PotUS 2012 is alweer begonnen

Krachtige steun voor Huckabee, maar heeft ie ook nodig (Foto: Flickr/djbones)

Barack Obama zit nog geen tweehonderd dagen in het zadel en zijn approval ratings zijn nog steeds uitstekend. Desalniettemin zijn de eerste potentiele uitdagers alweer in Iowa gesignaleerd. Niet zo gek; de voorverkiezingen zijn begin 2012, 2,5 jaar na nu, dus over één tot anderhalf jaar begint het zieltjes werven alweer. Nu is dus een goed moment om te zien of je een boodschap hebt die kan aanslaan en alvast die waardevolle contacten te leggen. Immers, Iowa wordt gekenmerkt door retail politics, dus hoe meer mensen je weet te bereiken en jou willen helpen anderen te bereiken hoe beter het is.

Democraten zijn tot op heden nog niet gesignaleerd (niemand verwacht dat enige serieuze Democraat het tegen de president en zijn geoliede campagnemachine kan en wil opnemen), maar verschillende Republikeinen hebben al ‘werkbezoeken’ aan de staat gebracht of hebben die gepland staan. Sarah Palin, Mitt Romney en voormalige Speaker Newt Gingrich houden hun kruit nog even droog, maar Mike Huckabee, de vorige winnaar in Iowa, is al geweest en gaat binnenkort weer. Ook de huidige gouverneur van Louisiana ‘de Republikeinse ObamaBobby Jindal is al gesignaleerd. Hij zal ook wel moeten, want met zijn eerste grote optreden op nationaal niveau heeft hij zich redelijk belachelijk gemaakt.

Ook de wat onbekendere Republikeinen laten zich zien. Senator John Ensign van Nevada en Gouverneur Haley Barbour van Mississippi worden binnenkort in de staat verwacht. Ensign, van oorsprong een dierenarts, is conservatief, en heeft een vrij goede track-record in verkiezingen. Zo verloor hij in 1998 maar net de Senaatsverkiezing van Harry Reid, nu de Democratische leider in de Senaat. Reid was toen al meer dan tien jaar senator, dus dat was een knappe prestatie. Zijn tweede poging in 2000 won hij dan ook vrij eenvoudig en in 2006 werd hij weer met een ruime marge herkozen.

Barbour is ook iemand om in de gaten te houden. Zijn termijn loopt in 2011 af en hij mag zich dan niet meer verkiesbaar stellen. De beide Senatoren van Mississippi zijn beide van zijn partij en Roger Wicker heeft hij vorig jaar zelf benoemd. De andere Senator, Thad Cochran, is net vorig jaar herkozen. Kortom, Barbour heeft weinig andere attractieve posten beschikbaar om een gooi naar te doen, maar wel vanaf half 2011 zijn handen zo goed als vrij.

Wat verder opvalt aan de potentiele kandidaten is dat ze bijna allemaal stevig aan de conservatieve kant zitten. Dat is op zich begrijpelijk omdat de actieve leden van de Republikeinen een steeds conservatievere groep vormen en conservatieve kandidaten dus in de voorverkiezingen op meer steun kunnen rekenen. In de algemene verkiezingen is dat echter juist een nadeel omdat de partijleden met een kandidaat op de proppen komen die te conservatief is voor de rest van de bevolking. De Republikeinen lijken dus erg goed bezig te zijn zichzelf kansloos te maken. Vooralsnog zijn ze dat sowieso. Van het hier genoemde setje is Huckabee nog degene met de beste kansen tegen Obama in 2012, maar zelfs hij staat al op zeven punten achterstand. Het begint te rommelen in Iowa, maar Barack Obama kan dus vooralsnog rustig slapen.

  1. 2

    Lijkt me dat Huckabee het vooral goed doet in de nieuwe battleground states in het Midwesten en Zuiden (waar Obama vaak kort volgde op McCain, of hem links en rechts zelfs versloeg). Alleen gaat hij daarmee niet winnen, want in de meer geürbaniseerde staten (waar ook de meeste kiesmannen te halen vallen) ligt hij toch een stuk minder.

  2. 3

    Overigens is het interessant om te vermelden dat veel van de republikeinse voorverkiezingen geen echte verkiezingen zijn, maar partijcongressen. Dat speelt inderdaad in het voordeel van de kandidaten die de meeste partij-activisten op hun hand hebben. Daar staat tegenover dat de Republikeinen wel beter de echte verkiezingen simuleren in de zin dat er vaak met het winner-takes-all principe wordt gewerkt (of met een bonus voor degene met de meeste stemmen), waar de democraten veel vaker werken met een evenredige vertegenwoordiging per staat.