1. 4

    @3: In plaats van een kiesdrempel moet het stelsel van coalitieregeringen verdwijnen. Na de verkiezingen mag iedereen ministers voordragen en die worden door de 2e kamer gekozen. Daar zal al genoeg gekonkel voor nodig zijn, maar daar hebben ALLE partijen een stem in.
    Vervolgens kan de breed gedragen regering aan de slag zonder uitgekauwd coalitieakkoord. Gewoon per onderwerp stemmen door alle partijen, dat is veel democratischer dan een coalitieregering.

  2. 6

    Fareed Zakaria is hilarisch omdat-ie het altijd bijna snapt, maar altijd net niet. Check deze alinea:

    The danger of this kind of lofty rhetoric is that it has been selectively applied, so it is seen cynically by the rest of the world as a way to dress up American self-interest. Trump took this hypocrisy to a new level. He denounced Iran for its lack of freedoms and, almost in the same breath, made favorable mention of Saudi Arabia. By any yardstick — political rights, religious tolerance, free speech — Iran is a much more open society than Saudi Arabia, which is an absolute monarchy allied to the world’s most fanatical religious establishment, where churches and synagogues are prohibited.

    Zijn kritiek is hier dus niet dat deze selectief toegepaste verheven retoriek over ‘vrijheid’ e.d. te overduidelijk “a way to dress up American self-interest” is, hij vreest alleen dat het zo opgevat kan worden.

    Aan de andere kant, als-ie het wel zou snappen zou-ie het nooit tot columnist bij de WaPo hebben geschopt natuurlijk, dan was het schrijven bij Salon.com of Alternet o.i.d., dus misschien speelt-ie het wel gewoon wel heel slim.

    (oh, PS, mijn punt hier overigens niet dat de VS uitzonderlijk is in dit opzicht, maar juist dat de VS niet uitzonderlijk is in dit opzicht … )

  3. 7

    @5 het is pas een kiesdrempel als je genoeg stemmen moet halen voor tenminste twee zetels. Met jouw definitie zou zelfs 1 benodigde stem al een kiesdrempel zijn.

    @4 losse ministers is geen regering. En met jouw plan zou je ook het aantal bewindslieden en de taakverdeling tot in detail in de Tweede Kamer moeten regelen. En als je dan eindelijk een regering hebt, gaat de onderlinge politieke strijd gewoon lekker verder. Volstrekt onwerkbaar. De enige werkbare oplossing in zo’n systeem is dat een aantal partijen samen afspreken elkaars kandidaten te steunen en dan heb je weer precies de huidige situatie.

  4. 8

    @4

    Ik ben uitermate content met ons kiessysteem. Het systeem dwingt de partijen om redelijk te zijn, anders staan ze er helemaal buiten (PVV) Ik wil helemaal geen breed gedragen regering waar ook de PVV aan mee doet. Dat een vertegenwoordiger van de regering voorstellen doet tot “minder, minder”. Het is al erg genoeg dat een volksvertegenwoordiger dat soort dingen roept.

    Als die regering van VVD, CDA, D66 en CU er daadwerkelijk komt, dan is nu al te voorzien dat oliemannetje Rutte bij SGP of GL langs moet. Ik ben geen voorstander van ruziënde politici, maar van politici die in staat zijn om te verbinden. Laten we zeggen, iemand als Trump, is nooit in staat om een coalitieregering volgens Nederlands model te leiden. En dat moeten we vooral zo houden.

  5. 9

    @5: We hebben zelfs niet alleen een de facto maar ook een de jure kiesdrempel, van het aantal geldige stemmen/aantal zetels van de vertegenwoordiging (let wel, dit is dus hoger dan feitelijk nodig om een zetel te bemachtigen, vanwege de restzetels). Omdat de Nederlandse volksvertegenwoordigingen (zeker in internationale context) een relatief kleine omvang hebben, ligt die kiesdrempel nog niet eens zo laag.

  6. 10

    @9
    Ik wou al zeggen, ik heb het hier met jou ook al eens over gehad, waar je me dit ook al duidelijk maakte. Rekenkundig zou het mogelijk moeten zijn om met een restzetel in de kamer te komen, ook al heb je niet genoeg stemmen voor één zetel. In Nederland moet je volgens de wet echter eerst één zetel halen, wil je aanspraak maken op een restzetel. Dat is dus de kiesdrempel: 1/150 of 0,667% van alle stemmen.

    Hoewel ik het met je eens ben dat de Tweede Kamer als vertegenwoordigend orgaan niet groot is in vergelijking met andere landen (te meten met kiezers/vertegenwoordigers), vind ik 0,667% best een lage kiesdrempel. In andere landen worden kiesdrempels niet bij een minimaal aantal zetels bepaald, maar met procenten, waarbij die meestal tussen de 3% en 10% ligt. 0,667% is daarbij vergeleken laag.

  7. 13

    @7: We hebben nu daadwerkelijk een kiesdrempel van 1/150 van de stemmen, pakweg 65.000 stemmen. Als e de kamer zouden verkleinen naar honderd man/vrouw, zou ook de kiesdrempel omhoog gaan zonder dat er officieel een kiesdrempel is.

    [ En met jouw plan zou je ook het aantal bewindslieden en de taakverdeling tot in detail in de Tweede Kamer moeten regelen. ]
    Leg dat eens uit? Een minister van justitie blijft hetzelfde als voorheen. Het aantal ministers blijft ook gelijk, dus de kleinste partijen kunnen wel eens zonder “eigen” minister komen te zitten.
    Maar er zijn ook nog staatssecretarissen te verdelen. Er kunnen ook ministers van buiten de politiek benoemd worden.

    Er zal altijd wel uitruil van stemmen plaatsvinden om iets gedaan te krijgen maar het gaat niet zo star worden als nu met een dichtgetimmerd stemvoorschrift voor een meerderheid van de kamers op zowat elk beleidsterrein en met chantagemogelijkheden voor CU en dat soort achterlijke splinterpartijen.

    [ Volstrekt onwerkbaar. ]
    Ga dat eens aan de Zwitsers uitleggen?

  8. 14

    @8: [ Ik wil helemaal geen breed gedragen regering waar ook de PVV aan mee doet. ]
    Je kunt kiezen voor een systeem met ministers/staatssecretarissen pro rata óf door de kamer voorgedragen en gekozen ministers/staatssecretarissen. Dan hoef je niet een PVV minister te kiezen. En kan ook een uiterst kundige minister van een splinterpartij gekozen worden die anders nooit minister kan worden.

  9. 15

    @Frank. Ieder kabinet heeft een ander aantal bewindslieden en het takenpakket wordt ook telkens anders verdeeld tussen en binnen ministeries. Als je gezamenlijk regeert is dat geen probleem. Als ieder alleen voor zijn eigen partij regeert wel.

    En een belangrijk onderdeel van regeren is keuzes maken. Voor de economie wil je A, voor sociale zaken B en voor het milieu C. Hoe denk je dat dat gaat lopen als iedere minister zijn eigen partijgeluid moet laten horen?

    En een minister van een partij die niet nodig is voor meerderheden in een parlement heeft maar te doen wat de anderen hem opdragen. Die is immers zo vervangen als hij niet meewerkt.

  10. 16

    @10: “In andere landen worden” …niet overal kiesdrempels gehanteerd. Daarnaast richt jij je specifiek op de 2e Kamer. Voor de 1e Kamer wordt de kiesdrempel twee keer zo hoog en bij verkiezingen voor EP en Provinciale Staten ligt die nog veel hoger (bij gemeenteraadsverkiezingen ligt de kiesdrempel trouwens iets gecompliceerder).

    @7: “het is pas een kiesdrempel als je genoeg stemmen moet halen voor tenminste twee zetels.”
    Volgens wiens definitie? Mij lijkt dat er een de jure kiesdrempel is, als je op grond van evenredige vertegenwoordiging in aanmerking zou komen voor 1 of meer zetels, maar er toch geen krijgt, zoals in Nederland (bijvoorbeeld als je de kiesdrempel van de kiesdeler op één stem na niet zou halen en dus als eerste recht zou hebben op een restzetel, ware het niet dat je van de verdeling van restzetels bent uitgesloten, omdat je de kiesdrempel niet gehaald hebt). De facto is er uiteraard in alle vertegenwoordigende (quasi/semi)democratieën sprake van een kiesdrempel.

  11. 18

    @15: [ Ieder kabinet heeft een ander aantal bewindslieden en het takenpakket wordt ook telkens anders verdeeld tussen en binnen ministeries. ]
    Denk je nu echt dat ze voor elk clupje een ministerie gaan scheppen? Dat moet je gewoon wettelijk beperken indien nodig.

    [ Als je gezamenlijk regeert is dat geen probleem. Als ieder alleen voor zijn eigen partij regeert wel. ]
    De hele kamer regeert gezamenlijk met stemvrijheid en niet meer als vaste coalitie vs vaste oppositie. Een minister kan dan niet enkel en alleen zijn eigen partijstandpunt naar voren brengen maar moet van te voren zoeken naar een Kamermeerderheid en dat is beter dan nu waar een VVD-minister een VVD-plan kan opleggen waar alléén de VVD voor is maar waar de PVDA gedwongen aan een Kamermeerderheid helpt. Heel ondemocratisch dus.

  12. 19

    … Dat moet je gewoon wettelijk beperken indien nodig.

    Dat is precies wat ik probeerde duidelijk te maken. Je moet in de wet vast gaan leggen welke ministeries er zijn, wat ze doen en wat voor bewindslieden daarbij nodig zijn (met een onderlinge taakverdeling). Voor aanpassingen heb je dan weer een wetswijziging nodig. En bij discussie over de uitvoering van die wetten, mag je ook weer terug naar de Kamer en heeft de kleinste partij uiteindelijk toch niets te zeggen.

