Volentekriebels | Club Trouw

COLUMN - De gemeente Amsterdam heeft vijf horecagelegenheden aangewezen die 24 uur per dag geopend mogen zijn. Onder hen Club Trouw. Dat is een slechte zaak.

Amsterdam is al sinds het einde van de Gouden Eeuw niet meer de metropool die het denkt te zijn, maar dankzij een nieuwe wet op verruimde openingstijden komt onze hoofdstad een tikkeltje dichter bij Berlijn te staan. Vijf horecagelegenheden mogen 24 uur per dag open blijven en dat is wel zo fijn, want tot nu toe verveelde ik me altijd dood om half zeven ’s ochtends. Club Trouw is een van de gelukkigen.

Trouw is gevestigd in het oude gebouw van de gelijknamige krant. De programmering is veelgeprezen en vooruitstrevend. Vooral de techno-avonden zijn baanbrekend. Op die avonden staat de zaal vol kleurrijk uitgedoste mooie mensen die hun handen boven hun hoofd op en neer bewegen alsof ze aan het volleyballen zijn, maar dan zonder bal en op een eeuwigdurend repeat. Dat alles op het bezwerende ritme van drums en bassen die stampen als de drukpersen die er ooit overuren draaiden. Het klinkt vrij curieus, maar geloof me, het is erg leuk.

In een interview met nrc.next van afgelopen dinsdag vertelt mede-oprichter en creatief directeur Olaf Boswijk over zijn club. ‘Ik zou Trouw willen zien als een plek waar mensen […] zich kunnen gedragen zoals ze willen,’ zegt hij. Boswijk wil het liefst excentrieke bezoekers in zijn club. Als voorbeeld noemt hij travestieten, homo’s en lilliputters. Dat zijn achtereenvolgens mannen die zich als vrouw verkleden, mannen die niet kunnen voetballen en mensen met een groeistoornis. Ik zou dat niet excentriek willen noemen, maar het is fijn dat iedereen welkom is in Trouw.

Hoewel, iedereen? Onder een dekmantel van tolerantie weigert Trouw op grote schaal bezoekers. Op de deur hangt een bordje: ‘gebrek aan kennis van het programma is een reden om iemand te weigeren.’ Tegen de dronken vrijdagmiddagborrelaars, zegt Boswijk in nrc.next. Een non-argument. Trouw ligt niet bepaald op de looproute tussen Bolle Jan en Burger King. Iedereen die er voor de deur staat, komt er bewust. Je hoeft niet te weten hoe het kereltje achter de draaitafels heet om op zijn muziek uit je dak te kunnen gaan.

Stuitender is het dat Trouw mensen weigert die er te netjes uitziet. ‘Wij vinden het helemaal niet leuk als mensen in pak op de dansvloer staan,’ zegt Boswijk. Deze “corpsballen” mogen wel naar binnen als ze zich anders kleden. Als ze, met andere woorden, niet zichzelf zijn. Huh? Dat was toch juist wél de bedoeling?

De opmerkelijkste uitspraak in het interview luidt: ‘Sommige mensen vinden dat ze het recht hebben om binnen te komen alleen omdat ze een kaartje hebben gekocht.’ Dat moeten ze eens bij Albert Heijn proberen. Als ik moet betalen voor mijn boodschappen die ik vervolgens niet mee mag nemen, dan ga ik volgende keer wel naar de Dirk.

Dat is waarschijnlijk precies de bedoeling van Boswijk en zijn exclusieve clubje. De gemeente Amsterdam had de schaarse 24-uursvergunning daarom nooit mogen verstrekken aan Trouw. Want een corpsbal is (meestal) geen neger, discriminatie is wel altijd discriminatie en dat mag nooit beloond worden. Zeker niet door de overheid.

  1. 1

    Waarom zou een corpsbal uberhaupt in een hippe club met een hoop travestieten, homo’s en lilliputters willen staan? Niet bepaald de beste plek om goedkoop te zuipen, te brallen en eventueel een lelijk dispuutsmokkel op te pikken.

  2. 3

    Sowieso het idee dat je maar 5 stuks van deze 24-uurs licenties gaat uitdelen vind ik bespottelijk. Bepaal het dan op geografie maar ga niet op een despotische manier bepalen wie wel of niet mag.

  3. 4

    discriminatie is wel altijd discriminatie en dat mag nooit beloond worden. Zeker niet door de overheid.

    Zeg het voort broeder! Ik wil als dertigplusser ook een voordeelvijfenzestigpluskaart, want belachelijk dat oudjes wel voordeel krijgen en ik niet. Discriminasi!

  4. 6

    @2: Vette klassieker! Jammer dat de video/audio halverwege blijft hangen.

    @topic: Ik hoor toch zelden klagen over het niet toelaten van mensen met petjes en/of sportschoenen, dat toch gemeengoed is in veel clubs/disco’s (en alle casino’s). Of is discriminatie in welke kleding je mag discrimineren wel oké?

  5. 7

    Ik woon naast TrouwAmsterdam. En ze zitten niet zozeer in het voormalige Trouwgebouw als wel in de voormalige PCM-drukkerij eronder.

    Ik zie regelmatig de rij bezoekers buiten staan wachten. Dat zijn altijd doorsnee jongens en meisjes. Geen rare uitdossingen. In niets valt te zien dat die mensen een bijzondere of zelfs maar eigen smaak hebben. Tenzij de nieuwste trend is dat je je eigen smaak etaleert door er precies zo uit te zien als alle anderen. Ik vrees dat de enige lilliputter in die club de eigenaar zelf is :)

    Een club die een publiek wil die past bij de programmering mag van mij selecteren. Als ze dat maar van te voren heel duidelijk maakt. Het is lullig als je bij de deur geweigerd wordt. Dat leidt ook tot ruzie en dus overlast en dat kan TrouwAmsterdam hun nieuwe 24/7 vergunning kosten. Ik denk dat het allemaal overdreven is, aandachttrekkerij. Laten de mensen die zijn geweigerd zich anders maar eens melden met hun verhaal.

  6. 8

    ..staat de zaal vol kleurrijk uitgedoste mooie mensen die hun handen boven hun hoofd op en neer bewegen alsof ze aan het volleyballen zijn.

    ??? Wat staan ze dan te doen?

    De gem. lengte van de Nederlander ligt dicht tegen de 2 m ja inderdaad en daarom zijn we zo goed in volleybal afijn Bankras- model de lange Oranje mannen maar waarom nodig je dan expliciet kléine mensen uit die kunnen toch nooit retourneren man ze kunnen niet eens bij het net om te smashen en als een homo of travestiet een stopvolley plaatst heeft zo’n liliputtertje het toch helemaal hangen sorry kan aan mij liggen maar ik snap hier he-le-maal niks van.

    Sowieso niet van A’dam maar dat is een ander verhaal…

  7. 12

    @7: Ik was er met oud en nieuw. Suffe boel, gewone studenten, ws te weinig drugs tegenwoordig. Zoiets. Overigens toont dit stuk aan hoe slecht het met dance/house is gesteld. Er is natuurlijk niks meer “baanrekend” aan een beetje techno, en niks nieuws of schokkend aan een deurbeleid zoals de RoXy jaren heeft volgehouden..Ik was er overigens omdat Dimitri draaide, en mensen begrepen er weinig van.

  8. 13

    komt onze hoofdstad een tikkeltje dichter bij Berlijn te staan

    Amsterdam mag nog niet eens in de schaduw van Berlijn staan, in verhouding tot Berlijn en andere Europese hoofdsteden is Amsterdam het Schubbekutteveen van Europa

  9. 14

    Die eeuwige verering van Berlijn begint me ook behoorlijk de keel uit te hangen. Je vergelijkt Londen toch ook niet voortdurend met Kopenhagen? Of Brussel met Parijs? Nee, want je weet dat al die steden om verschillende redenen gewaardeerd worden.. dus laten we in godsnaam even ophouden met dat minderwaardigheidscomplex en gewoon waarderen wat we nu in Amsterdam hebben: vijf toffe plekken waar je 24u kan blijven als je dat wil.

    Dit punt staat overigens los van het originele artikel.

  10. 15

    @14: Lorelai
    Nee je vergelijkt Londen misschien niet voortdurend met Kopenhagen, maar misschien wel als je het hebt over visrestaurants in een van de steden. Berlijn heeft de beste techno clubs, dus als je over techno clubs praat, maak je altijd de vergelijking met …

    Overigen is A’dam/Trouw niets vergeleken bij die stad. Niet kwa deur beleid (trouw laat wel corpsballen in hemden binnen) of kwa homo-scene of hip publiek. Maar die 24-uursvergunning is prima. En he, als je de Trouw niet in komt, er zijn nog 4 andere tenten 24 uur open.

  11. 17

    Bij de teknofeestjes onder de brug hanteert de politie een veel strikter beleid. Daar worden het kereltje achter de draaitafel en de draaitafel met daaraan vastgeplugde elektronica verwijderd of gevorderd.
    Overigens is iedereen daar vaak zichzelf, maar door de drugs ook weer niet :S

  12. 18

    Overigens kent Nederland meerdere steden waar plekken 23 uur per dag open mogen zijn. Utrecht, Zoetermeer en uit mijn hoofd ook Almere.

    Waarom Amsterdam dat nog niet heeft blijft mij verbazen.