Een ongemakkelijke geschiedenis

NIEUWS - Een ongemakkelijke geschiedenis die onder het vloerkleed werd geveegd, schrijft dagblad Trouw over de bevrijding én plunderingen door geallieerde troepen aan het einde van de Tweede Wereldoorlog.

Een zwarte bladzij die we kunnen toevoegen aan Neerlands duister verleden.

Open waanlink

  1. 2

    @1: Hoewel de daders vooral Amerikanen waren, is dit natuurlijk wel in Nederland gebeurd. Dus afhankelijk van hoe je “Neerlands duister verleden” definieert, zou je dit (net als de Duitse bezetting) er onderdeel van kunnen vinden. Maar het komt inderdaad wat inconsistent over, als de andere getagde artikelen over Srebrenica en Indonesië gaan.

  2. 3

    Je met het opleidingsniveau van de soldaten niet overschatten. Ze vochten tegen Duitsland en of ze in anit- of pro-Duits gebied waren wisten ze echt niet altijd. Dan wordt de taal die je hoort een factor, en tja, klinkt dialect niet Duits?
    Bekend is dat de Elzas, Duitstalig maar Frans gebeid en i.h.a. fel anti-Nazi ook ernstig geplunderd is bij de bevrijding (en erger).

  3. 4

    Tja, overwinningsroes en oorlogsbuit. Ik had hier nooit van gehoord. Veel getuigen en looters zijn al dood, maar dit is wel een mooi onderwerp voor een documentaire. AndereTijden, doe er wat mee!

    Over de grens met Duitsland zullen de Amerikaanse looters het nog veel bonter hebben gemaakt.

  4. 5

    Intussen duurt de Amerikaanse overheersing ook alweer 72 jaar…
    @3: ”Je met het opleidingsniveau van de soldaten niet overschatten.”
    Maar de officieren die voor hun dachten, zijn blijkbaar ook niet naar school geweest. En e.e.a. is in al die jaren ook niet verbeterd.

  5. 8

    @7: daar kan ik dus geen mening over hebben. Als je niet zelf in die ellende hebt gezeten, en dingen hebt moeten zien of doen die jij en ik ons niet kunnen voorstellen, dan kun je wat mij betreft beter gewoon geen mening hebben over dit soort plunderingen. De wereld is geen Hollywoodfilm die verdeeld moet worden in goed of slecht. Niet netjes van ze, dat klopt. Wel fijn dat ze zich op hun 18e kapot lieten schieten voor ons.

  6. 9

    @1 en @2: Zeker, het is van een andere orde dan de andere ‘duister verledens’, in die zin dat de Nederlandse rol beperkt is gebleven tot (citaten uit het Trouw artikel):

    “Deze zaken haalden toen niet de publiciteit. De weinige – veelal voormalig-illegale – kranten die toen verschenen, schreven alleen over de plunderingen van Duitse kant.”“Later besteedden lokale historische verenigingen er mondjesmaat en in bedekte termen aandacht aan. Er was geplunderd, maar de daders lieten de schrijvers vaak achterwege.”

    Tevens:
    “Ook in de jaren daarna haalden de plunderingen en vernielingen van Britse, Canadese, maar vooral Amerikaanse militairen op een enkele uitzondering na, de geschiedenisboeken niet. Loe de Jong schreef er in zijn omvangrijke magnum opus over de Tweede Wereldoorlog iets meer dan een pagina over.”

    Veder nog:
    “De parlementaire enquêtecommissie die onderzoek deed naar de oorlogsjaren en die daarvoor 850 getuigen opriep en 19 boekdelen publiceerde, liet het onderwerp geheel buiten beschouwing. Terwijl de onderzoekers ongetwijfeld kennis hebben gehad van de talloze brandbrieven die generaal Hendrik Kruls over de plunderingen naar verschillende ministers van oorlog heeft gestuurd.”

    Blijkbaar reageerde het Nederlandse gezag in Londen amper want:
    “… in een brief van 12 maart aan de nieuwe minister van oorlog, De Booy, zag hij (generaal Krul) zich ‘genoodzaakt’ de kwestie van ‘vernieling en roof’ nogmaals aan de orde te stellen. “De dossiers met klachten worden met de dag groter.” En twee weken later stelde hij voor om het onderwerp bij de allerhoogste baas, Winston Churchill, ter sprake te brengen.”

    In een tweede Trouw artikel lezen we:

    “In die periode werd er ook geplunderd door Nederlanders, zo vaak zelfs dat daar uiteindelijk de doodstraf als ultieme straf op werd gezet.
    De buit werd hoogstwaarschijnlijk verkocht aan Nederlanders die nog over geld beschikten. Het Openbaar Ministerie was vlak na de bevrijding niet actief en tot vervolging kwam het nooit.”

    Mijns inziens genoeg redenen dit een stukje duister verleden te noemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren