Stelletje zakkenvullers!

BeatrixTroonrede gehoord? Wat een plannen, hé? Het kabinet doet he-le-maal niets aan de crisis. Niets, nada, noppes, niente. Terwijl, terwijl, terwijl ze natuurlijk van alles hadden moeten doen. Actie ondernemen! Mouwen opstropen! Aan de slag! In plaats daarvan doen ze niets, dat stelletje Haagse zakkenvullers! Gelukkig had de oppositie direct haar woordje klaar. Van links tot rechts werd de vloer aangeveegd met de halfzachte maatregelen van dit prutskabinet. Even rustig. Even rustig ademhalen en eerst maar even op het gemak een ‘reality check’. Heeft de oppositie eigenlijk wel een alternatief voor de huidige aanpak van de crisis? Zijn die alternatieven werkelijk zoveel beter? Of staan de beste stuurlui, ook ditmaal weer aan wal?

Voorspelbare kritiek

De stuurlui aan de wal weten het altijd beter. Dat geldt helemaal voor politici: de kritiek naar aanleiding van de Miljoenennota was daarom voorspelbaar. In essentie komt de kritiek hier op neer: het kabinet doet veel en veel te weinig. Dáár is de oppositie het over eens. Als we de problemen echter benoemen, dan verdwijnt de eensgezindheid van de oppositie als sneeuw voor de zon. Zo vindt de VVD de stijgende staatsschuld het grootste probleem en de SP de stijgende werkloosheid. Natuurlijk vinden alle andere partijen ook iets, maar als we puur naar economische beginselen kijken, dan zijn de VVD en de SP elkaars tegenpolen. We beginnen daarom met de kritiek van Mark Rutte van de VVD. Heeft hij een punt?

De VVD is, als een goede liberale partij betaamt, huiverig voor een te grote staatsschuld. Die angst voor Haagse potverteerders werd lang geleden mooi geïllustreerd door Wiegel. Hij sprak de legendarische woorden, terwijl hij naar Den Uyl wees: “Sinterklaas bestaat. En hij zit daar!” De VVD heeft dus traditioneel een hekel aan linkse ‘potverteerders’. Ook een hekel aan regeltjes, maximalisering van bonussen en andere maatregelen die bankiers, werkgevers en ondernemers in de weg staan. Onder leiding van een VVD-er was de huidige crisis dus niet voorkomen. Sterker nog: door bezuinigingen zouden we nu een hogere werkloosheid hebben. Nog een tandje sterker: we zouden minder Nederlandse banken en bedrijven hebben gered. Het mantra “staatsschuld terugbrengen, staatsschuld terugbrengen, staatsschuld terugbrengen” heeft haar waarde in tijden van voorspoed. In tijden van recessie is het de slechts denkbare oplossing. De enige motor die nu nog draait is de overheidsmotor, als die uitvalt, belanden we pas echt in een crisis.

Staatsschuld oplopen geen probleem

De SP vindt de oplopende staatsschuld geen enkel probleem. Nooit gevonden ook. Het gaat de partij erom dat de zwakkeren de rekening niet hoeven te betalen van de crisis. Een crisis die is veroorzaakt door hebzuchtige bankiers. Wellicht zit de SP er met deze bondige analyse van de oorzaak van het probleem niet ver naast. Maar de oplossing? Noodlijdende bedrijven voorzien van staatssteun? Meer deeltijd-WW en andere subsidies verstrekken? Het zorgt voor oneerlijke concurrentie, veel constructies zijn daarbij door Europa verboden én alle maatregelen zorgen voor een excessief stijgende staatsschuld. De SP en de VVD handelen beiden vast uit nobele motieven. Als we hun maatregelen zouden uitvoeren, belanden we echter van de regen in de drup.

De Miljoenennota laat zien dat het kabinet weinig concrete maatregel neemt tegen de crisis. Hoewel? Ze laten de staatssteun volgend jaar flink oplopen en zorgen er daardoor voor dat die belangrijke pijler van de economie blijft bestaan. Uiteraard nemen ze wel enkele maatregelen, een miljoentje hier en daar om de ergste pijnen te verzachten. Dat zijn maatregelen om aan de burger te showen dat ze ‘echt wel wat doen’. Niets meer en niets minder dan ‘window dressing’ noemen we dat. Is dat erg, dat ze zo weinig doen? Nee, helemaal niet. Het kabinet is niet de oorzaak van de crisis. Ze kunnen de crisis ook niet oplossen. Het enige wat ze wel kunnen doen is de staatsschuld niet onverantwoordelijk hoog laten oplopen. Of, minstens zo erg, nu onverantwoorde bezuinigingen opleggen. Dat doen ze dan ook niet. In die zin doet de regering het enige juiste: het bewandelt behoedzaam de gulden middenweg. Het smalle pad dat uiteindelijk naar de hemel leidt of, minder poëtisch gesteld, de weg naar economisch herstel inzet.

