Pechtold is de leider van de oppositie

Je zou bijna vergeten dat er gisteren ook nog Algemene Beschouwingen waren. Die waren behoorlijk interessant als we naar de data kijken.

Nu Femke Halsema het politieke toneel heeft verlaten, kan Alexander Pechtold eindelijk schitteren. Job Cohen is inderdaad de Grote Gedoger. Geert Wilders bemoeit zich nauwelijks ergens mee. Emile Roemer is salonfähig geworden en Van Haersma Buma houdt Stef Blok uit de wind maar pakt Wilders stevig aan.

Dit zijn enkele conclusies van de Algemene Beschouwingen van gisteren op basis van de Attackogram die Maarten Marx (UvA) en zijn studenten hebben gemaakt. In de attackogram worden de interrupties verbeeld. Omdat de data vorig jaar ook al is gecrunched is een fraaie vergelijking mogelijk. En ja, het is een echte attackograaf: er wordt flink gehakt, al ging het er nog niet zo heftig aan toe als vandaag.

Klik op het plaatje voor de fullscreen versie en de interactieve elementen. Het is nog een prototype, dus er kan nog iets misgaan.

 

Opvallend is dat Alexander Pechtold veruit de meeste interrupties pleegt, veel meer dan Job Cohen. Pechtold is de enige die echt het hele veld overziet vrijwel iedereen in de rede valt. Vorig jaar was het nog Femke Halsema die de show stal. Sap probeerde wel, maar ging vooral achter de VVD aan.

Over het algemeen kun je stellen dat de fractievoorzitters van de coalitiepartijen de meeste vragen moeten pareren en de oppositieleden de meeste afvuren. Dat was tenminste het patroon dat vorig jaar naar voren kwam:

Attackogram2010

Vergelijk dat dus met dit jaar:

Attackogram 2011

Opvallend is dat Job Cohen zich moet verdedigen als ware de PvdA deel van de coalitie. Van Haersma Buma echter gedraagt zich meer als een oppositielid door zich actief op te stellen, al lijkt het er ook op dat hij Stef Blok uit de wind probeert te houden door Roemer en Cohen steeds aan te vallen. Maar de meeste tijd is hij kwijt aan het pareren van Geert Wilders.

Wilders stal de show, maar verdween gisteren eigenlijk uit beeld. Vorig jaar had hij het ook al gemunt op Cohen, maar nu kwam hij ook uit de bankjes om Roemer te bestrijden. Is hij bang voor zijn linkerflank? Of is hij gewoon op ramkoers met idereen. Gisteren links, nu de coalitie.

Emile Roemer kreeg ook veel interrupties te verwerken. Zou de partij een draai maken en dichter tegen de coalitie aanschurken? Roemer’s opstelling in de eurocrisis doet vermoeden van wel.

Wat in een opslag duidelijk wordt, is dat het debat veel feller is dan vorig jaar. Komt dat door een langzame positionering voor nieuwe verkiezingen? Gaat 2012 echt ‘het jaar van de waarheid’ worden?

Verantwoording

Deze visualisatie is gebaseerd op het werk van Kaptein, Marx en Kamps [SIGIR 2009] en gemaakt door Jurriaan Tromp, Reinier van der Plank en Thomas Moeskops.

Hoe de gegevens verwerkt worden is uitgelegd in de blogpost over de interruptiegraaf. De gegevens zijn verzameld met behulp van software ontwikkeld in het PoliticalMashup project van de Universiteit van Amsterdam.

Hieraan hebben de volgende mensen bijgedragen: Lars Buitinck, Johan van Doornik, Bart de Goede, Steven Grijzenhout, Maarten Marx, Arjan Nusselder en Anne Schut.

  1. 3

    @anoniem. Ja, het is kwantitiet, maar wel kwantiteit die politieke strategie blootlegt. De data zeggen iets over de verhoudingen in de Kamer. Je kan wel denken dat politiek alleen over inhoud gaat, maar dan leef je volgens mij in Plopsaland.

  2. 5

    “nu kwam [Wilders] ook uit de bankjes om Roemer te bestrijden. Is hij bang voor zijn linkerflank?”

    Volgens mij zei Roemer gewoon iets over Palestijnen en rechten/staat enzo en werd Geert daarom woest. Of was er nog een andere gelegenheid waarbij hij Roemer interrumpeerde? Ik kan het me eigenlijk niet voorstellen.

  3. 6

    Als je veel door anderen heen praat ben je dus de oppositieleider? Misschien zou je die stelling eens kunnen proberen te onderbouwen.

    Ik volg eigenlijk alleen de debatten zelf en niet of nauwelijks de beschouwingen in de media. Op mij maakt D66 een weinig inhoudelijke indruk. Veel geklaag over de toon en het missen van ‘echte’ hervormingen. Van de oppositiepartijen vind ik eigenlijk alleen de SGP inhoudslozer, maar die hebben dan ook nog nooit oppositie gevoerd tegen wat voor kabinet dan ook. De preek van vd Staaij gisteren vond ik volledig misplaatst. Daar hebben we kerken voor in dit land. Geen parlementen.

