“ik heb ook zo’n moeite met nieuwrechts omdat er zoveel oudlinks bij zit”.(Twitter)
Nieuwlinkse Femke Halsema parafraseert columnist Stephan Sanders tijdens het VN-debat. Gisteren was het exact zeventig jaar geleden dat de eerste Vrij Nederland als verzetskrant verscheen. Om dat te vieren organiseerde het tijdschrift een debatavond over het thema ‘Mijn vrije Nederland’. Vandaag roept de Nieuwrechtse Geert Wilders om het ontslag van een twitterende ‘socialistische’ politiechef en vanmiddag is het Oudmidden aan zet. Staat het vrije Nederland op een T-kruising?
Het heeft lang geduurd voordat ik iets kon schrijven over “Congo, een geschiedenis” van David van Reybrouck. Ik wilde het eerst lezen (582 pagina’s netto, met verantwoording van de bronnen, de bibliografie en het notenapparaat: 680) en ik wilde er ook nog iets meer over uitkramen dan ‘wow…’
Inmiddels steken er zoveel veren in Van Reybroucks reet, dat gevreesd moet worden voor een ruptuur. Terecht: Congo is -ondanks de fouten- een magistraal boek. De kortst mogelijke recensie luidt: “Van Reybrouck beschrijft de geschiedenis van Congo alsof je er zelf bij bent.”
Dat werpt wellicht de vraag op wat Congo ons kan schelen. Hebben we niet genoeg aan onze eigen problemen? De files? Onze pensioenen? De politieke elite versus de hardwerkende burger? En wat heeft Congo ons ooit gegeven?
Om met die laatste vraag te beginnen: Congo ‘gaf’ rubber voor onze banden, palmolie voor zeep en coltan voor mobiele telefoons. De yellow cake die gebruikt werd voor de productie van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki? Afkomstig uit Congo. Overigens werden niet alle grondstoffen met een glimlach ingepakt.
Blijft over de vraag of Congo ons iets kan schelen. Waarschijnlijk niet. George Foreman vocht er tegen Muhammed Ali, het bloedigste conflict sinds 1945 vond er plaats en dan hebben we de belangrijkste mediamomentjes wel gehad. Waarom dan toch dit boek lezen? Omdat het magistraal is!
Goed. Scene 3. Een Jemenitische man meldt zich bij de beveiliging. Hij draagt 7000 dollar cash bij zich en in zijn tas zitten flesjes en mobiele telefoons. Gek genoeg zijn die aan elkaar getaped. De beveiligingsman krabt even achter zijn oor, overlegt met zijn baas. Ze pakken de handleiding erbij en nee, het is niet verboden, dus laat ze maar door. In Chicago stapt hij over en wordt vergezeld door een andere Jemeniet. In Amsterdam besluit men het tweetal toch maar eens aan de tand te voelen. Een arrestatie volgt.
Scene 2. Een man probeert midden op de dag een aantal toeristen op te blazen (dank je wel lul, ik zat anderhalf uur vast in een snikhete metro). Ondanks dat Times Square wemelt van de beveiligingscamera’s, er een politiepost is en een zeer grote particuliere beveiligingsmacht erover waakt dat iedereen ongestoord kan shoppen, weet de man te ontkomen. Zijn identiteit wordt snel achterhaald. Toch weet hij op JFK airport op het vliegtuig te komen. Net voor het opstijgen, wordt de man dan toch maar uit zijn stoel getrokken en gearresteerd. Pfoe, net op tijd.
In Brazilië is het hek van de dam. Vorige week beloofde de Braziliaanse overheid 17 miljard dollar voor de bouw van de Belo Monte stuwdam in de Xingu rivier (Mongabay). Hiermee is een precedent geschapen voor de aanleg van meer dan 100 stuwdammen in de Amazone. De elektriciteit die deze dammen gaan produceren is nodig voor de expansie van de mijnbouwindustrie. Brazilië bezit aanzienlijke voorraden ijzer, bauxiet, koper en goud. Op deze manier kan de grootste rivier op aarde binnen twintig jaar getransformeerd zijn tot een serie grote reservoirs stilstaand water vol methaan en malaria. Amazon Watch en International Rivers waarschuwen voor deze ingrijpende ontwikkeling in een korte docu: Defending the Rivers of the Amazon. Een machteloze ver van mijn bed show? Vraag uw bank eens of ze investeert in dergelijke projecten!
De eerste officiële afhaker bij het CDA is een feit. Het is een kwestie van tijd voordat er meer volgen. Een rechts minderheidskabinet komt er dus niet.
