Van die dingen | Hapje eten

COLUMN - We kregen een hele vuile blik van de mevrouw achter onze kinderen. Ze zaten nogal wild met hun hoofd te schudden omdat we ze net verteld hadden wat headbangen nou eigenlijk inhield en daar had de mevrouw last van. Ik gaf haar een allervriendelijkste glimlach. ‘Kinderen hè, je doet er niets aan’, wilde ik haar overbrengen. Ik had geen zin om mijn kinderen op hun donder te geven. Ik vond dat ze het hartstikke goed deden in het restaurant. Ze bleven op hun stoel zitten, gooiden niets om, sneden niet met hun mes in alles wat ze tegenkwamen en hun stemvolume bleef binnen de perken.

Toen ik nog kinderloos was, konden stellen met kinderen in restaurants niet op mijn sympathie rekenen. Zat je net romantisch in de ogen van je geliefde te staren, kieperde het buurjongetje van drie zijn Sinas om in jouw handtas, rende er een meisje rond je tafel met een snottebel die zo vanuit haar neus haar mond in droop en duwde dan ongevraagd een prop papier onder je neus met de mededeling “Kijk! Een dinosaurus!” Dan veegde ik het kind met een ferme armzwaai aan de kant, gaf ik de vuile blik aan de trotse ouders en werd ik dus getrakteerd op hun allervriendelijkste glimlach. Nu snap ik het pas.

Het vliegtuig is nog veel beklemmender. Dan kun je echt geen kant op. Ik hoop, zelfs nu ik zelf kinderen heb, nog steeds dat ouders met een baby op de arm doorlopen en niet vlak bij mij gaan zitten. Babygehuil gaat door merg en been. Zie je zo’n kinderhoofdje steeds roder worden van frustratie. Er wordt snel en diep ademgehaald en dan barst zo’n koppie open en volgt een soort luchtalarm. Urenlang. Ik vraag me af of je een baby mee moet willen nemen op een wandeltocht door de bergen van Peru, maar dat zal aan mij liggen.

Ooit nam ik mijn oudste mee in het vliegtuig. Hij krijste hard bij het stijgen, hard bij het landen en tussendoor huilde hij aan een stuk door. De druk op zijn oren, de stank, het lawaai. Maar ja, hij moest van ons op een strand in Spanje rondkruipen, want dat was leuk. Hippe ouders doen dat. Ik heb de hele vakantie stress gehad voor de terugvlucht. Op de wet van Murphy kan ik altijd rekenen en we gaan nu al jarenlang me de boot naar Vlieland. Blije kinderen met de handen aan de railing en geen ontploffingsgevaar en excuusblikken richting medepassagiers. Ook leuk.

We doen ons best met de kinderen in het restaurant. Voor de zekerheid prop ik altijd tekenspullen in de tas, staan er spelletjes op de telefoon en maken we afspraken over de ‘restaurantstem’. Als ze dan toch op strooptocht gaan en ik de irritatie bij sommige gasten van het gezicht af zie druipen als mijn kinderen even een babbeltje komen maken, dan zet ik mijn allercharmantste glimlach op, zwaai even kort en duik daarna heel diep in mijn glas rode wijn. Ik kan ze moeilijk vastbinden. Toch?

  1. 1

    Ik ben met een kind van 6 maanden naar Australie gevlogen en een half jaar later terug. Beide keren geen enkel probleem.

    Binnenkort gaan we weer proberen te vliegen, nu met 2 kinderen, waarvan er eentje dan net een jaar is.

    Het zal mij benieuwen.

  2. 2

    Ik snap daar nog steeds niet van. Kinderen is net als andere dingen het leven een keuze van mensen, prima. Daar moet je dan ook de consequenties van dragen en zorgen dat andere mensen zo min mogelijk last hebben van de negatieve gevolgen van de keuzes. Ik begrijp niet dat kinderen daarin zo’n uitzonderingspositie hebben dat alles maar moet kunnen.

    In de maatschappij wordt regelmatig de balans tussen keuzes en overlast ge-eikt. Zo hebben we roken en drinken ( wetten ), een voorkeur voor Death Metal om 3 uur ’s nachts ( koptelefoon, buren etc ) en zou zij je bij kinderen dat ook moeten hebben. Dus niet in een restaurant anders dan klasse pannekoekenrestaurant, niet nodeloos in het vliegtuig en begrijpen dat het irritant is als je kroost willekeurige vreemden lastig valt op dezelfde manier dat je je hond ook niet tegen vreemden laat oprijen.

