Streep door experiment basisinkomen Canada

De nieuwe regering van de Canadese staat Ontario heeft besloten een experiment met het basisinkomen af te blazen. Het was opgezet door de vorige regering.

MacLeod said the “broken” program isn’t working. Asked by reporters how she knows the program isn’t working if the data hasn’t been studied yet, MacLeod said, “for the amount it was costing the province of Ontario … it was certainly not going to be sustainable.”

Knap, dat een politicus zoiets kan concluderen zonder dat er cijfers zijn.

Open waanlink

  1. 1

    Oh, heerlijk dat eeuwige gezeur over basisinkomen. Allemaal mooi, maar dat gaat gewoon niet gebeuren. Te weinig draagvlak bij de heersende elite die het als een nieuwe kostenpost zien, want belastingverhoging.

  2. 2

    @1 Als ze dat nou eens gewoon zouden uitzoeken?

    Ja, het berust op allerlei aannames, maar er zijn genoeg serieuze mensen die inmiddels hebben betoogd dat het in de praktijk misschien helemaal geen kostenpost is, als je positieve effecten (en dus: lagere kosten) op gebieden als zorg meerekent. De tegenstanders bedienen zich van soortgelijke aannames. Moet ook, want een echt groot onderzoek is er nooit geweest.

    In plaats van er nog 50 jaar over te ouwehoeren zou ik het wel eens gewoon willen weten. Dat zo’n experiment bij voorbaat wordt afgeschoten is raar. Zeker in een stadium dat er al allerlei kosten zijn gemaakt en het al in de steigers staat. Dat roept bij mij de vraag op: is deze regering niet gewoon bang dat de uitkomsten niet in het ideologische straatje gaan passen?

  3. 4

    @3 Ik zie daar zo 123 (ctr + f “canada” en “ontario”) niets over dit experiment staan. Waar moet ik kijken?

    Wat betreft een ‘echt’ basisinkomen. Ach. Een keiharde definitie is daar volgens mij nog steeds niet van, al is er wel iets van consensus over hoe een ‘UBI’ er uit zou moeten zien (Universal Basic Income).

    Uit zo’n Canadees onderzoek hadden we echt wel nuttige dingen kunnen afleiden, waar je de discussie verder mee helpt. Onder wat ze wilden lagen (voor zover ik zo snel kan zien) toch wel wat aannames / mechanismes die ook onder een ‘echt’ UBI liggen. Als die blijken te kloppen, en te werken zoals men hoopte, dan kun je daar weer mee verder.

    Dat je altijd voorzichtig moet zijn met het interpreteren en generaliseren van uitkomsten van dit soort experimenten: ja, zeker. Maar bij voorbaat waardeloos, daar wil ik niet aan.

  4. 5

    @2: hmmm. denk dat hier iets te persoonlijk betrokken bent. ja basisinkomen verdient een eerlijke kans, maar verkiezingen zijn ook wat waard. in het liberale, maar voortdurend gat in de hand hebbende Ontario (in de jaren ’80 ging de provinciale overheid bijna falliet), hebben de conservatieven gewonnen. dat betekent concreet “fiscal conversativism” – vind het gek dat je verwacht dat omwille van “het experiment” een politieke partij van haar beloofde programma gaat afwijken. Het is niet alleen “aanval” op het basisinkomen – door de vorige regering ingevoerde uitbreidingen van de verzorgingsstaat worden teruggedraaid. Democratie.

  5. 6

    @5 Wellicht. Vanuit mijn perspectief is het inderdaad sowieso jammer. Als onderzoeker kun je altijd leren van dit soort experimenten, die (vaag) lijken op wat wij doen.

    Als de regio momenteel een enorm financieel probleem heeft, maakt het de beslissing inderdaad begrijpelijker (ik weet daar te weinig van, van Canada/Ontario, om daar iets zinnigs over te zeggen).

    Maar als ik het artikel goed begrijp had de nieuwe regering juist aangekondigd deze experimenten niet te beëindigen. Even afhankelijk van de timing van de mededeling (voor of na de verkiezingen) is het dan misschien juist geen ‘democratie’ maar ‘kiezersbedrog’.

  6. 7

    @4: Dat draadje ging over een onderzoek waarin een vorm van een basisinkomen was doorgerekend met niet heel fraaie resultaten. Dat onderzoek werd niet geaccepteerd door basisinkomen-believers omdat het hier niet om een ‘echt’ basisinkomen zou gaan (en omdat er geen lange-termijn effecten waren doorgerekend). Als je de opzet van dat basisinkomen vergelijkt met het model in Ontario, dan is dat laatste nog een stuk verder verwijderd van een ‘echt’ basisinkomen. Alleen is het nu ineens verschrikkelijk dat het onderzoek is gestopt. Laten we zeggen dat er nogal eens sprake is van ‘motivated reasoning’ bij basisinkomen adepten.

