Quote du Jour | Verknipt systeem

 

Vrouwenonderdrukking is een collectief trauma in islamitische en hindoestaanse migrantenkringen, door bijna iedereen in verschillende mate beleefd als slachtoffer, dader, medeplichtige en stille toeschouwer. Het is een verknipt en ontwrichtend systeem dat in verschillende vormen en gradaties opduikt, mensenlevens beschadigt en van vrouwen publiek bezit maakt.

Nadia Ezzeroili richt in De Volkskrant haar pijlen op witte en intersectionele feministen die elke discussie frustreren over het complex aan patriarchale attituden die vrouwen in diverse migranten-gemeenschappen gevangen houdt in een kooi van schaamte.

Dit gaat echt wel wat verder dan ‘slutshamen’, en met paternalistische relativering of afleidingsmanoeuvres uit angst racisten in de kaart te spelen, komen de vrouwen in kwestie geen steek verder, aldus Ezzeroili.

Daar heeft ze een stevig punt: ik zag onlangs nog hoe een van die zelfbenoemde hoeders van de belangen van migrantenvrouwen op social media diverse vrouwen uit die gemeenschap zelf de mond trachtte te snoeren en belachelijk maakte toen die uit probeerden te leggen hoe het sociale systeem van eer & schaamte binnen haar gemeenschap functioneerde. ’t Was allemaal niet zo, ze wisten duidelijk niet waar ze het over hadden, ze gaven racisten maar stof om te migrantenbashen.

Grappig is dat: als witte, heteroseksuele, valide, cisgender man moet je vooral je klep houden en je oor te luisteren leggen bij de vrouwen waar het om gaat (dwz: vertolkt door die intersectionele avant-garde), maar als vrouw uit die gemeenschap zelf moet je blijkbaar óók vooral je klep houden en luisteren naar die intersectionele avant-garde.

Het doet me iets teveel denken aan de rode studenten van weleer die met marxistisch jargon namens de arbeidersklasse dachten te kunnen spreken. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat die arbeiders zelf hun waffel open trekken, laat staan eigen ideeën over hun zelfontplooiing ontwikkelen. Er moet wel iemand zijn om hun emancipatie in goede banen te leiden, snapt u?

De ironie wil dat Ezzeroili ondertussen een beter begrip aan de dag legt van wat intersectionaliteit inhoudt, dan menigeen van die twitterfeministes met de mond vol van dat begrip.

Afijn, mijn probleem is het verder niet. Wel dat van de vrouwen waar het om gaat.

  1. 3

    Probleem is dat men hier te lande, los van blijf-van-mijn-lijf-huizen, nooit tot een werkelijke oplossing is gekomen. Films met gekleurde mannelijke hoofdrolspelers en ‘witte’ vrouwelijke hoofdrolspeelsters (Het Schnitzelparadijs) worden – opgelucht – verwelkomd als het summum van wederkerige multiculturele acceptatie, maar zodra de rollen worden omgedraaid (gekleurde meisjes, ‘witte’ jongens), worden de campagnes in Rotterdam zeer controversieel bevonden, en in Amsterdam zelfs verboden. Voldoet niet aan de ‘macho’-verwachtingen. Is vernederend. Of zoiets.

    Het blijft gewoon een waarheid als een koe: als je je in dit land collectief maar slecht genoeg gedraagt (voetbalhoolies, zigeuners, krakers, bepaalde segmenten immigranten) dan word je niet meer achter de broek aan gezeten. Dan zucht men diep en gaat verder met iets anders. Handhaven is moeilijk.

  2. 4

    @3 Er is niks ‘verboden’ in Amsterdam, nincompoop. Dat is nou weer typisch zo’n frame dat xenofobe aanhangers van de clash der culturen-theorie er op nahouden.

    Het staat mevrouw Shirin Musa helemaal vrij om op eigen houtje posters te laten ontwerpen en die overal in de stad op te hangen.

    Zij eist daarvoor echter geld en facilitatie door de gemeente, en als het mevrouw dan niet snel genoeg gaat, maakt ze er een fors nummer van in de media, in de wetenschap dat het xenofoob-rechts vervolgens wel is toevertrouwd dit liedje eindeloos uit te melken, zodat de bestuurders weer bij de les gebracht worden.

    Voor de goede zaak zijn alle middelen geoorloofd, blijkbaar; inclusief jezelf laten coöpteren door het allochtonentreiterende Leefbaar Rotterdam met een campagne waar het paternalisme van af druipt.

    Want allochtonen snappen volgens LR nog niet helemaal ‘hoe het hier werkt’, dus moet hen met zo’n campagne maar eens even ingepeperd worden dat je ‘in Nederland’ vrij bent in je partnerkeuze.

    Allemaal leuk en aardig, maar meer dan een postercampagne en wat debatavonden zie ik vooralsnog niet. Zijn de vrouwen in kwestie daar nou daadwerkelijk mee geholpen, of wordt daarmee vooral het onderbuikgevoel van de LR-achterban bevredigd?

    Ook dat soort campagnes, doordrongen van de geur van rellerigheid en xenofoob paternalisme, genereert vooral wat Ezzeroili ‘ruis’ noemt. Het gaat niet echt om wie het zou moeten gaan, namelijk.

  3. 5

    op social media diverse vrouwen uit die gemeenschap zelf de mond trachtte te snoeren en belachelijk maakte toen die uit probeerden te leggen hoe het sociale systeem van eer & schaamte binnen haar gemeenschap functioneerde. ’t Was allemaal niet zo, ze wisten duidelijk niet waar ze het over hadden

    Ik dacht even dat dit kritiek op Cathérine Deneuve was….

    https://nos.nl/artikel/2211208-franse-diva-waarschuwt-voor-metoo-puriteinen-mannen-mogen-flirten.html

  4. 6

    Want allochtonen snappen volgens LR nog niet helemaal ‘hoe het hier werkt’, dus moet hen met zo’n campagne maar eens even ingepeperd worden dat je ‘in Nederland’ vrij bent in je partnerkeuze.

    Ik ben het met je eens dat die poster campagne paternalistisch is. Even zo paternalistisch als een ‘bij gelijke geschiktheid, wordt voorkeur gegeven aan …’ trouwens. Paternalisme wordt kennelijk aan beide kanten van het politieke spectrum beoefend.

    Maar er is een klein verschil. Anders dan het typische ambtenaren-soort paternalisme dat geld pompt in zwarte scholen en positieve discriminatie in de banensector, wordt deze soort kennelijk beoefend door de beoogd slachtoffers zelf. Dat maakt hun klacht en de door hun voorgestelde remedies iets geloofwaardiger, denk je ook niet?

  5. 7

    @6 ‘De beoogd slachtoffers’ (meervoud)? Ik heb vooralsnog enkel professioneel lobbyiste Shirin Musa gezien. Da’s één persoon.

    Zij zégt dat de grassroots appeal heeft, dat ze buurthuizen en vrouwenclubs afloopt, maar buiten haar heb ik niemand uit moslim- en andere migrantengemeenschappen gehoord, die zich positief uitsprak over die postercampagne.

    Ze zal het heus goed bedoelen, dat geloof ik best; maar maar methode bestaat toch vooral uit het belobbyen van de politiek (om wetgeving te veranderen en om subsidie), en dat doet ze nagenoeg in haar eentje. Dus in hoeverre haar werk weerklank vindt bij de doelgroep, dat is nog maar de vraag.

    Dat ze aandacht vraagt voor dit soort thema’s vind ik wel een goede zaak, overigens. Maar dat het steeds de Shirin Musa-show dreigt te worden, lijkt me dan weer niet zo handig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren