Europa verdeeld over toekomst monetaire unie

De nieuwe Franse president Macron wil de EU hervormen maart hij stuit waarschijnlijk op oude tegenstellingen over het monetaire beleid.

Twee Duitse economen laten zien hoe verdeeld landen zijn over de Europese samenwerking op financiëel gebied. Duitsland, Nederland en enkele andere landen hechten aan stabiliteit van de onderlinge verhoudingen zonder veel centrale ingrepen. Frankrijk en enkele zuidelijke landen zijn voorstander van correcties op het systeem in een ‘fiscale unie’ met een op onderdelen gemeenschappelijk economisch beleid.

Zie het kaartje (waarop ze vergaten Nederland in te kleuren).

De strekking van hun verhaal is dat deze al veel langer bestaande tegenstellingen het Macron en andere hervormers onmogelijk zullen maken succes te behalen.

De tegenstellingen tussen de drie landenblokken worden in stand gehouden door de regeringen van die landen. Wat zou er gebeuren als burgers zich hierover zouden kunnen uitspreken? In Nederland zijn ongetwijfeld voorstanders van een fiscale unie, in Frankrijk zijn er voorstanders van een beperkt stabiliteitspact. Het werkelijke probleem van de EU is dat vastgeroeste tegenstellingen tussen landsregeringen nog steeds niet kunnen worden opengebroken door een politieke benadering: een strijd tussen transnationale partijen om verschillende (liberale, sociaaldemocratische, groene) perspectieven op de toekomst van Europa.

 

Open waanlink

  1. 1

    Ziehier voor de zoveelste keer: de Euro is hét probleem!
    Wat Macron wil is een permanente geldpijplijn voor Noord naar Zuid zodat de Zuidelijke landen door kunnen gaan met hun slechte gewoontes. Dat gaan Nederland, Duitsland en andere landen nooit accepteren.

  2. 2

    @1: Dat hoop je maar. Maar elk decennium sluipen we wel die richting op. Want anders ben je extreemrechts.

  3. 5

    @1

    De euro is niet het probleem, de wijze waarop we er mee om gaan is het probleem. Een monetaire unie vraagt ook om een politieke, sociale en fiscale unie.

    De enige andere weg is de sleutel van hebt land aan Wilders of Baudet te geven en hopen dat het goed komt.

    Groso modo zitten we tussen de jaren 50 (toen geluk nog heel gewoon was) en de jaren 2050. Een soort van niemandsland.

  4. 6

    Macron, dat is toch die kapitalistische bankier, die in het neoliberaal complot zit tegen links Frankrijk? Wil die na 1 dag nu gewoon toch weer ouderwets links zijn handje op gaan houden? De opper neoliberaal moet hem eens grondig toespreken!

  5. 9

    @5: de Euro is wel het probleem.
    1. Voor de Euro kon elk land zijn eigen stront opruimen door eventueel de munt te devalueren. Sinds de Euro moeten de Noordelijke landen de stront van de Zuidelijke landen opruimen. 2. Al voor de invoering van de Euro wilde de meerderheid van de bevolking GEEN politieke unie.

  6. 10

    @9

    In de tijd van de gulden was diezelfde gulden gekoppeld aan de DM. Je kan stellen dat de gulden een verschijningsvorm was van de DM. (net als vele andere munten) De invoering van de euro was eigenlijk een democratisering op monetair gebied. Hetgeen ook de bedoeling was van Frankrijk (die feitelijk de euro hebben geëist als wisselgeld voor de Duitse vereniging)

    Dat er tussen Noord en Zuid ernstige problemen zijn ontken ik niet. Frankrijk is dan ook onderdeel van het probleem. Noord en Zuid zullen elkaar ergens moeten zien te vinden. Zouden alle Zuidelijke staten uittreden, dan is dat het einde van de as Berlijn-Parijs. En het begin van Duitse hegemonie. (Wat nu ook al een beetje aan de orde is)

    We zullen ergens een politieke, fiscale en sociale unie moeten zien te regelen. Niet meteen over een paar jaar, maar wel als toekomstbeeld. Dat houdt bijvoorbeeld in dat een AOW uitkering in alle eurolanden op gelijke leeftijd in moet gaan en ook hetzelfde bedrag in euro bedraagt. Hiervoor dienen we ons te distantiëren van de rechtspopulisten. We kunnen het ons niet meer permitteren om naar hun gejammer te luisteren. Ze houden de boel op.

  7. 13

    @10: “We zullen ergens een politieke, fiscale en sociale unie moeten zien te regelen” En wie mag dat gaan betalen?? Juist …

  8. 14

    @13

    Excuus. Ik heb ik mijn eerdere reacties verzuimd om de overhevelingsunie te vermelden. Iets waar we al lang al in zitten. Binnen Nederland hevelen we ook inkomen over van de ene groep naar de andere. Daar is een woord voor, nivelleren.

  9. 15

    De euro heeft een groot probleem, wat @Lutine ook al aanstipt: het ontbreken van solidariteit. Roepen dat Zuid-Europa “slechte gewoontes” heeft onderbelicht de rol van de noordelijke landen in de crisis, en het feit dat we niet hen hebben geholpen de afgelopen jaren, maar vooral onszelf. Zo goed als elke euro die in Griekenland cs is gepompt kwam linea recta weer terug.

