Thema Cultuur

Kunst op Zondag | Wandeling in hout

Een wandeling in hout maakt u natuurlijk tussen bomen en struikgewas. Gezien de vitale betekenis van bossen (o.a. voor het klimaat) kan de vraag worden gesteld of houten kunst nog wel zo verantwoord is.

Het antwoord is gauw gegeven: kunstwerken waarvoor speciaal een boom of bos is gekapt komen tegenwoordig niet meer voor. Zonder gewetensnood kunnen we u dan ook vandaag door een drietal “bossen” laten wandelen. Welke ‘boswandeling’ spreekt u het meeste aan?

Om te beginnen een maatschappelijk-sociaal en ecologisch kunstproject dat Konstantin Dimopoulos sinds 2005 in 14 steden over heel de wereld, met talrijke vrijwilligers heeft uitgevoerd. Het is tijdelijke kunst, want ook al bleven de bomen staan, de kunst vervaagde. De angst te vervagen, is dat waarom sommige mensen wat tegen de natuur hebben?

Kijk naar de ‘Blauwe bomen’ (3 min 51’)’.

We zagen het al in de voorgaande twee afleveringen, met o.a. houten ‘follies’, nu meer kunst van voorbije bomen, maar wel hout waar u doorheen kunt lopen.

Closing Time | Jinjer

Het gebeurt me helaas zelden meer dat ik live een (voor mij) nieuw bandje zie, en dat ik compleet word weggeblazen.* Gelukkig was daar het Oekraïense Jinjer, dat ik recent mocht bewonderen op tour met Amorphis en Soilwork. Lomp hard, ontzettend mooi gevoelig, en alles er tussen in, in een vage mix van weet ik hoeveel verschillende (metal)stijlen. Met geweldige muzikanten, en een zanger die zo gevarieerd zingt (van bruut gebrul tot zwoel jazzy), dat het lijkt alsof er minstens twee zangers aan het werk zijn. Maar het is er toch echt maar ééntje. Volgens hun Wiki spelen ze metalcore, en hell, daar hou ik niet eens van. Maar toch vind ik dit een fantastische band. Ik heb ter plekke hun meest recente EP ‘Micro’ gekocht en kan die iedereen van harte aanbevelen.

Leer geen trucjes, zing een ode

ACHTERGROND, OPINIE - Fijn van mens zijn is dat je niet alles zelf hoeft te bedenken. Dat we een manier hebben gevonden om onze gedachten met elkaar te delen. Geen andere diersoort lukt dat. Een hond kan misschien de gemoedstoestand van een kompaan aanvoelen, een bij kan uitleggen aan haar medebijen waar geurige bloemen staan, maar wat de mens kan – de ideeën van allerlei andere mensen aanhoren en die combineren tot een geheel nieuwe gedachte – dat kan geen ander dier. Alleen ons lukt dat, dankzij de taal.

Mensen hebben grotere hersenen zodat ieder mens op zich ook redelijk goed kan denken in vergelijking met andere dieren. Maar wat ons bijzonder maakt is dat onze gedachtewerelden nog veel groter zijn dan onze hersenpan, en ook gebruik maken van het geestesleven van anderen – zelfs van mensen die al heel lang dood zijn. Dat lukt ons dankzij het feit dat we gedachten tot zinnen weten om te vormen, die zinnen kunnen onthouden en met elkaar kunnen delen. Dankzij de taal hebben we continu de ideeën en de observaties van andere mensen tot onze beschikking.

Closing Time | Tuatha de Danann

Juij! Ik dacht dat hij zijn microfoon al aan de wilgen* had gehangen, maar Martin Walkyier zingt hier toch weer eens een deuntje mee. En doet zoals altijd zeer verdienstelijk. We hebben het op deze site eerder al gehad over zijn tijd bij Skyclad, maar daar is hij alweer ruime tijd weg. Nu dus een gastoptreden bij Tuatha de Danann, een Braziliaanse band die celtic folk speelt. Zaten die Kelten toch een stuk naar het zuiden en westen dan ik vroeger heb geleerd bij geschiedenis, maar a la. Prima aanleiding om ook deze band eens uit te checken.

*Toepasselijk voor een folkmetalzanger die veel nummers schreef over de natuur (en hoe de mens die stuk maakt).

 

In de ban van de Brexit

FILMPJE -

Charlie Hopkinson is volgens zijn YouTube-kanaal imitator, komediant en filmmaker. Dat klinkt veelbelovend en hij maakt het met deze filmpjes ook helemaal waar.

In deel 1 vergadert de Raad van Elrond over het Brexit debacle, met Frodo in de glansrol van Theresa May en Gandalf als Jeremy Corbyn. Het is echt heel goed gedaan, de scene is alleen opnieuw ingesproken met een nieuwe tekst, die perfect past. En het is vooral erg grappig.

Closing Time | Batzorig Vaanchig

COLUMN -

Een van de mooiste plekken van Amsterdam is de passage tussen de Stadhouderskade en het Museumplein. Als u de stad niet mocht kennen, zult u toch weleens zijn geweest in het museum dat er overheen is gebouwd. Een vrij recente verbouwing van die culturele instelling liep helaas zó lang uit dat de directie was vergeten dat in het bestek stond dat de passage open moest blijven voor fietsers en meende dat ze daar wel een nieuwe ingang kon plannen.

Of zo. Eerlijk gezegd geloof ik niet dat ze het was vergeten. Het was gewoon de zoveelste poging het hart uit Amsterdam te rukken, de bewoners te schofferen en de stad kado te doen aan de toeristen. Er was dan ook een hoop gedoe. Het Parool kreeg zelfs op tafel dat men er ten stadhuize serieus rekening mee hield dat het museum “aanstuurt op een ongeluk in de onderdoorgang”. Ja, dat las u goed.

Closing Time | Little Dark Age

MGMT deed vorig jaar het hart van menig muziekcriticus overslaan met het album ‘Little Dark Age’. Een hommage aan New Wave/Gothic uit de jaren ’80. Nou ja, de clip bij de titeltrack zegt al genoeg denk ik.

Zelf geef ik de voorkeur aan bands van wie de leadzanger ook daadwerkelijk kan zingen, maar het is een pakkend nummer met een poëtische, meerduidige tekst over depressie.