Harde realiteit

Onze behoefte aan actie heeft te maken met een menselijke eigenschap: een hekel aan onzekerheid. We willen weten waar we aan toe zijn. Helaas kan dat in economisch roerige tijden niet. Het CPB heeft geen flauw benul hoeveel werklozen we volgend jaar hebben. Toch presenteren de media en alle politici het als een vaststaand feit dat we volgend jaar 615.000 werklozen hebben. Op de kop af. De harde realiteit is, dat de situatie volgend jaar compleet anders kan zijn. Nederland handelsland is afhankelijk van grillige wereldeconomie. Zorgt de almaar stijgende beurskoersen nu eindelijk ook voor een opleving van de reële economie? Of is de kredietbubbel van de banken, nu een overheidsbubbel geworden, en moet de echte klap nog komen? Niemand die het weet. Daarom is het instellen van werkgroepen een puik plan. Die komen volgend jaar met plannen, die onacceptabel zullen blijken voor de oppositie, werkgevers én werknemers. De beslissing wordt dus doorgeschoven naar een volgend kabinet. Prima. Dankzij Vadertje Tijd weten zij dan hopelijk wél wat er gedaan moet worden.

Eigenlijk is er maar een kritiekpunt te geven op de plannen van het kabinet. De kritiek is de communicatie naar de burger toe. Waarom zegt men niet: ‘We kunnen weinig doen, we weten ook niet wat er gaat gebeuren en dus hopen we er maar het beste van.’ Een soort modern socialistisch laissez-faire beleid? Tja. Dan worden ze levend geroosterd. ‘Misschien heeft het kabinet wel terecht niet zo’n hoge pet op van de burgers van Nederland?’

  1. 1

    Troost je, in België gebeurd er ook niets.
    Waar gebeurd er eigenlijk wel iets ?
    Maar eerlijk is eerlijk ..
    Wat kan m’n doen , Buiten achter de feiten aanhollen ?

  2. 3

    De mensen die genieten van deze achtbaan,gaan heus niet halverwege de rit uitstappen.
    Niemand kan er iets aan doen,en de mensen die het wel kunnen,die willen het juist niet.
    We gaan door tot de laatste druppel er uit is geknepen,en daarna zien we wel weer verder….
    helaas…

  3. 4

    “Daarom is het instellen van werkgroepen een puik plan.”

    Twintig commissies van oude mannen die volgend jaar, na de gemeenteraadsverkiezingen, plannen moeten maken.

    Yep. De beste stuurlui staan aan wal.

    *Feesthoedje weer afzet *

  4. 6

    Wolverine mag aan de gasslang. Het is altijd allemaal niets.
    gelukkig voor de doorsneelezer is er de hilarische Klaplong:
    Tis zo jammer he dat het allemaal alleen maar over geld moet gaan he, zo’n dag.
    Die heeft de Comment Of The Week beet.

  5. 7

    Puik stuk. Niets doen als keuze wordt vaak onderschat.

    Zonde dat er weinig journalisten zijn die de aannames van politici ter discussie durven te stellen. In plaats van ‘ja maar partij x zegt dat het niet zo is’ iets van ‘leg eens uit waarom x zo’n groot probleem is’.

  6. 8

    ‘Misschien heeft het kabinet wel terecht niet zo’n hoge pet op van de burgers van Nederland?’

    Dat lijkt mij een juiste observatie; da’s net als met Bush jr destijds: het volk krijgt wat het verdient. Het volk heeft gekozen en dit is het resultaat.

    Mijn advies: kies de volgende keer beter ;-)

    (En o ja, misschien houdt Rutte er ook wel een keertje mee op – ik heb vernomen dat hij zich aan het oriënteren is op een andere werkkring. ’t Wordt iets met politie of onderwijs; zie vvdnext.nl/iedere-tkfractie-heeft-een-dorpsgek-in-haar-midden)

  7. 10

    Niets doen, is de beste keuze die dit kabinet heeft. Niet te veel geld over de balk smijten is het enige wat ze hoeven te doen, de markt lost haar eigen problemen wel op, voordat de ambtenaren hun kop koffie op hebben. Regel even dat de infrastructuur op peil komt, dat het onderwijs weer op het spoor komt en dan komt het wel goed. Daarna blijft er vanzelf weer genoeg belasting geld over om linkse hobby’s te beoefenen.