Ik zal eerlijk zijn, de wens is wel enigszins de vader van de gedachte. Maar het is ook niet langer irreëel dat Rutte 1, het droomkabinet van ons Maxime er niet komt, omdat er gewoonweg geen steun is binnen de fractie van het CDA. De eerste afhaker is namelijk een feit. Jan Schinkelshoek de nummer 27 van de afgelopen kamerverkiezingen wenst niet langer aanspraak te maken op zijn mogelijke zetel in de Tweede Kamer.
Eerst waren het prominenten die protesteerden, toen een zeer prominente die vliegende start van de onderhandelingen faciliteerde. Er waren protesterende leden en nog meer bezwaarde prominenten. Er was een (fantoom-)lid in de fractie dat in gewetensnood zou zitten. En toen weer diezelfde zeer prominente CDA-er die zijn ‘ja mits, neen tenzij’-brief schreef. Het rommelde en het rommelde binnen het CDA, maar tegelijkertijd bleef het allemaal bij klagen en zeuren.
De CDA-top had al gemeld dat het congres een belangrijke stem hoewel niet doorslaggevende zou krijgen bij het al dan niet goedkeuren van het nog af te sluiten coalitieakkoord. Maar hoeveel protesterende congresgangers er ook zouden zijn, binnen het gezagsgetrouwe CDA-ledenbestand zou natuurlijk nooit meer dan de helft ook daadwerkelijk tegen een akkoord stemmen. Het land moet natuurlijk wel bestuurd worden, enzo….
Nu is de situatie echter veranderd, want de eerste CDA-er in de actieve politiek hangt zijn politieke carrière aan de wilgen. Hierdoor verschuift de situatie van “waar rook is vuur”, naar “de boel staat in brand”. Nu is het aan Verhagen om deze binnenbrand te blussen en ik zeg: dat gaat hem niet meer lukken.
Roddel en achterklap is niet onze niche, maar Sargasso Nazorg voelt zich toch verplicht tot het schrijven van een vervolg op de ‘Wikileaks RapeGate’. U weet wel: de ingetrokken beschuldiging van verkrachting aan het adres van de Wikileaks voorman Julian Assange. Het zou volgens sommigen het werk zijn van de CIA die de activistische Assange wil beschadigen. Kwalitietskrant The Mail on Sunday legde de hand op de politieverklaring van de twee vrouwen die Assange in Zweden zou hebben verkracht. Wat blijkt? De vrouwen waren vooral nijdig dat Wiki de Leaking hen zo achteloos ‘afwerkte’ en hij tijdens het voorspel vooral bezig was met twitteren en ‘het lezen van artikelen over hemzelf’. De nerdy narcist, hoe herkenbaar. Verder was er sprake van een schrijnend gebrek aan passie, een gescheurd condoom en angst voor zwangerschappen en andere seksueel overdraagbare aandoeningen. Dat alles resulteerde in een aangifte. Uit de politieverklaring blijkt ook dat Assange uit privacy overwegingen geen treinkaartjes koopt met zijn credit card. Maar wel weer met de-eerste-de-beste groupie die zich bij zijn lezing in een bevallig roze jurkje op de eerste rij positioneert het bed induikt.
Assange heeft een 20 jarige zoon die, ondanks dat hij hem al jaren niet heeft gezien, de gang van zaken uit de politieverklaring bevestigt als zijnde ‘typisch zijn vader’. Naast de twee verhalen van (1) een wrede verkrachter en die van (2) een erin geluisde activist, blijkt er dus nog een derde verhaal (3) dat van mensen met verwachtingen, driften, angsten en teleurstellingen. Welke gelooft u?
“Global warming is undoubtedly one of the chief concerns facing the world today and a challenge humanity must confront. Investing $100bn annually.. ..could essentially resolve the climate change problem by the end of this century.” (Guardian)
Bjørn Lomborg, blonde aandachtshoer Deens politicoloog en directeur van het Copenhagen Consensus Center lijkt eindelijk om: hij erkent dat klimaatverandering een van de grootste problemen is en wil geld uitgeven om het te bestrijden. Lomborg wil een CO2 tax, de opbrengsten daarvan kunnen naar wind-, golf-, zonne- en kernenergie, maar ook naar dijken, gezondheidszorg en geo-engineering. Nadat hij jarenlang met ingezonden brieven in kranten overal ter wereld de impact van klimaatverandering heeft gebagatelliseerd lijkt Lomborg nu niet meer deel van het probleem te willen uitmaken. Lomborg komt in zijn nieuwe boek, dat in oktober uitkomt, met oplossingen. Dit boek is inmiddels al positief ontvangen door zijn voormalige(?) aartsvijand: IPCC-baas Rajendra Kumar Pachauri die door de eerdere strapatsen van de skeptische Deen zelfs aan het Godwinnen sloeg.