    Los daarvan is het natuurlijk jammer dat zo’n experiment gestopt wordt in plaats van fatsoenlijk onderzocht, want zoals je zegt kan het waardevolle informatie opleveren over aannames en mechanismen van een basisinkomen.

  7. 8

    @7 Ah, dat ging niet over Canada! Dan snap ik het, dat ging over die Belgen die onderzoek hadden gedaan naar Nederland. Was inderdaad een reuze interessant onderzoek, ik ben bij de (tussen)presentatie ervan geweest, de dag van dat stuk in de NRC.

    Wat het probleem was van hun onderzoek (heel in het kort): ze wilden doorrekenen wat het basisinkomen zou doen voor Nederland, maar wilden:
    1) voor de financiering niet putten uit andere bronnen dan die nu al worden uitgegeven voor sociale zekerheid, omdat dat politieke keuzes zouden zijn, en
    2) hun theoretisch model kon alleen directe effecten voorspellen, en geen indirecte (‘tweede orde’), zoals besparingen op bijvoorbeeld gezondheidszorg.

    Dat eerste punt leidde er toe dat ze uitkwamen op een basisinkomen van 700 euro/maand. Dat tweede punt leidde er toe dat ze alleen iets konden zeggen over directe effecten. Hun conclusie was ‘de armoede neemt toe, slecht idee”.

    Ja. Nogal wiedes. Onze allerlaagste uitkering (de bijstand) is al een kleine 1000 euro per maand. Ja, al die mensen worden armer met een basisinkomen van 700, laat staan mensen die afhankelijk zijn van een andere uitkering (die mensen gaan er nog meer op achteruit).

    Vrijwel alle mensen die bij die presentatie waren vonden het bedrag van 700 euro niet slim gekozen. Zo laag dat het onherroepelijk leidt tot meer armoede, waardoor één van de grootste voordelen van een basisinkomen volgens voorstanders, het verminderen van de armoede, nooit op kan gaan. Ik snap dus best dat voorstanders het onderzoek niet serieus namen: de variant die onderzocht is, kón helemaal niet lukken, en is geen variant die bepleit wordt door wie dan ook.

    Het was netter als ze een aantal varianten hadden doorgerekend (bijvoorbeeld 700, 1000, 1500 per maand), en inzichtelijk hadden gemaakt hoe hoog de extra kosten voor iedere variant zouden zijn.

    En dan nog blijft dat, wanneer secundaire effecten niet worden doorgerekend, er waarschijnlijk weinig voorstanders overtuigt zullen worden.

  8. 9

    @8: De crux van het onderzoek was natuurlijk dat zelfs met een laag basisinkomen van 700 euro er nog een enorm tekort was. Ga je het basisinkomen verhogen, dan wordt dat alleen maar groter.

    Het is een fundamenteel probleem van het basisinkomen, en de vraag is of er ergens in het midden een vorm is die én betaalbaar is én zorgt voor bestaanszekerheid aan de onderkant van de maatschappij. Het antwoord daarop kan ook ‘nee’ zijn, maar dat wil er niet in bij adepten van het basisinkomen. Een andere denkrichting is om het dan maar niet universeel te maken, en slechts voor bepaalde doelgroepen in te stellen (zoals het experiment in Ontario in feite deed), maar dat stuit ook op groot verzet van de echte gelovigen.

    Natuurlijk is dat Belgische onderzoek niet het laatste woord over zin en onzin van het basisinkomen, er is inderdaad ook een heleboel niet onderzocht, maar dat betekent niet de resultaten niet waardevol zijn.

  9. 10

    @9 Zolang je belasting blijft heffen, is een basisinkomen nooit echt universeel. Voor wie voldoende belasting betaalt, blijft het broekzak-vestzak. Een belastingkorting aan de onderkant van je inkomen/vermogen en een hoger tarief aan de bovenkant om daarvoor te compenseren.

  10. 11

    @10: Onzin. Universeel betekent hier niet “iedereen heeft er netto baat bij” maar “iedereen maakt er aanspraak op”. Dat is goed mogelijk en in theorie een van de grote voordelen van het basisinkomen – want lagere uitvoeringskosten.

    @8:
    hun theoretisch model kon alleen directe effecten voorspellen, en geen indirecte (‘tweede orde’)

    als de “eerste orde” effecten negatief zijn heeft het niet zoveel zin om naar de “tweede orde” (per definitie kleiner in magnitude) te kijken. overigens is empirisch bewijs voor de eerste orde effecten (het is aangetoond dat meer uitkeringen inderdaad leiden tot hogere overheidsuitgaven) de tweede orde effecten (onconditioneel staatsinkomen maakt gezonder/creatiever/whatever) zijn zuiver hypothetisch.