  3. 3

    @0:

    Als ze dan toch op strooptocht gaan en ik de irritatie bij sommige gasten van het gezicht af zie druipen als mijn kinderen even een babbeltje komen maken, dan zet ik mijn allercharmantste glimlach op, zwaai even kort en duik daarna heel diep in mijn glas rode wijn. Ik kan ze moeilijk vastbinden. Toch?

    Nee, maar je kan er wel voor kiezen om zonder kinderen naar een restaurant te gaan. Nu zadel je anderen op met de overlast van jouw kinderen. Je snapt neem ik aan de onbeschaamde hypocrisie van jezelf wel die je zonder schaamte neerzet in dit stukje?

  4. 5

    @2: Niet in een hutje op de hei gaan wonen is ook een keuze.

    Het is een keuze om kinderen te nemen, dus mag ik maar niets meer doen waar anderen mogelijk last van kunnen hebben……….pffffff

  5. 6

    @1:
    Ach, Joost, zo’n vlucht duurt heel lang, voor kinderen waarschijnlijk iets te lang.
    Neem spelletjes mee, en hou ze zo lang mogelijk bezig totdat ze in slaap sukkelen….geen centje pijn.
    Alleen ben je dan ZELF na zo’n vlucht wel helemaal stuk…

    Succes en goede reis ;-))

  6. 7

    @4: sommige ‘grotemensenplekken’ -zoals bijvoorbeeld restaurants- zouden inderdaad best vrij van kinderen mogen blijven. En zeker als je als ouder enkel wat schaapachtig lacht als kinderen anderen lastig vallen. Als ik met vrienden of partner zit te eten in een restaurant beschouw ik kinderen die ‘komen babbelen’ als ongewenst, en als je de ouders aankijkt die niet verder komen dan een lachje, vind ik dat gewoon onbeschoft.

  7. 8

    @5: Of rekening mee houden dat niet iedereen kinderen even lief en schattig vindt. De samenleving zit vol met regels om elkaar te ontzien qua overlast, zo raar is dat dus niet. Wat @3 ook al zegt trouwens. Mensen met kinderen verwachten altijd maar dat de hele wereld op ze zit te wachten.

  8. 10

    Kinderen zijn de pest voor de wereld : als ze klein zijn ergeren ze hun omgeving, inclusief hun ouders, en als ze groot zijn zijn het consumenten die de wereld naar de kloten helpen.

    Kinderen doen de wereld ten onder gaan.
    En terwijl ze dat doen erger je je blauw.
    Het is wat…

    /reëel cynisme

  9. 11

    @2: “Ik begrijp niet dat kinderen daarin zo’n uitzonderingspositie hebben dat alles maar moet kunnen.”

    Maar je wilt wel een uitzonderingspositie voor kinderhaters? Je bent toch echt een uitzondering, de meeste mensen snappen dat een hond iets anders is dan een kleine medemens. Daarom mogen kinderen wel het restaurant en vliegtuig in en honden niet.

  10. 12

    @3: Whahahaha, @Raaphorst, wat ben jij een on-ge-loo-fe-lijk-e azijnpissert. Als je echt allergisch bent voor kinderen, boek dan een DUUR restaurant om je date op een romantisch etentje te trakteren. Duur met kinderen is namelijk onbetaalbaar, en dus reuze veilig voor jou. Check even bij het Amstel of bij Thérèse en Johnnie, die hebben strikte regels over kinderen in hun restaurant. Als een goedkoop etablissement echter meer bij je date past, ga dan voortaan na 20.00 uur uit eten. Dan liggen de jongste kinderen op bed. Scheelt je een boel stress. Sterkte met jezelf!

  11. 13

    En dan nog wat, met name richting de kinderloze zeurpieten: als jij straks oud bent, wie gaat dan jouw pensioen opbrengen en wie gaat jou verzorgen als dat nodig is? ik zou ze maar te vriend houden.

  12. 14

    Ik zit af en toe in Duitsland in een restaurant, daar komen ook wel kinderen, nooit last van gehad. Gewoon gezellig eten, heb wel eens gezien dat ze na het eten even naar buiten mogen om te hollen. En het is geen duur restaurant, gewoon Bürgerliche Küche voor een ordentelijke hap.

    Kom je in een Nederlands restaurant van dezelfde klasse kinderen tegen dan kan je geheid je borst nat maken. Gillen, rondstruinen en onder de tafels kruipen, the works.

    Iets zegt mij dat dat toch minstens gedeeltelijk cultureel bepaald is.

