Trend? Twee voorbeelden ihk terrorisme wetgeving

Trend? Twee voorbeelden van door terrorismewetgeving beïnvloed werk van de politie

  1. 1

    “Van de zes uploaders wordt naar verluidt geëist dat ze hun wachtwoorden afgeven. Omdat die versleuteld op de server zouden zijn aangetroffen is hiertoe sectie 49 van de zogeheten Regulation of Investigatory Powers-wet in stelling gebracht, aldus The Register. Dit omstreden wetsartikel werd in het leven geroepen met het doel om terrorisme en ernstige vormen van cybercriminaliteit zoals kinderporno beter te kunnen bestrijden, en op een weigering om gegevens te helpen decrypten staat een gevangenisstraf van maximaal vijf jaar.”

    Aha, van het principe dat je niet aan je eigen veroordeling hoeft mee te werken is ook niets meer over.

  2. 2

    Over dat tweede voorbeeld:

    “Volgens hem [de advocaat van de activisten] is er iets anders aan de hand: vanuit de politiek klinkt steeds vaker de oproep om dierenactivisten als terroristen te behandelen. ‘De politie neemt dat idee over.”

    Aai… De advocaat begint sterk, maar door de ‘politiek-kaart’ te spelen verlaagt hij zijn punt tot een mening. Terwijl dat het nu juist niet is. Door de politiek erbij te halen, kan Haersma Buma of Teeven weer voor de camera komen staan en zeggen: “maar het is tuig; dat moet je hard aanpakken”. En dan knikt heel Vinex-wonend Nederland weer instemmend. Als het verweer enkel was geweest: “de demonstratie was aangemeld en de burgemeester moet toestemming geven om in te grijpen. Wat heb je daarop te zeggen, woordvoerder?” dan was het een discussie over grondrechten gebleven.

    Ik ben geen dierenactivisten-fan, maar ik heb liever een paar loslopende idioten op All Stars dan een leger aan idioten in het blauw of met een ‘V’ op hun borst die denken dat ze weten wat wel en niet mag. En, nog veel erger, die er naderhand niet op aanspreekbaar zijn als ze over de scheef gaan.