Nu na diverse onafhankelijke onderzoekscommissies blijkt dat de inhoudelijke bevindingen van het IPCC nog als een paal boven water staan en dat het enkel moet reorganiseren om publieke bemoeienis (lees: onbenullen, saboteurs en narren) het hoofd te kunnen bieden kiest Lomborg voor een strategische koerswijziging. Wat blijft is de bittere constatering dat Lomborg in grote mate heeft bijgedragen aan het verliezen van kostbare tijd om de planeet leefbaar te houden.
Altijd fijn voor statistiekfetisjisten als het CBS met weer een paar zeer lange termijn overzichten komt (direct naar pdf). Gisteren verscheen een setje tijdsreeksen van 111 jaar lang. Nu kan je je natuurlijk blindstaren op de getallen. Maar je kan ook kijken naar een paar zeer opvallende lange termijn trends. Ik heb er een paar voor u uitgehaald.
Om maar eens te beginnen met religie.
Twee conclusies:
- Katholieken planten zich sneller voort dan protestanten
- Atheïsten gaan aan het langste eind trekken (meer…)
Zijn wij nog een politiek lichaam? De waardigheid van vrije mensen berust op ons verlangen een politiek lichaam te vormen, zegt een franse denker.
Het is misschien een beetje rare vraag. Maar denk terug aan de volkssoevereiniteit: de mensen kiezen zelf of ze bij elkaar willen horen en hun collectieve zaken en belangen samen willen regelen. Zo is ons land ooit begonnen in een gezamenlijk gevecht tegen het water.
Zo hebben de Belgen ooit bedacht dat ze met Willem 1 niets meer te maken wilden hebben en dat ze het landje verder wel zelf met elkaar konden besturen. Inmiddels wordt daar door meneer di Rupo en koning Albert hevig aan getwijfeld en terecht.
In mijn stuk “Kromme tenen, Majesteit” wierp ik mij op als informateur in buitengewone dienst. Het lijkt mij nuttig met een serieuze toonzetting, nog even verder te gaan in dit spoor. De politiek nadert het niveau van de kleuterklas, gelijk aan België.
Het CDA slaat de maat. Bijna alles gaat mis in die partij, maar ik heb het grootste respect voor de wijze waarop die partij discussie voert. Zeker, Lubbers is geen groot man op het vlak van het staatsrecht en zijn interventie was tenenkrommend en chaotiserend, maar hij had gelijk met de opvatting dat er geen stabiele en rechtsstatelijke combinatie zou ontstaan. De nieuwe brief van prominenten komt daar nog bij.
De VVD is muisstil. De ex-kamervoorzitter Frans Weisglas roept nu zijn partijgenoten op tot rebellie, met ongeveer soortgelijke motieven als de vooraanstaande CDA –ers: splijting van de eenheid in het land. Door de polarisatie is er dadelijk geen enkele meerderheid meer te vormen. Het levert een zelfde gevoel op als de actie van Lubbers: onhandig, niet productief. Maar ook hij heeft gelijk dat ook de VVD zich over de rechtstatelijkheid mag bekommeren. (meer…)
Bij het doorbladeren van de kamerstukken vandaag, drong er zich ineens een onverwachtse conclusie aan me op. Mijn blik viel op een klein rapport waarin de validiteit van de onderzoeken naar de houding van de Nederlanders ten opzichte van het organiseren van de Olympische spelen in NL in 2028 werd gemeten (pffff). Voorzichtig uitgedrukt is de conclusie “zwak”.
Maar er zat een opvallend verschil in de getallen (pagina 4 van de pdf). De online onderzoeken gaven een positieve groep van tussen de 50 en 63% aan. Het enige offline onderzoek (telefonisch) komt op maar liefst 84%! Oftewel, online nerds moeten minder hebben van fysieke sport.
De eigenlijke conclusie moet gewoon zijn: Kan iemand eens een serieus grootschalig onderzoek doen met als vraag: “Bent u bereid 500 euro extra belasting te betalen en een maand lang niet vrij te bewegen zodat we de Olympische spelen in 2028 in NL kunnen organiseren?”
Dan krijg je vast weer een heel andere uitkomst.
En ik ga weer over tot de orde van de dag. Mocht u uw ei kwijt willen bij de politiek naar aanleiding van bovenstaand stuk, gebruik dan de site van Mail de politiek.
KSTn = Selectie uit recente KamerSTukken.
