Ons kent ons in het beloningsdebat

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een stuk van Irene, dat eerder verscheen op Waterlog.

De discussie over topsalarissen leek even uit te monden in nieuwe principes en nieuwe praktijken. Maar de beloning van de ‘topman’ van Aedes, Marc Calon, laat toch weer zien dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Calon zou voor drie dagen werk per week 200.000 euro ontvangen. In de Tweede Kamer ontstond hierover veel commotie. Vandaag wordt zijn benoeming vermoedelijk definitief.

Pikant detail is dat alle spelers in dit spel van PvdA huize komen ? de grootste voorvechters van een helder beloningsbeleid in de publieke sector. Bovendien zijn het allemaal goede bekenden van elkaar: Hans Alders, die nu voorzitter van de Raad van Commissarissen van Aedes is, was Commissaris van de Koningin in Groningen, waar Calon gedeputeerde was.

De afgelopen dagen zagen we dan ook een mooi staaltje crisismanagement van de betrokken heren. Calon leverde 50.000 euro per jaar in. Hij mocht in de media uitgebreid vertellen dat hij vertrouwen wilde, en, idealistisch als hij is, van een hogere beloning dan 150.000 euro heeft afgezien. De site van Aedes meldt trots dat Calon bereid is een vast dienstverband aan te gaan ? in plaats van als freelancer, wat belastingstechnisch veel voordeliger is. Minister Eberhard van der Laan mocht de salarisverlaging van Calon als zijn succes claimen. Een staaltje van regentengedrag: heren die elkaar kennen, die eerst een hoger en dan een lager salaris afspreken en elkaar vervolgens de bal toespelen om het succes te claimen. Dit alles uitsluitend naar aanleiding van ophef in de Tweede Kamer.

Lilianne Ploumen, door de gang van zaken duidelijk in verlegenheid gebracht, kondigde vervolgens aan wel wat te zien in een ‘gentlemen’s agreement’, waarin PvdA-ers zeggen dat zij zich aan de beloningscodes zullen houden: codes die reeds zijn afgesproken. Dat de PvdA nu wil vast gaan leggen dat codes er zijn om je aan te houden, geeft scherp aan dat codes als zodanig dus onvoldoende zijn. Hiertegen helpt alleen wetgeving: strikt gereguleerde salarissen, duidelijke benoemingsprocedures. Het is al vaker gezegd, maar nu kan Den Haag toch echt niet veel langer wachten.

  1. 1

    Dat (bijna?) alle betrokkenen van de PvdA zijn, is eigenlijk alleen maar pikant, als je aan weet te geven welke beter kandidaten er zijn afgewezen, die voor minder geld aan de slag wilden, anders is dat niet meer dan uit dat feit gewoon een politiek slaatje willen slaan.

    Dat er strikte en betere wetgeving over beloningen en salarissen zou moeten komen, ben ik met je eens, maar is strijdig met de tijdgeest van de laatste 20 jaar, waarin alles juist geprivatiseerd en geïndividualiseerd wordt. De PvdA zal dus in dat soort gevallen gewoon met rechts mee stemmen tegen dat soort wetten, als die ooit voorgesteld worden, denk ik (ze werken per slot van rekening al vele jaren aan dat beleid mee), en daarmee zijn dat soort voorstellen dus (voorlopig nog) kansloos.