  11. 12

    @9 Klopt, en het was ook echt wel een degelijk verhaal dat ze hadden. Maar dat laat onverlet dat wanneer ze de som hadden gemaakt met (bijvoorbeeld) 1500 euro, je nog een eerlijke afweging had kunnen maken over kosten / baten. De armoede is dan opgelost, en dat kost soweiso achterlijk veel geld, of dat nou 20, of 40, of 70 miljard is, en dan kun je de discussie voeren of dat de moeite waard is. Maar door het maandbedrag zo te kiezen dat überhaupt er geen voordeel is, was die discussie niet mogelijk. En zoals ik al zei, zowel voor- als tegenstanders van een basisinkomen waren het er over eens dat dat niet handig was.

    Punt blijft ook dat, zo lang wel alle kosten meegerekend worden en niet alle baten, het ook wel erg makkelijk blijft voor een voorstander om zo’n onderzoek niet al te serieus te nemen, ook niet bij een bedrag van 1500 euro.

    Ten slotte: ik moest een aantal weken na die presentatie van die Vlamingen zelf spreken op een internationaal symposium over het basisinkomen. Het was van de sectie economie aan de Radboud Universiteit. Interessant was dat er totaal andere vragen gesteld werden dan die die Vlamingen hadden gesteld. Eén voorbeeld. Die Vlamingen hadden gekeken naar “is het echt zo dat er banen verdwijnen door automatisering”. Zij hebben in een aantal databases gekeken en konden er niets over vinden. Conclusie: invoering is slecht onderbouwd, want argumenten vóór invoering deugen niet (dit was er eentje van).

    In Nijmegen kwamen verscheidene kleinschalige experimenten met basisinkomen langs, uit Japen (en de VS zijn die er ook), die bekostigd worden door rijke tech-ondernemers. Die zeggen: wij gaan binnen 20 jaar een heleboel banen overbodig maken, dus basisinkomen is noodzaak. Er kwam oa een prof uit Japan aan het woord over die mini-experimenten (ook over andere dingen, zoals laboratoriumexperimenten waar gekeken werd naar gedrag gerelateerd aan aannames over het basisinkomen).

    Alles kan wetenschappelijk helemaal methodisch verantwoord (zowel zo’n Europese database checken, als zo’n klein experiment evalueren, als een laboratoriumsituatie gebruiken om gedrag te observeren. Ik zou het zelf zo boeiend vinden om wat van die lui bij elkaar in een hok te zetten, en te zien wat er dan uit zou komen. Ook die tech-ondernemers: over het algemeen zijn die jongens ook niet gek, dus als die miljoenen van hun eigen geld stukslaan, zullen ze er zelf echt in geloven. Maar helaas: dit soort voor- en tegenstanders heb ik niet met elkaar in discussie zien gaan.

  12. 13

    @12: Ook die tech-ondernemers: over het algemeen zijn die jongens ook niet gek, dus als die miljoenen van hun eigen geld stukslaan, zullen ze er zelf echt in geloven.

    die tech-ondernemers berederen vanuit een amerikaans perspectief. als iedereen een basisinkomen heeft zijn vakbonden en reguleringen niet meer nodig. waar het voor jou een “en-en” verhaal (basisinkomen als aanvulling op de huidige sociale zekerheid) is, is het voor hun een “of” verhaal (basisinkomen als vervanging).

    zie ook wired:
    https://www.wired.com/story/political-education-silicon-valley/

    Kan mij niet voorstellen dat jij daar voor bent.

  13. 14

    @13 Dit begint toch goed: “He began with a homily on the importance of stricter gun control. He spoke up for Medicare for all and railed against the 2017 Republican tax cut, saying he would have preferred to eliminate all student debt.”

    Ah: “…But in other ways they deviated from progressive orthodoxy. They were far more likely to emphasize the positive impact of entrepreneurial activity than progressives and had dim views of government regulation and labor unions ”

    Ik zie waar het mis gaat: “When it comes to wealth redistribution and the social safety net, they sound like North Sea progressives. When you ask them about unions or regulations, they sound like the Koch brothers.”

    Een ‘mixed bag’:

    “Consider this thought experiment: If we handed over the reins of government to the tech elite surveyed in the Stanford study, supplemented by Khanna’s proposals, what kind of society would they conjure? The stagnant wages of the past 20 years would be supplemented by an expanded Earned Income Tax Credit, paid for by higher individual and corporate taxes. Health care would be universal and free. Student debt would be wiped out. And every adult in the country would get a seed investment of $12,000 a year, no strings attached. In return for those benefits, unions would continue their long slide into irrelevance. Workers would have to accept volatility, job loss, and replacement by technology. Startups would continue to drive unpredictable change in the economy, with limited regulation. In short, the collisions and turbulence of constant disruption would continue, but we’d have economic air bags.”

