Rot land

Wat voor land is Nederland, vraag ik me af, als ik de aandacht volg voor wat inmiddels de ‘Anne Frankboom’ heet, een kastanje in de Amsterdamse binnenstad. Neerlands bekendste onderduikster keek vanuit het Achterhuis erop neer en beschreef de bladerenpracht in haar dagboek.
Wel nu, dat er sentiment kleeft aan de oude barst neem ik graag aan. En van mij hoeft de boom ook niet gekapt. Maar ik krijg een vieze smaak in mijn mond als ik de overdreven belangstelling zie van kranten, actualiteitenrubrieken en zelfs het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie.
Want, waarom nauwelijks interesse voor de voortvluchtige SS-er Klaas-Carel Faber? Deze landverrader nam deel aan tientallen executies en woont kwiek en onbekommerd in Duitsland. De familie van een van zijn slachtoffers zwengelt een nieuw proces aan wegens moord. Maar op één artikel in het AD na blijft het stil. Niks geen publieke verontwaardiging of Nederlandse rechters die zich er tegen aan bemoeien.
Kijk, dat is mijn punt. Waarom zoveel heisa om een boom terwijl de andere kant wordt opgekeken als het de lieden betreft die onze Anne er ooit bij wegsleepten? Wat is er nou rot?

::: deze post staat ook op: arnoldkarskens.blogspot.com :::

  1. 8

    Rechters bemoeien zich nergens tegen aan, ze doen uitspraak in zaken waarover een proces wordt aangespannen, die rechter kan het niet helpen dat iemand een proces heeft aangespannen over die boom. En de rechter kan het niet helpen als het OM die bejaarde SSer niet wilt vervolgen zolang de familie daarover geen klacht indient.

  2. 9

    En verder is het natuurlijk een beetje onzin om te zeggen dat die boom niet gered moet worden omdat er een sser vrij rond loopt. Het is toch niet het een óf het ander? Het kan toch allebei?

  3. 11

    Sorry guys, ik was vorige maand in Oekraïne. En je kan daar met recht Teeuwen citeren: “Maar die Duitsers waren ook geen lieverdjes!”.

    Dus als ik een beetje te emotioneel reageer op een ouwe SS-er dan moet jullie het zeggen, hoor.

  4. 13

    Puberale verveling vs. Carlos z’n gelijk …

    Terzijde : blijkbaar hebben de Bulgaren en de Roemenen de Duitse antisemitische vernietigingsdrang vrij goed binnen de perken kunnen houden ?

  5. 14

    S’z, volgens mij waren Oekraïners zelf een van de fanatiekste Holocaust uitvoerders. Anti-semitisme wordt er daar met de Russische christelijk orthodoxe paplepel ingegoten. Er bestond zelfs een apart SS-contingent met enkel Oekrainers. Dat konden uiteraard geen volwaardige SS-ers zijn want het bleven ind e ogen van de Duitsers Untermenschen. Maar toch, ze deden flink hun best. De Roemenen werkten ook samen met de nazi’s , het is me niet bekend of zij juist milder waren?

    (Die Oekrainse SS-ers zijn uiteindelijk gevangen genomen door de Amerikanen en in België in een strafkamp gezet. Na vrijlating wilde ze niet terug naar de USSR, want dat zou een enkele reis Gulag worden. Ze zijn gebleven, in België en sloten zich aan bij de Oekrainse gemeenschap die er al woonde vanaf de jaren ’20 vanwege mijnbouwconnecties tussen Wallonië en Oekraïne)

    Overigens is de keuze van veel Oekrainers om samen te werken met de nazi’s niet geheel onbegrijpelijk. Daarvoor had Stalin de knoet gehaald over deze regio en in 1932 Oekrainse nationale gevoelens de kop ingedrukt met het veroorzaken van een hongersnood,. terwijl Oekraine de graanschuur van Europa is werd al het graan geconfisceerd door Moskou en stierven de mensen op straat, kannibalisme nare toestanden met als resultaat: 2,2 miljoen doden. De huidige regering in Kiev ijvert al een tijd voor internationale erkenning van deze genocide.

    Dus als je zo behandeld bent door de Sovjets dan haal je een fris leger uit Duitsland met enig enthousiasme binnen (net als in de Baltische staten gebeurde). Overigens bekoelde het enthousiasme enigszins toen de SS na een potje voetbal tegen de spelers van Dynamo Kiev (wat de SSers verloren) de spelers van Dynamo executeerden en hun lichamen dumpte in een ravijn aan de rand van de stad dat uiteindelijk is opgevuld met meer dan 100.0000 lichamen (oa. van veel joden).

  6. 17

    Over de Oekraïne geen illusies.

    Wat ik begreep uit “Donau” (Claudio Magris, 1986, maar niet toevallig immer in print) :

    ROEMENEN : maarschalk Antonescu was enerzijds een bondgenoot van de nazi’s maar trachtte anderzijds R’s autonomie veilig te stellen “en misschien is het wel mede aan zijn tactiek of minstens aan zijn afwachtende houding te danken dat er in Roemenië ondanks wijdverbreid antisemitisme geen vernietigingskampen waren en ook geen deportaties naar concentratiekampen buiten de grenzen plaatsvonden. Zijn houding kwam in hoofdzaak hierop neer dat hij de nazi’s wist te overtuigen (…) dat ze na het einde van de oorlog wel verder zouden zien.” (l.c. blz. 372) Dubieus, maar toch wel een minimum, lijkt me.

    BULGAREN : “Joden hadden het redelijk goed in Bulgarije ; Hannah Arendt herinnert er in haar boek over Eichmann aan hoe de Bulgaarse bevolking, toen de nazi-bondgenoten de regering in Sofia dwongen de joden te verplichten tot het dragen van de ster, manifestaties hield om sympathie te betuigen met degenen die er een droegen en in het algemeen trachtte de antisemitische maatregelen te verminderen of te verzachten.” (l.c. p. 357-358) … maar dat zegt niets over collaboratie aan de holocaust. Maar wel weer een les voor de nevelwerpers hier (2,3,5) die denken dat ze uit verveling hier maar wat ongein moeten uitkramen op de kap van Anne Frank. Ik noem dat : herinnering bezoedelen.

  7. 20

    Waarom zoveel heisa? De wens je goedheid extra veel te laten zien, vanuit het besef dat Anne niet uit zichzelf naar de Duitsers is gelopen.

    Wat mij betreft dus geen valide argumenten om een boom van 27.000 kg aan het einde van haar levenscyclus (200 jr) en voor 75% dood te laten staan. De Anne Frankstichting heeft loten van de boom die ze wereldwijd aan scholen wil sturen om de herinnering voort te laten leven. En dát is de manier om de herinnering levend te houden.

  8. 25

    Die nieuwe columnisten, nou ze kunen er wat van! Lekker wroeten in het dagelijks leven van Opa en Oma!

    Tipje: Schrijf eens wat over het heden, en laat dingen die 60 (!) jaar geleden zijn gebeurd, aan de geschiedenis over.

    Bv Darfur, of Afganistan. Of Iraq of zo, qua onderwerpen

  9. 26

    Het is natuurlijk geen goed vergelijk: een oude kastanjeboom met een oud-ss’er. Dat moet wel spaak lopen en dan haal je je een hele hoop cynische reacties op de hals.

    Het leven is niet zwart wit. Ik bedoel, het is natuurlijk niet zo dat als je graag wilt dat die boom blijft staan en daar aandacht voor vraagt, ongeïnteresseerd bent in de rest van de wereld met die oud -ss’er erin.

    Er zijn toch wetten voor het rechtspreken over oorlogsmisdadigers?