Vissers boos over beschermen natuur

De Groninger gedeputeerde Douwe Hollenga (CDA) vindt dat Greenpeace onmiddelijk moet stoppen met het activistisch dumpen van granieten blokken op de bodem van de Noordzee. Tevens dienen de rotsblokken die ten noordoosten van Groningen bij het Duitse eiland Sylt van actieschepen zijn geworpen weer worden verwijderd, aldus de CDA-er namens het Bestuurlijk Platform Visserij in een open brief aan Greenpeace (DvhN).

Greenpeace gooit deze rotsblokken in zee om het vissen met destructieve sleepnetten te verhinderen. Destructief? Oordeel zelf. Volgens Greenpeace moet het Sylt Buiten Rif ten noordoosten van Groningen vanwege haar grote biodiversiteit een beschermde status krijgen. De milieuorganisatie roept op tot het aanleggen van zeereservaten, net als het Wereldnatuurfonds dat een rapport [.pdf] uitbracht over noodzakelijke beschermde gebieden in de Noordzee en het IUCN dat al langer pleit voor een mondiaal netwerk van marine protected areas. Ja zelfs de Europese Unie stelt in haar Habitatrichtlijn dat zeegebieden ten behoeve van de Ecologische Hoofdstructuur beschermd moeten worden. Alleen de vissers zelf denken daar (tot nu toe) anders over.

In zeereservaten kunnen vispopulaties zich herstellen en de overloop uit het reservaat kan duurzaam bevist worden. De aanleg van een mondiaal netwerk van zeereservaten kost tussen de 5 en 19 miljard dollar en schept ongeveer 1 miljoen nieuwe banen. Dat is een stuk meer dan er nu werkzaam zijn in de huidige overgesubsidieerde Westerse visserijsector, die zichzelf ten gronde richt met destructieve vismethoden.

Hollenga noemt het dumpen van biodiversiteitsbeschermde rotsblokken: het ongewenst afdwingen van een politieke afweging. Maar wie dwingt hier nu iets af? Tégen de opinie van tientallen wetenschappers en Europese regelgeving in volharden de vissers in hun destructieve methoden. Meer dan tweeduizend jaar vallen de zeeën ten prooi aan de Tragedy of the Commons, niemand voelt zich verantwoordelijk en iedereen graait maar raak: met als gevolg lege zeeën met enkel kwallen en plastic. Het graaien is inmiddels zo in onze cultuur verankerd dat belangenorganisaties van de visserijsectior het blijkbaar doodnormaal vinden dat iedere vierkante meter in de Noordzee jaarlijks wordt omgeploegd? Het hierbij creëren van dode dieren die verscheurd en platgedrukt weer overboord worden gegooid noemen ze ‘het bemesten van de akkers’ dat het leven (aaseters) in zee ten goede komt. Wie heeft ze ooit het recht gegeven om zo om te gaan met onze natuurlijke hulpbronnen en biodiversiteit?

Uiteraard is er een oplossing uit deze impasse en die noemt Hollenga ook al: overleggen. Maar dan dienen de vissers wel ter erkennen dat er grenzen zijn aan exploitatie van ‘hun’ Noordzee-akkers. De gedumpte rotsblokken hoeven overigens niet te worden verwijderd. Op termijn zullen de vissers Greenpeace dankbaar zijn voor het dumpen van de rotsblokken aangezien kunstmatige riffen vaak al na een paar jaar een enorme visproductie laten zien.

  1. 1

    Op de effectiviteit van een Duyvendak voor GL valt wel iets af te dingen als je nagaat dat dit probleem al 20 jaar op de agenda staat.

    En laat ik me mond maar houwe over GP.

  2. 3

    Met een rubberboot voor een walvis gaan liggen begrijpt iedereen.
    Maar een rotsblok voor een paar platvissen neerleggen is wat abstracter voor de gemiddelde medemens.

  3. 6

    Geenstijl krijgt al genoeg aandacht, er staat dagelijks wel wat op GS wat ook op SG staat, alleen uiteraard vanuit een ander perspectief en op een ander niveau, niche-verschil.

    m44, wat is er 20 jaar geleden gebeurd?

  4. 7

    @6: Inderdaad, daar wordt gedaan alsof Greenpeace hier de terroristen zijn, in plaats van de vissers die letterlijk de zee doodvissen.

  5. 10

    @Carlos 1988 ? Toen werd er al druk gesaneerd onder de vissers (en door de banken) wegens teruglopende vangsten en/of oplopende kosten en/of tegenvallende prijzen voor de opbrengst.

    Slagzeevissersboten werden de norm.

    Niet dat het heel veel hielp. Rendement in de jaren erna piekte sinusodiaal net zo makkelijk naar +22% als dat hij een paar jaar later daalde naar -11%. Dat is makkelijk en tamelijk direkt te verklaren uit het aantal vissers die ieder jaar de poet mochten delen en de mineure fluctuaties in quota/vangstcijfers.

    Dat was even een terzijde. Wat een gemiddelde linksmens (+GL, +Ministerie van L&V, + GP, +EU Bodies) in 1990 van de visserij wisten en deden verschilt niet veel van wat ze nu weten en doen.

    Mijn punt was dit: twintig jaar lang de nodige structurele oplossingen niet nemen, dat is een beetje vreemd te noemen.

    Maar het “Keien in zee gooien” als een logisch vervolg neerzetten, dat is nog een beetje vreemder.

    ;-)

  6. 11

    In het artikel wordt de oorzaak al genoemd. Het graaien is in onze cultuur verankerd, de zogenaamde “vrije markt economie”. Alles in het teken van het kapitaal vergaren. Als iets dat dogma in de weg staat wordt er hard ingegrepen. Niet voor niets dat economische delicten erg hard worden aangepakt in Nederland en dat milieu-dissidenten al bijna onder het kopje terroristen worden geschaard.

    Zo zijn de campagnes als “Red de aarde!” en “Save the Planet!” ook volledig misplaatst. De aarde zal uiteindelijk ook zonder de mens wel weer leven opleveren en in een balans geraken en blijven doordraaien Het is juist de mens die zichzelf moet redden. De huidige roofbouw en (chemische) vervuiling brengt eerder ons eigen voortbestaan juist in gevaar.

    Zolang geld nummer 1 is en god nummer 2, ziet de toekomst er somber uit.

  7. 14

    Niet echt. Dat grootschalige in de visserij is gewoon een volautomatisch vervolg van hetzelfde proces dat al bij de landbouw had plaatsgehad. Mansholtdenken.

  8. 15

    Ja maar dat is wel dankzij de visserijlobby tot stand gekomen, dat er destijds kleinere vissers waren die tegn waren neemt niet weg dat een er ook vele voorstanders waren en die momenteel de zee leegvissen. De visserijsector is overgsubsidieerd en nu klagen over restricties ivm natuur en milieu is hypocriet.

  9. 16

    @9: Wie zegt dat het illegaal is? Daarnaast is er iig. geen Nederlandse vergunning nodig, want de Groningers klagen over het droppen van steenblokken bij Sylt. Het is dus aan de Duitsers (of misschien de Denen, maar in ieder geval niet aan de provincie Groningen) om te oordelen of Greenpeace iets illegaals doet.

  10. 18

    @16: Ik heb begrepen dat het gaat om een Natura 2000 gebied. Ik vind het een beetje een vreemde actie dumpen van granieten blokken in een dergelijk beschermd gebied om visserij tegen te gaan waar je tegen bent. Ik bedoel het gaat toch om dumpen van iets in een beschermd gebied toch!

    Over de term illegaal die ik gebruik? Die gebruikt Greenpeace ook te pas en te onpas dus ik dacht…

    @TDE: Geeft inderdaad een goede indruk!

  11. 19

    Natuurlijk is de actie van Greenpeace verwerpelijk. Eens ben ik nog eens lid geweest maar ik heb mijn abonnement en ondersteuning beëindigd toen ik doorkreeg dat de middelen die Greenpeace bezigt het hogere doel niet langer heiligde. Dit is een voorbeeld daarvan en dit kun je niet langer een ludieke actie noemen.

