1. 1

    Tja, waar naar te kijken? Een inderdaad waanzinnig mooie openingsceremonie (in een dictatuur) of het begin van een oorlog? Moet dat nou allemaal tegelijk verdorie..

  2. 3

    ik heb zojuist een weigerachtig 5-jarig pianistje gezien, ze zat aan haar neus te krabben ipv de chinese Mozart te begeleiden, gelukkig zijn niet alle chinese kinderen wonderkinderen.

  3. 5

    Dat tot op de mm gedirigeerde choreografisch massaal vertoon waar zij toch wel om bekend staan is best indrukwekkend. Zonder ook maar een fractie uit de pas te lopen en elkaar direct in het oog te hebben. Hoe-dan-ook: neem meteen het in de loop van de tijd (hier) geventileerde aantal panische waarschuwingen voor het “Gele Gevaar” terug…

    Maar de Spelen zijn pas begonnen…

  4. 9

    By the way, viel het iemand op: het juichgedrag van de Chinezen?

    Poetin kreeg toen hij in beeld kwam een groot applaus.
    Bij Bush meende ik naast gejuich ook fluittonen te horen.
    Even later wandelt de Georgische delegatie binnen: nada.

    Nu wil ik het de stadion-chinezen vergeven dat ze in de eerste uren van deze nieuwste oorlog bezig waren met het zoeken van hun stoel en het bestellen van popcorn en het uitbreken van de oorlog even gemist hadden. Maar juichen voor Poetin, daar is toch überhaupt geen reden voor? Of wel?

    Of is het meer zoiets van: “Hé die ken ik van TV?!! : JUICHEN!!”
    In dat geval hadden look-a-likes van Saddam en Hitler het dus ook goed gedaan?