Native Perspectives 1

Native PerspectivesSpreadsheet style thinking adds comfort. Silly, but still.

Ones tribe (family, neighborhood, organization, faculty, hobby or life style club) reconfirms ones functional fit and that plasters over most inconveniences.

Unfortunately, society on any level is chaotic. For any phenomenon there, including sustainability and resilience, only an aqal approach makes it fruitfully addressable. Anything less results in dead ends. Also in the Netherlands.

And since, for example, Sachs doesn’t seem take into current power arrangements, his approach will run aground on bau.
As the man from Boulder would have it, all this is ‘true, but partial’.

That’s why it would be appropriate to aqally use the best tools we have For example: grab a chair and 1,5 hours and open your mind, heart, will

Then look atnpcar.jpg , npcop.jpg and the man from SAP

Consider that utilities are eager & car makers willy nilly moving somewhat. Once moving, there’s hope.

Then perhaps a platform can be wrought for a system change.

This has the potential to take your soul for a ride, resembling your ass on three wheels.

  1. 6

    This has the potential to take your soul for a ride, resembling your ass on three wheels.

    Mijn verbijstering spreekt boekdelen en bevestigt mijn vermoeden dat het begrip “sustainability” zijn betekenis heeft verloren.

    Dit leidt nergens toe.
    Dit is absolute flauwekul.
    Crap dus!

  2. 13

    Spreadsheet style thinking adds comfort.

    Spreadsheets suggereren eerder structuur waar eigenlijk chaos heerst, temeer omdat spreadsheets vaak worden gebruikt waarvoor ze niet bedoeld worden. Ik haat spreadsheets.

  3. 18

    @17: Een recount als het ware?

    @13: Ik vind Spreadsheets wel jottem, vooral omdat ik wel weet waar ze voor bedoeld zijn (en ze zo kan gebruiken) en anderen niet.

    /koning eenoog

  4. 24

    Haha, dit doet me denken aan Bob Dylans ‘Tarantula’. Het is precies even leesbaar, maar Bob gebruikte wat minder links.

  5. 28

    @Emil Möller
    Ik ben je schatje niet en JA, ik kan lezen. Dat kan ik al heel lang. Maar wat jij schrijft doet pijn aan de ogen.

    De vraag die zich bij mij opdringt is: kun jij schrijven?

    Mocht aandrang hebben die vraag positief te beantwoorden dan mag je van mij een poging ondernemen om in ÉÉN (1) zin op te schrijven wat je denkt te bereiken met je schrijfsels alhier.

    EEN zin!
    Zonder links.

    Ik daag je uit.

  6. 29

    @ Emil Moller

    Uit pure teleustelling over wat u te melden heeft en uw antwoord op de comments, onthoud ik mij verder van elke inhoudelijke reactie. Zonde van de plek op sargasso.

  7. 30

    En ik wil er eigenlijk toch ook nog wel aan toevoegen, dat als jij werkelijk een promovendus bent aan een Nederlandse universiteit, ik mij in hoge mate schaam voor het product dat daar tegenwoordig door wordt afgeleverd.

    Niet alleen toon je niet aan dat je iets hebt geleerd, je toont ook aan dat je datgene wat wel in je brein omgaat NIET op kunt schrijven.

    Ik zou mij schamen als ik je promotor zou zijn.

    Het enige wat voor je spreekt is je dapperheid(?) dit en plein public aan de wereld te erkennen en zelfs dat zou je voor domheid kunnen verslijten.

  8. 32

    De polemische en luie stijl van de respondenten doet weinig goeds verwachten voor de door mij bepleite zaak.

    Het doel van mijn schrijfsels is mensen met een belangstelling voor de onderliggende issues re duurzaamheid te verleiden tot mee onderzoeken.

    En daarmee van ‘praten over’ tot ‘doen van’ te komen iz voorliggende dringende zaken.

    Voor mensen die in zijn om het over de inhoud te hebben is http://www.eurotrib.com/user/emilmoller/diary wellicht grondstof om in te gaan op bedoelde uitnodiging.

    Als gebaar naar HansR: zoals het ook wel meer generiek wordt genoemd: ‘to invite someone into meaning’.

  9. 33

    Ik kende wel een professor die op deze manier concepten doceerde. Als je er dan (a) heel goed in zat, (b) het college erbij goed volgde en (c) de voorafgaande cursus al gehaald had, dan waren dat dan wel kreten waardoor je zelf het verhaal in je hoofd kon construeren. Maar als diezelfde professor een verhaal schreef voor een wetenschappelijk artikel bijvoorbeeld werd het een stuk anders en dus helderder opgeschreven.

    Ik kan me dus alleen maar aansluiten bij de rest van de reacties …

  10. 34

    Helemaal eens met #33. Als het doel verleiden is, Emil, cf. uw quote in #32, dan moet u communiceren en niet vermoeien. En nota very bene : dit is geen pleidooi tot verkleutering, dit is een pleidooi tot hogerop tillen. Dankzij helderheid. Kill your darlings, verlaat die ivoren toren, verveel ons niet met dat academisme, en denk vanuit wie u wilt verleiden met uw communicatie. (Los daarvan is er ook het democratisch aspect. Ik vind dat gvd een plicht voor academici. In dat verband : klikookmelink, Emil.)

  11. 35

    Iets heel anders wordt het als u Ezra Pound c.s. achterna wilt, natuurlijk. Op zich is het wel ’n poëtisch construct, die post van u, maar dan met een vervelend houterig ritme. Als u er dan toch voor gaat, nay volhardt, geeft het dan op z’n minst de Schwung van een God Denkbaar of elke andere Dilettant-met-Talent.

    Ceterum eens met #1 … flashback naar +20 jaar gelee …

  12. 36

    @Emil#32
    Het doel van mijn schrijfsels is mensen met een belangstelling voor de onderliggende issues re duurzaamheid te verleiden tot mee onderzoeken.

    En daarmee van ‘praten over’ tot ‘doen van’ te komen iz voorliggende dringende zaken.

    Dat zijn twee (2) zinnen wat eenvoudig te voorkomen was geweest waardoor je de tweede zin niet met ‘En’ had hoeven beginnen hetgeen mij altijd is aangewezen als een stijlfout.

    Maar los van die flauwe opmerking, het moet je gegeven de reacties toch tot nadenken stemmen of je je doel gaat halen. Ik heb daar in elk geval mijn twijfels over. Zeker gezien jou “gebaar” naar mij – en ook je eerste regel van je reactie – betwijfel ik of je überhaupt begrijpt waar het probleem zit.