Politieke programma’s vol wantrouwen

Big Brother graffiti (Foto: Wikimedia Commons)

Hoe de waard is, vertrouwt hij zijn gasten. Aan de verkiezingsprogramma’s van verschillende politieke partijen kun je makkelijk aflezen wie zij het minst vertrouwen. Neem de proef op de som, zoek het woord ‘fraude’ op en je weet wie wie wantrouwt. Het levert zeer herkenbare en soms erg hilarische ideologische tegenstellingen op. Meest genoemd als fraudeur is de uitkeringsgerechtigde, maar ook mensen die langdurige zorg aanvragen vertrouwen sommige partijen voor geen meter.

Bij het CDA in het programma ‘Slagvaardig en samen’ – net zoals bij zowel PvdA als VVD – zijn het de bijstandsgerechtigden en gezinsmigranten de die verdacht worden van fraude. Zij krijgen een eigen, speciale vermelding in elk van deze programma’s. De SP verwacht echter meer fraude aan de bovenkant van de samenleving. De socialisten roepen bijvoorbeeld op tot meer fraudebestrijding door het Openbaar Ministerie bij de fiscus. Wellicht te verwachten bij een verkiezingsprogramma met de titel ‘Een beter Nederland voor minder geld’? De ChristenUnie (‘Vooruitzien’) maakt slechts een keer melding van het woord ‘fraude’, in relatie tot het gebruik van studiefinanciering. De partij van Rouvoet vertrouwt de student dus voor geen cent.

D66 – met hun verkiezingsprogramma ‘We willen het anders’ – gooit het over een hele andere boeg door in te zetten op een Meldpunt voor Slachtoffers Identiteitsfraude. Verdachte onbekend. Hetzelfde geldt voor de SP, die ook bang is voor internetfraude. Daarnaast vermoedt D66 vooral grote kans op fraude bij de mensen die een persoonsgebonden budget in de zorg aanvragen. Ook Trots Op Nederland vindt de zorg verdacht voor fraude, met name mensen die langdurige zorg vanuit de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten vergoed krijgen. De enige partij die mensen in Nederland volledig lijkt te vertrouwen is GroenLinks. Het woord ‘fraude’ komt in het verkiezingsprogramma ‘Echte keuzes voor de toekomst’ op geen enkele plek voor.

  1. 5

    Groenlinks = naief?

    Met de bijstand bijvoorbeeld wordt veel fraude gepleegd dus dat lijkt mee goede om op de handhaven.

  2. 9

    @8: dat is geen antwoord op de vraag van Bismarck. Begin van een antwoord: er staat naar schatting zo´n 7 miljard euro op buitenlandse banken, waar geen belasting over wordt betaald. Het totaal bedrag aan alle uitkeringen per jaar is ongeveer 4 miljard (incl AOW, kinderbijslag, enz).

    Als je die vraag beantwoord hebt, kun je misschien ook je licht nog over faillsementsfraude laten schijnen. Daar heeft Zembla al eens een leuke uitzending over gemaakt.

  3. 10

    @9: Dat wil natuurlijk niet zeggen dat al het geld op buitenlandse rekeningen fraude-geld is.

    Overigens maakt Bismarck er een overbodig dilemma van. Zowel bijstandsfraude als belastingfraude horen aangepakt te worden.

  4. 11

    @10: Ik verbaasde me slechts over de focus van #5 op uitkeringsfraude (en een uitspraak die voor mij iig. over kwam als uit de lucht gegrepen). Vandaar dat ik dacht laat ik eens vragen hoe ernstig het gesteld is met uitkeringsfraude, in vergelijking met bijvoorbeeld belastingontduiking.

    Ik geef toe dat ik expres belastingontduiking kies, omdat ik uit mijn ervaring (wonende in een notoir zwarte economie gebied) het idee heb dat er gigantisch veel belasting wordt ontdoken (en wel meer met geld binnen eigen land dan met geld in het buitenland). Waarmee ik overigens helemaal niet zeg dat het aangepakt moet (of zelfs kan) worden!

  5. 12

    @10 Volgens minister De Jager en het NRC wel.

    En zeker moet alle fraude aangepakt worden, maar de uitzending van Zembla is daarom juist zo interessant, omdat het enigszins aangeeft welk bedrag met de fraude is gemoeid en welke prioriteit de opsporing van die fraude heeft. De uitkeringsfraude wordt jaarlijks (voor alle uitkeringen samen) op ongeveer 200 miljoen geschat, waarvoor 1150 rechercheurs actief zijn. Met faillissementsfraude is naar schatting zo´n 600 miljoen per jaar gemoeid, die door 60 rechercheurs op moet worden gespoord.

  6. 13

    PS: “Volgens minister De Jager en het NRC wel”… beter gezegd: er staat veel meer dan 7 miljard op buitenlandse rekeningen, maar er staat naar schatting 7 miljard op buitenlandse rekeningen, waarover geen belasting wordt betaald.

  7. 14

    @Pedro: zeer interessant. Zou het kunnen dat er een verschil is in “opspoorbaarheid”? Het ene is makkelijker te vinden dan het andere, waardoor het meer zin heeft om daar geld voor beschikbaar te stellen?

  8. 15

    @12: Kijk, daar hebben we wat aan 200 miljoen jaarlijkse uitkeringsfraude. Mij zou het niet verbazen als alleen in mijn gemeente jaarlijks al meer puur aan BTW, omzetbelasting en inkomstenbelasting wordt ontdoken. Dan hebben we het nog niet over vermogensbelasting en de rest.

  9. 16

    @7: belastingontduiking
    Verzet tegen diefstal is gewoon geoorloofd.

    Maar goed, vlaktaks, basisinkomen en opheffen van alle subsidies en andere cadeautjes … amper fraude meer en een ‘ombuiging’ die zorgt voor een mooi overschot voor ons allen :-).

  10. 19

    @17: Nee, maar ik wil wel het woord ‘gewoon’ vervangen door ‘moreel’. Dat past hier wel.

    @18: Begrijp niet zozeer de ‘de ongelijk verkregen goederen’, maar als goederen zijn verkregen door diefstal, met of zonder geweld, dan blijft het diefstal, of het nu gebeurt door overheid, rijken of niet-rijken.