Quote du Jour | Patriottisch

It would be helpful if broadcasters were willing to be a bit patriotic. The country took a decision, this government is determined to deliver on that decision. (…) We took a decision a year ago today to leave the European Union, we have a very strong hand and we are very well prepared for the negotiations.

Andrea Leadsom, prominent Brexiteer en vorig jaar een van de mensen die een gooi deden naar het Conservatieve partijleiderschap, vindt dat de pers moet ophouden de regering lastig te vallen met vervelende vragen over Brexit. En niet eens in een onderonsje dat per ongeluk door een openstaande microfoon werd opgepikt, maar full frontal op de BBC.

  1. 1

    Dit deel van het artikel had er ook nog wel bij gekund:

    I’m not accusing you of anything, Emily. I’m simply saying we all need to pull together as a country.

    Het is toch niet raar als de Kamervoorzitter (dat is Andrea Leadsom toch ongeveer) van de media wat steun vraagt voor de Britse staat? Tenslotte zal het VK niet opgaan in de Europese superstaat maar politiek onafhankelijk blijven, met een eigen democratisch gekozen regering.

    Je zou kunnen zeggen dat Leadsom de media er vriendelijk aan herinnert dat ze beter niet op het verkeerde paard kunnen blijven wedden, vooral niet nu dat met het referendum van de baan gehaald is. Uiteraard reageren die media als door een wesp gestoken, maar eerlijk gezegd vind ik dat vooral lachwekkend en een beetje sneu.

  2. 2

    The country took a decision […]

    Het land nam geen beslissing, het land is geen levende entiteit.

    Ze dient zich af te vragen wie of wat het land is, waar dat uit bestaat, hoe de beslissing tot stand is gekomen. Ze verschuilt zich achter een personificatie van een abstractie en vindt dat dat een realiteit geeft, die de Britten als personen moeten volgen. Dat is zeer discutabel.

    Nooit duidelijker gezien waar het probleem van de moderne wereld zit: abstracties als bedrijven, corporaties, landen zijn juridische entiteiten geworden. Op gelijke voet – of hoger? – met het individu. Leadsom stelt dat hier dus letterlijk, als ze zegt dat het land een beslissing genomen heeft.

    En feitelijk is het drama van de moderne wereld, dat de individuen de vrijheid, die ze met de democratie hadden gekregen, weer weggeven aan die abstracties.

    Er komt vast nog wel terugkoppeling.

  3. 3

    Inmiddels is volgens een poll een meerderheid van die maffe theeleuters nu weer voor het binnen de EU blijven:

    https://www.rferl.org/a/is-the-eu-cool-again/28569086.html

    De pond is nu een jaar na de brexit globaal één van de slechts presterende valuta:

    https://twitter.com/alfonslopeztena/status/878313892585152512

    The most likely outcome of negotiations is a variant of Norway’s deal, where we must abide by EU rules but have no say. We’re better off staying in

    https://www.theguardian.com/commentisfree/2017/jun/22/year-ago-britain-voted-leave-eu-worse-both-worlds

  4. 4

    @1: Het is toch niet raar als de Kamervoorzitter (dat is Andrea Leadsom toch ongeveer) van de media wat steun vraagt voor de Britse staat?

    Ik vind dat wel raar… de media is toch geen klapvee voor de macht?

  5. 5

    @2:

    Het land nam geen beslissing, het land is geen levende entiteit.

    Een goed verstaander heeft een half woord nodig, maar sommigen moet je alles twee keer uitleggen. Met “het land” wordt de meerderheid bedoeld, dezelfde meerderheid die (bij benadering) bepaalt welke groep het land bestuurt. Zo werkt democratie nu eenmaal.

    Het vervelende is natuurlijk, en daarin heb je wel gelijk, dat die meerderheid niet altijd hetzelfde wil als elke individuele burger. Om de kans daarop te vergroten is het verstandig de democratische eenheden zo klein mogelijk te maken. De overdracht van bevoegdheden aan de EU betekende precies het omgekeerde en mede daarom hebben de Britten opnieuw gekozen voor zelfbestuur. En als iedereen de vrijheid belangrijk had gevonden, was die meerderheid nog 100% geweest ook.