    In dit verband vind ik de term ‘crimineel gedrag’ nog een eufemisme. Hier is keihard sprake van terrorisme en aangezien de politiek van de gehele wereld al tijden hard ‘roept’ dat ze terrorisme gaan aanpakken ben ik razend benieuwd wat de politiek, en justitie uiteraard, naast alleen ‘roepen’ dat het zo verwerpelijk is, daadwerkelijk gaat ‘doen’ tegen deze organisatie.

    Civielrechtelijk ligt de zaak zo ik het zie redelijk simpel. Een ieder die door deze actie rechtstreeks schade heeft geleden kan zijn schade in beginsel verhalen op Greenpeace. Daarbij dient men alleen te kijken naar de actie en niet naar de beweegredenen want die zijn minder belangrijk. Je kunt je daarbij twee of hooguit drie vragen stellen: Heeft Greenpeace hier onrechtmatig gehandeld? Zo ja, is de daaruit voortvloeiende schade een redelijkerwijs te verwachten gevolg daarvan? Zo ja, dan zijn ze dus aansprakelijk. Een slimme jurist zou daar misschien nog tegen in kunnen proberen te brengen dat de vissers niet beschermd worden door de norm die Greenpeace heeft overtreden (de zogenaamde schutznorm- of relativiteitstheorie, tegenwoordig vastgelegd in artikel 6:163 BW) maar ik vind persoonlijk dat dit hier wel het geval is. Het doel was namelijk om juist die vissers het vissen te beletten.
    De aansprakelijkheidsvraag an sich is dus niet zo moeilijk. Het vaststellen van de schadehoogte zal het grootste probleem zijn.

    Even ter vergelijking: als ik straks alle ruiten van een bushalte ingooi dan kan ik natuurlijk wel hard roepen dat ik dat doe om het milieu te beschermen tegen die vieze stinkende bussen maar dat is toch geen vrijgeleide om te doen wat ik gedaan heb. Als ik vervolgens dan een vette rekening van het plaatselijke vervoersbedrijf in mijn brievenbus vind is dat terecht.

    F. den Oudsten
    Aansprakelijkheidsdeskundige

  12. 21

    @19:
    Hier is keihard sprake van terrorisme

    De inflatie gaat hard, Frans. Nog even ter opfrissing het Nederlandse wetboek:

    “…het oogmerk om de bevolking of een deel der bevolking van een land ernstige vrees aan te jagen…”

    Jij wordt blijkbaar héél bang van een blok graniet in zee.

    Je civielrechtelijk betoog loopt verder veel te hard van stapel; eerst moet nog vastgesteld worden wat voor claim een visser op de Noordzee heeft. Pas als die vraag is beantwoord kun je je afvragen of er sprake is van onrechtmatig handelen.

    Verder spreek je jezelf tegen; eerst stel je dat de beweegredenen van ondergeschikt belang zijn, vervolgens veroordeel je Greenpeace op basis van het doel van hun actie.

  13. 22

    Ik begrijp de beweegredenen van Frans (#19) wel een beetje. De emotie loopt hoog op omdat een bepaalde (foutieve) grondgedachte wordt aangetast: De kapitalistische grondgedachte dat men het recht heeft om voor geldelijk gewin de gehele zee en natuur leeg te roven. Herstelkosten of saneringskosten zullen worden afgewenteld op derden.

    Greenpeace ondermijnt rechtstreeks die gedachte door voor de natuur op te komen en slecht rentmeesterschap te verwijten. De kapitalist voelt zich in de ballen getast omdat hij, in overtuiging, handelt volgens de geldende maatstaf (het grote graaien). Een regelrecht ‘clashing’ van culturen en moraal.

    Europees gezien is het betreffende gebied trouwens al beschermd verklaart volgens mij, enkel zouden de slappe knieën van de politici zorgdragen voor trage daadkracht bij op-notuleren van regels omtrent het gebied.