    Misschien geven die Duitsers hun kroost nog ouderwets met de riem als ze zich misdragen, maar de blije gezichtjes van het grut doet anders vermoeden. Zouden ze daar dan toch gewoon beter begrijpen hoe je elementaire omgangsvormen bij kan brengen?

    /ouwezakzondervoortplantingsbehoefte

  13. 15

    Nog even dit:

    Als ze dan toch op strooptocht gaan en ik de irritatie bij sommige gasten van het gezicht af zie druipen als mijn kinderen even een babbeltje komen maken, dan zet ik mijn allercharmantste glimlach op, zwaai even kort en duik daarna heel diep in mijn glas rode wijn. Ik kan ze moeilijk vastbinden. Toch?

    Ik weet wel dat men mij nu een zure zeikerd zal vinden, maar ik vind dit dus echt niet kunnen. Tergend asociaal.

    Dat niet alles wat kinderen doen 100% voorspelbaar is begrijpt iedereen wel en is ook haast nooit een probleem. Maar hou dan a.u.b. wel actief toezicht, d.w.z. grijp ook gewoon even in als dat gepast is. En drinken als je eigenlijk op je kinderen moet letten vind ik zoiets als drinken als je moet rijden. Sterker nog: tijdens het rijden. Het past eenvoudig niet bij je verantwoordelijkheid van dat moment. Arme kids die je zo moeten meemaken.

    /balkenendenormbesef

  14. 16

    Lekker Hollands zuurderig azijn gepis> “Kinderen in restaurants wil ik niet want dan kan IK niet genieten wawawa”. In de wat zuidelijkere landen gaan kinderen gewoon mee en die doen daar net zoals alle Nederlandse kinderen: hun ding. Niemand die zich er aan stoort en nee hoor daar zijn ze echt niet beter opgevoed dan hier zoals je wel vaker hoort. Hier is uit eten iets voor grote mensen en in die landen iets voor de hele familie. Ik persoonlijk kan me er niet aan storen als er zo een klein eigenwijsje aan me komt vragen wat ik eet en of het lekker is. Met wat geluk gaan ze spelen met de mijne en hebben ze een gezellig avond. Wederom inderdaad een voorbeeld hoe zaken cultureel bepaald worden en hoe zeikerig en egocentrisch we in dit land geworden zijn. Ikke heb er last, ikke ikke ikke (maar na het diner in je vette Audi mij wel weer met bumperkleven van de weg afdrukken omdat 140 je niet hard genoeg gaat…dat soort types zeiken het hardst).

  15. 17

    @16:

    Lekker Hollands zuurderig azijn gepis> “Kinderen in restaurants wil ik niet want dan kan IK niet genieten wawawa”.

    Je draait de zaken mooi om.

    Je doet me denken aan die gepensioneerde fietsers die twee aan twee de fietspaden versperren. Als je dan even belt (twee keer want ze zijn zonder uitzondering doof en/of druk in gesprek) omdat je er graag even langs wil met de racefiets dan gaan ze mopperen en klagen: rustig aan, het fietspad is niet alleen van jou, wij mogen hier ook fietsen.

    Jazeker mag dat (je mag ook gerust met je kinderen naar een restaurant) maar je mag anderen niet in de weg rijden (en je kinderen moeten geen andere gasten lastigvallen).

    Wat jij doet is het gemak van de overlastgever boven dat van anderen plaatsen. De echte egoïst, de ik-ik-ik figuur waar je het over hebt, ben je dus zelf. Azijnpisser.

  16. 18

    Ik zeg er nog bij, voor de duidelijkheid: als kinderen even een beleefd praatje komen maken aan tafel dan is dat natuurlijk geen probleem, wel grappig juist. Het wordt heel wat anders als ze met hun vieze snot- en speekselhandjes waarmee ze net over de grond hebben liggen kruipen dingen van tafel willen pakken. En als de ouders dan doen alsof hun neus bloedt. Of nog erger: de kinderen plots zó hard aanpakken dat die het op een brullen zetten.

  17. 19

    Mooi stukje, vooral omdat je zelf zo eerlijk bent toe te geven dat je vroeger anders over kinderen dacht.

    De meeste reageerders denken dat ze hun “eigen” mening verkondigen. Hun specifieke omstandigheden bepalen echter 9 van de 10 keer hun standpunt (lees: wel/geen kinderen).

  18. 20

    Baby’s in vliegtuigen, daar kun je niets aan doen. Baby’s huilen bij ongemak. So be it.
    Maar kinderen in het restaurant die andere gasten storen, dat is gewoon onvoldoende ouderschap. Als je als ouder zijnde je kinderen niet 1,5 uur stil op een stoel kunt laten zitten dan faal je. De auteur maakt de fout ook weer hier. Hij neemt tekenspullen mee en laat ze spelletjes op de telefoon spelen in een restaurant. Dat laatste is sowieso al slecht gedrag, ook voor ouderen. Je bent niet verplicht de kinderen te vermaken als je uit eten gaat. Ze moeten zich gewoon gedragen.
    Geloof mij maar als ik zeg dat wanneer wij vroeger uit eten gingen of naar de kerk (dat is pas saai) we het niet in ons hoofd hoefden te halen om geluid te maken, tenzij je iets werd gevraagd.
    Zo heb ik een schoonbroertje van 9, daar schaam ik me kapot voor als ik daar ergens mee naartoe moet. Dat joch wordt behandeld als volwaardig persoon en mag zich zomaar in elk gesprek mengen. Belachelijk natuurlijk. In dat soort gevallen van ongemak volg ik dezelfde tactiek als de auteur: ik zet het op een zuipen.

  19. 21

    Het calvinisme is nog niet dood blijkbaar. Geen wijntje mogen drinken als je met kinderen uit eten gaat. Wauw.

    Zullen we weer gewoon een beetje gaan voor de gulden middenweg? En niet zo enorm klaarstaan met een gigantisch oordeel over wat anderen allemaal wel niet moeten doen om het jou naar de zin te maken? (@18 geeft het dilemma wel aardig weer: niets doen is niet goed, te hard aanpakken is nog erger. Of je het dus als ouder vooral meteen exact goed wilt doen. Zo, zonder te oefenen en met de zekerheid dat mensen je in elk geval veroordelen. Fouten maken is verboden, moreel verwerpelijk en absoluut asociaal.)

    Lekkere manier van omgaan met elkaar.

    Dus Juliette: sommige mensen hebben gewoon een zelfgekweekte overgevoeligheid. Daar doe je niets aan. Laat het jouw avond in elk geval niet verpesten, dat zou zonde zijn.

  20. 22

    schitterend onderwerp voor een column op een blog. Iedereen zijn eigen kleine mening. Hier de mijne adhv @17

    – “Je bent niet verplicht de kinderen te vermaken als je uit eten gaat. Ze moeten zich gewoon gedragen.
    > hahahaha. Ik zei het vanmorgen (als in 4:17) nog tegen mijn zoon van 2.

    -“Geloof mij maar
    > die heb je in de kerk geleerd

    – “als ik zeg dat wanneer wij vroeger uit eten gingen of naar de kerk
    > zie je wel!

    – ” we het niet in ons hoofd hoefden te halen om geluid te maken, tenzij je iets werd gevraagd.
    > heeft me dat even een leuke, tolerante en empathische volwassene opgeleverd.

    – “Zo heb ik een schoonbroertje van 9, daar schaam ik me kapot voor als ik daar ergens mee naartoe moet.
    > schaam je voor zijn ouders en voor je eigen gebrek aan relativeringsvermogen

    – “Dat joch wordt behandeld als volwaardig persoon
    > Dat is het. Zonder enige twijfel is het een volwaardig persoon

    – “en mag zich zomaar in elk gesprek mengen.
    > Lijkt me logisch – mits op de juiste wijze. Ik vind het fijn als onze kinderen me om uitleg vragen bij volwassen onderwerpen. Van de week nog uitgelegd wie Hitler was aand e twee oudsten (5,5 en net 4). was buitengewoon ingewikkeld. Gelukkig kon het langs de lijnen van jiskefet (stoute soldaat die het niets eens was met onze politieke leiders, was allemaal erg onaangenaam etc)

    – “In dat soort gevallen van ongemak volg ik dezelfde tactiek als de auteur: ik zet het op een zuipen.
    > zoals ik al zei: de opvoeding die jij voorstaat leidt tot alcoholische zeurpieten, die bij de minste of geringste afwijking van het eigen afwijkende verwachtingspatroon verlangend naar de eigen kerkelijke, autoritaire jeugd alle inlevingsvermogen inleveren.

    Goddank zijn er kinderen om je daar af en toe mee te confronteren

  21. 23

    Eten koken en iemand bedienen om er liefde & vriendschap mee uit te drukken of er andere sociale banden mee te smeden is mooi; mensen door middel van economische dwang in een onderdanig positie drukken waardoor ze wel eten voor je moeten koken en je moeten bedienen om in leven te blijven, puur om dat daarmee je sociale en economische dominantie openlijk wordt uitgedrukt, is heerszuchtig op het pathologische af.

    Restaurants zijn bordelen.
    Mensen die er eten zijn hoerenlopers.
    Sowieso fout.
    [color=white]P.S. Nergens in de Grondwet staat dat iets niet zowel een belachelijke grap als iets leuks om over na te denken kan zijn! … [/color]
    Of ze nou kinderen meenemen of niet.

  22. 25

    Zat je net romantisch in de ogen van je geliefde te staren

    Dan is het maar goed dat een paar blerende snotkinderen je er bijtijds aan herinneren welke vreselijke gevolgen zo’n romantisch avondje kan hebben: kinderen.

  23. 27

    Ziehier waarom het tegenwoordig zo’n maatschappelijk zooitje is in NL:

    Als je kinderen hebt dan mogen ze alles flikken en moeten andere dat maar net zo leuk vinden als jij, heb je ze niet dan moeten ze verbannen worden uit je omgeving…

    Heb je werk dan mag er geen geld naar de werkelozen van je zuurverdiende geld, ben je werkeloos dan kan iedereen die werkt heus wel een beetje meer missen om jou een beter leven te geven…

    Alle anonieme buitenlanders moeten het land uit want statistisch zijn ze crimineler dan ‘wij’, maar mijn Turkse buurman die zo hard zijn best doet mag uiteraard wel blijven…

    En zo zijn er nog tal van voorbeelden te bedenken waaruit blijkt dat de simpele solidariteitsgedachte, waarbij iedereen wat geeft en neemt op zijn tijd om het geheel beter te maken kapot gemaakt is door egoïsme en domheid. Mooi dat dit geïllustreerd wordt met dit thema, wat zich dwars door alle bevolkingslagen heen voordoet en waarbij het zelfs hier op Sargasso helemaal uit de hand loopt tussen degene die ´het toevallig wel hebben´ en degene die ´het toevallig niet hebben´ al ware op een schreeuwblog. Een eerlijke samenleving is nog ver weg.

  24. 30

    @22:

    “heeft me dat even een leuke, tolerante en empathische volwassene opgeleverd.”

    Dramaqueen. Ik weet dat je dat sarcastisch bedoelt, maar inderdaad. Ik doe maatschappelijk heel veel en doe veel voor de mensen in mijn omgeving. Je probeert geheel onterecht mijn oproep tot meer autoriteit van ouders naar hun kinderen toe te linken aan het creëren nare mensen. Dat is natuurlijk kolder en weet je zelf ook wel. Ik roep namelijk niet op tot zweepslagen of iets dergelijks. Enkel dat ouders hun kinderen in toom hebben als men uit eten gaat. Als dat al teveel gevraagd is, dan zegt dat veel over het falen van een ouder. Die mensen kunnen waarschijnlijk niet eens een hond africhten, laat staan een kind opvoeden.

    “schaam je voor zijn ouders en voor je eigen gebrek aan relativeringsvermogen”

    Ik schaam me voor de persoon die overlast veroorzaakt en het gegeven dat die aan mijn tafel zit. Ik erger me aan mijn schoonmoeder die niet ingrijpt en mij de toestemming daartoe niet geeft. Tja, zonder dat de ouder in kwestie ingrijpt en ikzelf daartoe niet bevoegd ben, dan houd het op he. Dan kun je er wat biertjes ingooien en alles van je af laten glijden, of in vol bewustzijn een kind het hoogste woord horen voeren. Daar pass ik voor. Kinderen zijn namelijk niet zo interessant om aan te horen. Dat komt omdat het nog geen volwaardige mensen zijn.

    “Dat is het. Zonder enige twijfel is het een volwaardig persoon”

    Kinderen mogen niet stemmen, denken dat de hele wereld om hun draait, niet drinken, niet roken, schoolplicht, bedtijd, niet werken, hun hersenen zijn niet volgroeid, et cetera. Er is niets volwaardigs aan een kind. Of als jullie thuis een overleg hebben telt hun stem net zo zwaar? Ik mag hopen van niet.

    “Lijkt me logisch – mits op de juiste wijze. Ik vind het fijn als onze kinderen me om uitleg vragen bij volwassen onderwerpen. Van de week nog uitgelegd wie Hitler was aand e twee oudsten (5,5 en net 4). was buitengewoon ingewikkeld. Gelukkig kon het langs de lijnen van jiskefet (stoute soldaat die het niets eens was met onze politieke leiders, was allemaal erg onaangenaam etc)”

    Ik dacht dat ze volwaardig waren, die kinderen van jouw? Waarom dan deze bezopen uitleg over Hitler? Je kunt ze dan toch gewoon vertellen over het fascisme en de slechtheid die de mensheid in zich heeft/net als de goedheid? Of had je toch zoiets van: mwah, een kind van vier hoeft dat eigenlijk niet te weten en daar zich bewust van te zijn?
    En om even terug te gaan naar het restaurant: alleen de ouders van een kind zelf vinden het soms leuk als hun kind gaat ‘buurten’ in een restaurant. De rest hoopt gewoon dat die ouders ingrijpen, maar respecteren het ouderschap en grijpen daarom zelf niet in. De ouder die dan leuk lacht en vlucht in z’n drankje is een prutser.

    “de opvoeding die jij voorstaat leidt tot alcoholische zeurpieten, die bij de minste of geringste afwijking van het eigen afwijkende verwachtingspatroon verlangend naar de eigen kerkelijke, autoritaire jeugd alle inlevingsvermogen inleveren.”

    Een paar vrienden van me die lesgeven en optreden tegen het onopgevoede gespuis van sommigen krijgen dit soort onzin ook vaak naar hun hoofd geslingerd op ouderavonden. Alsof discipline en autoriteit inlevingsvermogen kapot maken. Alsof iedereen die naar de kerk moest niets weet van empathie. Kolder. Kolder van een ouder die z’n kinderen niet opvoed, maar anderen vervolgens uitscheld voor alcoholische zeurpiet.

    Ik ben zelf jeugdtrainer van twee teams en maak het ook wekelijks mee, het gezeur van kinderen aan het begin van het jaar. Dan denken ze dat hun visie op voetbal belangrijk is, of dat ze meebeslissen wat de opstelling is. Of dat ze in het veld ruziemaken wie een vrije trap mag nemen. Dat heb ik er in een maand uit en gaat alleen maar ten goede van het spel en het groepsgevoel. Als ze daar namelijk niet meer over hoeven na te denken, kunnen ze gewoon genieten van het spelletje.
    Het ergste zijn de moeders die denken dat ze mee de kleedkamer in moeten en bij mij zeuren over de positie van hun kind. Met name Nederlandse moeders vinden hun kind namelijk altijd de beste speler op het veld en zo’n kind vindt zichzelf dan ook te belangrijk. Daarom: geen ouders in de kleedkamer. Als je niet in het team zit, heb je er niets te zoeken.

    @16
    Over Zuidelijke landen gesproken. Ik train ook veel Molukse kinderen. Nooit gezeur mee, Luisteren heel goed. Die ouders kijken gewoon rustig op zondag en vragen af en toe hoe het kind zich gedraagt en that’s it. Heeft een kind een grote mond of gedraagt het zich te aanwezig dan heeft het niet alleen met mij een probleem, maar ook thuis.
    Dus het is inderdaad cultureel/sociaal bepaalt denk ik. De ‘progressieve’ Nederlander met z’n kinder-aanbidding versus de ‘conservatieve’ met zijn volwassenen-zijn-de-baas instelling.

  25. 31

    Ach mensen, wat een gedoe.
    Persoonlijk heb ik geen enkel probleem met kinderen in een restaurant, zolang ze me de spullen niet van mijn bord snoepen als er een ijsje of een toetje op staat vind ik het prima.

    En wanneer de mensen die geen zin hebben in gejengel, gekrijs en geschreeuw van kinderen nou gewoon eens NIET op een vrijdagnamiddag of een zaterdagmiddag gaan zitten eten in een kindvriendelijk restaurant is het probleem toch opgelost?

    Kom op, mensen!
    Al zou je ze zelf niet hebben , kinderen horen erbij en maken deel uit van de maatschappij, wen er maar vast aan.

    Sorry, maar vanaf de eerste seconde dat deze thread van start ging zag ik het probleem niet.

  26. 32

    @20: @30: Zo, het lijkt me dat je nu wel voldoende hebt uitgelegd hoe het komt dat je bent uitgegroeid tot zo’n onuitstaanbare rechtse bal.

    Eigenlijk is het maar goed ook, dat jullie de neiging hebben om jezelf op te sluiten in van die kleine enclaves. Alleen zouden ze de financiele middelen daartoe behoorlijk moeten korten, want jullie kunnen met veel minder toe.

  27. 34

    @21:

    Het calvinisme is nog niet dood blijkbaar. Geen wijntje mogen drinken als je met kinderen uit eten gaat. Wauw.

    Heeft helemaal niets te maken met calvinisme. Er móét toch ook niet altijd overal bij gezopen worden?

    Het ging om dit citaat:

    Als ze dan toch op strooptocht gaan en ik de irritatie bij sommige gasten van het gezicht af zie druipen als mijn kinderen even een babbeltje komen maken, dan zet ik mijn allercharmantste glimlach op, zwaai even kort en duik daarna heel diep in mijn glas rode wijn.

    Even opstaan en de kinderen terughalen is teveel moeite?

    Die leren al vroeg: pa en ma zijn aan de zuip, die zijn even niet aanspreekbaar.

    Ik vind het werkelijk ontstellend en treurig, dat mensen dit blijkbaar volkomen normaal vinden.

  28. 36

    @33: Tot mijn verbazing bestaat er van de kant van de redactie blijkbaar geen probleem is als ik voortdurend met de moord op 6 miljoen indianen wordt geassocieerd door gbh.

    Nu wordt ik door Kalief weggezet als pedofiel en dat is natuurlijk veel erger, dus ik verwacht dat daar eindelijk eens tegen wordt opgetreden.

  29. 37

    Wij hebben het mooiste zwembad van de regio, maar als er 20 kinderen in rondspartelen lijkt het desondanks te klein. En het gelach en gegil is oorverdovend; soms ga ik zelfs wel eens kijken of er niets verkeerd gaat, want het zijn van die geluiden die soms verwarring stichten.

    En als je daar bij optelt dat wij ons onderkomen delen met 8 katten, 2 honden, verschillende vogels, 4 padden, een vleermuis en een hagedis van bijna een meter (die bij ons allemaal vrijwillig hun verblijf gekozen hebben), dan kun je met recht spreken van een huishouden van Jan Steen. Toch heb ik nooit een klacht gehad.

    Integendeel: tegenwoordig heb je van die sites waarop klanten hun beoordeling kunnen geven en daarop staan wij vermeld als verreweg het klantvriendelijkste bedrijf in de regio. Natuurlijk dragen de schappelijke prijs en het lekkere eten ook daartoe bij, maar bovenal wordt onze huiselijke atmosfeer geroemd.

    Natuurlijk komt het regelmatig voor dat zo’n kleuter achter een van de katten aanzit en dat de ouders daarbij in paniek raken, maar die stel ik heel gauw gerust: als het te ver gaat dan zeg ik er wel wat van. En inderdaad: een vermaning en een boze blik van zo’n vreemde mijnheer is veel bedreigender dan je moeder, waarvan je gewend bent dat ze elke dag loopt te zeuren.

    @30: “Kinderen zijn namelijk niet zo interessant om aan te horen. Dat komt omdat het nog geen volwaardige mensen zijn.”

    Kinderen zijn geweldig interessant om aan te horen. Ze proberen me het roken af te leren -want dat is heel slecht- en ze leggen hun ouders uit hoe je moet inloggen op het internet. Tot mijn grote verbazing zat opeens een jochie van 8 de ondertitels van een tekenfilm voor te lezen aan zijn zusje van 4. Een ander van amper 12 blijkt je schuchter maar keurig in het engels te woord te kunnen staan. Nummer 3 weet precies wat ze wil: Coraline.

    Dat zegt genoeg; kent iemand Coraline?

    Je durft het bijna niet meer te bekennen (@33), maar kinderen zijn vaak origineel, verrassend, spontaan en -op hun eigen manier- zeer volwaardige mensen.

    En niet zelden veel interessanter dan hun ouders.

  30. 38

    @33: Je moest eens niet zo projecteren, en ga eens voor die spiegel weg.
    Verder ben ik verheugd te constateren dat mensen die de pest hebben aan kinderen ze ook niet nemen.
    Dat zou namelijk pas echt rampzalig zijn.

  31. 43

    @42: Hoezo, heb ik jou al beschuldigd van medeplichtigheid aan genocide en seksuele misdrijven misschien?

    Maar een rake typering is veel venijniger natuurlijk,
    dat begrijp ik ook wel.

  32. 44

    @43:

    Dat bedoel ik dus. Je geeft aan dat iemand anders jouw negatieve kwalificaties toedicht en dat je daamee zit. Probeer dat dan ook niet bij anderen te doen.
    En nee, ik zit er niet mee. Ik ben rechts en ik ben conservatief.

  33. 45

    @44: “Probeer dat dan ook niet bij anderen te doen.”

    Hoezo, heb ik anderen dan al beschuldigd van medeplichtigheid aan genocide en seksuele misdrijven misschien?

    Ik zou niet durven, dan krijg ik gelijk een ban.

  34. 46

    @33:
    Wat voor spul is het met deze reactie eens?

    Het wordt nu tijd voor twijfel omtrent Sargasso…..er zijn al enkele van mijn vrienden afgehaakt , ze kwamen er duidelijk sneller achter dan ik, maar is het normaal dat men dit soort dingen domweg veronderstelt zonder enig bewijs, en dat dan ook nog eens op internet zet?
    Op een site die zichzelf hopeloos genuanceerd noemt?

  35. 51

    @50 Ik doe er helemaal niet toe. Anders was ik wel een redacteur in plaats van een reageur.

    Overigens lijkt jouw inhoudelijke bijdrage over het topic te zijn weggevallen. Misschien moet je je automatische donatie ophogen?

  36. 52

    @46: “Het wordt nu tijd voor twijfel omtrent Sargasso”

    Die twijfels heb ik al geruime tijd. Als je in aanmerking neemt dat ik met een ban bedreigd werd omdat ik aan het pseudoniem “Sikbock” op de daarvoor logische plek een extra “c” had ingelast.

    Vervolgens gaf Jeroen Laemers me een ban van een week omdat ik schreef: “Asshole (mag gecensureerd worden)”

    Maar als figuren als gbh en kalief mensen associeren met genocide, of uitmaken voor “mafkees” of “pedofiel”, dan blijft dat gewoon staan. Ik kan daar geen lijn in ontdekken.

  37. 54

    Andy , jij bent de mafketel van het schoolplein mekkerend tegen de leraar dat hij gepest wordt.
    Hou gewoon af en toe eens je bek in plaats van compulsief te reageren als een bejaarde sok met teveel tijd en te weinig leven die alles in het persoonlijke wil trekken en zich overal tussen dringt om vriendjes te maken.
    Types zoals jij een hansje en daan maken het dat Sargasso een goedkope uitstraling heeft, 80 % van de comments off topic zijn en niet meer uitnodigt tot verdere discussies.

  38. 57

    Uit de reacties valt op te maken wie zijn kinderen tot onuitstaanbare etterbakkies laat opgroeien.
    “Anderen moeten maar inschikken want mijn kinderen hebben die ruimte nodig om zich te kunnen/leren uitten.”

    ghb/Boer laat weer eens zien hoe beschaafd hij eigenlijk is.

  39. 58

    Ik ben boer niet en ik vind het ongelooflijk hoe de redactie Harm en zijn klapvee hier hun gang laten gaan.

    Harm aka Andy Cap heeft een waslijst aan mensen die hij voor van alles mag uitmaken en als mijnheer het balletje een keer terug krijgt en wordt geconfronteerd met zijn uiterst dubbele moraal loopt mijnheer huilend naar de redactie.

    Degenen die reageren op het getrol, geflame, stalken, zwartmaken en zuigen van de gewetenloze man uit Brazilië worden blijkbaar wel aangepakt, de veroorzaker niet.

    Gefeliciteerd redactie.

  40. 60

    Ik ben boer niet en ik vind het ongelooflijk hoe de redactie Harm en zijn klapvee hier hun gang laten gaan.

    Wat een huilebalk,beledigd mensen bij de vleet en loopt te klagen als hij met de gevolgen van zijn vuilspuiterij wordt geconfronteerd,de hypocriet.
    Hij heeft b.v. mijn persoontje er regelmatig van beschuldigd een en dezelfde persoon te zijn als Harm/Andy Cap.

  41. 64

    @58:
    Lol!!!
    “De gewetenloze man uit Brazilië ”

    Een VONDST, mag ik wel zeggen.

    Ga zo door.
    Je wordt met de dag doorzichtiger.

    Misschien is Andy -ik ken hem persoonlijk niet – wel niet iemand die wenst mee te doen aan het potje ego-trippen, VER-plassen, en het voortdurend gezeur van mensjes die elkaar al ik weet niet hoelang kennen en tegen elkaar inbeuken.
    De routine daarvan is van een afstand al zichtbaar.

    De cumulatie van persoonlijke ad hominem aanvallen is opmerkelijk.

  42. 66

    @64: “De cumulatie van persoonlijke ad hominem aanvallen is opmerkelijk.”

    In ieder geval lijkt het me een teken dat de beschuldiging dat ik mij overal tussen dring om vriendjes te maken (@54) moeilijk kan kloppen. Tekenend is het zeker (@65)

    Het probleem is niet zozeer een “ad hominem”, want zoiets kan ook functioneel zijn binnen een discussie (@20, @30, @32, @37), maar die domme scheldpartijen zonder enige relatie met het onderwerp (@54, @58) gaan echt alle perken te buiten.