    Grappig genoeg: Interestingly, the closest real-world equivalent to that vision is in the more entrepreneurial countries of Northern Europe: Denmark, Sweden, the Netherlands.

    Interessant stuk. Maar: in Japan heb je dus ook dit soort tech-bazen die hun geld hier aan uitgeven. Het is niet alleen Sillicon Valley.

    Verder @11: waarom is het zo dat per definitie secundaire effecten om en kleiner bedrag gaan? Ja, inderdaad hypothetisch (maar er zijn genoeg mensen die ze empirisch vast zouden willen stellen in een experiment – in Ontario bevoorbeeld), maar stel er zouden echt positieve effecten zijn op zowel gezondheid, jeugdzorg, onderwijs, criminaliteit (ik roep maar een aantal dingen), waarom zouden die tezamen niet tot een substantieel bedrag kunnen komen?

  14. 15

    @12:

    Maar dat laat onverlet dat wanneer ze de som hadden gemaakt met (bijvoorbeeld) 1500 euro,

    Dat is niet zo moeilijk, het tekort wordt groter met het verschil in het bedrag. Inkomsten staan er niet meer tegenover, want de meeste uitkeringen zijn al afgeschaft.

    Punt blijft ook dat, zo lang wel alle kosten meegerekend worden en niet alle baten, het ook wel erg makkelijk blijft voor een voorstander om zo’n onderzoek niet al te serieus te nemen,

    Dit blijf ik een merkwaardig punt vinden. Ik neem aan dat je met de baten die niet meegerekend worden de ‘secundaire’ effecten bedoeld. Er zijn onder de ‘secundaire’ effecten echter ook kosten, en het is dus helemaal niet evident dat de secundaire effecten netto je dichter bij je doel gaan brengen.

  15. 16

    @15 Ja, natuurlijk wordt het tekort groter (secundaire effecten even buiten beschouwing gelaten). Maar dat is het punt niet: dan kun je tenminste vergelijken tussen baten (‘minder armoede’) en kosten (‘heel veel geld’), terwijl je in het onderzochte scenario er geen keus is (‘meer armoede, een beetje meer geld’). Dat laatste wil sowieso niemand, dus dat doet behoorlijk afbreuk aan de waarde van het onderzoek. Waarom uitgaan van een situatie die helemaal niemand (voor noch tegenstanders) wil?

    Wat betreft de secundaire kosten: heb je voorbeelden van secundaire effecten aan de kostenkant? Als aannemelijk is dat die net zo hoog zijn als de opbrengsten, heb je natuurlijk gelijk. Maar als op basis van theorie aannemelijk is dat secundaire effecten netto opbrengsten op gaan leveren, snap ik heel goed dat voorstanders dat ook mee willen rekenen.

  16. 17

    Wat betreft de secundaire kosten: heb je voorbeelden van secundaire effecten aan de kostenkant? Als aannemelijk is dat die net zo hoog zijn als de opbrengsten, heb je natuurlijk gelijk. Maar als op basis van theorie aannemelijk is dat secundaire effecten netto opbrengsten op gaan leveren, snap ik heel goed dat voorstanders dat ook mee willen rekenen.

    hmm.. volgens mij is er helemaal geen theorie van secundaire effecten (positief of negatief) van het basisinkomen, alleen hypothesen. of zie ik dat verkeerd?

  17. 18

    @16: ‘minder armoede’ is toch niet perse hét doel van het basisinkomen? Een ander effect is meer gelijkheid; dat wordt wél bereikt met dit scenario. Overigens is in dit scenario niet sprake van meer armoede voor ‘een beetje meer geld’, maar al wel van ‘heel veel geld’.

    Waarom uitgaan van een situatie die helemaal niemand (voor noch tegenstanders) wil?

    Voorstanders van een basisinkomen is zijn niet perse links, ook onder rechts zijn er voorstanders van een basisinkomen, met name vanwege het terugdringen van de rol van de overheid en de mogelijkheden voor bedrijven voor goedkoop personeel. Voor zo iemand is een laag bedrag voor het basisinkomen juist goed. Uiteindelijk is het basisinkomen een middel en niet een doel, helaas wordt het basisinkomen door voorstanders nogal eens gelijk gesteld met de veronderstelde resultaten/doelen

    Wat betreft de secundaire kosten: heb je voorbeelden van secundaire effecten aan de kostenkant?

    Natuurlijk, de meest bekende is natuurlijk dat mensen minder gaan werken met een basisinkomen, waardoor de mensen die nog wel werken een groter deel van de kosten moeten opbrengen, waardoor misschien nog wel minder mensen gaan werken etc. Hoe hoger het basisinkomen, hoe groter de kans dat dit gebeurt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren