1. 8

    @6: Je ‘ach-man-ik-ben-juist-hartstikke-links-en-stem-ook-altijd-SP-en-zo-maar-ben-alleen-een-knetterrechtsgekkie-qua-Iran’-masker zit weer scheef.

    Niet dat het niet klopt, overigens, het ‘concurreer of sterf’-element in kapitalisme heeft economische productie inderdaad superefficiënt gemaakt over het verloop van de laatste paar eeuwen en heeft daarmee inderdaad veel innovatie gestuwd en armoede verholpen. Zelfs de meeste socialisten zullen dat niet ontkennen.

    Het wordt alleen hoog tijd dat we overstappen op een wat menselijkere (en mogelijk nóg efficiëntere) ‘concurreer en innoveer voor plezier’-economie.

  2. 10

    @8: Niks scheef, is alleen voor een narcistisch fanaatje als jij niet te bevatten, daar is alles zwart/wit.

    Het wordt alleen hoog tijd dat we overstappen op een wat menselijkere (en mogelijk nóg efficiëntere) ‘concurreer en innoveer voor plezier’-economie.

    Eens daarom een basisinkomen.

  3. 11

    @10
    Ik heb nooit ingezien waarom het zo rechtvaardig of sociaal is als sommige mensen dubbel zo hard moeten werken, zodat anderen niets hoeven te doen. Sociaal is het juist als iedereen zijn steentje bijdraagt aan de maatschappij. Iemand moet immers de pot op tafel krijgen en het BNP bij elkaar ploeteren, we kunnen niet allemaal alleen maar dingen voor ons plezier gaan doen. Dat de werkenden dan ook een basisuitkering krijgen doet daar niets aan af, dat is een dure sigaar uit eigen doos, mij hou je daar niet mee voor de gek.

  4. 12

    @7: yeps….

    @11: en wat als niet iedereen daartoe in staat is? (je hele reactie ruikt trouwens wel heel erg muf naar neo-Calvinisitische jaren 50 spruitjes…)

  5. 13

    @6: Dezelfde grafieken (zie p.302) kun je aantreffen in het boekje ‘Onaardige economie’ van Prof.dr. J.Wemelsfelder (1964). Wat ‘laissez-faire’ gedurende een halve eeuw voor het westen deed, doet het nu zo’n dertig jaar (in een ander jasje) voor Azië. Wat er tot 1929 in het westen gebeurde, ging als volgt: 1% werd schatrijk en de rest ging er op vooruit van vrijwel niets tot een klein beetje, op voorwaarde dat ze zich de pleuris werkte voor die 1%. Geweldig, dat neo-liberalisme. Het gaat net zo lang goed tot er een crisis komt die niet meer kan worden afgewenteld op de ‘de facto’ lender of last resort: de belastingbetaler.

    Dus van de kant van Noah Smith een goedkope reactie op het artikel van Rodrik, dat ik eerder las bij Social Europe, zeker in historisch opzicht.

  6. 14

    @11:

    Ik was laatst bij een bijeenkomst van ondernemers waar de wethouder sociale zaken ook was om ze te verleiden 50 man uit de bijstand in dienst te nemen. Rene van der Gijp was gastspreker. 3 a 4 van bijna 250 ondernemers wilde wel iemand aannemen n.a.v. de wethouder’s oproep. Rene van der Gijp begon te lachen en zei: “er zijn zoveel mensen geboren zonder enig talent. Daar kun je niets mee joh. Zonde van je tijd.” Dat is denk ik waar. Je kunt niets anders dan die mensen enigszins tevreden houden. Binnen een organisatie ben je meer tijd bezig met begeleiden dan dat je er wat aan hebt. Accepteer dat. En als je ze toch nog wat om handen geeft heb je er ook geen last van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren