Quote du Jour – Wolfowitz desastreus leider

De Europeaan Herman Wijffels legt in een interview met de Volkskrant uit hoe rampzalig het bewind van Bush-vertrouweling Paul Wolfowitz voor de Wereldbank is geweest. Naar eigen zeggen ging Wijffels niet naar Washington om vrienden te maken en was de Nederlandse kabinetsformatie vergeleken met deze affaire een eitje.

Quote du Jour ‘Deze man gaf op een desastreuze manier leiding. Hij maakte de bank volstrekt onveilig. Het vertrouwen dat bestond is daardoor overgegaan in wantrouwen. Bovendien heeft geen coherente strategie ontwikkeld voor de Wereldbank. Ik was daarover met hem in gesprek. Maar hij had er weinig gevoel voor.’
(Herman Wijffels over Paul Wolfowitz in de Volkskrant)

  1. 1

    Klinkt alsof zijn manier van leidinggeven keurig in het 95% betrouwbaarheids interval van alle leidinggevenden ligt. Niets afwijkends gevonden dus. Next….

  2. 2

    Slate heeft een aardige suggestie:

    Several factors shaped this fate, but not least was the fact that his major in college was math. I’ve known a few mathematicians who have gone into policy analysis, and they share not merely an intolerance of bureaucracy but a disdain toward all political processes. In math, methodologies and answers are right or wrong, and those who choose the wrong ones are properly ignored or savagely dismissed. Mathematicians who enter the political realm tend to retain this attitude.

    Daar zit wel wat in, denk ik. Wiskundigen zijn inderdaad meestal geen groot diplomaten. Aan protocol hebben ze ook een hekel (sokkenincident!)

  3. 3

    @2: Als je Wijffels hoort, was er echter geen sprake van een mathematische aanpak in zijn beleid (Bovendien heeft geen coherente strategie ontwikkeld voor de Wereldbank).

  4. 4

    Er is over Wolfowitz te vinden dat iemand over hem zegt hij de niet in staat is een begrafenis met twee auto’s te managen.
    Maar we moeten voor een bezonken oordeel nog even wachten wat mega-intellueel Leon de Winter hierover meldt.

  5. 5

    Ik mag die Wijffels wel, die zegt gewoon dat elke zichzelf respecterende grote organisatie de principes van Machiavelli hanteert.

  6. 8

    Chinaman is loyaal tot in de dood, dat is toch bewonderenswaardig! Zou Wolf dat ook zijn? Of hoef je niet loyaal te zijn als je de macht hebt? Loyaliteit is wel een interessante emotie, zou het genetisch bepaald zijn of is het toch meer een uitstervend cultureel fenomeen?

  7. 9

    @6: Je haalt oorzaak en gevolg door elkaar. Wijffels zegt het zelf: Het rapport was de aanleiding tot het opstappen van de wolf. Dus Wijffels had al getrapt (als het ware Wolf de wereldbank uit).

    In de media wordt nogal gedaan alsof de promotie-affaire de enige reden was Wolffie te wippen. Daar wordt zelfs de spin aan gegeven dat de affaire niets anders was dan de europese stok om de amerikaanse hond mee te slaan. Het kan geen kwaad dat er nu wat meer aan het licht komt over het mismanagement dat Wolfie terecht de kop kost.

    Dat Wijffels geen aandacht van de media kreeg tijdens de affaire (die liever haar gifpijlen richtte op Melkert), kun je hem niet verwijten.

  8. 11

    Het vertrouwen dat bestond is daardoor overgegaan in wantrouwen.

    Dit doet me erg denken aan The Trap: het wantrouwen is door de neo-cons geïnstitutionaliseerd als sociaal mechanisme. Zou kunnen. Is ook niet de eerste keer in de geschiedenis.

    Als dit de manier is waarop de VS hun ideeën en idealen exporteren is dat geen mooi toekomstbeeld. Of zou dat wantrouwen de reden zijn dat hij door Bush et.al. uit de regering is gehaald en werd geparkeerd bij de wereldbank.

  9. 12

    Vooral mooi de opmerking over het aanbrengen van talloze zwachtels en, wanneer Wolf-O-Witch een goede manager was geweest zou de affaire met zijn vriendin nooit een probleem zijn geworden :D

  10. 13

    En dan die Bolton die als een kleuter op het schoolplein er een Europa-VS conflict van probeert maken en wat dreigementen naar Europa slingert.

    [img]http://www.inthesetimes.com/images/29/10/bolton.jpg[/img]

    Het is toch wel boeiend om te zien dat de club rond Bush desintegreert. Dit geeft toch aan dat ze onvoldoende macht en steun genieten voor hun ideologie. Maar weer even afwachten wat vor gekkigheid er voor in de plaats komt straks.

  11. 17

    Dat Wolfowitz had kunnen blijven als hij politiek wat slimmer was geweest geeft wel een bijzonder cyniosch beeld van de organisatie. Maar ja, ik verwacht ethisch handelen, da’s misschien niet voor de hand liggend in de politiek…

  12. 18

    Chomsky over Wolfowitz: http://www.countercurrents.org/shank170507.htm

    Take Wolfowitz. The charges against Wolfowitz are maybe correct but pretty minor compared to his record. Forget his involvement in the Iraq war, let’s put that aside, though it was surely significant. He was the ambassador to Indonesia under Reagan. He was one of the strongest supporters of Suharto, who was one of the worst monsters in the modern period, comparable to Saddam Hussein. When Wolfowitz was appointed to the World Bank, Indonesian human rights and democracy activists were bitterly critical because he never lifted his finger to help them when he was ambassador. In fact, he harmed them and they explained how he did it.

    Here’s a man who strongly opposes democracy, who strongly opposes human rights. That’s not the myth. The myth is his great ideals. [..]

    His record with regard to democracies is also outlandish. You may recall in Turkey, to everyone’s surprise, the government went along with the will of 95% of the population and did not let U.S. troops use the country as a base for the war against Iraq. There was bitter condemnation of Turkey in the United States, from Colin Powell and others. But the most extreme was Wolfowitz. He berated the Turkish military for permitting this to happen. He said, “look, you have power, you can force the civilian government to do what we want them to do. The idea that they should listen to 95% of the population is outrageous.” Then he demanded that Turkey apologize to the United States and in fact say that it understands its job to help the United States. A couple of months later he was being hailed as the “idealist-in-chief” leading the crusade for democracy.

  13. 20

    Het is ook weer zo’n Carl Rove truuk om door Bush te laten zeggen dat Wolfowitzer een hart heeft en zich inzet voor de minder bedeelden in de wereld. Die omkeringstruuk wordt keer op keer toegepast en mensen trappen er keer op keer in. :D