1. 1

    https://www.nrc.nl/nieuws/2018/11/14/als-mestfraude-niet-te-bestrijden-is-dan-moet-de-sector-maar-kleiner-a2755053

    Het probleem van de mestfraude blijkt te hardnekkig en te omvangrijk voor het gezag om ooit te kunnen beheersen, eerst met controle dan met sancties. De sector zelf volhardt namelijk in z’n frauduleuze gedrag – die blijkt niet of nauwelijks vatbaar voor zelfregulering, onvoldoende onder de indruk van toekomstige sancties, noch gevoelig voor publieke aandacht voor normschendingen. Vooral omdat men de schouders ophaalt voor de natuur- en milieubelangen die wettelijk worden beschermd.

    Best wel schokkend dat een sector gewoon haar goddelijke gang gaat en zich niks aantrekt van 150-200 strafzaken per jaar. De vee-industrie is onbeheersbaar geworden.

  2. 3

    @1: dat is alleen schokkend als je het laatste decennium je ogen (bewust?) dichthad. Dat die sector van onfrisheden aan elkaar hangt is allang geen geheim meer. Zolang als partijen, en dan met name het CDA, op regionaal en landelijk niveau de schuldigen de hand boven het hoofd houdt, zal er weinig veranderen. Daar is niks schokkends aan, dat is alweer vele jaren de realiteit.

  3. 4

    @3: Ik denk dat het niet alleen maar het CDA en een aantal duidelijke lobbypartijen zijn die het moeilijk maken dit aan te pakken.

    Sinds ik midden tussen de boeren woon heb ik geleerd dat het een nieuwe categorie knuffelcriminelen is geworden. Ze doen het allemaal. Meest via belasting- en deels subsidiekanalen. Een beetje hier, een beetje daar en bij elkaar hebben we het over miljoenen. De regels voor agrariërs zijn bekend omvangrijk, maar ze zijn niet alleen hun ergernis, het is ook hun uitkomst. Aftrekposten en kosten zijn de favoriete routes voor de duistere praktijken.

    Tegelijk is het imago nog altijd dat ze het zwaar hebben. Die regeldruk (waar ze dus ook dankbaar gebruik van maken), de aanpassingen aan EU beleid, moeilijke opvolging van het bedrijf en het weer/klimaat. En als je ze dan ook persoonlijk kent, dan is er helemaal geen weerstand meer. Het zijn gewoon hele redelijke en leuke mensen. Mensen die wel in het woud van regels de paadjes hebben gevonden om er voordeel uit te halen.

    Zet dat maar eens af tegen drugsbendes, witwassers, uitkeringsfraudeerders, etc.

  4. 5

    @3

    Het schokkende is de capaciteit van het Openbaar Ministerie en de Nederlandse Voedsel en Warenautoriteit niet voldoende is om de vee-industrie in bedwang te houden. Dat de sector onfris is lijkt me geen geheim.

  5. 6

    @4

    Het gaat niet over belastingen, aftrekposten en subsidies. (Hoewel daar ook wel wat over te vertellen valt) Het gaat over milieu wetgeving en de omgang daarmee. Boeren beheren een groot deel van Nederland en hebben daarmee een grote verantwoording. Die ze kennelijk niet kunnen dragen. We zien hier de uitwassen van een industrie waar de omwonenden (wij dus) de overlast van moeten dragen. Vooral als je in Brabant woont.

  6. 7

    @6: dat snap ik, maar ik probeer met name duidelijk te maken hoe boeren worden bekeken en dat daar ook een reden ligt dat de politiek niet meteen er bovenop springt.

    Daarnaast zeg ik dat hun bedrijfsvoering fraudegevoelig is, waar ze dan ook dankbaar gebruik van maken. Ook dat is (gebrek aan) verantwoordelijkheid, want subsidies en belastingteruggaaf komt uit publieke middelen. Volgens mij zijn er wel meer voorbeelden te vinden dat dit bij uitstek de sector is die niet kan zelf-reguleren op signalen van buitenaf.

  7. 14

    @12: Ook dat is een kwestie van capaciteit. Die massale overtredingen zul heel snel teruglopen als er maar voldoende overtreders gepakt worden. Door politieke keuzes (#9 zoekt het in de juiste hoek) is bv. de opsporingscapaciteit van de Voedsel en Warenautoriteit is al jarenlang onvoldoende. Zelfs (CDA!) ex-ministers geven toe dat er veel te veel is bezuinigd en veel te lang is gereorganiseerd. En zoals men in deze contreien graag zegt: Gelegenheid maakt de dief.

  8. 15

    @1: @3: @3: @4: @5: @6: @7: @9: @14:
    De basis van het mestprobleem is dat het product (veeteeltproducten) niets mag kosten en dat er ook een boel vlees wordt geëxporteerd, maar de stront mogen we zelf houden. En in het oppervlakte water zit intussen meer fosfaat dan er in zou kunnen. De provincie Brabant heeft intussen door dat varkensflats en massale geitenstallen geen oplossing zijn en het probleem alleen maar verergeren. Limburg daarentegen lijkt die fijnstof- en ammoniakproducenten juist met open armen te ontvangen. Subsidietje erbij en de protesten van omwonenden worden genegeerd. Het vee ’s zomers de wei in is intussen ook te duur – zeggen ze, dus die kunnen dan wel vol met zonnepanelen.
    Het is een grote roofbouw.

  9. 16

    @15: [ En in het oppervlakte water zit intussen meer fosfaat dan er in zou kunnen. ]
    Waar haal je dat vandaan?
    In de jaren ’70/’80/’90 waren de Nederlandse plassen groen van de algen die zomers welig tierden op de fosfaten van de (kunst)mest die boeren op hun land strooiden. Nu zijn vele plassen weer helder.

  10. 17

    @16

    Fosfaat in het oppervlaktewater was in het verleden vooral afkomstig van huishoudelijk afvalwater. Sinds rioolwater niet meer ongezuiverd op het oppervlaktewater wordt geloosd en sinds er geen fosfaten meer in wasmiddelen zitten (of in elk geval de meeste wasmiddelen) is dit flink afgenomen. Mest en kunstmest waren in het verleden niet de belangrijkste bronnen.

  11. 19

    @14

    Natuurlijk heeft het te maken met capaciteit. Maar de huidige capaciteit kan gehandhaafd blijven als men de veestapel drastisch gaat inkrimpen. Zeker die varkensindustrie zou drastisch gesaneerd moeten worden. Wie niet horen wil, die moet maar voelen. En het scheelt weer CO2 emissie en dierenleed.

    @15

    Ik denk niet dat fosfaat het probleem is, maar de mest zelf. Varkensboeren hebben doorgaans geen of niet veel eigen grond. En aangezien ze veel voeren met voer uit voormalige bossen in derdewereld landen is er een overschot aan mineralen, waar ze weer landbouwgrond voor moeten zoeken. En gezien de grootschaligheid van varkensboeren is dat een probleem en lokt het kennelijk fraude uit. Veehouders met koeien hebben doorgaans veel eigen grond, daar speelt dit probleem minder.

    Waar we tegen aankijken zijn de voortbrengselen van op industriële wijze dieren houden. Een varken wat vroeger in een dorp scharrelde en overtollige restjes at had een prettiger leven, de mest was geen probleem en afval werd nuttig besteed om in de winter wat extra te eten te hebben.

    Naast een varkensboer wil je sowieso niet wonen, ze vervuilen de lucht ook met fijnstof en ammoniak. Dan kan je nog beter de benzine en dieseldampen van een stad in ademen. Hoewel het niet veel zal schelen.

  12. 20

    @19: “Maar de huidige capaciteit kan gehandhaafd blijven als men de veestapel drastisch gaat inkrimpen.”
    Dan nog steeds heeft de NVWA onvoldoende capaciteit voor alle andere fraudeopsporing in de voedselketen. Tenzij je natuurlijk ook de voedselconsumptie drastisch wil inkrimpen.

  13. 21

    @17: Vanaf 1990: Voor stikstof was en is landbouw nog steeds de grootste bron. Voor fosfor was de industrie de grootste bron, Huishoudens PLUS riolering nr 2, Landbouw nr 3. Nu is landbouw de grootste met vrijwel evenveel belasting als in 1990.
    https://www.clo.nl/indicatoren/nl019218-belasting-van-oppervlaktewater-met-vermestende-stoffen

    “In de periode 1980-1985 bereikten de nutriëntenconcentraties de hoogste waarden en waren de meeste meren en plassen zeer eutroof (voedselrijk). Door de aansluiting van huizen op het riool, zuivering van afvalwater, fosfaatvrije wasmiddelen en vermindering van emissies van de industrie zijn de gehalten sterk gedaald. De uit- en afspoeling van landbouwgronden is de afgelopen decennia echter minder afgenomen en is nu de belangrijkste bron van nutriënten geworden”
    https://www.clo.nl/indicatoren/nl0503-vermesting-van-meren-en-plassen-

    Landbouw heeft vooral last van opgebouwde overschotten in het verleden die uitspoelen, maar heeft nog steeds een jaarlijks overschot.
    “Het fosforoverschot in 2016 bedraagt 6 miljoen kg (aanvoer minus afvoer plus voorraadmutatie ruwvoer). Dit overschot hoopt zich in de bodem op.”
    https://www.clo.nl/indicatoren/nl0095-balans-van-fosfor
    https://www.clo.nl/indicatoren/nl0085-belasting-van-het-oppervlaktewater-en-emissies-naar-water-per-doelgroep

    “De lozing van fosfor via het effluent van RWZI’s, en daarmee ook de belasting van het oppervlaktewater, is sinds 1985 met ruim 80 procent gedaald. Dit is het gevolg van de invoering van fosfaatvrije (kleding)wasmiddelen in de periode 1985-1990 en een verbeterde fosfaatverwijdering tijdens het zuiveringsproces in de periode 1990 tot heden.”
    https://www.clo.nl/indicatoren/nl0152-zuivering-van-stedelijk-afvalwater-stikstof-en-fosfor

    Nutriëntenoverschotten in de landbouw, 1970-2016
    https://www.clo.nl/indicatoren/nl0096-stikstof–en-fosforoverschotten-in-de-landbouw

    https://www.clo.nl/search/site/fosfor

  14. 22

    @20: Hoezo de ‘consumptie’ . Meer dan 90%, soms rond de 98% van de dierindustrie is voor export. Je maakt mij niet wijs dat dat minder kan. Zulke hoogwaardige industrie is het niet.

    De vervanging kan zijn, duurder maar humaner vlees, of andere voedselproducten die minder vervuilen.

  15. 23

    @20

    Van inkrimping kan ik inderdaad wel voorstander zijn. Gooi op martelvlees maar een taks van 50 of meer procent. Dan heb je gelijk ook meer geld voor de NVWA. Win-win. Maar zoiets wil waarschijnlijk alleen PvdD en die worden niet serieus genomen. Het CDA daarentegen wordt wel serieus genomen, die zijn zo onderhand onmisbaar geworden in het uitgedunde politieke middenveld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren