Vrouwen en de wereldpolitiek

Veranderingen in gender demografie hebben een net zo grote invloed op onze toekomst als bijvoorbeeld klimaatverandering of proliferatie van wapens. Dat zegt Rosa Brooks in haar column in de LA Times. Dat vond Francis Fukuyama ook die in 1998 stelde dat de ‘vervrouwelijking’ van de Westerse politiek zou leiden tot een afname van agressiviteit. Volgens Fukuyama zijn vrouwen lief: ze zijn minder geneigd tot oorlog, en willen liever samenwerken. En dat zou gevaarlijk zijn, want: If tomorrow’s troublemakers [mannen zoals Saddam en Milosevic] are armed with nuclear weapons, we might be better off being led by women like Margaret Thatcher than, say, Gro Harlem Brundtland. Masculine policies will still be essential even in a feminized world. Tot nu toe hoeft hij zich geen zorgen te maken; veel dames die een toppositie veroverd hebben, doen niet onder voor hun mannelijke collega’s. Denk maar aan Madeleine Albright, Condoleezza Rice of onze eigen Rita Verdonk, allen geen softies.

Brooks legt de vinger wél op de zere plek: niet de Westerse girlie states maar de landen waar vrouwenemancipatie nog in de kinderschoenen staat. Door o.a. selectieve abortus, zal in sommige samenlevingen een overschot aan ongebonden jonge mannen ontstaan, met wellicht hogere criminaliteit en meer conflicten tot gevolg. Volgens Brooks vormen deze angry young men bovendien een ideale visvijver voor terroristische en andere militante organisaties. De oplossing voor deze onbalans: “Maybe we’ll find some creative solutions: a boom in global match-making, perhaps, pairing high-achieving “surplus” Asian men with Western women”. Dit zegt ze tongue-in-cheek (neem ik dan maar aan) want het onderliggend probleem is wel degelijk serieus.
The Lancet publiceerde begin dit jaar bedroevende cijfers: A careful demographic analysis of actual and expected sex ratios shows that about 100 million girls are missing from the world—they are dead (comment is beschikbaar na registratie). Er moet, al dan niet uit politiek eigenbelang, dringend iets gebeuren aan wat al gendercide wordt genoemd.

  1. 3

    Oeps, ik bedoelde inderdaad bijslag.
    Maar is het niet waarschijnlijk dat naarmate een land zich verder emancipeert en welvarender wordt, de druk om jongens te krijgen navenant kleiner wordt?
    Dus dat dit probleem zich in de loop van de tijd vanzelf oplost?

  2. 4

    Natuurlijk. Maar hoe lang gaat dat nog duren, en hoeveel meisjes/vrouwen raken we in de tussentijd ‘kwijt’? We zijn misschien al bij +/-100 miljoen.

    Selectieve abortus neemt langzaam de plaats in van infanticide, en is iets wat juist in de stedelijke gebieden in India toeneemt, onder welvarendere mensen. Bovendien, sommige landen lijken nog niet echt aanstalten te maken om te emanciperen…

    Heel erg cynisch zou ik stellen dat wanneer er straks een nijpend tekort aan vrouwen is, het vanzelf weer aantrekkelijker wordt om dochters te krijgen.

  3. 5

    Tja.

    Dat gaat goed totdat premier X het vriendje van presidente Y steelt of tegen Z zegt dat de ordinaire make-up van P niet bij haar kapsel past. Dan hebben we pas oorlog. :)