WW: Openbare Online Sensordata

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Weer-sensor op het dak (Foto: Flickr/terriem)

De mogelijkheden voor het Web zijn nog altijd groeiende. Bestond het Web eerst nog uit een verzameling gelinkte documenten, tegenwoordig kunnen we ook het Web van de Gegevens (het Semantische Web) of het Sociale Web onderscheiden dat zich manifesteert binnen dezelfde technologie: dat van het Internet. Met de opkomst van de mobiele systemen en de steeds kleiner en goedkoper wordende sensorelektronica dient zich naast deze bekendere voorbeelden nu ook een Web van (real-time) sensor data aan. Ook milieusensoren sturen hun gegevens de ether in en her en der duiken websites en systemen op die deze gegevens aggregeren en publiceren.

Dat het Web een belangrijke rol in de verdere openheid en democratisering van de samenleving kan spelen hebben we de afgelopen jaren al laten zien. De technologie is nu dus zover dat een uit 1998 stammend EU-besluit over de openheid van milieudata eindelijk haalbaar is. In het besluit dat werd genomen op de Aarhus conferentie van dat jaar staat dat de lidstaten hun milieugegevens openbaar zullen maken en dat ze dit pro-actief dienen te doen. Dus niet alleen de bibliotheek moet open, er diende ook actief informatie gepubliceerd te worden. De Nederlandse overheid geeft hier slechts mondjesmaat gehoor aan en publiceerde onder andere de fijnstofwaarden gemeten door het RIVM op haar website. En ze ging nog een stap verder door zich aan te sluiten bij een open sensor-data initiatief Pachube.

Pachube presenteert zichzelf als een platform om real-time sensordata op te slaan, te delen en te tonen. Op de website kan je een Google kaart bekijken waarop allerhande sensoren getoond worden. Nederland komt er niet slecht vanaf, we lijken in een sensorrijk landje te wonen.

Een ander voorbeeld is de website Geluidsnet.nl. Daar worden geluidsmetingen door heel Nederland live getoond op een kaart. Groene en rode vlekken geven aan of het geluid binnen de wettelijke perken blijft. Het laat ook de routes van de vliegtuigen zien zodat de bron van geluidsoverlast ook bekend is. Door de sensordata zonder al te veel interpretatie via internet te verspreiden wordt de transparantie vergroot en zijn alle belanghebbenden in staat om hun eigen monitoring te doen. Zo kunnen omwonenden bij een groot dancefeest met feiten staven of er sprake is van buitenregelementair geluidsoverlast.

Uiteraard is deze ontwikkeling niet alleen in Nederland of de EU gaande. Zo publiceert de stad San Francisco haar broeikasgasuitstoot via Ecomap.com. Op de aankomende PICNIC conferentie in Amsterdam zullen de mensen van Ecomap en Geluidsnet met andere milieu/omgevings-monitorings-initiatieven samenkomen om de ontwikkelingen te bespreken. Deze ontwikkeling stelt niet alleen de daarvoor ingestelde instanties maar ook individuele burgers in staat om hun omgeving in de gaten te houden en zo schuiven we toch weer een stukje op naar een meer democratische en hopelijk gezondere samenleving.

  1. 1

    Wat??!! Worden we ook al door big brothers afgetast? Eens kijken of ik mijn geluidsapparatuur op de geluidskaart kan krijgen……

    Ik mis in de opsomming nog sensoren die de gevoelstemperatuur meten. Nu moeten we het helaas nog doen met het KNMI en Maurice de Hond.

    Maar goed, mooi stukje. Weer een lacune in mijn kennis aangevuld. Dank!

  2. 2

    Het zou mooi zijn als je de gegevens over elkaar kunt leggen. In welk stukje NL heb je de meeste geluidsoverlast, fijnstof, uitlaatgassen etc.? Is dat waar we het verwachten? Hoe correleert dat met gemiddelde levensduur?

  3. 4

    @2: Het idee achter de open sensor data is dat “iedereen” zelf analyses, visualisaties en dergelijke kan maken. Maar inderdaad, er kan nog wel een en ander aan gebruiksvriendelijkheid en combinatiemogelijkheid gebeuren :)