De staatsfabrieken massaproduceerden angst. Het werd verkocht voor een redelijke prijs en het was inmiddels verreweg het populairste product geworden in de consumptiemaatschappij. Dit werd door de overzeese drugsbaronnen met lede ogen aangezien. De voormalig topcriminelen waren volkomen uit de markt gedrukt, en dachten met weemoed terug aan de vette jaren dat ze elkaars kartels naar hartelust hadden uitgemoord. De leider van het grootste kartel had sinds de opkomst van de angst de banden met zijn verwaarloosde dochter aangehaald, en had zijn oude hobby internetschaak weer opgepakt. Hij vertelde nu iedere dag aan zijn vrouw dat hij van haar hield, las de krant, liet zijn Mechelse herder uit, trok een paar baantjes in zijn zwembad, en deed een aantal zetten. Het schijnt dat hij vrij aardige partijen speelde, en naar verluid is zijn favoriete opening een koningsgambiet.
“Ah! We kunnen ook, zoals ik al zei vergiffenis vragen en vergiffenis geven, dat is ook nog een mogelijkheid.”
(Kardinaal Danneels in De Standaard, 28 augustus 2010, transcriptie van de Danneels-tapes, geen link)
Je moet maar durven. Op 8 april dit jaar heeft kardinaal Godfried Danneels, tot voor kort de hoogste prelaat binnen de Belgische katholieke kerk, een slachtoffer van seksueel misbruik voorgesteld om te wachten met openbaarmaking tot de dader met pensioen zou gaan: ‘Eigenlijk, monseigneur gaat volgend jaar zijn ontslag geven, eigenlijk zou dat beter zijn dat je wacht.’ Het slachtoffer was notabene dertien jaar lang, tot zijn achttiende, misbruikt door zijn oom, bisschop Roger Vangheluwe.
Toch suggereert kardinaal met aanhoudende druk het nog maar even onder de pet te houden: ‘Ik weet niet of je daarmee voordeel zou doen met het aan de grote klok te hangen, noch voor u noch voor hem.’ En dan verwijst de prins der kerk in één moeite door nog maar een keer naar een grote christelijke traditie: ´…maar ik vind het eigenlijk al heel serieus dat hij dus duidelijk zegt: kijk, dat is een erge zaak en ik vraag er u uitdrukkelijk vergiffenis voor.’ Kardinaal Danneels betwistte de authenticiteit van de tapes niet, maar hij vindt nu nog altijd dat hem niets te verwijten valt in zijn ‘pastorale benadering’.
Reaguurder YP sprong in op de vraag die Carlos aan het einde van een quote opwierp. Een aparte gastbijdrage waardig.
Als depressie op de loer ligt gekoppeld aan een gewelddadig Noord Korea, een hardnekkige Taliban, een Iran op een haar na in bezit atoomwapens, een voortdurende dreiging van een radicale islam…en een Obama het vervolgens in zijn bolle negerhoofd durft te halen rigoureus in defensie te snijden (“Not just cutting fat and waste – this is cutting out the bone, sinew, muscle and brain of the armed forces. Obama uses the massive deficit he himself has created as an excuse to cut the vital infrastructure of US defense.”)…:
Zonnevlek of Lord Sauron?
“ik heb ook zo’n moeite met nieuwrechts omdat er zoveel oudlinks bij zit”. (Twitter)
Roddel en achterklap is niet onze niche, maar Sargasso Nazorg voelt zich toch verplicht tot het schrijven van een vervolg op de 
Bjørn Lomborg, 
Bij het doorbladeren van de kamerstukken vandaag, drong er zich ineens een onverwachtse conclusie aan me op. Mijn blik viel op een 
De staatsfabrieken massaproduceerden angst. Het werd verkocht voor een redelijke prijs en het was inmiddels verreweg het populairste product geworden in de consumptiemaatschappij. Dit werd door de overzeese drugsbaronnen met lede ogen aangezien. De voormalig topcriminelen waren volkomen uit de markt gedrukt, en dachten met weemoed terug aan de vette jaren dat ze elkaars kartels naar hartelust hadden uitgemoord. De leider van het grootste kartel had sinds de opkomst van de angst de banden met zijn verwaarloosde dochter aangehaald, en had zijn oude hobby internetschaak weer opgepakt. Hij vertelde nu iedere dag aan zijn vrouw dat hij van haar hield, las de krant, liet zijn Mechelse herder uit, trok een paar baantjes in zijn zwembad, en deed een aantal zetten. Het schijnt dat hij vrij aardige partijen speelde, en naar verluid is zijn favoriete opening een koningsgambiet.