  8. 11

    Wat een onzin. De hele economie bezuinigt en de overheid niet? Doe maar eens iets aan die wachtgeldregelingen/koningshuis/overtollige ambtenarij/ nutteloze regelgeving / hypoteekrenteaftrek en te hoge AOW uitkeringen.

    Dit kabinet heeft diep gefaald.

    De eerstvolgende partij die diepe overheidsbezuinigingen en terugdringing van de staatsschuld voorstelt heeft mijn zege… (daaorm stem ik nooit)

  9. 12

    Kweenie meer wie het ooit zei, maar het is misschien wel van toepassing:
    “Als niets helpt, doe niets!”

    Toch doet het kabinet nog genoeg. En dat zowel deskundigen als politici verschillend denken over de te verwachten effectiviteit, is niks nieuws.
    Ben het wel eens met AB dat de communicatie stukken beter kan. Zo had ik graag een specifieke uitwerking gezien van het dreigement, dat in de troonrede is opgenomen: “De regering roept sociale partners op tot een verantwoorde loonontwikkeling. Indien dit niet gebeurt, zal de regering haar eigen verantwoordelijkheid nemen“.

    Wat bedoelt de vermanende schoolmeester hiermee?

  10. 13

    Immigratie stopzetten
    Ontwikkelingshulp halveren
    Milieusubsidie’s beperken
    Werklozen dwingen het werk te doen waarvoor nu Polen etc worden ingehuurd.
    Geen dure missie’s in het buitenland voor het leger.

    Resultaat Pakweg 25 miljard besparing per jaar.

    Het is niet zo moeilijk je moet het alleen willen.

  11. 14

    Goed stuk Ab.

    @12 De schoolmeester dreigt met een loonmaatregel. Deed de regering vroeger ook regelmatig: bij wet iedereen op de nullijn. Geeft wel flink problemen met de vakbeweging.

  12. 15

    Je had het kunnen weten dat alles uitgesteld zou worden, zoals dat altijd al gaat. Doen ze eens wat gaat het ook meteen verkeerd (uitlopende kosten). Dit kabinet is alleen slagvaardig wanneer ze het gepeupel op een simpele manier kunnen dwarszitten. Zie de uitbreiding op verboden en “richtlijnen” en dubieuze zaken zoals o.a. zomaar 35 miljoen vaccinaties bestellen/EPD/EKD. En het signaal maar blijven afgeven dat het hele ambtelijke apparaat totaal corrupt is. Ik wil nu graag een lijstje zien van de integere ambtenaren, gaat sneller. Note: “Geef de PvdA de Sahara en ze hebben morgen zand te kort”

  13. 16

    Kabinet hoeft ook niets te doen aan de crisis: het is een zegen dat Nederland wat armer wordt. Wat ze wel moet doen: inzetten op onderwijs en milieu en aanjagen van innovatie op dit laatste terrein. Het enige wat er op dit terrein gebeurd is verbieden van een gloeilamp terwijl men ondertussen kolencentrales bouwt om meer energie te produceren dan we verbruiken. Op onderwijs gebied: de beschikbare middelen en gebouwen staan in enorm schril contrast tot de huizen van particulieren er omheen. In de kinderopvang is er minstens 1 leidster op 10 kinderen, maar als ze 4 worden en naar school gaan, is er 1 juf op 25 kinderen die ook nog eens een grotere taak heeft, immers ze wordt geacht onderwijs te geven.
    Regeren is keuzes maken (desnoods andere dan hierboven genoemd), dat doet het kabinet niet, ze stelt ze alleen uit of laat de beslissing over aan anderen.
    Ze hadden nu allang een heel plan moeten hebben over bijvoorbeeld de woningmarkt die dan over enkele jaren ingaat en geleidelijk de hypotheekrenteaftrek hervormt. Zo hadden ze een plaatje kunnen hebben waarbij er niet direct bezuinigd wordt, maar al wel duidelijk is hoe dat op de lange termijn in orde komt.

    Overigens, kwa begrotingsbeleid heeft Zalm natuurlijk enorm gefaald, immers, in goede tijden bouw je een buffertje op zodat je er in slechte tijden, waarvan je zeker weet dat ze ook weer komen, bijvoorbeeld een paar bankjes kan redden.

  14. 17

    Op onderwijs gebied: de beschikbare middelen en gebouwen staan in enorm schril contrast tot de huizen van particulieren er omheen. In de kinderopvang is er minstens 1 leidster op 10 kinderen, maar als ze 4 worden en naar school gaan, is er 1 juf op 25 kinderen die ook nog eens een grotere taak heeft, immers ze wordt geacht onderwijs te geven.

    Het is toch een zegen dat we armer worden? Weinig middelen, hard werken: dat is het leven in arme samenlevingen.