Closing Time | Steve’n’Seagulls
De Finnen van Steve’n’Seagulls spelen een bluegrass versie van Ac/DC’s Thunderstruck. Tikje melig, maar zeker niet slecht.
De Finnen van Steve’n’Seagulls spelen een bluegrass versie van Ac/DC’s Thunderstruck. Tikje melig, maar zeker niet slecht.
Het Britse Metronomy maakt hedendaagse jarentachtigmuziek. Muziek en video hebben niet bijster veel om het lijf (/seth), dus precies goed voor de vrijdagavond.
Er stond een foto van Jean-Marie le Pen in de krant. Een boze oude man die weet dat hij er niet meer toedoet, maar weigert zich daarbij neer te leggen. Je ziet de verbetenheid op zijn gezicht en weet dat daarachter onpeilbare jaloezie schuil gaat, bittere verwijten aan een generatie die geen respect heeft voor de standpunten waarmee hij vergroeid is. Ach was hij nog maar jong, dan zouden ze niet durven zeggen dat hij zijn beste tijd gehad heeft.
Machteloze schurken op leeftijd hebben altijd iets tragisch over zich. Ze weten dat hun levenswerk hun dood niet lang zal overleven. Soms is onder hun neus de afbraak al begonnen. Jean-Maries dochter heeft hem zijn partij afgepakt en jaagt nu opzichtig op stemmen van joden en moslims. De fiscus zit achter hem aan. Het is onrechtvaardig, het is zo ontzettend onrechtvaardig. Daarover zal hij weigeren te zwijgen, tot zijn laatste snik. Zijn eigen gelijk is zijn grootste bezit geworden.
Sarah Jaffe is een singer/songwriter uit Texas. Melancholiek, beetje hees, maar ook zelfbewust.
FIFA-baas Sepp Blatter, zo las ik, koerste langs de randen van de dood vanwege de stress die onze ontdekking van zijn malversaties ontketende. Dat is iets om over na te denken. Je hoort wel vaker – meestal van advocaten – dat fraudeurs al genoeg gestraft zijn door de publieke ontdekking van hun handen in de snoeppot. De schok van de betrapping is bijkans een vorm van marteling.
Het trieste lot van de zakkenvuller is dat hij zich slechts een kruimelaar waant in de wereld waarin hij zich begeeft. Een tonnetje in een miljoenenorganisatie, een paar miljoen in een miljardenbedrijf. Eerst is hij onderbedeeld en als hij daar dan wat aan doet, wordt het hem nagedragen. De stress was er altijd al, door de ontdekking verandert alleen de oorzaak.
Gewoon een lekker indiepopliedje van Two Door Cinema Club, een trio uit Ierland.
Uit piëteit zal ik geen namen noemen, maar er was gisteren een politieker met een kort lontje op den twitter die zich verontwaardigd afvroeg waarom het KNMI zich in ’s hemelsnaam met het klimaat bemoeide. Kamervragen! De opwarming van de aarde is immers een politieke kwestie, waar een verondersteld neutraal wetenschappelijk instituut zich verre van dient te houden.
Alles wat niet in één minuut inzichtelijk te maken valt, is alleen daardoor al geen feit maar een mening. Het is een prachtig uitgangspunt, waarmee je iedereen met een attention span onder de zestig seconden aan je zijde weet. Ik geef toe: ik ben daar wel eens jaloers op. Mijn eigen leven zou ook veel draaglijker zijn wanneer ik meer op een goudvis leek.
Each day we are taking further steps towards a war between civilisations, a war between Islam and Christianity, a war between Sunnis and Shia and a war between Arabs and other nationalities. What I fear most is that if rational people don’t realise this, we will miss the chance to stop it and find ourselves in a senseless war in which we will kill each other without even knowing why.
Tango with Lions is de band van Katerina Papachristou. Niet heel bekend buiten Griekenland, maar de moeite waard.
Tijdens de Brit Awards van 1992 leegde The KLF een machinegeweer op het publiek – met nepkogels weliswaar, maar de provocatie ging ver, zij het niet zo ver als het oorspronkelijk plan om schapenbloed te sproeien. De leden hieven ter plekke op het podium de band op, verwijderden alle muziek uit de catalogi en verbrandden een miljoen pond aan papiergeld dat ze met hun muziek verdiend hadden. Gelukkig zijn er nog opnamen, al klinkt het enigszins gedateerd, niet in het minst omdat de “Stadium House” nogal school heeft gemaakt.
We blijven nog even in Latijns-Amerikaanse sferen, deze keer met Bomba Estéreo uit Colombia. Opnieuw exotische hiphop, maar nu met een lekkere one drop erin. Ook leuk, zeker op de vrijdag: Pump up el jam.
Nu.nl onderzocht alle huizenverkopen rond azc’s sinds 2000 en concludeert: maakt niks uit voor huizenprijzen, niet voor verkooptijd en ook niet voor criminaliteit in de buurt. Veelzeggend citaat:
Navraag onder makelaars uit verschillende delen van het land wijst uit dat ook 83 procent van hen denkt dat huizen minder waard worden bij de komst van een azc. Opvallend is dat dit alleen geldt voor makelaars die nog nooit hebben bemiddeld bij de verkoop van een huis in de buurt van een opvanglocatie. Van de makelaars die al wel woningen verkochten in de buurt van een azc gaf slechts 14 procent aan dat het azc van invloed is geweest op de verkoopprijs.