Kunst op Zondag | De muur (2)

Tot hier en niet verder. Dat is de boodschap van de muren die we vorige week lieten zien. Diezelfde muren werden door kunstenaars voorzien van geheel andere boodschappen. Wereldwijd is er zo genoeg werk voor kunstenaars, want er zijn nogal wat van dat soort muurtjes.

Van een andere orde zijn muren die ook van historische betekenis zijn, maar dan meer als geschiedkundig naslagwerk. In Los Angeles, toch al rijk aan betekenisvolle muren, is er behalve de Great Wall of Los Angeles, ook de Great Wall of Crenshaw. De eerste heet officieel “The History of California”, de laatste heet eigenlijk Our Mighty Contribution, ook bekend als The Crenshaw Wall en recentelijk gerestaureerd.

Enkele memorabele delen van de Great Wall of LA.

Ter herinnering aan de Zoot suit riots (1943). Om niet te vergeten. Niet te vergeten = als ‘nooit weer’ en niet als ‘dat gaan we vandaag nog eens doen’.
cc Flickr Gareth Simpson photostream Zoot Suit Riots

En de leukere dingen der geschiedenis.
cc Flickr Gareth Simpson photostream Great Wall of LA The birth of rock & roll

Ook in de Crenshaw Wall zit muziek…..

Closing Time | Deep Purple

Het lijkt de top 2000 wel… gister Europe, vandaag Deep Purple: oude rockers alom! Maar we zitten nog steeds in de serie CT’s naar aanleiding van het laatste Graspop-festival. Ook Deep Purple is een band die haar hoogtepunten al vele decennia achter zich heeft liggen, maar die ook nog steeds leuk nieuw werk uitbrengt. Zoals het nummer uit bovenstaand clipje, van hun laatste CD Infinte, uit april 2017. De gemiddelde leeftijd van de heren ligt rond de 70, dus het is mooi dat ze nog steeds op het podium te bewonderen zijn. En laten we wel wezen: daar moeten we van genieten zo lang het nog kan. Het afgelopen jaar zijn ons genoeg rockhelden ontvallen. En vele tijdgenoten, zoals Black Sabbath, zijn niet meer op het podium te bewonderen.* Maar goed, Deep Purple dus. Nog steeds erg fijne rock, met lekker gitaarwerk. Al bijna 50 jaar.

Dit is deel 10 in de serie Closing Times naar aanleiding van dit verslag van Graspop 2017. De komende weken zullen er op semi-willekeurige momenten meer verschijnen. De zeer oplettende lezer zal wellicht bemerken dat ST ook al drie jaar geleden langskwam met dit pareltje, maar hee, het materiaal is goed en divers genoeg voor een tweede keer de revue te passeren.

*Hoewel Ozzy gewoon weer langskomt op Graspop 2018.

Quote du Jour | Verknipt systeem

 

Vrouwenonderdrukking is een collectief trauma in islamitische en hindoestaanse migrantenkringen, door bijna iedereen in verschillende mate beleefd als slachtoffer, dader, medeplichtige en stille toeschouwer. Het is een verknipt en ontwrichtend systeem dat in verschillende vormen en gradaties opduikt, mensenlevens beschadigt en van vrouwen publiek bezit maakt.

Nadia Ezzeroili richt in De Volkskrant haar pijlen op witte en intersectionele feministen die elke discussie frustreren over het complex aan patriarchale attituden die vrouwen in diverse migranten-gemeenschappen gevangen houdt in een kooi van schaamte.

Dit gaat echt wel wat verder dan ‘slutshamen’, en met paternalistische relativering of afleidingsmanoeuvres uit angst racisten in de kaart te spelen, komen de vrouwen in kwestie geen steek verder, aldus Ezzeroili.

Ooit wordt u een scheldwoord

COLUMN - Het gebeurde in de afgelopen week een paar keer en ineens: mensen raakten aangebrand als ze door onbekenden met u werden aangesproken. Ik raakte in een discussie met iemand die beweerde dat de taalwetenschap allemaal onzin was, omdat ze ooit verplicht een cursus had moeten doen die haar niet beviel. Ik bevroeg haar over die cursus, en daarbij gebruikte ik het gevreesde persoonlijk voornaamwoord van de tweede persoon. U.

Mijn gesprekspartner reageerde als door een wesp gestoken: “Je hoeft niet zo pedant te doen!” Dat verbaasde me enorm, en toen bleek een andere Twitteraar haar te willen sussen door te wijzen op mijn doorgaans goede karakter: “Dat doet hij anders nooit?”

Het lijkt een van de vele botsinkjes die in het dagelijks leven veroorzaakt wordt door de grote verwarring waarin wij allen verkeren over je en u.

Tijd voor evaluatie van de Grondwet

ANALYSE - De staatscommissie die ruim vijftig jaar gelden opdracht kreeg de Grondwet te herzien, kreeg een te beperkte opdracht. Reden om de nu 35 jaar oude herziene Grondwet aan een evaluatie te onderwerpen, meent Joop van den Berg in zijn column voor het Montesquieu Instituut.

De algehele herziening van de Grondwet, die ons de tekst heeft opgeleverd zoals wij die vanaf 1983 kennen, werd geleid door een specifieke opvatting over wat een grondwet diende te zijn, zonder daarin overigens altijd even consequent te wezen. Die opvatting had zich eerst meester gemaakt van de in 1963 gloednieuwe afdeling ‘constitutionele zaken’ van het ministerie van Binnenlandse Zaken; zij werd gedeeld door de Staatscommissie-Cals/Donner, die in 1967 van het kabinet-De Jong de opdracht kreeg een algehele herziening van de Grondwet voor te bereiden. Verbindende figuur: covoorzitter André Donner, vader van de huidige vicepresident van de Raad van State 1).

Kerngedachte van ambtenaren en staatscommissie was de doctrine van de Britse rechtstheoreticus K.C. Wheare, die meende dat een grondwet ‘the very minimum’ moest omvatten, maar dat minimum ‘had to be rules of law’. Het zou om strikte regels van positief recht moeten gaan, die bevoegdheden vastlegden en waarvan bovendien de naleving bij de rechter moest kunnen worden ingeroepen. Bij zulk een grondwet hoorde dus een rechterlijk toetsingsrecht.

Closing Time | Europe

“Tatata-ta! Tata-ta-ta-ta! It’s the Final…” Et cetera. U kent hem wel. Als het niet is van Europe, dan wel van Sabaton, die het sinds jaar en dag gebruikt als intro-tune bij concerten. Ik vind het nog steeds een erg mooi nummer, al is hij natuurlijk helemaal grijsgedraaid. Europe maakt echter nog steeds relevante muziek. GTO is afkomstig van hun laatste album, dat slechts een paar maanden oud is. Lekker nummer.

Enigszins terzijde: in het moederartikel dat ten grondslag ligt aan deze reeks Closing Times, breek ik een lans voor de echte, live meespelende, keyboardspeler. In dat licht is dit wel een erg aardig interview met Mic Michaeli, de toetsenist van Europe.

Dit is deel 9 in de serie Closing Times naar aanleiding van dit verslag van Graspop 2017. De komende weken zullen er op semi-willekeurige momenten meer verschijnen. De zeer oplettende lezer zal wellicht bemerken dat ST ook al drie jaar geleden langskwam met dit pareltje, maar hee, het materiaal is goed en divers genoeg voor een tweede keer de revue te passeren.

 

 

De Indische Oceaan (5) – Het Arabische handelsnetwerk

COLUMN - In de Late Oudheid hadden zich in Eurazië vier omvangrijke wereldrijken gevormd: Byzantium, Perzië, India en China. Deze wereldrijken hielden elkaar in evenwicht en zorgden voor een duurzame vrede. De langeafstandshandel tussen deze wereldrijken kwam tot bloei en langs de handelsroutes tussen deze wereldrijken ontstonden enkele handelskoninkrijken, waaronder Aksoem in het huidige Ethiopië en Srivijaya in het huidige Indonesië. Vrijwel geheel Eurazië maakte nu deel uit van één wereldsysteem. Deze schaalvergroting had echter ook een keerzijde. Omdat kooplieden nu veelal direct tussen Egypte en India voeren raakte de Wierookroute, die de Arabieren zoveel rijkdom had gebracht, in verval. Zij moesten nu ergens anders hun rijkdommen vandaan halen.

Quote du Jour | Polarisatie niet overdrijven

“Overigens moeten we het probleem van polarisatie niet overdrijven. Die scherpte lijkt mij beter dan een apathische samenleving”

Rutger van den Noort – een van de initiatiefnemers van “De Nederlandse Leeuw” – vindt het met de polarisatie wel meevallen. Maar Rutger, door alle polarisatie is toch ernstige verlamming opgetreden en is de creativiteit totaal verdwenen? Wel een beetje on message blijven, he?

En nu we toch bezig zijn een bonusquote, uit hetzelfde stuk:

“Kerken zijn in de afgelopen decennia hun grip op de samenleving kwijtgeraakt. Dat komt onder andere doordat men te stil is als het gaat om thema’s als integratie en immigratie”

Kijk eens aan, ook de ontkerkelijking is de schuld van die vermaledijde immigranten.

De toekomst van twee Tsjechische Trump-fans

ELDERS - Tsjechië gaat vandaag en morgen naar de stembus voor de keuze van een nieuwe president. De verkiezing wordt gecompliceerd door een crisis rond de pas vorige maand aangetreden minderheidsregering.

De eerste gekozen president van de Tsjechische Republiek, Miloš Zeman (73), gaat voor een tweede termijn ondanks alle kritiek op zijn “promotie van een klimaat van vulgariteit, incompetentie en corruptie“. Hij neemt het op tegen acht andere kandidaten. Jiří Drahoš (68), een voormalige voorzitter van de Tsjechische Academie van Wetenschappen is zijn belangrijkste concurrent. Zeman, een groot bewonderaar van Trump, staat voor een populistische anti-immigratiepolitiek en hecht meer aan goede betrekkingen met Rusland dan aan samenwerking binnen de EU. Drahoš pleit voor een oriëntatie op het westen. Hij pleit voor een “herstel van de morele autoriteit” van het leiderschap van de republiek.

De president van de Tsjechische Republiek heeft geen buitengewoon grote bevoegdheden. Maar hij heeft wel een rol bij de vorming van een nieuwe regering. En daar heeft Tsjechië nu juist op dit moment een groot probleem. ANO, de grote winnaar van de verkiezingen in oktober slaagt er, ondanks de ruime overwinning met 78 van de 200 zetels, niet in een meerderheidscoalitie te vormen. President Zeman heeft na de verkiezingen een minderheidsregering benoemd onder leiding van ANO-leider Andrej Babiš  (links als vice-premier in 2015 op de foto met de Oostenrijkse minister Sebastian Kurz, inmiddels ook premier). Maar deze regering dreigt volgende week alweer te bezwijken onder een motie van wantrouwen. Ook na een oproep van president Zeman in het parlement deze week hebben zich nog geen coalitiepartners gemeld voor een nieuwe regering.

Struikelblok vormt de aanklacht wegens fraude met EU-gelden tegen de nieuw benoemde premier Babiš. Deze ondernemer en miljonnair, een Tsjechische kopie van Donald Trump, is eigenaar van het concern Agrofert. In de vorige regering was hij behalve vice-premier ook minister van Financiën. Met zijn anti-establishment partij ANO (Actie van Ontevreden Burgers) belooft hij zijn land weer gezond te maken door het als bedrijf te gaan leiden. Maar vanwege het fraude-onderzoek weigeren andere partijen met hem als premier een regering te vormen. Babiš wijst alle aanklachten af en wil niet wijken voor een andere kandidaat-premier.

Closing Time | Albin de la Simone

Zit je, als rechtgeaarde Amsterdammer, op zaterdag rustig ten Brakke Gronde te lunchen, kopje koffie, krantje erbij, hoor je ineens prachtige dromerige muziek. Je Shazam doet het niet maar het immer vriendelijke personeel helpt: Albin de la Simone. Een Franse chansonnier die, zo lees ik op de Wikipedia, al jaren in het vak zit maar waar ik nog nooit van gehad.

Op het gevaar af pedant te klinken: er was een tijd dat de Brakke Grond het Nederlandse culturele leven verrijkte omdat je via België keek naar Frankrijk en zo dingen meepikte die je anders niet zou hebben leren kennen. Het aanbod is echter per staatshervorming minder Belgisch, meer Vlaams, meer eenheidsworst, minder interessant geworden.

Afgelopen zaterdag wist ik echter ineens weer waarom ik zoveel van dat café houd.