren dat het eruit springt in een genre dat nogal eens zwelgt in bombast. En toen dacht ik: ja, bombast! Dat is ook wel weer eens leuk. Dus vanavond dit fijne juweeltje uit de stal van Napalm Records. Als er een cliché is dat niet voorbij komt in deze clip van Powerwolf (uit Duitsland, jawohl), mag u het zeggen.
La Cumparsita is zo’n nummer dat iedereen kent. Het werd in 1916 gecomponeerd door de zoon van een nachtclubeigenaar in Montevideo, de bakermat van de tango. Bovenstaande uitvoering uit 1930 is van de Italiaanse tenor Tito Schipa. Voor liefhebbers van iets moderners is hier een versie in elektrotango.
Kenton Slash Demon is een duo uit Kopenhagen dat enigszins hypnotiserende elektronische muziek maakt. Iets meer over het tweetal en bovenstaand nummer bij Stereogum.
Toen ik heel lang geleden een poosje in Praag woonde, stond Supraphon garant voor suffe muziek uit de staatsruif. De enige muziek ook, al werden er indertijd voorzichtige pogingen gedaan een iets eigentijdser imago te kweken. Vorige maand kwam ineens Barbora Poláková voorbij zeilen op het label, dat al lang geen monopolie meer heeft. Mijn Tsjechisch is niet goed genoeg meer om haar Wikipediapagina te lezen, laat staan de tekst van het lied te volgen, maar vrolijk is het in elk geval wel.
Na 22 jaar alsnog een nummer één hit voor Die Ärzte met Schrei nach Liebe, met dank aan Aktion Arschloch!
Vooruit, nog één keer Brazilië: kijk hoe MC Mayara dankzij pussy power afrekent met macho’s, racisten en homohaters (afhankelijk van uw werkplek mogelijk nsfw).
MV Bill komt uit Ciudade de Deus, een favella in Rio de Janeiro. Zijn muziek klinkt als gangstarap, maar beoogt het tegenovergestelde. Bill (echte naam: Alex Pereira Barbosa), die ook films geregisseerd heeft en boeken geschreven, heeft zich met zijn NGO juist ten doel gesteld jongeren uit handen van de drugsbendes te houden. Oncontroversieel is hij niet: hij zou nog teveel de agressieve sfeer van de favella’s in zijn muziek/films/boeken leggen. Ook zou hij geld hebben aangenomen van oliemaatschappij Petrobras (maar wie niet?).
Op de Avenida Paulista in Sao Paulo kun je de GINI-coëfficiënt van Brazilië bijna aanraken. Er zijn sjieke winkelcentra en hoofdkantoren van multinationals, maar er wonen ook mensen op straat. Tussen de rijken en de ontheemden liep ik tegen een straatzangeres aan. Langer dan een minuut houden die mijn aandacht meestal niet vast, maar deze dame had zo’n zuivere stem dat ik een half uur bleef hangen. Ik was niet de enige.
Erfelijk belast – hij schreef er ooit al een boek over