  6. 6

    @5: Met “het land” wordt de meerderheid bedoeld

    Zelf al zou je hierin gelijk hebben, dan begrijp je toch zelf ook wel dat de meerderheid in de stembusgang nog niet de meerderheid van de bevolking is hè, zeker niet met een districtenstelsel.

  7. 8

    @1: het zou raar zijn als de media klakkeloos overneemt wat de regering zegt. Zelfs als die een mandaat van het volk is. Uiteindelijk zijn de media deels er voor een luis in de pels te zijn van de macht, het establishment

  8. 9

    @1

    Het is toch niet raar als de Kamervoorzitter (dat is Andrea Leadsom toch ongeveer) van de media wat steun vraagt voor de Britse staat?

    Ik denk niet dat er een groot probleem van was gemaakt als ze “wat steun” had gevraagd. Het probleem is dat haar woordkeus iets heel anders suggereert. Ze vraagt niet om steun, maar om patriottisme. En daarmee zegt ze dat een kritische houding zo ongeveer gelijk staat aan landverraad.

  9. 10

    @7: Dat is iets anders. Een techniek om te bepalen wat de meerderheid wil maakt van ‘het land’ nog geen levend individu. Het Land is een abstractie. Een abstractie kan niet beslissen. Hetgeen mijn punt was.

    En daarbij was de meerderheid van het BRexit referendum zeker geen VK beslissing.
    Engels misschien.

  10. 11

    @5: Grenzen dicht en dat vrijheid noemen? Dat volg ik niet helemaal.

    @6: Bij het referendum speelden de districten geen rol, dat is alleen bij de verkiezingen voor het lagerhuis een issue (en het toont m.i. aan waarom een districtenstelsel zo’n slecht idee is).

    @7 Waarom moet het gaat om de wil van de meerderheid? De minderheid is ook belangrijk en daar dient rekening mee gehouden te worden. Maar ik weet inderdaad wel een betere methode: loting. In plaats van verkiezingen, waarbij een beperkt deel van de kiesgerechtigden gaat stemmen en zich veelal slecht geïnformeerd en zonder veel na te denken laat inzetten om een gekozen aristocratie in het zadel te helpen op basis van vage beloften, een goede kop of een paar gevatte opmerkingen in een TV-“debat”, kan je ook loten wie vanuit de hele volwassen bevolking optreedt als vertegenwoordiging. Over hoe je dat zou kunnen inrichten heeft David van Reybrouck een interessant boek geschreven: Tegen Verkiezingen.

  11. 13

    @11:

    Grenzen dicht en dat vrijheid noemen? Dat volg ik niet helemaal.

    Wie had het over de grenzen dicht? Maar de Britten willen wel graag zelf de vrijheid hebben te bepalen wie er het land in mag en wie niet. Anders nemen anderen die vrijheid wel…

  12. 14

    @5

    Dus 48% van het volk kan naar de pomp lopen? Ik kan het mis hebben, maar dat VK is júist door die Brexit een verdeeld en verscheurd land geworden. En nu is ook duidelijk geworden dat het centrum van de macht er schijt aan heeft dat Schotland en N-Ierland juist in de unie willen blijven.

    Londen doet wat het Brussel verwijt. De potten en de ketels zijn niet aan te slepen.

  13. 16

    Die very strong hand lijkt me een staaltje pure zelfoverschatting. De Btitten hebben iets van de EU nodig, niet andersom. Volgens mij heeft Groot-Brittannië geen enkele onderhandelingspositie en kan Europa hier dicteren.

  14. 17

    @9: Het gaat niet om de woordkeus van de voorzitter.
    Het gaat erom dat zij de pers vraagt om het beleid van de regering te steunen.

    En dat is niet de taak van de pers: de pers moet gewoon de feiten brengen (en eventueel opinies).
    Als het beleid goed is, zullen de feiten het steunen.

  15. 20

    @18: Eens zien. 31M mensen konden of wilden niet stemmen, 16M wilden in de EU blijven en 17M wilden eruit. Dan zou je dus kunnen zeggen dat maar een kwart van de bevolking vóór een Brexit was, maar dat is een betekenisloos standpunt. Je kunt namelijk met minstens hetzelfde recht zeggen dat een nog kleiner deel van de bevolking voor de EU was.

