1. 2

    Ja, ik ken het verhaal. En hij heeft natuurlijk gewoon gelijk. Volgens mij kreeg ze het jaar waarin Sjors eruit werd gekieperd zelfs een bonus waarmee al die journalisten aan het werk gehouden hadden kunnen worden.

  2. 4

    Ik heb zeker sympathie voor Sjors in deze en ik gun hem all the best maar als het heeft over ‘nog een paar honderd anderen’ is 1% best veel.

  3. 5

    @4: wat een kutreactie. Natuurlijk is 1% met ‘een paar honderd anderen’ best veel, omdat dat zou betekenen dat er een bijdrage van 250% ofzo wordt gevraagd. Maar a) die bonus zal vast niet de eerste bonus zijn. En de laatste. Dus dan is een eenmalige 1% ‘donatie’ helemaal niet zo beroerd.

    Maar wat ik eigenlijk schandalig vind van jou reactie (en ook van die van Lona7 in de comments die over ‘sjors gebrek aan solidariteit’ begint te zeikstralen) is dat jullie vinden dat Sjors zichzelf moet verantwoorden omdat-ie 1% vraagt.

    Terwijl de vraag eigenlijk is ‘zou mrs McKinstry uberhaupt de morele waardigheid hebben om iets van haar beloning af te staan’. En zo nee, waarom niet. Heeft ze geen moreel besef? Moet ze dan wel dat soort werk doen? En daar zo royaal voor betaald worden? Of betalen we mensen om geen moreel besef te hebben? Waarom sluiten we criminelen dan op, en CEO’s niet?

    Maar nee, laten we de boodschapper aanvallen. Dat is namelijk het probleem.

  4. 8

    @5: nee, ik heb niet beoogd de boodschapper aan te vallen. Aan de andere kant verwijt ik een onderneming niet dat ze winstmaximalisatie nastreeft en kritisch kijkt naar een aantal van meer dan honderd kennelijk ‘misbare’ werknemers. In dat licht beschouw ik de reeds jaren bestaande CEO-beloningenidiotie net als Sjors en jij als een maatschappelijk probleem. Dat probleem moet evenals een ontflexibilisering van de arbeidsmarkt door de politiek worden opgelost en niet door private bedrijven.
    Het stuk van Sjors had voor mij een sterk humoristische ondertoon. Ik meen dat hij nog ik die 1% letterlijk bedoelde.

  5. 9

    @8: “de andere kant verwijt ik een onderneming niet dat ze winstmaximalisatie nastreeft”

    Sinds wanneer moet dat het doel van een onderneming zijn. Zou het doel niet ook gewoon kunnen zijn om een goed product neer te zetten, en als voor dat goede/betere product wat meer mensen nodig zijn die in te zetten en genoegen nemen met wat minder winst?

    Waarom is het adagium altijd “zo min mogelijk doen voor zo veel mogelijk geld”, ipv “iets goed doen voor een redelijke beloning”.

  6. 10

    Ik zeg niet dat het het doel moet zijn. Ik kan niet anders dan vaststellen dat het in brede zin als doel aanvaard is. Je hebt een wereldwijde revolutie nodig om daar een eind aan te maken. Tot die gerealiseerd is moet je Europese bedrijven met wetgeving en bedrijven van daar uiten met importheffingen in het gareel houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren