Vlijtige struisvogels

COLUMN - Kennis is macht. Maar net als macht is kennis is niet altijd begerenswaardig. De uitslag van je examen, of je een bepaalde ziekte onder de leden hebt, de stand van je bankrekening: soms wil je iets nog even niet weten. Sommige mensen betalen zelfs geld om niet te hoeven testen of ze een bepaalde ziekte hebben. Maar het omgekeerde doen we ook, laat een recente Duitse studie zien. We vermijden informatie bewust om onszelf extra te motiveren.

Deelnemers aan de studie moesten een uur lang achterstevoren een regel willekeurige tekens invoeren, zoals

“93kCNJls220Pg3d01Ks0Ss3ybjSsjCHpfd04As”.

Voor iedere foutloos ingevoerde regel kregen ze een bedrag: met 50 % kans ofwel 10 cent, of 1 euro per regel. De groep die wist dat ze een euro kregen, verdiende gemiddeld 26 euro, 6 euro meer dan de onderbetaalden. Wie niet wist wat hij of zij verdiende, werkte nog harder en verdiende 28 euro. De onzekerheid zorgde blijkbaar voor een extra duwtje in de rug om hard te werken.

Dat duwtje zochten sommige deelnemers bewust op. Van de groep mensen die mocht kiezen of ze wilden weten wat ze verdienden, koos een derde ervoor om hun kop in het zand te steken en niet vantevoren hun loon te horen. Dat is raar, want wie wist dat hij toch maar weinig ging verdienen met de rottaak, kon ook lekker Der Spiegel gaan lezen, zoals veel van de andere onderbetaalden deden. Maar de zelfgekozen onzekerheid werkte prima om meer te verdienen: wie daarvoor koos, verdiende gemiddeld 30 euro, het meeste van iedereen.

Waarom zou iemand harder werken voor misschien een euro, dan voor een euro? Het zijn de mensen die aan ‘belief design’ doen, volgens de onderzoekers. Ze kennen zichzelf, weten hoe ze zichzelf kunnen motiveren om harder te werken en meer te verdienen, en kiezen op voorhand voor strategische onwetendheid. Fijn voor die groep, dat ze zoveel verdienen door informatie te ontduiken. De les die anderen uit het experiment kunnen trekken is dat je jezelf met goed resultaat flink voor de gek kunt houden.

Maar deze studie biedt ook perspectief voor werkgevers. Laat je werknemers raden wat hun bonus is: zo kun je het gemiddelde bedrag bijna halveren, terwijl je personeel er nog harder voor gaat werken.

 

  1. 1

    “De groep die wist dat ze een euro kregen, verdiende gemiddeld 26 euro, 6 euro meer dan de onderbetaalden. Wie niet wist wat hij of zij verdiende, werkte nog harder en verdiende 28 euro.”

    Het zal allicht onbedoeld zijn, maar zoals het er nu staat werkte de groep die wist dat ze 10 cent/regel kreeg veruit het hardste.

  2. 2

    @1 Ik had het ook gelezen, en vervolgens nog even in het onderzoek gekeken.

    Eva heeft een foutje gemaakt met wat de mensen presteerden en wat ze ervoor kregen. Behalve de beloning (0.1 tegen 1.0 Euro), moet je voor alles iets anders lezen: ” De groep die wist dat ze een euro kregen, verdiende gemiddeld 26 euro, 6 euro meer dan de onderbetaalden.” wordt dan> “De groep die wist dat ze een euro kregen, vulde gemiddeld 26 foutloze regels in, 6 regels meer dan de onderbetaalden.”

    @0 FIX THAT SHIT!

    Ook is het interessant als vervolgonderzoek: bied de keuze aan om te weten welk bedrag ze krijgen (Choice INFO); wat gebeurt er als je ze dan -alsnog- geen informatie geeft daarover (NO INFO)? Zijn er verschillen tussen de groep die geen informatie kreeg (en daar ook niet om vroegen), en de groep die geen informatie kreeg (en daar wel om vroegen)?

  3. 3

    a. U 1 euro per regel, de anderen ook 1 euro per regel.
    b. U 1.10 euro per regel, anderen 2 euro per regel.

    Wat zou u als kind willen dat uw ouders kiezen?

    Inderdaad, je hebt meer aan ouders die het eigen belang voorop stellen in plaats van ouders die zich door afgunst en jaloezie laten leiden.

    Moraal van het verhaal : kinderen zijn gebaat bij rechtse ouders.

  4. 4

    Dat zie je bij de zogenaamde dwangarbeid (re-integratie) ook. Hoe mensen tegen zaken aankijken. Hoe ze zichzelf motiveren om hard te werken, want ze zien kansen. Anderen daarentegen klagen de gehele dag en vertragen de boel. Verpesten het juist voor de mensen met een goede inzet.

  5. 5

    @3: Sociale primaten hechten een groot belang aan eerlijke beloning. Vandaar dat veel mensen zullen kiezen voor de “eerlijke” beloningsoptie 1. Apen zijn blij met een komkommer totdat ze zien dat een andere aap een banaan krijgt voor hetzelfde.

    Ik vermoed overigens dat ook rechtse mensen eerder voor optie 1 zullen kiezen omdat het ze nogal tegenstaat “gratis geld” aan anderen te geven. :-)

    En suggereer je nu dat rechtse mensen “rationeler” zijn? Ik kan me een paar onderzoekjes herinneren die toch echt het tegenovergestelde aangaven. En eentje die je stelling bevestigt.

    Maar het is wel een interessante onderzoeksvraag. Rijkdom en bezit zijn namelijk ook relatief.

    – 1 euro voor jou 1 euro gratis voor de ander
    – 2 euro voor jou 1000 euro voor de ander
    Ik vermoed dat bijna iedereen kiest voor optie 1 omdat je er relatief armer op wordt.

    Dus waar ligt dat omslagpunt van een ander iets gunnen en het idee krijgen dat je zelf schade lijdt?

  6. 6

    @5: Don’t feed the trolls!

    Je weet toch wel dat het altijd de rechtse lui zijn die afgunstig en jaloers zijn op mensen met een uitkering (die voor niets doen geld krijgen), of zelfs op vluchtelingen (die voor hun “economische” vlucht beloond worden met gratis onderdak en ook nog eens zakgeld!).