Sargasso goes lifelogging – Kerst in China

Heerlijk! Jarenlang was het vaste kerstriedeltje het eten bij ouders en langsgaan bij familie. Om het een en ander nog van een christelijk sausje te voorzien werd het bezoeken van een nachtmis niet overgeslagen. Later werd kerst vaak opgedeeld tussen een bezoek aan mijn en haar ouders. Elk jaar trouwens een nieuwe haar en dito ouders. De paar jaar zonder vaste haar drukte ik me graag uit het familiegebeuren om een paar centen met mijn bijbaantje bij te verdienen. Kerst vieren door van familie naar familie te hoppen, erger kan toch bijna niet?

Nu is alles anders. Ouders moeten het doen met een telefoontje, familie met een e-mail. S. d’r ouders doen niet aan kerst (boeddhistisch) dus heerlijk twee dagen thuis. Kerst is een feest in opkomst in China en iedereen die modern wil lijken doet er aan mee. Alle winkels blèren de kerstmuzak, alles is rood en wit versierd (behalve ons appartementen complex waar een snuggere Chinees op het idee is gekomen dat altijd maar witte sneeuw op de ruiten wat saai is en dus gele, rode en blauwe sneeuw heeft gebruikt…Ach, de laatste keer dat hier sneeuw lag was waarschijnlijk tijdens de een of andere ijstijd.) en de winkels draaien overuren. S. erg teleurgesteld omdat ik liever geen cadeautjes wilde geven met kerst, maar na een lange uitleg en een verlaat sinterklaascadeautje was het toch wel weer goed.

Het lijkt wel of de Chinezen iets teveel goedkope rotzooi naar Europa en de VS hebben verscheept. Tussen alle gepimpte winkels en appartementen is werkelijk geen enkele versiering van enige kwaliteit, alles is zo goedkoop mogelijke plastic rommel. Verder mis je zo af en toe iets van Jezus, Maria engelen of iets dergelijks. De enige die hier zijn kop laat zien is die afschuwelijke vetzak uit de VS. Kerst = handel, en verder niets. Kerst is trouwens ook gewoon werken, want vrije dagen, daar houden ze hier niet zo van. Maar goed, ’s Lands wijs ’s lands eer.

Gisteravond begon het toch echt te kriebelen. Er moet toch iets te beleven zijn? Het is toch kerst? Dan maar naar een expat-bar. Het was er druk, veels te veel jonge, rijke chinezen die gekomen waren voor een feestje. De expats hadden zich verzameld rond de bar. Het kerstgevoel werd vrolijk ingenomen met flesjes Carlsberg en Tiger. Het volume en de beat van de muziek werden wat opgevoerd en weldra begonnen de eersten te dansen. Even voor twaalven switchte de tv van een voetbalwedstrijd naar een wit huisje in Hong Kong en begon een teller af te tellen. 9.8.7. etc.

Wat volgde was een wild feest dat volgende week hoogst waarschijnlijk weer herhaald zal worden, afgezien dan van de verschillende kerstmannen die zo af en toe de kroeg binnen kwamen waaien. Gewend was ik al aan de lieftallige dames van verschillende bier en sterke drank merken die in elke kroeg of club hun waar aan je proberen te slijten. Nu waren deze echter aangevuld met slecht verklede kerstmannen die vrolijk cadeautjes liepen uit te delen. Cadeautjes die bleken te bestaan uit puntmutsjes, slingers, maskers en feesttoeters… Om ongeveer 1 uur ’s nachts verloor de hele kroeg, expats en chinezen, zich in een concert van papieren toeters die ik al sinds de derde klas lagere school niet meer in mijn handen had gehad… Tijd om af te rekenen.

Vandaag maar wijselijk thuis gebleven met S. Uitgeslapen, wat hutspot gekookt, de site geüpdate en vooral binnen gebleven. Kerst met familie is erg, maar volgend jaar vlieg ik lekker naar Nederland!

  1. 2

    De kunst van distantie en het zich toch laten (mee)gaan komt met de jaren geachte Chinaman ;)

    Die uitzending zag ik op de sataliet vanwege mijn geworstel de taal machtig te worden (dat zal een jaar in beslag nemen denk ik)..de dames waren beslist mooier dan ik dacht.