  4. 8

    Pechtold misschien het meest aan het woord, maar met D66 zou het nog erger zijn nog meer Europa, ontslagrecht op de helling, pensioenleeftijd enz het is gewoon VVD net als PVV alleen de toon is anders de een links van VVD de ander nog rechtser als de VVD. Willen we echt verandering zal het toch van de SP moeten komen. Weg met die vergaande privatisering en de steeds grotere verschillen in Nederland zorgverzekering naar inkomen en weg met die idiote hypotheek aftrek voor de rijken. Menselijkheid voorop in plaats van economie. Het gaat niet om het poppetje Rutten Pechtold Cohen het gaat erom wat welke partij wil

  5. 9

    Pechthold heeft even een leegte gevuld maar ik zet alles in op Plasterk. Eerst wat pluche voor Cohen irgendwo en dan gaatie (Plasterk) skyhigh. Zijn psychomotoriek spreekt boekdelen. Moet je eens enkele malen freezen en slomo bij deze meneer als Cohen wat sputtert.

  6. 12

    Hier nog een attackogram: dat al die akelige nare bastaardzonen voor eeuwig de muil mogen houden, spelen toch allemaal onder 1 hoedje alles voor Bühne de hoerige snollekoppen.

    Daar.

    Ze hebben het er zelf naar gemaakt.

  7. 20

    “Pechtold is de enige die echt het hele veld overziet vrijwel iedereen in de rede valt.”

    Er ontbreken een of meer woorden in deze zin, en dat is voor de interpretatie wel van belang.

    1. Pechtold is de enige die, [voor wie] echt het hele veld overziet, vrijwel iedereen in de rede valt.

    2. Pechtold is de enige die echt het hele veld overziet [en] vrijwel iedereen in de rede valt.

    Ik vermoed dat optie twee bedoeld is, maar je weet maar nooit.

    En verder zie ik een hoop kleurtjes zonder een ondubbelzinnige legenda.

  8. 21

    Pff ik vind het behoorlijk twijfelachtig dat je uit het aantal interrupties afleidt wie de leider van de oppositie is, zeker aangezien dat puur een eigen keuze van de interrupteur zelf is. Je zegt op een gegeven moment zelfs dat Pechtold ‘de enige is die [..] vrijwel iedereen in de rede valt’ alsof dat 1. een positieve eigenschap is en 2. iemand tot een leider maakt.

    Maar voor wie dan? De kiezer? Nee, bijna niemand heeft het hele debat gezien, voor hem tellen de soundbites die het journaal halen, de ‘kwaliteit’ niet de kwantiteit. De commentatoren? Nee, die kijken juist het hele debat om te zien wie er inhoudelijk punten scoort. De tweede kamer zelf? Nee, ik denk niet dat bijv. van der Staaij nu opkijkt tegen Pechtold omdat deze ‘iedereen in de rede valt’.

    Conclusie: deze cijfers zijn nietszeggend

  9. 23

    Misschien gaat het eerder om de nonverbale aanpak. Pechtold moet oppassen. Hij heeft dezelfde energie als eerder Agnes Kant. Hij spreekt zelfs op dezelfde toonhoogte en hij spreekt ook voorspelbare riedeltjes. Wel maakt hij verrassend adrem korte uitspraken in reactie op een tegenartij.

  10. 24

    Ik zou zeggen dat je de oppositieleider herkent aan de verhouding interrupties coalitie (in dit geval inclusief gedogers PVV en SGP*)/oppositie. De oppositieleider zal idealiter alleen de coalitiepartijen interrumperen en de oppositie geheel niet en omgekeerd ook niet geïnterrumpeerd worden door andere oppositiepartijen.

    *Hoewel in de 2e Kamer overbodig, is de SGP in de 1e Kamer wel nodig voor een meerderheid aan kabinetssteun en ik ga ervan uit dat beide fracties met elkaar in overeenstemming zijn en dat dus de 2e Kamerfractie van de SGP net als die van de PVV gezien mag worden als semi-coalitiepartij.

  11. 29

    Wie het hardst schreeuwt is de Leider der Oppositie. Wat een land. Glibbers, hooligans, fraudeurs en gesjeesde studenten vertegenwoordigen ons volk. Wat een volk zijn we dan. Dit glijdt af naar Weimar.

  12. 30

    De ombudsman zegt het nog netjes, maar de feiten spreken voor zich. Deze democratie is doodgemaakt door ego’s, carrièristen, hooligans en fraudeurs. In de Tweede Kamer zitten geen volksvertegenwoordigers meer, maar gladjanussen, die binnen hun partijen de nodige steun hebben geronseld, en zo hoog op de lijst eindigden. Heeft weinig tot niets meer met democratie te maken. Ik honger naar en nieuwe. frisse generatie die woedend de oude orde wegstuurt en vernieuwing brengt. De sixties, maar dan in 2012-gedaante. Ik doe meteen mee!