Zuid-Amerikaanse olie: concurrentie voor Venezuela

ACHTERGROND - Terwijl bij de noorderburen Black Friday  het nieuws domineerde, was bezuiden de evenaar het zwarte goud aanleiding voor een paar interessante artikelen – en niet eens uit Chavez’ petrorepubliek.

Allereerst Brazilië. Daar heeft presidente Dilma Rousseff nog tot 30 november om te besluiten hoe ’s lands olie- en aardgasrijkdommen in de toekomst verdeeld zullen worden. Volgens schattingen zou Brazilië in 2020 met diepwater reserves de op twee na grootste olieproducent ter wereld kunnen worden. Rousseff wil de opbrengsten van die productie volledig in onderwijs investeren maar het Congres zei “neen”. Toch zou Dilma via een omweggetje door de Senaat alsnog haar zin kunnen krijgen.

De Council on Foreign Relations had daarnaast gisteren een discussie over hoe Latijns-Amerika de wereldwijde financiële crisis heeft beleefd (transcript hier). Ook daar aandacht voor de petroleumindustrie (rond 41:30), onafhankelijkheid van buitenlandse olie en het belang van aardgas dat naar verwachting sterk zal toenemen de komende decennia.

In Argentinië is olie dit jaar ook een hot topic, met name door de nationalisatie van exploiteur YPF die de regering van presidente Kirchner dit jaar uitvoerde. Afgelopen week kondigde de voormalige eigenaar, het Spaanse Repsol, aan dat het de Argentijnse regering “door de internationale gerechtshoven zou slepen” om gecompenseerd te worden voor de nationalisatie (sinds de overname is de waarde van YPF overigens met 70% afgenomen).

Een tweede olie-actualiteit hier was het bericht dat exploitatie van olievelden rondom de Falkland eilanden zeer waarschijnlijk winstgevend kan zijn. Dat is extra interessant vanwege de steeds fellere diplomatieke ruzie tussen Groot-Brittannië en Argentinië over de eilandengroep. There will be blood, maar dan met regeringen. Daniel Day-Lewis speelt vast een prachtige prince Harry.

  1. 4

    @2: Tja, die is wel makkelijk: Je krijgt gratis geld en de olie blijft geduldig zitten. En er is geen garantie dat als er straks na verkiezingen of een coup een rechtse regering op het pluche komt, die het er niet als nog uit haalt.

  2. 5

    Even een reality-check.
    Brazilië is nog altijd een netto-importeur van aardolie.
    Olieproduktie in Ecuador heeft waarschijnlijk al gepiekt. De olie-export van Ecuador daalt met ca. 3% per jaar.
    Argentinië is al post-peak.
    In 2011 werd Argentinië weer een netto-olie-importeur. Na 20 jaar extra inkomsten uit olie-export, moeten de Argentijnen nu betalen voor elk vat dat ze importeren.

    Het optimistische praatje van oliemaatschappij “Desire” is waarschijnlijk bedoeld om investeerders te lokken.

  3. 6

    @5: Die daling bij de Argentijnen zal deels toch juist met de overheidsbemoeienis (en het daardoor wegjagen van investeerders), die al ver voor de nationalisatie begon, te maken hebben. Brazilië (en alle deepwater- en andere onconventionele boringen) zijn wat mij betreft trouwens ook eerst zien dan geloven kwesties.