1. 2

    Orpheus

    De strenge grenzen van den dood
    zijn overschreden zonder licht.

    Ik heb gevoeld een vederlicht
    weerstaan
    Dat in mij zonk, als lood

    Ik buig het dode uit elkaar
    en dieper gaat mijn wezen in
    De verre staat
    de bleke kim

    Achter mij sluiten zich als haar
    verhindering en siddering
    Het laatst, elastische gebaar
    der nu gesloten levensring

    (G. Achterberg)

  2. 4

    Inderdaad, heel jammer en treurig. De grootste Nederlands-talige schrijver die tot op het bot kan ontroeren is gelukkig op een “waardige” manier gestorven.

  3. 5

    Ontroeren, nou, hij kon ook aardig irriteren.

    Maar het is goed dat hij voor zijn dood geen absurd gevecht met de regerende Boekaanbidders heeft hoeven voeren.