1. 1

    ” It’s as if they are saying to me, we are not a number — not only cheap labor and cheap lives. We are human beings like you. Our life is precious like yours, and our dreams are precious too.”

    Zolang wij in het rijke westen voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten blijven die arme mensen die onze spullen produceren weldegelijk niks meer of minder dan een nummer. Helaas.

  2. 3

    @NietJezus, #1 Zodra wij in het rijke westen die producten niet meer voor die prijs kopen, zijn deze mensen ook geen nummer meer want dan hebben ze helemaal geen werk/inkomen meer.

    Hoe oneerlijk het ook is, het zijn dit soort economische activiteiten die de Bengalen op de lange termijn wat meer welvaart kunnen brengen en daarmee hopelijk ook de luxe om dit soort wanpraktijken te voorkomen.

  3. 4

    Het zijn de winsten tussen de arbeid en de koper die het bloedgeld zijn. En nummers zijn wij allemaal.

    Dit soort drama’s zijn van alle tijden, van alle samenlevingen, van alle onderdrukkingen. Er is geen begin en geen eind aan dit soort zaken. Mijnwerkersdrama’s, textielindustrie, boerenonteigeningen met bijbehorende sociale drama’s. Het hoort bij onze samenleving sinds de industriële revolutie. Wellicht was het ook al zo met de slavernij en gaat het nog verder terug.

    Foto’s lossen niets op, veranderen niets.

    We zien hier World Press Photo 2014.
    En dat is geen cynisme.
    Niet positief of negatief.

  4. 5

    @3: Voor die prijs? wat een bullshit. Als je honderd euro betaalt voor een spijkerbroek gaat er minder dan 1 euro naar de textielarbeider. Het grootste deel gaat naar marketing, handel en heen en weer gevlieg. Als we nou 101 euro betalen kunnen we hun salaris verdubbelen. Die mensen worden uitgebuit omdat het kan, niet omdat het ergens voor nodig is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren