Thema Cultuur

Closing Time | Marc Broussard

In mijn laatste Closing Time maakte ik via Neil Finn een bruggetje naar een volgende, die ook al klaarstaat. Maar toch even iets heel anders tussendoor. Via allerlei omwegen kwam ik op een playlist (nou ja, eigenlijk gewoon door de algoritmes op YouTube) die ik al dagen met veel plezier beluister. Wat een ontdekking! Een van de leukere nummers is van Marc Broussard, die hier samen met zijn vader een cover van Solomon Burkes Cry To Me speelt. En dat doen ze zeer verdienstelijk!

Closing Time | The Zoo

Begin jaren ’90 woonde ik in Hilversum, had kort een baantje bij platenmaatschappij BMG en een vriendin die bij de Free Record Shop werkte. Waardoor ik opeens totaal onbekende artiesten en bands leerde kennen. Zoals deze.

The Zoo is een project van Mick Fleetwood uit 1992, met zangers Bekka Bramlett en Billy Burnette (die alliteratie, hoe verzin je het!) en qua genre zou ik zeggen countryrock. Waarbij af en toe lekker los gegaan wordt met de gitaren. Het sloeg niet erg aan, in Nederland helemaal niet en in de VS haalde single Taking It Out To The People slechts een 19e plaats. Toch vind ik het best een lekker album. Dat ik nog eens helemaal heb afgeluisterd, en het eerste nummer springt er voor mij toch wel uit. Ik vind dat intro vrij briljant.

Mick Fleetwood is nog steeds actief, ook met Fleetwood Mac. Volgende maand gaan ze zelfs op tour. Zonder Lindsay Buckingham, maar tot mijn grote verrassing met Neil Finn. Wat een mooi bruggetje is naar een volgende Closing Time van mijn hand.

Closing Time | Muse

Deze Closing Time is wat activistisch. Omdat muziek dat ook vaak is. En ik hou ervan.

Het rommelt in Den Haag. Gister werd bekend dat Lili en Howick toch mogen blijven, na een shitstorm vanuit “het volk”. Ik zet dat tussen haakjes, omdat we dat volk natuurlijk niet als één groep kunnen aanduiden. Maar tussen alle polarisatie door, lijken mensen elkaar nu toch te vinden in een zekere verontwaardiging. Het ressentiment tegen de afschaffing van de dividendbelasting broeit nog steeds. We zien met zijn allen de gevolgen van diverse bezuinigingen, die destijds misschien geld opleverden, maar nu maatschappelijke kosten met zich meebrengen. De zorg, het onderwijs en, godbetert het stokpaardje van de VVD, de handhaving staan op instorten. Ja het rommelt in Den Haag, en de donder is aanstaande.

En Muse verwoordt perfect hoe veel mensen zich nu voelen, zowel aan de linkerkant als aan de rechterkant. Ik weet niet of dat de bedoeling was, maar het is toch knap. Het is natuurlijk ook gewoon een vet nummer.