  10. 16

    @15: wat hebben de Zuidelijke landen gedaan om de gewenste convergentie te bereiken? Nagenoeg niets! Ze zijn door de te lage rentes (dankzij de Euro) achterover gaan leunen en hebben geld uitgegeven aan de verkeerde zaken. De Noordelijke landen, Duitsland voorop, heeft wel de handen uit de mouwen gestoken en zijn zaakjes op orde gekregen. Waarom zou je dan, nu het zoals je kon verwachten, flink mis ging, solidair moeten zijn met de Zuidelijke landen?

  11. 17

    @16: Droom lekker verder. De noordelijke landen hebben voor meegedaan in het neoliberale circus van geld naar de vriendjes overmaken ( ook in het zuiden ) en daarna om de eigen banken te redden de rekening gedumpt elders.

    Als je de afspraak wilt maken om de veroorzakers van de crisis (banken, het grootkapitaal, bepaalde politici ) de rekening te laten betalen dan kan de noordelijke arbeider de zuidelijke hartelijk de hand schudden.

  12. 18

    @17:

    Afspraken zijn niets waard in de EU. Hoe vaak en hoe veel afspraken zijn er wel niet gebroken waardoor we in de ellende van de euro terecht zijn gekomen. En de ergste gevolgen moeten nog komen, denk aan de pensioenen van mensen die nu nog afdragen en de geldcreatie van de ECB.

  13. 19

    Jos, de EMU zou bij Sargasso eigenlijk een apart kader moeten hebben. Juist in verweer tegen conformisten, reactionairen, revanchisten, gedesinteresseerden en saboteurs (al dan niet te bewijzen) die tegenwoordig deze site teisteren. Om in mijn tweede zin de eerste zin maar gelijk te problematiseren: er zit in het ‘if-then’ denken van tegenwoordig (Willem Schinkel noemt het ‘organicistisch denken’) plekken waar je niet kunt krabben: Foucault stelde het al: we worden allen geregeerd. En wel door ons eigen of maatschappelijk leed als ‘voyeurs in een orgie van tekens’ (Baudrillard) waarbij we ons soms noodzakelijkerwijs vastklemmen aan ‘oplossingen’ waar we ons aan vastklemmen als drenkelingen aan wrakhout.

    Waar te beginnen? Bij het zeer inhoudelijke stuk van Michel over de euro voelde ik dat het niet aanging om dit stuk nog eens politiek/filosofisch vanuit mijn eigen visie te onderbouwen c.q. te bederven. Daar acht ik me niet langer aan gehouden. Voorlopig hier een provisorisch drietrapsraketje. Eerst een sympathiek stukje van John Quiggen over de politieke constellatie in het westen die begint met

    Warning: Amateur political analysis ahead

    en eindigt met

    The left needs to rebuild institutions and policies that have been in retreat for decades.

    : The three party system
    Dit stuk vond ik via de om een of andere reden te veel publicerende macro-econoom Simon Wren Lewis in The Financial Crisis, Austerity And The Drift From The Centre die mogelijk deels het succes van ‘populisme’ verklaart om te eindigen met Mr Draghi, what are you afraid of?
    Varoufakis heeft het bij mijn weten nergens over chantage. Simon Wren Lewis deed dat wel in The non-independent ECB

    Ik vrees dat de discussie over de EMU voorlopig ideologisch zal zijn en niet gebaseerd op constitutionele vraagstukken, ‘sound economics’ en andere rationele uitgangspunten.

    Foucault: “De grond onder onze voeten is opnieuw in beweging.”

    /Bij voorbaat excuus voor degenen die het Engels niet voldoende machtig zijn.

  14. 20

    @19:

    vrees dat de discussie over de EMU voorlopig ideologisch zal zijn en niet gebaseerd op constitutionele vraagstukken, ‘sound economics’ en andere rationele uitgangspunten

    Die tegenstelling zie ik niet zo. Constituties en economische theorieën zijn beide zowel gebaseerd op ideologische als op rationele uitgangspunten. Het probleem is dat de Europese politieke leiders die uitgangspunten niet laten zien omdat hun technokratische oplossingen het resultaat zijn van een plat onderhandelingsproces van geven en nemen. Deden ze dat wel dan zou er een debat kunnen ontstaan over de richting van Europa. Nu wordt dat in de kiem gesmoord omdat niemand tegenover de achterban thuis zijn of haar gezicht wil verliezen.

  15. 21

    @1,@2,@6: ik heb hier een stel groningers aan de lijn. Ze willen hun aardgasbaten terug. En ook een stel limburgers die zich afvragen of mensen die zo tegen een transferunie zijn limburg nog wel in nederland willen houden.

  16. 22

    @17: mijn ervaring is dat mensen die jammerverhalen over ‘de hardwerkende arbeider die benadeeld wordt door De Politiek’ ophangen zelf nog geen dag gewerkt hebben. Of een of ander luizig kantoorbaantje hebben.

  17. 24

    @20: Als Jeroen Dijsselbloem als eis aan de Grieken stelt om slechts ‘objectieve wetten’ te implementeren, gebeurt dat dan vanuit zekere onweerlegbare feiten, al dan niet vals humanisme of vanuit ideologische overwegingen?
    Edit: we do not necessarily disagree.

  18. 29

    @25: slecht voorbeeld van je. Er bestaat nl. wel een Nederlandse cultuur maar geen Europese.

    @27: ik heb het over de beginperiode van de Euro, toen de bankencrisis nog ver weg was. Nogmaals: Zuid Europa leunde achterover.

    @28: tuurlijk joh, dan stappen Duitsland en de andere rijke landen toch gewoon uit de Euro. Laat die knoflooklanden het lekker zelf uitzoeken. Veel succes ermee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren