Zwitsersland weert immigranten en belastinginspecteurs

ELDERS - De Zwitsers hebben in een referendum hun goedkeuring gegeven aan strengere regels voor immigranten. Tegelijkertijd blijven ze waken over hun bankgeheim.

Zwitserland is in vergelijking met veel andere landen in Europa altijd bijzonder ruimhartig geweest in het opvangen van politieke vluchtelingen.  De Zwitserse economie draait in hoge mate op immigranten. Maar daar gaat verandering in komen als het land stapsgewijs de werkvergunningen gaat beperken. Een eerste serie maatregelen is onlangs in een referendum aan de bevolking voorgelegd. Bijna 80% steunde de regering. Dat betekent onder andere dat vanaf september deserteren niet langer als asielgrond geldt en “recalcitrante aanvragers” in specifieke centra kunnen worden geplaatst en geïsoleerd. Zwitserland blijft voorts het aantal werkvergunningen voor de lange duur beperken voor arbeiders uit de Europese Unie, onder andere voor Spanjaarden.

Het meer restrictieve vreemdelingenbeleid zou vooral bedoeld zijn om de Zwitsers gerust te stellen, schrijft de Spaanse krant El Pais. ‘De Zwitserse economie doet het nog steeds goed (prognoses melden een groei van 1,2 procent). Er is praktisch geen werkloosheid (ongeveer 3 procent) en de zo bijzondere vorm van directe democratie garandeert een benijdenswaardige politieke stabiliteit. De Zwitserse samenleving is bang dat hordes buitenlandse arbeiders, al dan niet geschoold, het feest nu komen vergallen. Als het in hun landen van herkomst niet goed gaat, zullen ze haast wel naar Zwitserland moeten komen, denken de Zwitsers.’

De Zwitserse ondernemers zijn over het algemeen geen voorstander van verdere restricties op de toelating van buitenlanders.  Zonder buitenlandse arbeidskrachten wordt de arbeidsmarkt in hun ogen te krap met alle gevolgen voor de loonontwikkeling. De vakbonden menen dat sociale dumping voorkomen kan worden door meer inspecties.

Een recent OECD rapport over migratie laat zien dat migratie in Europa stijgt, maar dat veel migranten  zonder werk zitten en na verloop van tijd weer moeten terugkeren naar hun land.  Zwitserland, het land met de hoogste percentages immigranten, springt er het best uit. Meer dan driekwart van de buitenlanders werkte in 2011, de werkloosheid ligt laag. Zwitserland profiteert het meest van de immigranten.  Eigenlijk mogen de Zwitsers niet klagen over immigranten, zo blijkt ook uit andere onderzoeken: er is geen sprake van loondruk, noch van verdringing op de arbeidsmarkt, de werkloosheidscijfers worden er niet of nauwelijks door beïnvloed, de sociale zekerheid is niet afgebroken en over het algemeen is de economie gegroeid. Wat zeuren ze nou, vraag je je dan af als je de uitslag van het referendum ziet.

Is het de angst voor vreemdelingen? De neiging om zich af te sluiten van de rest van de wereld? De Zwitsers hebben deze week in elk geval laten zien dat ze zich niet door andere landen de wet laten voorschrijven, ook niet als het om de Verenigde Staten gaat.  De “Lex USA”, een overeenkomst die Zwitserse banken in staat zou moeten stellen de Amerikaanse belastingautoriteiten te informeren zonder het bankgeheim te schenden is zowel in het parlement als in de Nationalrat afgewezen. De regering moet nu weer terug naar de onderhandelingstafel. “Dit zal onze buurlanden laten zien dat een staat, hoe klein ook, zich kan verzetten”, schrijft Le Temps. Kortom, dit is een indirecte boodschap aan Brussel, dat een einde wil maken aan het Zwitserse veto op de uitwisseling van informatie over bankrekeningen.”

De rijken hoeven zich dus nog geen zorgen te maken. Dat bevestigen ook de jongste cijfers van Eurostat die laten zien dat de rijkste landen voorlopig wel varen bij de crisis.

 

 

  1. 1

    “Zwitserland is in vergelijking met andere EU-lidstaten”

    Zwitserland is geen lid van de EU. Verder niets dan lof.

  2. 4

    Zwitserland doet me denken aan een klein Gallisch dorpje dat dapper weerstand blijft bieden. Mijn sympathie hebben ze…

  3. 5

    … Cue “go Zwitserland!”-roepers die het fantastisch vinden dat immigranten worden buitengehouden, ook al is er geen rationele verklaring voor. Voor mij extra bewijs dat de onzin in Nederland over kansarme en criminele migranten niet meer is dan een excuus om anti-vreemdelingenbeleid goed te praten; als we het anders aanpakken, zijn immigranten niet meer of minder kansarm of crimineel dan autochtonen.

  4. 6

    Ik snap er niets van. In de eerste regel van dat vertaalde artikel staat dat het hier gaat over een “aanscherping van het asielrecht” (!!!), en vervolgens gaat het over economische migratie en wordt er zelfs een Spaanse architect bijgehaald! Volgens mij worden hier een paar zaken moedwillig op één hoop gegooid. Misschien dat die Zwitsers die voor dat referendum stemden niet eens naar hun eigen arbeidsmarkt keken maar naar het Stockholm van een maand geleden. Wat je nu doet is eerst je eigen frame op deze kwestie plakken en vervolgens klagen over dat de keuzes van de Zwitsers binnen je eigen framing onlogisch zijn: “[w]at zeuren ze nou, vraag je je dan af als je de uitslag van het referendum ziet.” Wat worden we daar wijzer van?

  5. 7

    @5: krijgen we dat geneuzel weer? Voor mij is de kern dat de zwitsers- hoe bekrompen wellicht ook – zelf over hun lot beschikken.

    Democratie waar menig EU land nog een puntje aan kan zuigen..

  6. 8

    @6: Een beetje moeite met lezen? In de eerste alinea staat toch echt:

    “Dat betekent onder andere dat vanaf september deserteren niet langer als asielgrond geldt en “recalcitrante aanvragers” in specifieke centra kunnen worden geplaatst en geïsoleerd.”

    Je kunt de schrijver trouwens ook niet te zeer kwalijk nemen dat hij wellicht arbeidsmigratie en asielaanvragen op een hoop gooit. Dat is een redelijk algemene Nederlandse ziekte. Zie de afgelopen 13 jaar, waarin Nederland vooral continu extra barrières op werpt tegen vluchtelingen en hun asielprocedures zoveel mogelijk negatief probeert te beïnvloeden, omdat een groot deel van het volk loopt te roepen dat er teveel buitenlanders zijn, waarvan verreweg de meesten ons land zijn binnengekomen vanwege arbeidsmigratie (en de daarbij horende gezinsmigratie) en studie.

  7. 10

    Een beetje moeite met lezen? In de eerste alinea staat toch echt:

    “Dat betekent onder andere dat vanaf september deserteren niet langer als asielgrond geldt en “recalcitrante aanvragers” in specifieke centra kunnen worden geplaatst en geïsoleerd.”

    Onder andere, Bismarck. Door die bepaling wekt dat citaat nog de suggestie dat er een totaalpakket aan maatregelen is goedgekeurd door het volk waaronder dus iets over asielzoekers maar misschien ook iets over arbeidsmigranten, zodat de rest van de argumentatie van het stuk nog wel relevant zou zijn. Maar dit referendum ging puur en alleen over asielbeleid. De rest van het artikel slaat dan mijns inziens flink de plank mis.

    Dat is een redelijk algemene Nederlandse ziekte.

    Dit is geen artikel over Nederland, dit is een artikel over Zwitserland. Een flutexcuus dus.

  8. 11

    @6: Het artikel in El Pais maakt onvoldoende onderscheid tussen asielzoekers en arbeidsmigranten. Dat gebeurt vaker. En ik denk dat ook de meeste Zwitsers dit onderscheid niet zo belangrijk vinden. Het gaat in hun “frame”, zoals El Pais veronderstelt, om het gevoel dat het te vol wordt in het land en dat er te veel vreemdelingen zijn (toeristen niet meegerekend dan). Terwijl ze er als het er op aan komt wel profiteren van buitenlandse arbeidskrachten, op welke titel dan ook. Het is inderdaad (@5) interessant dat het arbeidsmarkt argument kennelijk minder telt en dat het meer op xenofobie lijkt.

  9. 12

    En ik denk dat ook de meeste Zwitsers dit onderscheid niet zo belangrijk vinden.

    Nou ja, ik denk dus wel dat de gemiddelde Zwitser onderscheid maakt tussen die Spaanse architect die in dat stuk van El País wordt opgevoerd en een willekeurige kansarme Somalische asielzoeker. Bovendien vind ik het nogal frappant om hier een Nederlander te zien die op basis van een Spaanse krant de mening van de Zwitsers probeert samen te vatten.

  10. 13

    @8: Dank, je was me net voor.
    @10: het referendum van 9 juni staat in de context van een veel groter pakket aan maatregelen die alle te maken hebben met vreemdelingenwetgeving en arbeidsvergunningen.

  11. 14

    die alle te maken hebben met vreemdelingenwetgeving en arbeidsvergunningen.

    Dan moet daar informatie over worden gegeven en dat doet jouw stuk noch dat artikel van El País. Ik zit nu in de rare situatie dat ik het leeswerk hierover moet doen, zoals dit stuk over dat referendum dat door een milieugroep is aangevraagd hierover. Die gaan dan ook in op een andere oorzaken zoals het simpele feit dat bijna een kwart van de Zwitserse bevolking bestaat uit buitenlanders – waar ik naar moest zoeken in dat stuk van El País. Zonder dit soort informatie staan er gewoon gapende gaten in je stuk.

  12. 15

    @14: het beeld is inderdaad verre van compleet, je hebt gelijk.

    Ter info. Het referendum van 9 juni was aangevraagd door tegenstanders van de veranderingen in de asielwetgeving, ook groenen trouwens: http://www.nzz.ch/aktuell/schweiz/debakel-fuer-das-asylpolitische-referendum-1.18096106
    De vrees voor overbevolking, die ook blijkt uit het initiatief van de rechtse groenen, speelt denk ik een grote rol bij dit “debacle”.

    Het grote aantal immigranten in Zwitserland blijkt uit de staatjes in het OECD rapport dat ik heb genoemd: http://www.oecd.org/migration/migrationpickingupbutrisingunemploymenthurtingimmigrants.htm

  13. 17

    Probleem voor alle anti-Europeanen: er kan maar één Zwitserland zijn. Als Nederland uit de EU stapt en een bankgeheim voor buitenlanders invoerdt, dan moet zij de poet al delen met ten minste één ander land. Als daarna nog meer landen hetzelfde kunstje doen stelt dat bankgeheim niet zoveel voor en is er ook niets meer te verdienen. Ook niet voor Zwitserland.
    En met alleen Nestlé en een paar uurwerkjes redt je het ook niet om je economie draaiende te houden.
    Simplistisch gezegd, maar mijn gedachte is dat wat goed werkt voor één bepaald land hoeft geen succesformule te zijn voor andere landen.