Overpeinzingen over de Brexit op een wandeling door het Lake District

Endless repetition does not make a nonsense a reality, whether in the Lake District, on the intra-Ireland border, or in the UK as a whole.

Charles Enoch, voormalig adjunct-directeur van het IMF, nu Director of the Political Economy of Financial Markets programm3 in het St Antony’s College, Oxford, wandelde door het Lake District en liet zijn gedachten gaan over de gevolgen van de Brexit.

Terwijl British Telecom nog adverteert met het regionale fonds van de EU dat helpt bij het ontsluiten van dorpen in de regio met snelle verbindingen, kondigt een farmaceutisch bedrijf aan de beloofde uitbreiding van werkgelegenheid te herzien. En zullen de schapenboeren blij zijn met concurrentie uit Australië? En de toeristen in Spanje met uitgebreidere grenscontroles?

And the final craziness: to still think that a decision made narrowly at a single point in time cannot in a democracy be reversed as new information comes in and old information is exposed as having been deliberate lies.

Hoeveel Britten denken niet met hem mee dezer dagen?

  1. 1

    Ik zie vooral een politiek gemotiveerd stuk: Brexit is natuurlijk helemaal niet zo ingrijpend als de mensen wel denken – het komt natuurlijk vooral in iemands straatje te pas om de gevolgen zo dramatisch mogelijk voor te stellen – voor persoonlijk politiek gewin. Zeg maar een moderne, specifiek Britse vorm van virtue signalling.

    In werkelijk passen de mensen zich aan aan de economie, en de economie aan de mensen. De echte vijanden van dit aanpassingsvermogen zijn dictators, corruptie en nepotisme, niet export-tarieven en grens-controles.

    Grens-controles hebben de Britten nooit opgegeven, en hun Pond ook niet, dus waarom die hele heisa neigt naar dit soort ‘je kunt net zo goed zelfmoord plegen’ stukken (ja ja, ook overdreven, maar ik ben niet begonnen), begrijp ik werkelijk niet.

  2. 2

    @1: Dat is niet helemaal waar; er zijn geen grenscontroles tussen de republiek Ierland en Noord-Ierland. Ook als je vanuit Ierland naar ergens in het Verenigd Koninkrijk vliegt zijn er geen grenscontroles.

  3. 3

    @1: Helemaal niet zo ingrijpend.. Kijk eens buiten je eigen straatje. Zowel academici als het bedrijfsleven zit met de handen in het haar.
    Alleen de onderbuik merkt er nog niets van.

  4. 4

    De economie past zich inderdaad aan: niet aan de mensen, maar aan de markt. Als die krimpt, krimpt de economie vrolijk mee.

    Overigens kun je natuurlijk niet dit soort beslissingen nemen, herroepen, weer nemen, nog een keer herroepen, etc. Daarom is het verstandig de uitkomst alleen met een substantiële meerderheid en opkomst te accepteren, en misschien zelfs een bevestigend referendum te eisen, een beetje zoals grondwetswijzigingen.

  5. 5

    @1: Tuurlijk. Alles went … ook hangen. Alle Engelse en internationale organisaties voorspellen een daling van een BBP per huishouden van duizenden ponden over de jaren a.g.v. Brexit, terwijl deze het al jaren door het idiote “austerity” – beleid van Osborne (Simon Wren-Lewis: ik ken geen enkele macro-econoom die het daar mee eens is) toch al moeilijk hebben. http://www.independent.co.uk/News/business/news/gdp-brexit-europe-uk-economy-weakest-first-quarter-of-2017-a7778576.html
    (cijfers kun je per pdf vinden via ‘projects’ onderaan het artikel.)

  6. 8

    @6: Het lijkt mij niet voorbarig. Voor de volksraadpleging hadden de kiezers moeten denken over de mogelijke gevolgen en hun keuze daarop afstemmen. Nu moeten mogelijk gevolgen ook in kaart gebracht worden, zodat mensen, bedrijven, organisaties etc niet voor verrassingen komen te staan.

  7. 9

    @8:

    Tja, sommigen vinden naast economie ook andere overwegingen het meenemen waard. Verder horen verassingen bij het leven.

    @7:

    Je zult zien, op lange termijn gaat het VK gewoon hardstikke succesvol zijn.

  8. 10

    @9: Waar staat het woordje economie in mijn reactie? Ik schreef gevolgen. Die gevolgen kunnen meer dan enkel financieel zijn. Brexit is geen verrassing. Het is een keuze van de meerderheid van de Britten.