    Een minister kan dan niet enkel en alleen zijn eigen partijstandpunt naar voren brengen maar moet van te voren zoeken naar een Kamermeerderheid

    Leuk voor losse punten die geen samenhang vertonen met andere beleidsterreinen, maar in de praktijk zijn er daar niet zo veel van. Veel keuzes worden al gemaakt bij het opstellen van de algemene begroting. De meerderheid die die begroting steunt bepaalt wat er gebeurt. Ook in jouw plan. Als minister van een andere politieke kleur heb je dan weinig meer te zeggen.

  13. 20

    @19: Alsof wetten wijzigen een onoverkomelijke drempel is… en alsof de kleine partijen niet mogen meestemmen…

    [ Als minister van een andere politieke kleur heb je dan weinig meer te zeggen. ]
    De kamer kiest natuurlijk een minister waarvan ze veel verwachten namelijk dat hij plannen maakt die een meerderheid goed gaat vinden, of waar hij een gelegenheidscoalitie voor gaat vinden. En als een minister iets wat niet 100% bij zijn partij past niet wil uitvoeren dan is hij geen goede minister. Ook vandaag niet.

    Je doet nu net alsof een PvdA minister nooit een 100% VVD item moet uitvoeren dat eigenlijk 0% PvdA is maar nu eenmaal in het regeerakkoord staat.
    Het kan er inderdaad toe leiden dat ministers minder uitgesproken politieke leiders zijn of zelfs onafhankelijk van welke partij dan ook. Dan verschuift de politiek meer naar de 2e kamer en daar is m.i. niks mis mee.

  14. 21

    @20

    Het grootste nadeel van jouw voorstel lijkt me dat enkele partijen die gezamenlijk een meerderheid hebben onderling afspraken kunnen maken over wie welke ministersposten krijgt. En dan heb je nog gewoon een coalitie.

    Zou het niet beter werken als de Kamer na de verkiezingen alleen de minister-president kiest, die dan als formateur een regering moet vormen? Eventueel in meerdere rondes, zodat uiteindelijk iemand met een meerderheid wordt gekozen. Op die manier zou je een soort “natuurlijke” coalitie krijgen. En als partij A voor de minister-president van partij B stemt, is partij A ook wel een beetje verplicht constructief mee te werken aan een formatie. Tenzij partij A die formatie bewust wil saboteren, natuurlijk. Dat risico zit er wel een beetje in.

  15. 23

    @16

    niet overal [worden] kiesdrempels gehanteerd.

    Klopt, maar zeg dan gewoon dat je alle kiesdrempels stom vindt, dat is gewoon een valide mening, waar ik ook achter sta. Voor zover er kiesdrempels bestaan, is een kiesdrempel van 0.67% erg laag.

    Verder richt ik me inderdaad op de Tweede Kamer, omdat die een direct mandaat heeft. Natuurlijk kun je de Eerste Kamer ook meenemen, maar dan wordt het internationaal vergelijken van kiesstelsels een enorme taak, door alle getrapte en rare constructies die er zijn in de wereld.

  16. 24

    @21: Volgens mij is geen enkel systeem bestand tegen dealtjes en uitruil.
    En je kunt wel partijen daardoor uitsluiten van invloed, maar zonder echte coalitiepartijen en een dichtgetimmerd regeerakkoord heb je die andere partijen bij een ander wetsvoorstel gewoon weer nodig, dus je kijkt wel beter uit.

  17. 25

    @8: Oh dit nog even:
    [ Ik ben geen voorstander van ruziënde politici, maar van politici die in staat zijn om te verbinden. ]

    Ze zijn al 7 maanden aan het “verbinden” en de toekomstige regering is het afgelopen half jaar al twee keer uit elkaar gedonderd. Dat wijs ook op gebrek aan onderling vertrouwen dat ze er op sommige punten tijdens de rit wel uit kunnen komen.
    Of ze gunnen elkaar niet om af en toe afwijkend van de wens van de coalitiepartners te laten stemmen maar eisen 100% trouw aan de coalitiepartners.

  18. 29

    @22: Je bedoelt dat Trump in dit opzicht geen uitzondering vormt t.o.v. voorgaande presidenten. Fareed Zakaria had zijn artikel de volgende tekst moeten geven: Trump blew our cover. He is totally incompetent gevolgd door een minder glibberig tekstje. Wat Trump eigenlijk bedoelt is “America first everywhere” Dat verklaart ‘a strange mishmash of topics and tones’ van Zakaria. Die had moeten schrijven: Je kunt toch niet zomaar vertellen wat de VS sinds WOII altijd wilden. (zie Chomsky) Dat is oerstom.

    Maar goed, misschien bedoelen we hetzelfde.

    Het wordt erger als je bedenkt dat men in de VS er een wet probeert door te drukken, die het verbiedt om zich uit te spreken voor een boycot van een land waarmee de VS bevriend is. https://petitions.moveon.org/sign/hear-aclu-moveon-oppose?source=c.em&r_by=1135580
    Dat maakt we duidelijk waar men in de VS mee bezig is, tegen hun First Amendment in. Welke krant stelde dat die wet verkeerd wordt uitgelegd door de ACLU? Juist, dat was The Washington Post (althans in een opiniestuk met drogredenen). Daar is nogal wat geharrewar over, maat WP zit fout. Google ‘Israel Anti-Boycott Act.’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren