Peking censureert Wereldbank

Grote denkers die zich uitspreken over de toekomst van China gebruiken vaak de term lurching giant: een ‘zwalkende reus’. De wereld kijkt toe hoe het reusachtige China bij het doen van stappen vooruit van de ene naar de andere kant overhelt. Een ding is zeker: als deze reus valt dan is de dreun enorm. De koers van dit land met meer dan 1,2 miljard inwoners dat hard op weg is de grootste economie op aarde te worden en dit jaar de VS al overtreft in CO2-uitstoot is alles behalve zeker. Tekenen van economische oververhitting, ecologische ineenstorting of maatschappelijke conflicten doen zich constant voor en steevast spitst dit zich toe op de vraag of de communistische partij in de 21ste eeuw de touwtjes nog in handen weet te houden? Dat de Chinese leiders er alles aan doen om de controle te bewaren blijkt vandaag weer eens uit een bericht in de Financial Times. Onder druk van Peking heeft de Wereldbank passages (bijna 1/3) uit een milieurapport geschrapt waaruit blijkt dat er jaarlijks 750.000 Chinezen overlijden aan de gevolgen van luchtvervuiling. Peking was bang dat de informatie over de ernst van de vervuiling kon leiden tot ‘sociale onrust’. (hetFinancieeleDagblad). Voor wie bewegende beelden wenst omtrent de milieuvervuiling in China en haar slachtoffers is hier een extralink naar de laatste aflevering van Paul Rosenmöller’s Stille Rampen.

  1. 3

    kan er niet aan doen, maar ik heb een zwak voor China, en vooral de Chinezen. Paar van de mensen in de ogen gezien, en – je zal maar zo leven, het kind van je ouders en je grootouders zijn, op een goede honderd jaar generatietijd.

    ik had een bemerking hier: China is 3/4 tijd van de beschaving de economische wereldmacht geweest.

    En een observatie: met de mooie praatjes die hier soms in de comments voorbijvliegen, bij voorkeur met voorrang van rechts, dat de Doem over Onze Wereld er komt vanwege de overbevolking – geef het een geleide economie mee dat ze er toch in gelukt zijn niet 25 jaar geleden onder de eigen druk ingestort te zijn. Aan de ene kant het moreel onbevattelijke (‘want zo zijn wij niet’) omtrent de één-kind politiek, maar aan de andere kant de bevende angst: ‘komt het wel goed, want ze gaan onze aarde overspoelen?’.

    Waarom die angst eigenlijk? Er is niet eens ideologie mee gemoeid, – alsof één Maoman of -vrouw ooit geïnteresseerd was in ons WastedWesten…
    Met een beetje geluk is het net hun rigide denken omtrent het incorporeren van het kapitalisme en het vertalen naar een aanvaardbaar en tamelijk corruptieloos leker leventje, wat beter is dan onder Mikki Maus.

  2. 4

    “geleide economie mee dat ze er toch in gelukt zijn niet 25 jaar geleden onder de eigen druk ingestort te zijn.”?!

    De Chinese regering is sinds Deng Xiaoping waarschijnlijk het grootste kapitalistische boeventuig van heel Azië. (Al doen de Vietnamezen ook hun best.)

    Mensen eerst met tienduizenden tegelijk naar werkkampen sturen om goedkope shit te produceren, en nu mensen als slaven laten werken voor al dan niet Westerse bedrijven: het interesseert de Chinese regering geen reet, zolang er a) maar doekoe gemaakt wordt en b) zij aan de macht blijft.

    Men gaat daar eenvoudig over lijken en men haalt stunts uit die, ware het Iran of Noord Korea, al lang tot sancties e.d. geleid hadden. Ik snap werkelijk niet hoe je zo’n land kunt bewonderen (afgezien van de rijke culturele historie).