Sargasso goes lifelogging – A St. Petersbourg

sargasso5talen.jpgEen oude vrouw knijpt hard in mijn rechterteen. Ze schreeuwt dat ik op moet staan, omdat we er bijna zijn. De trein dendert nog altijd razendsnel, dus voorlopig hoef ik me geen zorgen te maken. Het is de trein die me van Sint Petersburg terug naar Moskou brengt. Ik denk zeker te weten dat Sint Petersburg de mooiste stad ter wereld is. Mijn vrienden in Moskou noemen het ‘verfoeilijk Europees’. “Ik vlieg wel naar Milaan als ik mooie Italiaanse architectuur wil zien!”. Moskou is dan ook eigenlijk Azie. Alles is er groot, gehaast en duur.

In Sint Petersburg kun je ademhalen, het is de enige plaats in heel ‘Oost Europa’, van Chisinau tot Baku, waar ik me thuisvoel. Er waait een frisse Baltische wind door de straten, mariniers lopen af en aan en het voelt zo Eurpees, zo eigen…

Nog een keer knijpt ze in mijn rechterteen, nu nog harder. Ik bijt haar toe dat ze beter koffie voor me kan halen dan me steeds in mijn tenen te knijpen. Wie weet helpt het. Ooit vochten de Russen aan de Zwarte Zee om Istanbul te veroveren, het zuidelijke Sint Petersburg. Met een haven in het Noorden en het Zuiden zou Moskou tot een middelgrote provinciestad verbleken! Als maar die verdomde Eerste Wereldoorlog nooit uitgebroken was!

Mijn vrienden in Moskou laten mij altijd ‘Het Moskou dat was’ zien. Vroeger stond hier dit, voordat hier een afzichtelijk casino stond was hier een kerk, hier liep Bulgakov, hier Poesjkin… Nu zijn er alleen maar flats, snelwegen en neonlampen. Grijsgetrapte sneeuw en grote zwarte Audi’s die je de pas afsnijden.

Nu trekt diezelfde vrouw de dekens van me af. De trein staat stil op ‘Leningradsky’-station, iedereen heeft de coupé verlaten. Het is zes uur in de vroege morgen. Moskou stinkt, schreeuwt, zweet en maakt een hoop herrie. Ik ben de enige die aan de kiosk koffie drinkt, de rest drinkt bier in literflessen. Er komt een dag dat het me teveel wordt, maar gelukkig weet ik dat sinds ik hier naartoe verhuisd ben. Daarom ligt er ergens 500 euro als bladwijzer in een dichtbundel van Poesjkin. Als die dag komt, koop ik een Lada en rijden we linea recta naar Sint Petersburg…


A St Petersbourg, on a perdu la guerre,
pas celle des canons, mais celle des idées,
mais, il y a Olga la blonde, celle qu’on appelle « Espoir »
et celle qui espère, de refaire le monde,
un monde fait de lumière et de neige en été,
et de soleil d’hiver et de nuit d’amour,

A St Petersbourg, moi, je n’irai jamais
et plus je te regarde et plus je sais,
que je t’aime, ma princesse, mon ailleurs, mon amour,
puisque l’âme est la richesse à St Petersbourg.


Damien Saez – St. Petersbourg

  1. 1

    Ben bang dat ik de eerste ben die het leest.
    “het is plaats in heel ‘Oost Europa'”
    “Er komt een dag dat het me teveel wordt, maar gelukkig weet ik sinds ik hier naartoe verhuisd ben.”

    Missen hier een paar woorden?

  2. 2

    Het is er dus moeilijker te harden dan voorheen, blijkt wel. Alleen de betonnen karakters kunnen het aan. Maar die hebben we bijna niet meer. Dus dan – dubbelop, dubbelaf – gaat het hard.

  3. 5

    Mensen,

    Zelf ooit eens een paar maanden in Sint Petersburg gewoont. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de lofrede ten aanzien van Petersburg niet zo goed begrijp. Natuurlijk, de verzichten over de Neva en de hermitage het klinkt aardig en het ziet er wel aandoenlijk uit, maar de ‘buitenwijk’ waar ik woonde kende sinds de jaren 60 geen lik je verf meer, binnenplaatsen die ook niet je van het waren. Mooiste stad van de wereld mijnsinziens zwaar overdreven.

  4. 9

    @Olaf

    Paar maanden Moskou….die stad barst uit zijn voegen.
    5 dagen hooguit. Ik ben van mening dat Rusland meer is dan de uitgekouwde wandeling rond het Kremlin.

    @Biebiep

    Touche.
    In het algemeen, blijft meningeen er van overtuigd dat hij/ zij gelukkiger wordt op een andere plaats. Zelfs als dat Rusland of de Oekraine is.

  5. 10

    Het mooiste aan Sint Petersburg vond ik dat je in elk cafe paaldanseressen hebt. Maar eerlijk gezegd was ik er niet tijdens de witte nachten of tijdens de winter. Ik zou graag nog eens tijdens de winter een paar maanden in Sint Petersburg wonen. Rusland wordt pas mooi als je het Russische karakter begint te voelen, maar eerlijk gezegd viel het me zwaar Rusland te waarderen toen ik er deze zomer woonde. De onvriendelijke norsheid (service economie duurt daar nog een tijdje), de kleine corruptie (je het verkeerde kaartje geven, je dan van loket naar loket sturen, en je dan maar 50% van je geld teruggeven; of de zwevende prijzen), het is een hels karwei om een pakketje te posten, de nouveau riche van Moskou, mooi zijn de steden wel, maar charmant, nou nee.

  6. 12

    Er staat een aardig stuk in de Economist dat hetzelfde gevoel overbrengt @10. En die foto van de Amerikaanse kerstman/graffity erbij maakte het gevoel daar allemaal niet te zijn, me vandaag een stukje milder over ons landtjie.