    Dat heb je nou eenmaal met verkiezingen: een deel van de stemmers, wat een deel is van de stemgerechtigden, wat weer een deel is van de bevolking, kiest voor een bepaald beleid. En we hebben afgesproken dat de meerderheid van de stemmers (niet van de stemgerechtigden of de bevolking) bepaalt wat er gebeurt.

    Het is al eerder gezegd: de keuze was tussen in de EU of eruit, halverwege kan niet (hoewel Cameron dat wel dapper heeft geprobeerd).

    Het lijkt er sterk op dat het verzet hier tegen de uitslag van het Britse referendum en het daarbij aansluitende beleid van de Britse regering niet gebaseerd is op de (vermeende) schending van democratische principes maar op de politieke voorkeur. Je kunt dat niet volhouden zonder door de mand te vallen als een toneelspeler.

  16. 21

    @20

    Je geeft mooi het pijnpunt weer, van het ondemocratische referendum wat in GB heeft plaatsgevonden. Er is een bepaalde status quo. Die is er altijd, GB is óók een status quo.

    De status quo was dat GB verbleef in de EU. Slechts een kwart van de bevolking wilde dit opheffen, waarbij niet die kwart dat zou gaan regelen, maar de regering en haar ambtenarenapparaat.

    En nu zitten we met de krankzinnige situatie dat diezelfde regering geen draagvlak meer heeft en dat de pers haar kop dicht moet houden. Vrije pers die notabene één van de peilers is van de democratie.

    Wat we in GB zien (en wat ook in de VS zichtbaar is) is dat de democratie van binnenuit uitgehold wordt. Populisten vormen geen meerderheid, maar presenteren vanuit „alternatieve waarheid” en regelrechte leugens verwarring. Wat een ideaal terrein is voor kleptocraten en autocraten.

    In dit absurde pandemonium tracht GB een nieuw bestaan te creëren. Met daarnaast ook nog eens brandende flats en aanslagen van extreem rechts en moslimfundamentalisten. (en ik ben vast nog wel wat vergeten, zoals mogelijke economische instabiliteit)

  17. 22

    @17

    Dat de pers gewoon de feiten moet brengen is natuurlijk waar. Maar toch is er een groot verschil tussen een politicus die verzucht dat ze wel wat meer steun zou willen van de media en een politicus die suggereert dat een kritische houding van journalisten niet zou deugen.

  18. 23

    @21:

    De status quo was dat GB verbleef in de EU. Slechts een kwart van de bevolking wilde dit opheffen

    Goed, maar toen het VK zich bij de EU aansloot was het precies omgekeerd. Dat was dan even fout, of niet soms?

  19. 24

    @23:

    Joh, het zijn domme redeneringen van Lutine. Je kunt net zo goed stellen dat een kwart de status quo steunde en er dus verandering in miet komen. Hij telt voor t gemak alle niet-stemmers mee in zijn kamp en kiest daarbij een gunstig jaaratl dat in zijn straatje past…

  20. 25

    @23 gezwets! Of alternatief feit zoals dat tegenwoordig heet. Er is helemaal geen referendum geweest over toetreding, wel een paar jaar daarna over de vraag of het VK in de toen nog EEG moest blijven. Tweederde was voor blijven.

  21. 29

    @25: Je hebt helemaal gelijk. Ik had me beter op de hoogte moeten stellen van de geschiedenis.

    Je hebt ook gelijk over de cijfers. Maar twee derde van de opgekomen kiezers is natuurlijk niet twee derde van de bevolking. Rekening houdend met de toenmalige opkomst (iets minder dan twee derde) stemde slechts 43% van de kiesgerechtigden voor blijven in de EEG. Het percentage van de totale bevolking was nog kleiner.

    Uiteraard doet dat er niet toe. Een meerderheid van de stemmers zei toen ja, en daarom bleven de Britten in de EEG. Een meerderheid van de stemmers zei een jaar geleden nee, en daarom gaan de Britten nu uit de EU. Ingewikkelder moeten we het niet maken. Wie hier toch over blijft zeuren houdt niet van de democratie maar van drammen. Andrea Leadsom heeft groot gelijk dat ze daar wat van zegt. En ze zegt het nog heel netjes.